| | |

0.0 Ontwaken

verberg

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Paradijs 2.0 > Het verhaal

verberg

pagina's: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, laatste

Reacties

door Mikkerd draak, 206 / 450 gepost: 5-1-2011 om 11u30	0.0 Ontwaken
	Langzaam kom je tot bewustzijn, je probeert je ogen te openen maar deze lijken vastgekleefd te zijn. Je probeert je arm op te heffen maar door een hevige pijnscheut lukt dit niet. Je bevind je in een half zittende, half liggende houding. Langzaam onderneem je een nieuwe poging om je arm naar je gezicht te bewegen. Hevige pijn en vermoeidheid dwingen je je arm terug te laten rusten. Een nieuwe poging, tergend langzaam en gepaard gaande met helse pijnen komt je arm ter hoogte van je hoofd. Er zit een soort van masker over je gezicht. Met een laatste krachtinspanning ruk je het masker van je gezicht. Vellen dode huid worden door het masker meegenomen de kleverige substantie die het masker met je ogen verbond rukt je oogleden open. Je wilt het uitschreeuwen van de pijn door het plotse felle licht maar de darmen die via masker en mond in je keel verdwijnen beletten dit. Paniek, je rukt en trekt aan de darmen tot deze je lichaam hebben verlaten. Je keel voelt ruw aan, je longen lijken wel in brand te staan. Deze handelingen hebben het uiterste van je krachten gevergd en je verliest het bewustzijn. Als je terug bijkomt en langzaam rondkijkt zie je dat je je in een soort metalen cabine bevind met voor je een openstaand glazen deksel. Vanuit de wanden van de cabine lopen verscheidene kabels naar elektroden op je naakte lichaam. Je staat op maar zakt meteen door je benen en verliest weer het bewustzijn. Je bevind je op de grond, elke vezel in je lichaam schreeuwt het uit van de pijn. Langzaam kijk je rond. Je bevind je in een tamelijk grote met dampen gevulde kamer met daarin 12 door oranje zwaailichten belichte metalen cilinders omringd door allerlei apparatuur. Op de grond voor deze cilinders liggen nog 8 andere gedaantes die net als jij verbaast rond kijken. Hun gezichten komen je bekend voor, maar je kunt je hen niet herinneren. Je probeert je te herinneren wie je bent, waar je bent, waarom je hier naakt op de grond ligt en wie deze mensen zijn maar hoe hard je ook probeert je kan je niks herinneren.

door Siddin draak, 1029 / 1097 gepost: 6-1-2011 om 11u36	Aonghus
	Ik blijf doodstil liggen en probeer me te oriënteren. Ik hoor andere mensen ademen en kreunen nabij en concludeer dat ze ook zoveel pijn voelen als ik. Ik bijt op mijn tanden en probeer mijn vingers en tenen te bewegen. Een pijnscheut schiet door mijn lichaam en doet me bijna weer het bewustzijn verliezen. "Agh, kalmpjes aan..." denk ik, en probeer het nogmaals. Na wat uren lijkt, kan ik mijn armen en benen voorzichtig bewegen. Ze voelen ongelooflijk zwak aan, alsof ik ze in jaren niet gebruikt heb. "Hoe zal ik ooit recht kunnen staan?" De gedachte schiet door mijn hoofd, maar ik verdring ze meteen. Geen tijd voor paniek, nu. Al mijn aandacht gaat naar rechtop zitten. Ik plaats mijn handen naast me op de grond, en duw mezelf voorzichtig in een zittende positie. Ik verbijt de pijn, en probeer me zo goed als mogelijk in evenwicht te houden. Dan kijk ik eens goed rond. "Ik herken deze kamer..."

door zwartgast draak, 278 / 347 gepost: 6-1-2011 om 15u58	Rudi Claes
	"Vreselijk die pijn," denk ik bij mezelf, "het lijkt wel of mijn hoofd gaat ontploffen". " En zo'n dorst." Dan kijk ik eens rond om te kijken of ik iets zie om te drinken want die dorst is echt vreselijk. Ik zie iemand die probeert recht te staan en denk bij mij zelf: "ik blijf liever liggen" Er blijkt niets in de kamer te zijn om te drinken dus dan maar vragen: "Heeft iemand iets bij om te drinken?"

door highelvesforever draak, 745 / 858 gepost: 6-1-2011 om 16u19 gewijzigd door highelvesforever 6-1-2011 om 19u55	Heinz von Kastal
	"Auw!" Ik probeer om mij heen te kijken, maar er gaat zo'n pijn door mijn nek, dat ik maar stop met draaien. Ik probeer te zitten, en met veel steun en gekreun lukt het me enigszins te zitten. "Hmm, die anderen zien er ook niet zo stevig uit, misschien zou ik ze eens moeten helpen" denk ik in mezelf, maar als ik probeer een arm uit te steken gaat er weer een stekende pijn door mijn arm.

door Athel draak, 739 / 835 gepost: 6-1-2011 om 16u37	Antw: 0.0 Ontwaken
	"Wat in gods.." De woorden stokken in mijn keel, want tegenover mij bevinden zich enkelen andere gedaanten. Onmiddelijk blijf ik zo stil mogelijk liggen, sluit mijn ogen en spits mijn oren. Ik probeer erachter te komen of een van hen iets is opgevallen. Niets.. "gelukkig maar" denk ik bijmezelf.. En zo lig ik op de grond te luisteren en me af te vragen of ze vriend of vijand zijn..

door jemoris draak, 370 / 524 gepost: 6-1-2011 om 16u51 gewijzigd door jemoris 6-1-2011 om 16u51	Brian Smith
	Ik probeer de andere gedaanten te bekijken, maar het gevoel dat ik meerdere breuken oploop elke keer dat ik een geringe beweging maak weerhouden me daarvaan. Ik merk de geluiden om me heen op en begin zo stil mogelijk liggend logisch te beredeneren wat er is gebeurt. "Mijn geheugen is weg en om me heen liggen mensen die dezelfde pijn voelen als ik, waarschijnlijk is met hen hetzelfde gebeurt. Er zaten elektroden op mijn lichaam en een masker op m'n gezicht. Conclusie: een medisch experiment" Nu ik wat er is gebeurt heb beredeneerd besluit ik me op het heden te richten: "Wie is er allemaal bij bewustzijn? En herinneren jullie je misschien iets? Ook beantwoord ik de gemompelde vraag: Tenzij je bloed lust heb ik niets voor je, het spijt me.

door snellerd draak, 73 / 113 gepost: 6-1-2011 om 18u07	Antw: 0.0 Ontwaken
	Elke vezel in mijn lichaam doet pijn, ik slok gulzig de lucht naar binnen. “Zo voelt het vast ook bij een baby aan” denk ik bij mezelf. Na dat ik mijn ademhaling onder controle krijg denk ik een stap verder aan mijn goede vriend nicotine, “ik zou wel een sigaar kunnen smaken”. Langzaam besef ik dat ik niet alleen ben,ik hoor nog juist iemand mompelen “... spijt me”. Blijkbaar ben ik de laatste bij de les. “Man ik heb dorst”

door Aditu mandraak, 2335 / 2495 gepost: 6-1-2011 om 18u24	Sophie Legrand
	Langzaam, om de pijnlijke spieren niet te veel te belasten, trek ik de elektroden van mijn lichaam. 'Hartritme, bloeddruk, hersenactiviteit, ...,' som ik ze op in mezelf als ik elke elektrode verwijder. Ik vind het wel raar dat ik mijn naam niet meer weet, of hoe en waarom ik hier terechtgekomen ben, maar wel waar elke elektrode voor dient. Dat is een vraag voor later, nu zijn er belangrijkere zaken op te lossen. Zoals de basis 3 vragen: wie ben ik, waarom ben ik hier en hoe ben ik hier geraakt. En een zoektocht naar wat kledij is misschien ook geen slecht idee. Ik probeer ook overeind te komen, maar de spierpijn is niet uit te houden. "Spieratrofie," denk ik bij mezelf, "we hebben waarschijnlijk een tijd in die capsules gezeten en nu zijn onze spieren niet meer gewoon aan beweging." Ik hoop wel dat het niet te erg is, want hier blijven liggen is niet echt een optie. Nog eens proberend, kan ik nu op handen en voeten wat verderkruipen. Ik kruip naar de volgende capsule, de pijn verbijtend, een die niet was openegegaan, in de hoop dat daar iemand inzit die mijn geheugen een zetje kan geven.

door Lolindir lolinator, 6194 / 6329 gepost: 6-1-2011 om 18u42	Ryoma Sakamoto
	Daar lig ik dan. "Ksoo", denk ik bij mezelf. Mijn gezicht brandt van de zojuist afgetrokken huidvellen. De lucht hier is om in te stikken en voelt pijnlijk aan op mijn ogen. "Ik ben de jongste niet meer..." Ik ben me bewust van meerdere mensen die hoogstwaarschijnlijk hetzelfde doormaken als ik. Ik vraag me af hoe ik hier eigenlijk terecht ben gekomen. "Zou het vrijwillig geweest zijn? Of tegen wil en dank in?" Mijn brein begint steeds beter te werken. Ik voel me haast alsof ik uit een meditatie gestapt ben, maar dan zonder het rustige gevoel. Langzaam keert de rust terug... Ik heb moeite om mijn kaak dicht te krijgen. Mijn spieren zijn waarschijnlijk te lang geforceerd gebleven... "Kan ik weer opnieuw gaan trainen", denk ik, maar niet klagend. Eerder een afspraak met mezelf. Ik knik. Mijn ogen voelen weer ietwat vertrouwder aan. "De persoon tegenover mij lijkt... Amerikaans. Rechts... ook Amerikaans. Links van mij... nog eentje." Ik zucht. "De enige Aziaat?" Ergens achteraan kruipt een dame weg. "Angst?" Dan word ik me pijnlijk bewust van mijn naaktheid. "Ksoo... wat een vernedering... Daar gaat mijn eer..."

door Siddin draak, 1031 / 1097 gepost: 6-1-2011 om 19u32	Aonghus Keitha
	Terwijl ik rondkijk gaan er verschillende andere mensen rechtopzitten, maar de meeste blijven doodstil liggen. "Ik hoop dat ze niet dood zijn..." Ééntje, een vrouw zo te zien, sleept zich langs de apparaten voort. Ik vloek. "Had ik m'n bril nu maar! Dan zag ik niet zo slecht." mompel ik stilletjes. Dan hoor ik iemand spreken. Een vraag. "Ik ben er weer helemaal bij, maar m'n geheugen is zo roest als een slecht geolied wapen, kerel. Ik herinner me niks!" Ik moet even moeite doen vooraleer die woorden er duidelijk uitkomen, want mijn keel voelt ongelooflijk rauw aan. Niet ver van me is een aziatische man rechtop gaan zitten. Ik hef met moeite een arm op en probeer zijn aandacht te trekken. "Hé, chinaman! Heb jij mijn bril ergens gezien?"

door highelvesforever draak, 746 / 858 gepost: 6-1-2011 om 20u10 gewijzigd door highelvesforever 6-1-2011 om 21u37	Heinz von Kastal
	Tijdens al het gekreun is mij de vraag binnengekomen: "Hé, wie heeft deze grap verzonnen?" waarop ik probeer te kijken wie er nou allemaal liggen en of er nou nog toevallig bekenden zijn, maar zo snel herken ik niemand.

door daanio0 draak, 2836 / 3161 gepost: 6-1-2011 om 23u11 gewijzigd door daanio0 7-1-2011 om 11u53	Harvey McCollar
	"Ik weet niet meer waar ik ben, wie ik ben." Dat is het eerste wat er door me heen schiet. Ik ga alles voor mezelf op een rijtje zetten wat ik nog weet. "Ik weet niet wie ik ben. Ik weet niet waar ik vandaan kom, maar aan mijn uiterlijk te zien ben ik een westerling. Ik weet niet waar ik ben." Het blijkt verbazingwekkend weinig te zijn wat ik nog weet, en ik schiet gelijk in de stress. Dat bleek niet slim te zijn: Ik verga van de pijn, zowel mentaal als fysiek. Als ik wat beter om me heen kijk, zie ik andere mensen. Veel andere westerlingen, de ene nog liggend en de ander al rechtopzittend. Ik zie ook een vrouw. Ze kruipt rond over de grond, en ik denk bij mezelf: "Wow, die heeft genoeg kracht, dat gaat me in geen dagen lukken." Tot mijn verbazing, zodra ik het probeer, lukt het me ook tot op zekere mate. Ik kan rechtop zitten. Ik had tevreden moeten zijn met wat ik kon, maar ik wou meer, en ik stort als een zoutzak in elkaar. Ik blijf zo een tijdje liggen, terwijl de stemmen aan me voorbij gaan zonder dat ik er aandacht aan besteed.

door Mikkerd draak, 211 / 450 gepost: 7-1-2011 om 8u42	Antw: 0.0 Ontwaken
	Na enige tijd doven de oranje knipperlichten boven de cilinders uit. Boven 3 cilinders knippert nog steeds het oranje licht. Na wat een eeuwigheid lijkt bereikt de vrouw in het gezelschap één van deze cilinders. Als ze naar binnenkijkt deinst ze verschrikt achteruit en verliest wederom het bewustzijn.

door daanio0 draak, 2839 / 3161 gepost: 7-1-2011 om 11u58 gewijzigd door daanio0 7-1-2011 om 19u33	Harvey McCollar
	Terwijl ik nog op de grond lig, zie ik de vrouw plotseling naar achter deinzen en op de grond vallen. Ik vraag: Wat was daar te zien? Vertel het ons! Na 10 seconden is er geen beweging bij de vrouw te zien, al haalt ze nog wel adem. Ik weet niet wat er is gebeurt, maar ik vraag aan de personen in de buurt: Heeft iemand gezien wat de vrouw heeft gezien? Misschien kunnen we dan meer te weten komen over de rede wie dit doet, en misschien wel belangrijker: waarom hij dit doet.

door highelvesforever draak, 747 / 858 gepost: 7-1-2011 om 15u43 gewijzigd door highelvesforever 7-1-2011 om 15u43	Heinz von Kastal
	Als ik de vrouw zie vallen, probeer ik te kijken wat ze nou eigenlijk probeerde zien, maar ik wordt enkel afgeleid door de oranje zwaailichten die er nog wel zijn.

door jemoris draak, 373 / 524 gepost: 7-1-2011 om 18u13	Brian Smith
	Als ik opeens een bonk hoor en vragen hoor over een vrouw die iets gezien heeft draai ik ondanks de pijn mijn hoofd om voor gezicht op haar. "Ik heb niks gezien." "Waarschijnlijk een ander slachtoffer in een verder stadia van mutatie door het experiment." Erg nieuwschierig maar vol pijn, begin ik toch er heen te tijgeren/rollen om te zien wat het is, waarom de vrouw schrok en vooral wat er met ons (mogelijk) gaat gebeuren. Ik bereid me voor op het ergste.

door Lolindir lolinator, 6201 / 6329 gepost: 7-1-2011 om 22u00	Ryoma Sakamoto
	Eventjes moet ik grinniken. Zoals ik net iedereen automatisch uitmaakte voor Amerikaan, zo wordt ik direct aangeduid als "Chinaman". "De ironie", denk ik bij mezelf. Ik probeer mijn hoofd te draaien om te zien waar de stem vandaan komt... Zonder dat ik er iets aan kan doen gaat mijn blik via de benen van de man omhoog. Zodra ik bij zijn kruis ben kijk ik snel omhoog naar zijn gezicht... Een beetje onthutst komt er het volgende uit... "Ik heb niets gezien", wat zowel dient als antwoord op de vraag van de man over zijn bril, als antwoord op de vraag over de vrouw en om niet te laten merken dat ik een grote bos rood haar zag op een plaats die ik liever niet gezien zou hebben. Door niet te veel te zeggen probeer ik mijn keel, stem en krachten te sparen... Ik verbaas me over het feit dat er al mensen zijn die zich kunnen bewegen. En ik dacht dat ik getraind was. Dan probeer ik toch ook maar te zien hoe ver ik kan gaan. Hier voor eeuwig blijven liggen is ook niet gewenst!

door Siddin draak, 1035 / 1097 gepost: 8-1-2011 om 11u24 gewijzigd door Siddin 8-1-2011 om 22u24	Aonghus Keitha
	Ik grom, gefrustreerd. "Zo vind ik m'n bril nooit!" Ik probeer me wat verder omhoog te duwen met mijn handen en trek me op aan de capsule waar ik uit gevallen ben. Zodra ik wat onvast op mijn benen sta, beslis ik de rest van mijn lotgenoten toe te spreken. "Leeft iedereen nog? Probeer wat te zeggen of een been of arm te bewegen als je me verstaat!"

door jemoris draak, 375 / 524 gepost: 8-1-2011 om 11u27 gewijzigd door jemoris 8-1-2011 om 16u53	Brian Smith
	Nog steeds onderweg hoor ik mijn vraag opnieuw gevraagd worden in een Schots accent. *"Ik ben in leven!"* roep ik. Ik blijf zo plat mogelijk op de grond om niet te vallen van de schrik als ik bij de cabine ben.

door zwartgast draak, 279 / 347 gepost: 8-1-2011 om 11u57 gewijzigd door zwartgast 8-1-2011 om 12u28	Rudi Claes
	"zoveel vragen, zoveel dingen, daar krijg ik alleen maar meer hoofdpijn van" denk ik bij mezelf. "die mensen zijn zot, het lijkt of ik in een of andere instelling zit"; Dan dringt die laatste vraag een beetje tot mij door: "*Ik leef nog, maar voor hoe lang nog, ik heb dringend iets nodig om te drinken! Iets echt, geen bloed of water!* Uit frustratie spring ik recht maar val onmiddellijk terug op de grond.

door Lolindir lolinator, 6205 / 6329 gepost: 8-1-2011 om 12u43	Ryoma Sakamoto
	Ik zucht. "Die Amerikanen met hun verslavingen", denk ik bij mezelf. "Die zouden moeten leren meer bezig te zijn met zichzelf in balans te brengen..." Ik weet dat de roodharige weet dat ik wakker ben. Ik geef dus geen antwoord, maar begin de omgeving te inspecteren. Met moeite kom ik rechtovereind te zitten. Zwaar puffend leun ik tegen mijn voormalige gevangenis aan. Ik kijk rond. Mijn ogen beginnen gewend te raken aan de oranje zwaailichten en ze doen niet meer zo'n pijn als voorheen. Indien mogelijk probeer ik de inhoud van een van de capsules te bekijken. "Zou daar naast draadjes en slangen nog iets in zitten? Hangen er toevallig identiteitskaartjes naast de capsules of op de deur?"

door daanio0 draak, 2845 / 3161 gepost: 8-1-2011 om 13u06 gewijzigd door daanio0 9-1-2011 om 13u08	Harvey McCollar
	Ik ben nog in leven! roep ik, terwijl ik nog op de grond lig. Ik besluit mijn spieren een beetje te gaan gebruiken en met pijn in mijn ledematen weet ik omhoog te komen, totdat ik op normaal zit, tegen de capsule aan. "Rust", denk ik bij mezelf, en ik ga verder met de kamer bestuderen.

door highelvesforever draak, 748 / 858 gepost: 9-1-2011 om 19u49	Heinz von Kastal
	"Hmm, al deze mensen hebben nog wel verdacht veel energie, terwijl het me toch wel lastig gaat" denk ik in mezelf. Reagerend op de schot-uitziende man zwaai ik met mijn hand, maar verder lukt me niet zo veel.

door snellerd draak, 75 / 113 gepost: 9-1-2011 om 19u49 gewijzigd door snellerd 9-1-2011 om 19u50	Cherub Hijn
	"Hier ook alles ok" Ik zie de blonde kerel , richting de vrouw kruipen als hij bij de cabine komt blijft hij verstijft liggen. hé wittekop , alles ok?Wat zie je?En is de vrouw in orde? "Man, mijn stem klinkt schor" denk ik, alsof ik ze al jaren niet meer heb gebruik.

door Aditu mandraak, 2337 / 2495 gepost: 9-1-2011 om 21u08	Sophie Legrand
	Langzaam word ik terug wakker. De herinnering van wat ik in de capsule heb gezien is er nog altijd. 'Een ding dat je wilt vergeten en dat blijft je dan bij,' denk ik bij mezelf. Ik draai mezelf zo dat ik met mijn rug tegen de capsule zit. Ik heb echt geen zin om dat zicht opnieuw te zien. "Iedereen ok," vraag ik.

door Athel draak, 743 / 835 gepost: 10-1-2011 om 8u39	Antw: 0.0 Ontwaken
	Ik realiseer me dat deze mensen in hetzelfde schuitje zitten als ik en kom langzaam overeind. Ik heb niet het idee dat iemand me tot nu toe heeft opgemerkt. Plotseling deinst een vrouw weg van een cilinder en valt op de grond. Ik besluit te blijven staan waar ik sta en de situatie nog is rustig in me op te nemen..

door Mikkerd draak, 218 / 450 gepost: 10-1-2011 om 9u57	Antw: 0.0 Ontwaken
	Als na enige tijd enkelen de overgebleven cilinders bekijken ontdekken ze hierin 3 uitgedroogde lijken (in elke cilinder één) Net zoals jullie waren deze personen met electroden en een masker verbonden met de cilinder. De rest van de kamer bestaat uit 4 metalen banken tegenover een groot wandscherm met een klein bedieningspaneel er naast. Aan beide kanten van dit scherm bevind zich een gesloten deur.

door snellerd draak, 76 / 113 gepost: 10-1-2011 om 17u36 gewijzigd door snellerd 10-1-2011 om 17u37	Cherub Hijn
	De grootste pijn is weggetrokken en wat overblijft is hetzelfde gevoel als na 3 weken aan een stuk doorzakken. Ik knik richting het scherm. 'Ik denk dat we een filmpje mogen kijken jongens en meisjes'

door highelvesforever draak, 749 / 858 gepost: 10-1-2011 om 20u54	Heinz von Kastal
	Ik probeer kruipend naar het paneel te komen, wat redelijk lukt, en ik probeer het aan-knopje te vinden.

door jemoris draak, 376 / 524 gepost: 10-1-2011 om 21u36 gewijzigd door jemoris 10-1-2011 om 21u37	Brian Smith
	Ik negeer het scherm voor zolang en bestudeer de lijken beter, ook vraag ik: "Heeft iemand verstand van medische dingen? Kan die me helpen met rare dingen vinden op dit lijk en de precieze doodsoorzaak vinden?" Zelf probeer ik terwijl ik al aan de pijn gewend begin te raken afwijkingen te vinden. Ook werp ik toch maar een half oog op het scherm voor het geval daar iets gebeurt.

door Lolindir lolinator, 6212 / 6329 gepost: 10-1-2011 om 21u54	Ryoma Sakamoto
	Ik heb geen verstand van dit soort medische zaken. Met computers heb ik ook nooit goed genoeg overweg gekund. Ik voel dat de balans in deze omgeving ver te zoeken is. Momenteel probeer ik al mijn energie te focussen op mijn lichamelijk herstel. Door te rusten en steeds mijn bewegingen ietsje groter te maken, hoop ik als een van de eersten weer op de been te zijn, in het geval we zullen moeten vechten. Ik denk niet dat de anderen hier vijanden zijn. Iedereen lijkt in hetzelfde schuitje te zitten. Een voor een probeer ik ze in te schatten. "De roodharige die zijn bril zoekt lijkt me okee. Ik ben nog niet zeker over zijn vaardigheden, maar hij lijkt van dezelfde generatie als ik, hoewel dat altijd moeilijk is in te schatten bij Amerikanen. De jongedame die het initiatief nam voor de rol als verkenner heeft lef. Als die enigszins in bedwang gehouden kan worden zou dat een waardevolle metgezel kunnen zijn. Over de rest kan ik nog niet genoeg zinnigs zeggen."

door Aditu mandraak, 2338 / 2495 gepost: 10-1-2011 om 22u36 gewijzigd door Aditu 10-1-2011 om 22u36	Sophie Legrand
	"Ik weet wel iets van geneeskunde," zeg ik, "althans dat denk ik toch. Ik meende toch te weten waar al die elektroden voor dienden. Maar van die lijken gaan we niet veel wijzer worden. We hebben geen materiaal om een autopsie te doen en waarschijnlijk zijn ze gestorven omdat het life support system van de capsules het heeft begeven. Om dat uit te maken hebben we een ingenieur nodig. Die hebben we toch al nodig om die capsules open te krijgen. Iemand?"

door jemoris draak, 377 / 524 gepost: 10-1-2011 om 23u07 gewijzigd door jemoris 10-1-2011 om 23u09	Brian Smith
	"Sorry, ik weet niks van technologie. En je weet heel zeker dat er geen vreemde dingen of mutaties te zien zijn op de lijken? Dingen die er niet horen? En waar dienen de elektroden dan voor? Gewoon het in leven houden of zijn er ook die iets anders doen?" richt ik met tot de vrouw met gruwelijke experimenten in mijn achterhoofd.

door Siddin draak, 1037 / 1097 gepost: 10-1-2011 om 23u27	Aonghus Keitha
	Ik kreun even als ik voorzichtig zonder steun rechtsta. "Wat wankel, maar ik lijk er beter aan toe dan de rest. Vreemd." Ik doe een stap vooruit, zie niet dat er een rooster in de vloer is, blijf haken met een teen en val neer op een knie. "Bugger yer stupid grate!" roep ik, en val op mijn zij.

door daanio0 draak, 2849 / 3161 gepost: 11-1-2011 om 10u45	Harvey McCollar
	Sorry, roep ik luid, ik weet niks van technologie, laat staan van geneeskunde. Maar heeft iemand ook maar enig idee waarom we hier zijn beland, of hoe? Want die lijken kunnen we toch niet meer levend maken, en wij zijn de gelukkigen die het wel hebben overleefd, dus laten we ons nu geen zorgen maken over de doden. Ik besluit mijn spieren wat te gaan testen, en ik probeer op te staan. Dit lukt tot op zekere hoogte, al moet ik me nog wel goed vast blijven houden.

door zwartgast draak, 280 / 347 gepost: 11-1-2011 om 16u28	Rudi Claes
	Na eventjes te blijven liggen. Probeer ik wat recht op te zitten. Dan hoor ik:"Dan hebben we een ingenieur nodig." Spontaan antwoord ik er "Ja, hierzo!" op. Dan denk ik: "Ingenieur, ja dat denk ik dat ik gestudeerd heb." Ik begin stilaan te beven, steeds harder en harder... Ik wil dan nog even denken over wie ik was en wat ik deed, maar ik kan dan maar enkel denken aan bier.

door Athel draak, 747 / 835 gepost: 11-1-2011 om 20u18	Antw: 0.0 Ontwaken
	Op mijn gemak kijk ik vanaf een afstandje toe hoe de rest zich rond de cilinder verzamelt.. Niemand die me tot nu toe heeft opgemerkt, dus niemand waar ik aandacht aan zou hoeven schenken besluit ik.. Eigenlijk bevalt dat me prima, geen gezeur aan me hoofd..

door daanio0 draak, 2853 / 3161 gepost: 12-1-2011 om 20u14	Harvey McCollar
	"Oh nee!" Denk ik, "Hebben we net een ingenieur, blijkt hij een zuiplap te zijn! Het lijkt bijna erger dan de ziekte van Parkinson, zo erg trilt hij! Iedereen, ik ben bang dat we toch die Medicus nodig hebben! Als je ook maar iets van geneeskunde weet, of als je drank in de buurt ziet, ga dan onmiddelijk naar die trillende man daar toe! Ondertussen denk ik nog wat na over het hoe en waarom we hier zijn, maar ik kan het niet vinden. "Wacht", denk ik, en ik roep: Eey Stille! Waarom zeg jij niks! Weet jij hier niet meer van? Je bent veelste stil! En kan jij niet toevallig wat aan die trillende kerel doen?" "Ik vertrouw hem niet, hij is veel te stil..."

door Aditu mandraak, 2339 / 2495 gepost: 12-1-2011 om 22u00	Sophie Legrand
	"Kan je misschien iets minder hard roepen," vraag ik, "het doet allemaal al genoeg pijn om er geen hoofdpijn bij te willen, dank je wel. En wat die ingenieur betreft, dat was alleen om de capsules proberen open te krijgen en om heel eerlijk te zijn, ik zou ze dicht laten. Waarschijnlijk zijn ze gestorven door een falend life support system, maar het kan ook iets anders zijn. Wilt er echt iemand een virus loslaten in deze kamer? Want dat is ook een mogelijkheid." Ik wankel weg van de capsules in de richting van de deur. Het begint me te dagen dat ik hier de enige vrouw ben in een hele groep mannen, en wat kleding begint nu toch een prioriteit te worden.

door highelvesforever draak, 750 / 858 gepost: 13-1-2011 om 9u11	Heinz von Kastal
	Als ik opeens een man hoor roepen naar die stille man, kijk ik eens om. Als ik eens goed naar zijn gezicht kijk, zeg ik: "Laat die man een beetje met rust, dat kan hij wel gebruiken. jij ook trouwens."

door Mikkerd draak, 219 / 450 gepost: 13-1-2011 om 9u32	Antw: 0.0 Ontwaken
	Naast het deksel van elke cilinder zit een klein controlepaneel. iets lager zit er een rode hendel met daarboven het opschrift "Manual override" Het controlepaneel naast het scherm bestaat uit 2 delen, een deel bestaat uit een interface en enkele bedieningstoetsen. Dit gedeelte is afgesloten met een doorzichtige plaat voorzien van een cilinderslot. Het tweede deel bestaat uit een enkele groene knop.

door highelvesforever draak, 751 / 858 gepost: 13-1-2011 om 11u01	Heinz von Kastal
	Als ik weer terug draai, zie ik een groen knopje, wat wel verdacht veel op een knopje lijkt waardoor iets gaat spelen, wat ik me vaag kan herinneren. Ik probeer het in te drukken, niet kijkend of het enige nadelige effecten zal hebben, zoiets als een schok ofzo. Maar het knopje is al ingedrukt...

door Mikkerd draak, 222 / 450 gepost: 13-1-2011 om 11u59	Antw: 0.0 Ontwaken
	Langzaam verschijnt er een roterende wereldbol op het scherm. Na enige ogenblikken maakt dit beeld plaats voor een oudere, welgeklede man achter een groot eikenhouten bureau. Achter hem staan standaarden met vlaggen. De man richt het zich tot de camera: “ Gegroet collega’s, welkom terug bij project ‘terraforming earth’. Jullie voelen je nu vast enigszins gedesoriënteerd, mogelijk hebben enkele onder jullie zelfs last van geheugenverlies als een gevolg van een langdurig verblijf in de cryoslaap capsule. Ik verzeker jullie dat dit slechts van korte duur is. In het slechtste geval zouden jullie binnen enkele uren terug over al jullie verstandelijke vermogens moeten kunnen beschikken. Om het proces van heroriëntatie te bespoedigen vinden jullie in de capsules, naast jullie persoonlijke zaken een blauwe tablet. Zoals besproken in jullie opleiding zal jullie werk in dit station er toe dienen om de diverse stadia van het terraforming proces te evalueren en bij te sturen. Neem de tijd om de rapporten van de andere stations door te nemen en jullie gegevens met die van hen te synchroniseren. De huidige stations zullen hun cyclus in exact 72 uur beëindigen en offline gaan. Gebruik deze tijd dus verstandig. Via de deur links van dit scherm hebben jullie toegang tot de opslagruimte, slaapkwartieren en kombuis. De deur rechts leidt naar het operationeel platform. Dit h”…(ruis) Hierop valt het beeld weg en doven de alle lichten uit. Na enige seconden gloeit er een zwak groen licht boven de 2 deuren.

door daanio0 draak, 2856 / 3161 gepost: 13-1-2011 om 16u31 gewijzigd door daanio0 13-1-2011 om 19u51	Harvey McCollar
	Oh, sorry, zeg ik een beetje geïrriteerd. Ik geloof niet dat ik erg geliefd ben, terwijl ik me alleen maar zorgen maakte om die man. Nouja, laat ik maar stil zijn, laat ik maar geen vijanden proberen te maken. Ik ben nog geen 5 seconden stil, of ik zie een man op een groene knop bij de deur drukken. Gelijk hoor ik een stem. Ik hoor aandachtig naar wat de man te zeggen heeft, en ik zwijg nog steeds als de plotselinge ruis komt, en het licht uitvalt. Ik hoor enkele mensen een beetje schrikken, maar al snel zie ik 2 groene lichten boven de deuren verschijnen. "God, gelukkig zit ik nog naast mijn capsule, anders kon ik mijn spullen niet pakken." Ik besluit mijn persoonlijke spullen te pakken, al kan ik nu toch nog niet zien wat erin zit. Daar heb ik immers licht voor nodig...

door Siddin draak, 1039 / 1097 gepost: 13-1-2011 om 16u38	Aonghus Keitha
	Voorzichtig krabbel ik recht en trek me op aan de capsule. Ik probeer te zien wat er op het beelscherm speelt, maar alles is wazig zonder bril. Vanaf het moment dat ik hoor waar onze spullen zich bevinden begin ik in de capsule te tasten, hopend dat mijn bril daarin zit en nog heel is.

door Aditu mandraak, 2340 / 2495 gepost: 13-1-2011 om 18u18	Sophie Legrand
	Ik ga ook graven in mijn capsule, op zoek naar mijn persoonlijke zaken. Hopelijk zitten er wat kleren in en een Dafalgan of zoiets, om de pijn die ik nog altijd voel in mijn spieren wat te verminderen. Ik bekijk ook het blauwe tablet even om proberen te zien wat het is.

door snellerd draak, 78 / 113 gepost: 13-1-2011 om 18u42 gewijzigd door snellerd 13-1-2011 om 19u38	Cherub Hein
	ik volg de groep terug naar de capsules en kijk wat er in de mijne zit. Slechter dan dit kan ik mij niet voelen denk ik en flip de tablet in de lucht, vang ze op met mijn mond en slik in één keer door! 'eh vos , heb je hulp nodig om je bril te vinden trouwens?Anders kijk ik wel eens in je capsule..' Niemand is ooit gestorven aan een beetje vriendelijkheid denk ik bij mezelf.

door jemoris draak, 382 / 524 gepost: 13-1-2011 om 19u06 gewijzigd door jemoris 13-1-2011 om 19u07	Brian Smith
	Ook ik pak m'n spullen, ik laat het tablet echter liggen. "Misschien iets om mutatie te stimuleren."

door Siddin draak, 1042 / 1097 gepost: 13-1-2011 om 19u48	Aonghus Keitha
	Ik grijns wijd als ik het aanbod hoor. "Dat is vriendelijk van je, ja. Wil je vlug eens kijken? Als ik mijn bril heb, kan ik de rest zelf wel aan."

door daanio0 draak, 2857 / 3161 gepost: 13-1-2011 om 19u51	Harvey McCollar
	Als ik enkelen het blauwe tablet zie eten, en ze niet gelijk zie neervallen, besluit ik dat het wel veilig zal zijn, en ik eet mijn tablet op.

pagina's: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, laatste

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Paradijs 2.0 > Het verhaal

"I don't want comfort. I want God, I want poetry, I want real danger, I want freedom, I want goodness. I want sin."
"In fact," said Mustapha Mond, "you're claiming the right to be unhappy."
"All right then," said the Savage defiantly, "I'm claiming the right to be unhappy."

uit: Brave New World (A. Huxley)

naar boven

0.0 Ontwaken

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties