| | |

Een dag uit het leven van Tilma

verberg

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

verberg

21-9-2009, 9u00, door Aegnahr

... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ... ...

Dit is Tilma.

Klein, wereldvreemd, zonderling.

Niemand weet hoe,
niemand weet waarom,
maar op een bepaalde dag in haar leven
werd de wereld zoals zij hem kende
volledig omgegooid.

Dit is haar verhaal:

Reacties

door Siddin draak, 798 / 1097 gepost: 12-9-2009 om 13u14 gewijzigd door Aegnahr 21-9-2009 om 9u00	Een dag uit het leven van Tilma
	Alles is donker. Wel, tamelijk donker. Ik zie spleetjes licht. Oh wacht, mijn haar hangt weer eens voor mijn ogen. Als ik het opzij veeg is het eerste wat ik zie een zwartgeblakerde plek waar de vorige avond mijn nachtkastje stond. Mijn wekker. Ik had geen zin om op te staan. Dus schoot ie in brand. Ik vond het een mooie wekker. Ik zal er een nieuwe moeten vinden. En een nachtkastje. Het was van ijzer, en nu is het gewoon gesmolten. Verdorie. Ik mag eigelijk geen lelijke woorden gebruiken van mama. Maar mama is er niet meer. Papa is er nooit geweest. Enkel mama. En mama doet raar. Ze mompelt de hele tijd. Ze zullen je niet bij me weg halen, zegt ze maar steeds. Dus toen ze het wel deden, werd ze nog gekker. Deed ze die mannen pijn. De mannen in het zwart. Ik ben bang voor de mannen in het zwart. Ze deden mama eerst pijn. En toen waren ze er niet meer. Wel een rode plas en een man zonder vlees zoals ik op tv zag, in die griezelige film. En toen was dat er zelfs niet meer. Ik sta op en wandel naar de keuken. Ik strijk mijn rode jurkje glad met mijn handen, nerveus trillend. Ik draag enkel dit rode jurkje. Ik mag niets anders dragen van mama. En soms praat mama tegen mij, dus doe ik nog wat ze zegt. Mijn haar is vuil en klitterig, maar mijn jurkje niet. Dat wordt nooit vuil. Raar, eigenlijk. Ik zoek in de kasten naar eten, en vind een homp brood en wat melk, in de koelkast. Ik stap over een man in het zwart (ze blijven maar komen, ze zijn eng, maar ik maak ze weggaan, iedere keer, net zoals mama zegt) en ga aan tafel zitten, al van het brood etend. Nadat ik gegeten heb, sta ik recht en ga ergens anders. Ik wandel bijna niet, als ik ergens anders wil zijn, ben ik er gewoon. Dat maakt mijn klasgenootjes altijd bang. Ergens anders is wat mama 'school' noemt. Ik vind het leuk daar. Ik kan prentjes kijken en met de andere kinderen praten. Ook al zijn ze zo bang van me, en lopen ze altijd weg als ik er ben. Misschien klinkt mijn stem niet mooi? Ik weet het niet. Net als altijd schreeuwen de kinderen als ik er aankom, en lopen ze weg. Net als de juf. Dat vind ik niet erg. Zolang ik kan prentjes kijken. En met dat ene jongetje kan praten, dat altijd in een hoekje wegkruipt. Dan draaien zijn ogen zo raar, best wel grappig. Maar hij zegt niet veel, hij brabbelt. Wartaal, volgens mama. Nadat ik wat prentje gekeken heb en tegen het rare jongetje gepraat heb, ga ik weer weg. Voordat de enge mannen terugkomen. Ze laten me altijd een tijdje (een paar jaar, zegt mama, maar ik word nooit ouder, en ik groei ook niet, jammer) met rust, en dan zijn ze er plots weer, met vier of vijf tegelijk. Ze hebben geweren en ze schieten op mij. Maar ik ben er niet, niet echt, dus kunnen ze mij geen pijn doen. En dan maak ik ze weggaan. Ik ga weer naar huis, ons huis onder de grond, in die koude donkere gangen, en ik wandel door de vele gangen met rare dieren en ik kijk naar de mooie lichtjes en de papieren met woorden (tekst, zegt mama) en prentjes die overal rond liggen. En ik luister naar de stemmen van mannen en vrouwen die allemaal dingen zeggen waar ik niets van versta, maar ze klinken mooi. Na een tijdje ga ik weer naar de keuken en zit op mijn stoel en luister naar mama. Mama vertelt altijd mooie verhalen, als ze tegen me praat. Over waarvoor ik voorbestemd ben, en hoe goed ik wel mijn lot vervul en al die dingen. Als mama stil geworden is en het verhaaltje voorbij is, ga ik weer op mijn bedje liggen en slaap wat meer. We zien wel wat er morgen gebeurt. In het midden van deze donkere nacht, wordt je wakker van een zachte bries die je haren streelt. Hoe kan dat? In de anders zo duistere kamer, hangt nu een vage, paars-roze gloed. Dan valt je oog op één van de zwartgeblakerde muren tegenover je bed. Midden op die muur zie je een kleine lichtstip. Wat zou dat zijn? Op je blote voeten schuif je langzaam in de richting van het mooie lichtje op de muur. Ondertussen is de wind in de kamer sterk aangewakkerd, maar vreemd genoeg voel je er niet veel van. Je wordt als het ware aangetrokken door het paars-roze licht dat nu stilaan groter en groter wordt. Tot je er vlak bij bent. Plots scheurt de muur open. Bijna val je. Nog even behou je je evenwicht en staar je in de hypnotiserende draaibeweging van een paars-roze vortex. Je brein sluit zich af en passief moet je toezien hoe je lichaam zichzelf voorover laat vallen in de kolkende diepte. Gewichtsloos en onbeweeglijk zweef je door het onbekende. Het voelt aan alsof alle moleculen van je lichaam uit elkaar worden getrokken en op een andere plaats worden teruggezet. Emoties en gevoelens wisselen elkaar in razendsnel tempo af terwijl het gehele kleurenspectrum zich op je netvlies brandt. Een niet nader te bepalen tijd zweef je zo door. Rood - kwaad - groen - misselijk - blauw - koud - oranje - vrolijk - geel - moedeloos - ... tot alles op een gegeven moment klaarblijkelijk begint te vertragen en er een paarse waas over je ogen trekt. De vortex heeft je in zijn macht. Je kan geen kant meer op. Ledematen bewegen niet meer en alhoewel je nog bij bewustzijn bent, kan je niet meer nadenken. Het enige dat er nu nog door je hoofd gaat is: "Is dit het einde...?". Terwijl je verder en verder wegzweeft naar een onbekende bestemming...(klick)

door maglash draak, 446 / 614 gepost: 21-9-2009 om 18u13	Antw: Een dag uit het leven van Tilma
	Geweldig karakter, Siddin... Echt gruwelijk goed! oorspronkelijk geplaatst door boudini Hoe heb je die bases zo'n zanderig effect gegeven? oorspronkelijk geplaatst door Akyro Door er zand op te kleven.

door Siddin draak, 813 / 1097 gepost: 21-9-2009 om 19u36	Antw: Een dag uit het leven van Tilma
	oorspronkelijk geplaatst door maglash Geweldig karakter, Siddin... Echt gruwelijk goed! Haha. Bedankt. Ik probeer

door Lolindir lolinator, 5658 / 6329 gepost: 15-4-2010 om 8u02	Antw: Een dag uit het leven van Tilma
	Nice Warhammer 8th edition stats: Win: 22 Draw: 2 Loss: 1 Current Streak: 17 Longest Streak: 17 Click mah poke-egg

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Tilly-Vally Tropical > 2. De Preluden

"Het leven is wat er gebeurt, terwijl jij andere plannen maakt!"

"Life is what happens, while you are making other plans" - - - John Lennon

naar boven

Een dag uit het leven van Tilma

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties