| | |

Scene 9: De Nabeschouwing...

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Afgelopen online RPGs > Werewolf online RPG > Werewolf chronicle (Laszlo)

Reacties

door Laszlo mandraak, 173 / 296 gepost: 2-6-2003 om 18u53 gewijzigd door Laszlo 27-12-2003 om 14u36	Scene 9: De Nabeschouwing...
	Woensdag 28 Maart 2003, Central Park Caern, New York, 's avonds, De Caern was deze keer nog rumoeriger dan ooit. Iedereen was volop aan het discusieren over wat er vorige avond was gebeurd. George was nergens te bekennen, maar Jamie had misschien ook niet zo zin om ook maar een woord met hem te wisselen. Allistor was al even bot op de Moot, dan hij was geweest op het werk, maar hij was wel blij, want er konden enige mensen van de Tunnel, die ook wat wisten, gepakt worden, door de politie, weliswaar, maar dat waren ook veelal Garou. Ja, Allistor wist dat de rest niet wist wat hij wist, maar ergens kickte hij er erg op, dat hij dingen wist die anderen niet wisten; hij voelde zich hierdoor machtig en sterk. Meria bleef deze keer thuis. Maar Shawn kwam wel opdagen, en de informatie die hij gister te weten was gekomen, sierde zijn glimlach. Alleen die Angus... En die Jamie! Hij had het wel gezien! Waarom liet Jamie zich nou niet door zijn emoties leiden; het leven was een feest, Jamie wist dat als de beste, toch? Hijzelf (Shawn) had er geen fuck moeite mee dat hij een andere Garou leuk vond, maar hij wist maar al te goed dat Jamie misschien wel minder stoer was dan iedereen dacht; misschien was Jamie wel meer Sheppard dan hij zelf had gewild, en misschien ook wel meer een groepjesmens dan Jamie ooit had gewild... De Fianna keken Randolf het meest smerig aan; de grootste vraag die in hun hoofd speelde: zouden de Fianna de White Howlers achterna gaan? Ze hoopten van niet; 1 Stam Black Spiral Dancers was al genoeg...

door MJ draak, 51 / 60 gepost: 2-6-2003 om 20u56	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Devon bezocht na een nacht waarin hij de slaap maar niet had kunnen vatten de georganiseerde moot. Wat gisteren was gebeurd stond nog vers in zijn geheugen, behalve een half uur of zo. Deze tijd was mysterieus genoeg uitgewist. Meria had hem verteld dat hij vlak voordat hij in Crinos zou veranderen de trap af was gelopen terwijl hij zei dat ze zich in veiligheid moest brengen, maar vanaf dat moment kon ze hem ook niet meer helpen het hiaat in zijn geheugen te vullen. Het was gewoon weg, net als tijdens zijn eerste transformatie. Hij rilde bij de gedachte wat hij misschien allemaal had aangericht in die tijd. Zijn bewustzijn was in ieder geval teruggekeerd op het moment dat hij op de resten van een stoel stond te stampen, wat er zeker op duidde dat hij niet meer had geweten wat hij deed. Toen was het gevecht ook al zo'n beetje over. Vervolgens had hij William richting zijn huis gebracht en was hij met Meria naar hun eigen huis gereden. Meria was het met hem eens geweest dat er verscheidene dingen niet klopten aan de Tunnel. Ten eerste de gigantische hoeveelheid bloedzuigers die daar aanwezig waren. Het was normaal dat de leeches samenschoolden, maar dit waren er wel heel erg veel geweest. Devon had geopperd dat waarschijnlijk de Wyrm z�lf achter deze samenscholing had gezeten en d�t betekende dat ze met een belangrijke operatie bezig waren geweest op het moment van de inval. Ten tweede: de obsessievelijke zelfmoordacties van de leeches. William had verteld over zijn gevangene die haar hoofd kapot geslagen had en hij was niet de enige die had geprobeerd een bloedzuiger gevangen te nemen; andere pogingen waren ook hierop uitgelopen. Dit feit sterkte Devon nogmaals in zijn idee�n over hoe belangrijk het was voor de leeches dat de Garou niets van hun plannen te weten zou komen. Zijn derde argument dat er iets belangrijks aan het plaats vinden was, was de storing van de mobiele telefoons in het gebouw. Deze storing was duidelijk artificieel met de intentie om uitgaand informatie verkeer tot het minimum te beperken; gekoppeld aan de theorie van een geheime operatie van de leeches was dit een zeer acceptabele theorie. Met andere woorden: Devon was ervan overtuigd dat er iets op het punt stond te gebeuren, of net voorkomen was door de slachting in Tunnel. Hij bleef in ieder geval waakzaam. Thuis gekomen waren ze onmiddelijk naar bed gegaan. Meria was onmiddelijk in slaap gevallen, maar Devon had de slaap niet kunnen vatten. Hij had een gedeelte van de nacht zitten bedenken w�t de leeches danwel van plan waren geweest, met met de gebrekkige informatie die hij had was hij tot de slotsom gekomen dat dit iets zeer belangrijks en gevaarlijks was geweest en hij wist zeker dat het gevaar nog niet geweken was. Dat was het nooit zolang de Aartsvijand nog in leven was. Deze dag dus had hij zich naar de Caern begeven met de hoop wat aanvullende informatie te ontvangen of antwoorden te krijgen op zijn vragen. Meria was niet meegekomen; ze ging verder met haar missie om de Uktena en de Wendigo bij elkaar te krijgen.

door Zorbalt Moorderator, 1446 / 5435 gepost: 3-6-2003 om 18u51 gewijzigd door Zorbalt 3-6-2003 om 18u56	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	William Sheppard liep tussen de aanwezigen door richting de centrale ontmoetingsplek van de Cearn. In zijn linker hand droeg hij een zwarte aktetas, waarin wat extra kleren zaten. Mocht hij genoodzaakt zijn zich wederom te veranderen dan was hij voorbereid. Hij was met de metro gekomen en had zich erg gestoord aan de viezigheid in zijn eerste klas coup�. Hij was echter tot rust gekomen door het lezen van zijn krant en de smaak van zijn sigaartje. Hij had genoten van het artikel waarin hun nachtelijke aanval op de tunnel werd afgedaan als een drugsinval. Hij was ietwat ge�rgerd geweest toen hij vanochtend had opgemerkt dat James in het geniep was vertrokken. Hij was even bang geweest dat zijn broertje iets van waarde had meegenomen, maar daarna had hij zich geschaamd voor dit idee. (en toch zijn sieradendoos nagekeken)De woonkamer en de luxe badkamer had hij schoongemaakt, waarna hij was vertrokken. Hij zag zijn Indiaanse collega staan en wierp hem een vriendelijke glimlach toe, waarna hij op Jonathan Allistor afstapte. Deze stond alleen en duidelijk in gedachten. William Sheppard wist niet of dit het juiste moment was om over zijn nieuwe auto te beginnen. Hij zette zijn aktetas op de grond, trok een ernstig gezicht en stak zijn hand uit. Jonathan...gecondoleerd...we hebben vannacht een dapper man verloren. _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door MJ draak, 52 / 60 gepost: 3-6-2003 om 20u38	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Devon stak zijn hand op toen hij William Sheppard zag en hij naar hem glimlachtte. Hij was die strafpleiter toch wat meer gaan respecteren sinds het gevecht in de Tunnel. Devon had namelijk verwacht dat hij zich constant afzijdig zou houden en van de zijlijn commentaar zou geven op verkeerd uitgevoerde vechtmanoeuvres. Zijn collega was hem meegevallen en omdat Devon op dit moment in een goede bui was liep hij naar hem toe om hem te complimenteren. Hij was gisteravond een beetje kortaf tegen hem geweest en had William alleen meegenomen omdat Meria het hem had gevraagd. Hij knikte naar Allistor en wachtte even zodat hij het gesprek tussen William en Allistor niet zou onderbreken, toen stapte hij naar voren. Ik moet eerlijk zeggen, William, ik ben onder de indruk van de kracht, die je gisteravond tentoon spreidde. Het ziet er naar uit dat er toch wel wat fysieke kracht in jouw advocatenlijf zit. En je broer kan er ook wat van! Waar blijft hij trouwens?

door sareth webslaaf, 2884 / 6375 gepost: 7-6-2003 om 12u56	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Lindsey en Jamie kwamen samen aan. Jamie met zijn oude zelfzekere grijns op zijn gezicht en Lindsey met een lelijke snee in haar wang, prutserig verbonden. Over haar rug hing een sporttas. Lindsey keek rond en zocht Allan, maar ze zag hem nergens, gelukkig. William zag ze wel, maar hij had hen nog niet gezien. Randolf was ook van de partij, maar stond wat in een hoekje, hij was blijkbaar nog flink onder de indruk van gisteravond. Lindsey ging bij hem staan en probeerde hem wat op te beuren. Haar eigen zelfvertrouwen had ze teruggevonden, dus kon ze alvast beginnen met haar altru�stische boetedoening en Randolf wat oppeppen. groetjes, benjamin aka sareth

door malkav achterban(k), 2337 / 7020 gepost: 7-6-2003 om 17u10	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Voordat zij aankwamen bij de moot dacht Jamie enkel over vanmiddag. Linds en hij hadden na de 'nep' kus niet echt veel meer gepraat.. De kus voelde zo fout... Of het kwam door de 'regels' van de Garou, of dat het kwam omdat het werkelijk aanvoelde alsof hij een zus van hem had gekust wist hij niet.. En dan daarbij,.. Linds had het niet hoeven doen..het was haar initiatief. Het enige wat hij haar nog verteld had was de reden waarom hij verbannen werd uit de Sept van Hoover Dam, Las Vegas. Ook hij had iets gestolen daar, na zijn Rite of Passage. Het was de Orb geweest,... Hij had haar verteld dat hij de Orb waarschijnlijk zou teruggeven aan de Sept,..hij zou hem aan Will geven. Misschien zou dat goede gebaar Linds helpen ten opzichte van de Elders als zij de Klaive zou teruggeven... Randy's gezicht sprak boekdelen,..waarschijnlijk wilde hij hier niet eens zijn. Jamie schudde zijn hand en gaf hem een redelijk harde klop tegen zijn schouder." H� makker,..hou je taai.. Je pa zal je nodig hebben knul,...wees blij dat je een fokkin vader hebt die om je geeft en andersom....aight? " Jamie zag zijn broer staan bij zijn indiaanse collega... Ze zouden elkaar straks wel treffen.. Jamie durfde hem niet echt onder ogen te komen na vannacht... Hij bekeek Linds nog eens en realiseerde zich dat ze beter vrienden konden blijven,..althans,..mits Linds bevriend met hem zou willen zijn.. Toen Linds zijn kant opkeek,..keek hij onwennig weg.. Hij ontvluchtte haar blik.. Hij ontvluchtte de ogen waarin hij daarstraks bijna verdronken was... Wat een fokkin klote situatie.. gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door Zorbalt Moorderator, 1454 / 5435 gepost: 7-6-2003 om 20u33 gewijzigd door Zorbalt 7-6-2003 om 20u37	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Allistor keek William met glazige ogen aan en schudde hem de hand. Ik hoop niet dat je weer begint over je auto William�� William Sheppard schrok, want zijn baas keek hem plotseling doordringend aan. De advocaat vermande zich en zette een geschokt gezicht op. Jonathan, je denkt toch niet dat ik na vannacht nog ��n maal aan die auto gedacht heb, een leugentje om bestwil, �nee, ik maak me eerder zorgen om jongeheer Randolph en om de veiligheid van de Garou in New York. Jonathan Allistor schraapte zijn keel en keek even om zich heen. Ah, ik zie dat je broer en de lieftallige Lindsey ook zijn gearriveerd. William volgde de blik van zijn baas en zag hoe Lindsey en James samen over het terrein liepen in de richting van Randolph, die er moedeloos uit zag. William maakte zich grote zorgen en vroeg zich af waar James na zijn nachtelijke bezoek nog naartoe was gegaan. Hij zou toch niet�.??? Terwijl hij de twee jonge weerwolven nieuwsgierig na staarde zag hij vanuit zijn ooghoek hoe Devon op hem af kwam. Ik moet eerlijk zeggen, William, ik ben onder de indruk van de kracht, die je gisteravond tentoon spreidde. Het ziet er naar uit dat er toch wel wat fysieke kracht in jouw advocatenlijf zit. En je broer kan er ook wat van! Waar blijft hij trouwens? William probeerde te glimlachen, maar zijn collega had hem op geen slechter moment kunnen treffen, maar al snel begreep hij dat complimenten uit de mond van Devon zeer zeldzaam waren. Bovendien stond zijn baas er bij en kon William zich profileren. Hij legde een hand op de schouder van de indiaan. Devon, naar wat ik heb gehoord heb ook jij goed gevochten. Ik heb geprobeerd om zo'n monster gevangen te nemen, maar voor dat ik iets kon doen sloeg ze de hand aan zichzelf. Toch wil ik je vragen om jouw vrouw de volgende keer thuis te laten, juist omdat je zo veel om haar geeft. Waarom sprong je me trouwens niet achterna, toen het gevecht beneden los barstte? Even wierp hij een blik op Allistor, die Devon met een streng gezicht aankeek....maar, om op je vraag terug te komen, mijn broer staat daar bij Lindsey en Randolph _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door MJ draak, 53 / 60 gepost: 9-6-2003 om 14u06 gewijzigd door MJ 9-6-2003 om 14u08	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Devon keek William ge�rgerd aan. Nu probeerde hij eens aardig te doen, probeerde William hem gelijk door suggestieve opmerkingen zwart te maken bij Allistor. Zo vatte Devon zijn opmerking in ieder geval op. Hij schoot onmiddelijk in de verdediging. Ik dacht namelijk dat ik alleen meer kans zou hebben om een bloedzuiger gevangen te nemen, dan temidden van die kluwe vechtende Garou. Het was me overigens bijna gelukt. Is het jullie trouwens niet opgevallen dat de bloedzuigers in gevangenschap massaal zelfmoord probeerden te plegen? Ze waren met iets belangrijks bezig waarvan zij niet willen dat de Garou er achter komt, daar ben ik van overtuigd. En, William, �k bepaal niet of Meria mee komt of niet. Als ik dat zou kunnen had ik haar natuurlijk thuis gelaten. Ze is nou eenmaal eigenwijs. Devon keek van William naar Allistor, die zijn strenge gezicht van net weer wat verzacht had. Als jullie mij verexcuseren, ik ga even de rest van de roedel begroeten. Devon liep snel weg. Het speet hem al dat hij William een compliment had gegeven. Die gladjanus verdiende het gewoon niet. Toen hij bij Jamie, Randolph en Lindsey aankwam, stak hij zijn hand op, als teken van begroeting. Toch voelde hij zich hier ook niet helemaal op zijn gemak. Er heerste een rare sfeer. Vooral Jamie en Lindsey leken niet helemaal zichzelf te zijn. Devon besloot om ze een beetje te observeren. Zijn empatisch vermogen kwam hierbij goed van pas.

door Laszlo mandraak, 176 / 296 gepost: 13-6-2003 om 18u55	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Langzaam begon de Moot zich te vormen. De mensen rond het park gingen langzaam weg en de Garou voltrokken de riten zoals het hoorde. Het Kraken van het Bot ging daarna van start. Vreemd genoeg was de sfeer niet echt gespannen, en misschien was dit wel het gevolg van het feit dat de Orb plotsklaps, als bij toverslag, Jamie's tas had verlaten en het wel leek alsof deze was opgelost. De moot begon met een 'departure' voor Angus 'O Connor. Hij was er dan welliswaar niet bij, maar de meeste belangrijke Garou vonden hem een smet op het witte kleed van hun reputatie, na zijn daden in de Tunnel. Niemand sprak hier echter over. Na niet al te lange tijd begon Allistor met deze departure, die het begin van het Kraken inluidde: Hij sloeg ceremonieel een zwart kleed om en deed zijn crinos-hoofd naar beneden: "Vandaag herdenken wij Angus 'O Connor, die gestorven is voor ons Volk..."

door malkav achterban(k), 2366 / 7020 gepost: 13-6-2003 om 22u21 gewijzigd door malkav 13-6-2003 om 22u23	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Jamie vond het allemaal maar een beetje raar.. Ervanuit gaan dat die gozer al dood was? Niemand heeft hem zien sterven,..enkel verdwijnen. Tijdens de plechtigheid kon hij het niet laten om wat te fluisteren, zo zacht dat enkel zijn packleden van gisterenavond het konden horen.. "Wat een bull fokkin shit,...ze gaan er al vanuit dat hij dood is....fijn,..als hij ergens op hulp zit te wachten.." Plotseling dacht hij aan Randy,...en dat het misschien niet zo verstandig was om dit zomaar even te zeggen.. De jongen had het al zo moeilijk waarschijnlijk...Hij besloot om zijn mond maar te houden...."ehh,..sorry, maat." De Ceremonie was mooi,..daar niets op tegen, maar Jamie kon de bittere bijsmaak van dit alles niet verdringen.. Hij wachte maar af wat deze samenkomst nog meer zou brengen.. gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door sareth webslaaf, 2939 / 6375 gepost: 14-6-2003 om 9u59 gewijzigd door sareth 14-6-2003 om 10u09	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Lindsey deed haar best om op te letten, maar in haar hoofd sloeg alles weer helemaal op hol. Ze had de rest van de namiddag wat nuchterder kunnen denken, en de onaangename herinneringen over de Klaive en zo wat achter zich kunnen laten en gewoon met Jamie een gezellige tijd gehad. Ze had geprobeerd hem zo vaak ze kon stiekem te bekijken, zonder dat hij zou moeten beginnen denken dat ze specifiek interesse voor hem had natuurlijk. Al bij al had ze niet echt spijt van die kus in Tiffany's. Zeker niet. Maar nu, nu het weer over de gebeurtenissen van gisteren ging, sloeg ze weer tilt. Ze begon zenuwachtig rond te kijken en herschikte zestien keer de draagband van haar (Allans) tas over haar schouder, omdat die maar lastig bleef zitten schuren over haar BH-bandje. Ze was, net als de rest van het pack, nog niet in Crinos. Allistor leuterde vooraan vanalles over Randies vader en zijn overlijden. Maar dat klopte niet helemaal hoor. Hij was toch niet zeker dood ? Die bloedzuigers hadden iets vreemds met hem gedaan, ergens vermoedde ze dat ze hem naar een of andere bloed-umbra hadden gestuurd, waar hij evt nog uit te halen was. Maar er was in ieder geval iets niet snor geweest. Terwijl die herinneringen aan gisteren door haar heen schoten, vlogen ook herinneringen aan wat er na het gevecht gebeurd was daartussendoor. Zenuwachtig zocht ze Allan in de verzamelde garou, hopend dat hij haar nog niet gezien had. Om de zoveel seconden keek ze naast zich, waar Jamie stond, om te zien of hij er nog wel was, en ook een beetje om te zien waar de rest van het pack stond, die kende ze... groetjes, benjamin aka sareth

door Zorbalt Moorderator, 1466 / 5435 gepost: 14-6-2003 om 14u40 gewijzigd door Zorbalt 14-6-2003 om 14u43	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	William probeerde om zo dicht mogelijk bij zijn baas te blijven staan en luisterde naar wat de goede man te vertellen had. Aangezien hij tijdens het gevecht in de tunnel voornamelijk in de toiletten was geweest, zat hij met vele vragen. De meeste vragen had hij over de dood van de politiecommisaris. Gisteren, na afloop van de geweldadige confrontatie, was iedereen erg teneergeslagen geweest en niet in staat om zijn vragen duidelijk te beantwoorden. Hij was James later vergeten te vragen wat er in de zaal was gebeurd, maar misschien was dit het juiste moment om de antwoorden te vinden. Hij moest het subtiel aanpakken. Voorzichtig schuifelde de strafpleiter tussen de aanwezigen door in de richting van James, Lindsey, Devon en Randolph. Hij probeerde om geconcentreerd te luisteren naar wat zijn baas te vertellen had. Hij knikte naar de leden van zijn gelegenheidspack. James keek hem even aan, waarna hij zijn blik schichtig afwende...had hij iets te verbergen? William schraapte zijn keel en legde zijn hand op de schouder van de teneergeslagen Fianna. Randolph...je vader was een moedig en machtig man en hij is gisteren gestorven als een held. Dit was een krachtmeting van man tegen monster. Een Garou die sneuveld in een gevecht zal nog lang worden herinnerd. Er zullen liederen worden gezongen die zijn moed in deze strijd zullen herdenken. Na deze korte preek liep hij naar zijn broer en bleef naast hem staan, zonder te spreken richtte hij zijn aandacht weer op de raad van elders. _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door malkav achterban(k), 2371 / 7020 gepost: 14-6-2003 om 14u53 gewijzigd door malkav 14-6-2003 om 14u59	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Jamie voelde weer die schaamte toen Will hem aankeek... Waarom?? Er was niets gebeurt... Misschien was de gedachte alleen al een zonde.. Maar fok it,..hij voelde wat hij voelde.. Hij hoorde Will tegen de jongen spreken.. Will had ook niet gezien wat er gebeurt was vannacht werd hem duidelijk... Snel keek Jamie om naar Linds,..hij wist dat zij daar nog stond,..maar hij wilde zeker weten voor zijn gevoel... Hij glimlachte even vluchtig met een bemoedigende knik van zijn hoofd,.....hij keek Randy aan,..de jongen was een zielig hoopje Garou,..maar hij hield zich sterk.. Jamie had hem nog niet gehoord... Jamie fluisterde weer zo zacht dat enkel Will, Devon en Linds hem konden horen. Randy stond ietsje verder van hun af naar Allistor te staren. "H� , bro... Ik weet niet hoor,...maar die pa van Randy is naar mijn fokkin idee helemaal niet dood.. Ik heb hem zien verdwijnen in een rare poort... Het was misschien de Umbra... Ik weet het niet. Ik was zo friggin bezig met die Bloedzuigers af te kanllen die bezig waren met dat ritueel dat ik fokkin verzaakt heb om even door die klote Gauntlet te kijken toen het gebeurde... Ik weet dus niet hoe die verneukte poort er vanuit de Umbra uitzag.... Ik voel er ook weinig voor om terug te gaan om eventuele Umbra sporen te vinden.. Dat laat ik liever over aan de Elders, maar die hebben Randy's pa al opgegeven... Ik ga dadelijk niet Huilen voor de Departed....schijt aan wat de Elders ervan vinden.. Als ze er iets van zeggen vertel ik het hen wel!". Ergens voelde Jamie zich schuldig dat hij niet even door de Gauntlet had gekeken,,..vandaar dat hij weer veelvuldig begon te vloeken,..Iets wat hij altijd deed als hij kwaad of onzeker was..... Misschien hadden ze Randy's pa wel kunnen redden als ze de Umbra in waren gegaan... Ook al was de kerel geheel doorgedraaid,...misschien had een van zijn Vorige Levens zijn lichaam overgenomen,..dat hij daarom zo beestachtig was om van een mede-Garou te eten... gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door MJ draak, 54 / 60 gepost: 15-6-2003 om 16u24	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Devon had met een half oor staan luisteren naar Allistor die door filosofeerde over de rol die Angus O�Connor had gehad in de samenleving van de Garou in New York, en met de rest naar zijn packgenoten die hun onvrede lieten blijken uit het samenzweertoontje waarin ze fluisterden. Devon moest ze totaal gelijk geven dat het helemaal niet zeker was dat Angus dood was. Hoewel hij er niet bij was geweest op het moment dat Angus verdween, had hij van toeschouwers genoeg gehoord over de gebeurtenis om te weten dat Angus nog leefde toen de bloedzuigers hem deden verdwijnen. Hoe kwam Allistor dan aan het idee dat hij dood was? Hij keek naar zijn packgenoten. Ze stonden allemaal vlakbij, behalve die jongen. Stille Wolf! Heel toepasselijk, vond Devon. Hij had nog steeds nauwelijks een woord met hem gewisseld. Hoe heette hij nou ook weer? Randalf? Gandalf? Zoiets. Terwijl Allistor alle heldendaden van O�Connor aan het nalopen was en hij telkens weer om een applaus vroeg, begon Devon zich steeds meer aan hem te irriteren. Hij kon geen respect opbrengen voor dit soort gezwam. Zijn packgenoten werden ook onrustig, maar ze waren duidelijk niet van plan om er iets van te zeggen. Nou, Devon wel� Hij schuifelde naar voren door de menigte tot hij nog maar een paar meter van Allistor verwijderd was. Hij schraapte zijn keel en bedacht wat hij zou gaan zeggen. Wacht! Allistor hield er niet van als hij voor paal werd gezet, en zeker niet voor de hele Caern. Devon bedacht zich dat dit hem zijn baan zou kunnen kosten, Allistor duldde geen tegenspraak. Wat dat betreft had Devon altijd al een beetje in de gevarenzone verkeerd, omdat hij het niet kon opbrengen om, zoals William, constant te slijmen bij zijn werkgever. Hij vermande zich en stak van wal, te beginnen met een van zijn favoriete rechtszaak woorden. Objection! Er viel een doodse stilte, waarin Allistor verdwaasd rondkeek over de hoofden van de menigte op zoek naar degene die het had gewaagd hem te onderbreken. Toen hij de vastberadenheid op Devon�s gezicht zag en zijn stem had herkend keek hij Devon furieus aan. Maar de Navajo was niet ge�mponeerd. Waar is het lichaam van O�Connor? Vroeg Devon. Heeft iemand hier het dode lichaam van O�Connor gezien? Doodse stilte. In dat geval, waarom zijn we in Gaia�s naam hem aan het herdenken? Hij is verdwenen, akkoord, maar staat dat gelijk aan overleden? Een goed jurist denkt voordat hij praat! Devon realiseerde zich dat hij te ver was gegaan, maar hij bond niet in. Stel je zijn situatie voor! Je bent ontvoerd door Leeches, je zit gevangen in hun Realm te wachten op redding, die nooit zal komen, omdat je Caern je al heeft AFGESCHREVEN! Is dat de erecode van deze Caern? Zo ja, dan ga ik liever terug naar de Caern bij het Navajo reservaat. Daar geven Garou tenminste om elkaar! Zelfs een Wendigo zou zich daar opofferen voor een Uktena. Een leugentje om bestwil. Maar hier wordt er niet eens een reddingspoging gedaan. Angus is weg, dus hij is dood! Devon keek uitdagend de menigte rond. Impulsief was hij op een verhoging gaan staan, zodat iedereen hem had kunnen zien. Ondertussen ging er een golf van discussie door de verzameling Garou. Allistor had Devon echter niet losgelaten met zijn doordringende ogen. Hij tuitte zijn lippen en wees met zijn vinger naar de horizon. Devon Peters, je bent ontslagen.

door sareth webslaaf, 2963 / 6375 gepost: 15-6-2003 om 17u10 gewijzigd door sareth 15-6-2003 om 17u12	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Lindsey schrok op. Objection He ? Dat was zo'n term die ze al vaak had gehoord in van die duffe rechtszaakseries. Tja, duf, de helft van hun pack plus het opperhoofd waren advocaten... Maar dit was Devon. De rustige navajo was blijkbaar niet zo rustig als anders. Ze had hem gisteren ook niet echt 'aan het werk gezien', maar ze kon zich er wel wat bij voorstellen. Maar wat hij nu deed was echt cool. Zomaar tegen die arrogante Allistor ingaan. Zalig. Lindsey werd haast jaloers op het lef van Devon. Zoiets moest ze ook durven ! Nu moest het toch wel lukken dat over haar schouder... Ze werkte zich naar voren, richting Devon. Ze deed nog haar best om James en de anderen mee te sleuren, maar die waren blijkbaar minstens even verblufd. Terwijl ze zich tussen de Garou doo wurmde, bedacht ze wat voor eloquente termen ze zoal zou kunnen gebruiken. De vorige keer had ze hier ook al haar mond opengetrokken, maar deze keer zou het beter klinken, dat stond vast. Ze zou van de gelegenheid gebruik maken om stiekem de Klaive weer in het spel te brengen. Geniaal ! Overtuigd van zichzelf ging ze naast Devon staan, die blijkbaar net klaar was met zijn pleidooi. Allistor deed een furieus gebaar naar Devon alsof hij ontslagen was. Marginaal. Devon was Gaia een flink eind meer van dienst dan die verwende Allistor en de helft van zijn bedrijfje tesamen. Vastberaden haalde ze de Klaive tevoorschijn en stak hem in de lucht, als was het of ze een strijdkreet wilde slaken. Man dat ding woog zwaar in haar gewone vorm. In een glim zag ze Jamie zijn hand voor zijn gezicht slaan. Garou ! Dit is de Grote Klaive van de O'Connors. Dit is het wapen dat Angus gisteravond hanteerde in de strijd. Dit wapen heeft bloed geproefd, vampierenbloed ! Dankzij Angus. Dit wapen heeft evenwel erger geproefd ! Dit wapen heeft ook garou-bloed geproefd. in een flits moest ze aan de snee op haar wang denken, die was nog steeds niet geheeld, een fractie aarzelde ze.. Wij waren erbij gisteravond. Angus vocht als een Garou die naam waardig, maar er was meer. De aanwezige vampiers hadden blijkbaar meer in petto dan we met onze machtige inval hadden kunnen voorzien. De dienaren van de wyrm hebben Angus behekst ! D�t is wat gisteren gebeurd is. Angus is misschien niet dood. Angus is vervloekt door de bloedzuigers en heeft ons nodig ! die laatste dingen kwamen er helemaal niet meer zeker uit. ze wist niet goed wat er werkelijk gebeurd was en had eerst gehoopt hier op de Moot meer uitleg te krijgen, maar blijkbaar was er enkel uitleg te _geven_. Garou ! De Orb heeft ons O'Connors Klaive gegeven, zodat we de Kracht zouden hebben om hem te bevrijden ! dat klonk goed. ze was bijzonder tevreden over haar oplossing van de zaken en keek dan ook even de kring Garou rond. die keken nog steeds met open mond naar haar. helemaal geen complimentjes voor het goed oplossen van haar proble... oei, die wisten ook nergens van. hmmm, maar best... . Snel vervolgde ze haar betoog, want het begon rumoerig te worden. Garou ! Dit wapen wil ontsmet worden.. Deze Klaive wil gewroken worden.. wil haar Meester gewroken weten... Deze Klaive is van de O'Connors, laat ons zorgen dat er O'Connors zijn om hem te hanteren.. Laat ons niet treuren bij een leeg graf, maar laat ons bevrijden wie we dachten dat erin zou zitten... Het klonk hoe langer hoe slechter. Haar zinnen sloegen zo goed als nergens meer op. Het rumoer was intussen flink aangezwollen en er werd vanalles geroepen, maar ze hoorde niet wat. Hulpeloos keek ze rond. Waar bleef de rest ? Had ze het weer verprutst ? groetjes, benjamin aka sareth

door Zorbalt Moorderator, 1468 / 5435 gepost: 15-6-2003 om 22u21	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Objection! William Sheppard hoorde deze bekende woorden uit de mond van Devon en keek verbaast toe hoe zijn collega naar voren liep. Hij zette grote ogen op toen hij zag hoe zijn baas, Jonathan Allistor, in de rede werd gevallen door ��n van zijn werknemers. Aangezien hij te geschokt was om normaal te kunnen handelen kon hij niet tegengaan dat ook Lindsey naar voren liep. Wat een onbeschofte vlegels! Hij pakte zijn broer vast zodat deze niet achter zijn liefje aan kon lopen. Dit loopt helemaal uit de hand�laten wij wijselijk onze mond houden en ons niet in laten met dit soort rebelse acties. William wist nog steeds niet wat er precies met de heer O�Connor was gebeurd en hij kreeg het vervelende idee dat hij gisterenavond erg veel had gemist. Hij was geschokt door de ietwat verwijtende woorden van zijn collega�.waarschijnlijk weldra zijn ex-collega. Natuurlijk wist Devon niet hoe machtig Jonathan Allistor was. Indien hij oneervol ontslagen zou worden dan kon hij een baan als jurist binnen de stad New York wel op zijn buik schrijven. Een goede naam opbouwen kostte een eeuwigheid, maar je kon zo�n goede naam binnen een oogwenk verliezen. De weg naar de top van je carri�re was niet altijd gemakkelijk en William Sheppard wist hoe hij dat spel moest spelen. Hij was erg teleurgesteld door de ondoordachte acties van zijn semi-pack genoten. Na de preek van Devon schoten de ogen van zijn baas vuur en de reactie die daarop volgde was zoals William had voorzien. De onrust werd nog verder aangewakkerd toen mevrouw Rent het woord nam en duidelijk moeite had om boven het rumoer van de aanwezigen uit te komen. Ze stak een groot mes de lucht in en schreeuwde doordachte leuzen in de richting van Allistor. O�Connor zou nog in leven zijn en wij zouden haar moeten bevrijden. Ze sloot haar pleidooi af met de woorden: Garou ! Dit wapen wil ontsmet worden.. Deze Klaive wil gewroken worden.. wil haar Meester gewroken weten... Deze Klaive is van de O'Connors, laat ons zorgen dat er O'Connors zijn om hem te hanteren.. Laat ons niet treuren bij een leeg graf, maar laat ons bevrijden wie we dachten dat erin zou zitten... William Sheppard kon er niet op toezien dat zijn baas en de andere elders in verlegenheid werden gebracht door deze twee schavuiten. Hij stond vrij achteraan, maar zijn stem klonk hard over de hoofden van de toeschouwers heen. Hij voelde geen schroom, maar de aangetaste trots in zijn hart deed hem spreken: Zwijg idioten�jullie allebei. Hoe durven jullie te twijfelen aan de wijsheid van de elders! Angus O�Connor is dood! Ik weet dat dit soort dingen moeilijk te accepteren zijn, maar dit is de wil en de weg van Gaia. Als de wijze leiders zouden twijfelen aan zijn dood, dan had de heer Allistor zijn woorden niet op die manier gekozen. Biedt nu jullie excuses aan voor deze ongehoorzaamheid� _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door sareth webslaaf, 2971 / 6375 gepost: 15-6-2003 om 22u34	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Lindsey zag plots dat William bewoog. Blijkbaar ging hij hen bijstaan en dat was wel nodig, want het rumoer was nu luider dan ze zelf kon klinken (zonder extra moeite te doen weliswaar, maar dan sloeg haar zachte stem zo over en dat was weinig aantrekkelijk). Ze kreeg de tijd om even naar adem te happen, maar dat moest dan ook wel, want wat die snobby advocaat daar allemaal uitkraamde tartte alle verbeelding. Die kerel begon daar tegen hen uit te varen ?!! Wist die wel waar hij mee bezig was ? ZIJ had die Klaive niet voor niets van de Orb gekregen, dat ding moest nog dienen hoor, niet zomaar in de kast van Randy belanden !! Hey kostuumnicht !! Wat weet jij nou van wat er gisteravond gebeurde ?! Jij moest nodig naar de WC en daarna, toen het gevecht afgelopen was, was het eerste wat je deed vlug je witgestreken hemdje van het dak gaan halen ! JIJ hebt Angus niet zien opgaan in die rode draaikolk, anders zou je wel een andere toon opzetten tegen je eigen packmates. Wat is dat toch met die advocaten hier ? Bende betweters !, sneerde ze op een onwaarschijnlijk truttige toon *Jamie, vertel je slome broer eens wat Garou moeten doen als een van de hunnen door bloedzuigers ontvoerd wordt !* Daar had die aansteller niet van terug Met een gemeen glimlachje herinnerde ze zich plots dat zo goed als niemand hier wist dat ze beiden broers waren. Het zou hem leren, hun moedigste packleden zo voor aap zetten ! groetjes, benjamin aka sareth

door malkav achterban(k), 2379 / 7020 gepost: 16-6-2003 om 20u00	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Ten eerste viel de reactie van Will hem zwaar,..die vieze hielenlikkende huichelaar! Hij had het ook daarnet kunnen zeggen tegen de pack zelf,..maar nee.. Hij wilde zeker weer een wit voetje halen bij die stijfnek van een baas van hem... Jamie dacht hetzelfde als Devon en Linds,..maar hij wilde dit liever niet hardop zeggen.. Zijn reputatie was al bagger.. Nu moest hij wel! Jamie stapte naar voren,..om zijn woorden wat kracht bij te zetten veranderde hij in Crinos vorm.. "Stelletje Idioten?...Zeer respectvol van je, broer!", Het woord 'broer' kreeg duidelijk de nadruk.. "Wij zijn allen getuige geweest van de verdwijning van O'Connor,.. Ik heb geen Garou dood zien gaan. Misschien dat jullie liever geloven dat hij dood is omdat hij, een respectvolle Garou, een walgelijke misdaad is begaan.... Ik heb enkel ��n vraag: Hoe weten jullie zo zeker dat hij overleden is.. Ik snap dat Law-Seeker de Elders niet tegen durft te spreken,..., maar mijn geboortemaan kan dit niet accepteren,..evenals de geboortemaan van Lindsey... Ik kan het idee niet van mij afschudden dat O'Connor ergens op onze hulp zit te wachten... In oorlog worden offers gemaakt,.. maar dit was geen oorlog.. Ik zal vrede hebben met jullie keus, maar ik zal niet voor O'Connor huilen,.. Hij is niet dood.. Als ik jullie beledig...het spijt mij niet.." Jamie deed een stap achteruit en keek zijn broer aan,..hij trok zijn lip op en zijn krijtwitte tanden glansde in het maanlicht..een kleine grom ontsnapte uit zijn strot... gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door Laszlo mandraak, 177 / 296 gepost: 16-6-2003 om 21u03	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Toen allen waren uitgesproken kon Allistor zijn woede niet langer onderdrukken: Zijn Crinos leek nog iets groter te groeien en met het vuur van Rage in zijn ogen barste hij los: "OKay, misschien is wijlen Angus 'O Connor niet feitelijk dood, maar voor de Garou en voor Gaia is hij dat wel! Hij is misbruikt door de vampieren, nadat hij een verschrikkelijke misdaad heeft begaan! Hij was in de Thrall van de Wyrm! Dringt dat tot jullie door? Daar zit toch het woord Wyrm in, of zie ik het soms verkeerd! De Wyrm heeft hem overwonnen en dus leeft hij voor ons niet meer; hij is het simpelweg niet waardig en eheft weinig keus!" Hij pauzeerde even en ging toen door: "Als jullie dan echt willen uitzoeken waar hij is, bespreek dat dan in het Kraken van het Bot. Maar dan zal toch wel blijken dat hij in Malpheas is, de Realm van de Wyrm in de Umbra, waar nog nooit een Garou levend vandaan is gekomen; en degenen die dat wel hebben, hebben levenslange trauma's en wonden. En als ze er nieteentje uit het lijstje hebben, dan wel een combinatie van een paar! En als zelfs dat uitblijft zijn ze gestoord tot op het bot! Jullie zouden nog niet eens toestemming krijgen! We hebben jullie veel te hard nodig om te vechten tegen de Wyrm; het verlies van een enkele man, te weten Angus 'O Connor, is al een klap die hard genoeg is voor de Garou gemeenschap! Zwijg nu, kinderen..." Hij kalmeerde en vervolgde "...en denk aan Angus hoe je wilt, tijdens de herdenking, of hij nou dood is in je ogen of niet..."

door MJ draak, 55 / 60 gepost: 16-6-2003 om 21u22	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Devon liet zijn hoofd hangen. Hij had een fout gemaakt met het confronteren van Allistor. ZIjn werkgever had er volkomen gelijk in dat Angus niet meer belangrijk was voor Gaia als hij overwonnen was door de Wyrm. Devon had zich aangesteld, was weer eens impulsief geweest en had hierdoor zijn baan verspild. Hij richtte zich tot Lindsey, die nog steeds met een rood gezicht naast hem stond. Dank je voor de hulp Lindsey. Je bent een waar Garou, ik ben blij dat ik mensen als jij en Jamie in mijn pack heb zitten. Anderen zijn alleen een bron van schaamte. En hij keek William strak aan. Toen draaide hij zich om en verwijderde hij zich van de groep om alleen te zijn en zijn gedachten te kunnen ordenen.

door Laszlo mandraak, 179 / 296 gepost: 17-6-2003 om 11u32 gewijzigd door Laszlo 17-6-2003 om 11u35	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Nu was het weer tijd voor het politiek getinte Kraken van het Bot. Jamie en de anderen voelde nu hoe zeer de sfeer verschilde van de vorige keer, alleen was nog niemand erachter wat de oorzaak van de verandering was... Allistor en de andere Elders begonnen te praten, afgewisseld door verschillende Garou die hun zegje deden. "Wat hebben we dan, alles bij elkaar?" "We hebben een groep vampieren die zich koste wat kost dood vecht. Maar blijkbaar was dat voor het ritueel, wat ons brengt bij het volgende ding: de draaikolk." "Ik heb nog iets: ik denk dat ik de naam heb van de organisatie die erachter zit. Ik weet niet of jullie er veel aan hebben, maar nu hebben jullie wat meer raakvlakken..." "Wat heb je precies gehoord, Shawn?" "Nou, Grootmoeder, ik hoorde een man aan een mobiele telefoon praten over daling in de aandelen van Endron ofzo, en toen zei hij in een kreet iets over HEEL Pentex. Ik denk dat Pentex het overkoepelende orgaan is, de schaduw die erachter schuilt en contact heeft met de leeches en ook zowat alle Wyrm-besmette bedrijven..." "Shawn, ik heb die naam welleens vaker voorbij horen zoeven, misschien heb je gelijk." "Historian, noteer dit en de andere feiten... in Garou glyphen uiteraard." Dit was Allistor. "Wat hebben we nog meer?" "Een paar mensen hebben de naam Gregorio heen en weer horen gaan... de vampieren hadden het over hemen het was duidelijk dat Angus een soort van proefpersoon voor hem was ofzoiets..." "Gregorio...", zei Allistor, waarop hij en alle andere Elders, met wat anderen van maximaal 2 Rangen lager, hun hoofd lieten zakken... De rest van de caern begreep er echter geen zak van en de menigte keek vragend de Elders aan...

door sareth webslaaf, 2990 / 6375 gepost: 17-6-2003 om 18u25	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Lindsey had Devon triest nagekeken. Wat een afknapper. Eindelijk nog eens een Garou die durfde zeggen waar het op stond, net als zijzelf, en die werd dan zo onwaarschijnlijk oneerlijk behandeld. Bon, blijkbaar was de hele Garou-ammehoela hier in NYC niet zo gezellig en gemoedelijk als die in Ierland en zou ze dus met veel plezier weldra terugkeren. Jamie had het ook voor hen (en voor de waarheid!) opgenomen, goed zo. Even twijfelde ze of ze achter Devon aan zou gaan, maar dat was ongepast geweest. Met rebels flikkerende ogen maar een teleurgestelde mond, stapte ze terug naar haar pack. William gunde ze geen blik waardig. Met het Kraken van het Bot kwam er weer wat orde in de chaotische Moot. Ieder kreeg zijn zegje en blijkbaar waren er nog wel wat anderen, ook ouderen, die meer hadden gezien dan wat Allistor verteld had. Het begon er zowaar op te lijken dat Allistor alles deed om hen er zo weinig mogelijk besef van te laten hebben. Loser. Aandachtig luisterde ze wat alle betrokken Garou te zeggen hadden, hopend dat het wat klaarheid zou scheppen groetjes, benjamin aka sareth

door Zorbalt Moorderator, 1472 / 5435 gepost: 17-6-2003 om 19u19 gewijzigd door Zorbalt 18-6-2003 om 7u35	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Natuurlijk merkte William Sheppard de breuk op die tussen hem en de anderen was ontstaan na zijn felle uithaal. Het kon hem niets schelen en de beteuterde blik op de gezichten van zijn ex-collega en het Rent meisje deden hem glimlachen. Zij die zich daarstraks hadden gedragen als kleine kinderen, waren terechtgewezen en voor schut gezet voor de rest van de aanwezige Garou. William was niet blij dat het meisje hem op die vreselijke manier had aangesproken...kostuumnicht had ze hem al meerdere malen genoemd, terwijl hij haar nimmer had uitgescholden, aangezien dat in zijn ogen een teken was van zwakte. Erg kinderachtig had vond hij dat ze aan iedereen had laten weten dat James en hij broeders waren, maar hij slikte het schaamrood weg. Die verwaande troela moest eens een goede oorveeg krijgen, maar hij zou zijn handen niet vuil maken. Dit deed hij nooit. William pakte zijn aktetas van de grond voor zijn voeten en wierp nogmaals een blik op de zoon van Angus. Sorry dat je dit allemaal moet doormaken jongen...sterkte. De strafpleiter liep met een opgeheven hoofd naar voren. Hij had het idee dat hij zijn taak had volbracht. Hij was nog vrij ongeschonden uit de strijd gekomen en hoopte dat hij een goede indruk had gemaakt op de elders. Toch was elk woord van zijn aanval op de leden van zijn (waarschijnlijk uiteengevallen) pack menis geweest. Tuurlijk gaf hij vrijwel nooit zijn mening als hij er geen gewin uit kon halen, maar daarstraks stond hij 100% achter zijn standpunten. Toen hij eenmaal vooraan stond keek hij de sprekers in hun ogen. Machtige Heren...en dames. In hoeverre heeft u mijn hulp nog nodig? Ik heb gedaan wat u mij heeft opgedragen, maar nu dat gevecht ten einde is zou ik mij graag willen concentreren op mijn andere en eveneens belangrijke gevecht. Ik koester geen wrok tegenover Devon Peters, mevrouw Rent en James Sheppard, ondanks wat ze gezegd hebben. Ik spaar mijn woede voor de Wyrm. Heren, ontbied u mij deze plek, uiteraard na het eerbetoon aan meneer O'Connor, te verlaten? _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door malkav achterban(k), 2385 / 7020 gepost: 18-6-2003 om 1u40 gewijzigd door malkav 18-6-2003 om 1u41	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	"...met mijn staart tussen de poten.", fluisterde Jamie in het Garou de zin van Will af.... Jamie veranderde terug naar zijn homid vorm... Dit was werkelijk een hopeloze situatie.. Hij, en zijn echte pack genoten waren het duidelijk niet eens met de Elders... Het zij zo. Hij had zijn zegje gedaan, en het had niets uitgemaakt.. Misschien was het wel tijd om uit New York te vertrekken.. Het respect voor de Elders was al laag,..maar na dit vertoon zou hij zich schamen om zichzelf een New-Yorker te noemen.. Hij liep richting Linds... "Zij zijn onze fokkin moeite niet waard...Laat het rusten,..en weet dat wij Gaia nooit een kwaad woord hebben toegesproken... New York is duidelijk niet de stad voor jou, Devon en mijzelf... misschien moeten we ons friggin lot wel ergens anders zoeken... volgen we ons enige oprechte Packlid,..of blijven we naar deze bullshit luisteren?" gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door sareth webslaaf, 2993 / 6375 gepost: 18-6-2003 om 9u28	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	triest, mompelde Linds teleurgesteld. het is hier zo onwaarschijnlijk anders dan de gezellige boel in Ierland. Ik snap het echt niet. Malpheas mag nog zo'n Wyrm-vergeven plek zijn, als ze zoveel van Angus hielden als ze nu aangeven met al dat huilen enzo, dan zouden ze toch minstens proberen te d�nken over wat hem eruit kan halen. Kom Randy, we zijn door Als een grote zus nam ze Randolf, die blijkbaar nog steeds wat verweesd voor zich uit staarde, bij de hand en met de sporttas over haar schouder volgde ze Jamie en Devon. groetjes, benjamin aka sareth

door Laszlo mandraak, 184 / 296 gepost: 18-6-2003 om 11u29 gewijzigd door Laszlo 18-6-2003 om 11u31	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	"Damit, James! Blijf nou heel effe nog. Probeer dan tenminste wat uit te zoeken over de vermissing van 'O Connor, voor je de stad uit gaat, desnoods achter de Sept om, okee? Dat is toch het minste wat jullie voor Angus kunnen doen..." Shawn pauzeerde, terwijl hij Jamies arm stevig beetpakte en zette een ernstig gezicht op, dat niemand ooit van hem had gezien en zei: "Onderschat Malpheas niet, echt niet. Ik weet niet of je de mythe van de White Howlers kent, maar hij is als volgt: er was ooit eens een Stam Garou, levende naast de Fianna. Ze waren wel wat woester en hun kinfolk waren de Picten. Ze besloten op een keer om het Labirint van het Zwarte Spiraal binnen te trekken, in Malpheas. Zij werden daar echter verleid tot de Dans van het Zwarte Spiraal en veranderden in de Black Spiral Dancer Stam; een hele Stam, gewijd aan de Wyrm. Zo zie je maar hoe gevaarlijk het is..." Nu pauzeerde hij weer en fluisterde zo zacht dat alleen Jamie, Devon, Lindsey en Randolf het konden horen: "En als julllie na wat research toch naar Malpheas willen, zal ik jullie bijstaan, daar kan je vanop aan..." Toen Shawn net zijn woorden eruit had gegooid, stelde een andere Garou openlijk een vraag: "Wie is die hele Gregorio nou helemaal?" De Elders hingen hun hoofden nog steeds naar beneden toe. Weer was het Allistor die begon met spreken en met een harde, scherpe toon, die zijn angst gedeeltelijk onthulde, sprak hij, zodat allen aanwezig het konden horen: "Gregorio is een Black Spiral Dancer... hij is misschien wel DE coordinateur van alle Wyrm-activiteit in en rond New York, en klaarblijkelijk is hij iets van plan..."

door MJ draak, 56 / 60 gepost: 18-6-2003 om 18u00	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Klaarblijkelijk is hij wat van plan... Herhaalde Devon de zin van Allistor sarcastisch. Het leek hem wel duidelijk dat de Wyrm iets van plan was met New York. Hij draaide zich om naar de packgenoten die hem gevolgd waren. Gelukkig was William er niet bij, hij had hem zonder schroom de nek omgedraaid. Die verdomde idioot, niet alleen luisterde hij niet naar wat er gezegd werd, hij vond zijn eigen reputatie belangrijker dan de mening van zijn packgenoten. Hij keek Lindsey en Jamie aan en toen ook die jongen (hoe heette hij ook al weer?) en hij sprak met strijdslustige stem. Okay, volwaardige packgenoten! Wat gaan we doen? Laten we het hierbij? Maken we dat we weg komen nu onze mening haaks staat op die van de Elderds of gaan we er tegen in, met alle risico's vandien? Aan Devon's stem viel al te horen dat hij de tweede optie prefereerde. Als wij gaan uitzoeken wat er geworden is van O'Connor jagen we waarschijnlijk Allistor en zijn kliek tegen ons in het harnas en daarbij stellen we ons ook nog bloot aan de Wyrm en zijn leger. Toch is dit de enige manier om Gaia's eer nog een beetje hoog te houden hier in New York. Het is duidelijk dat de Elders, ook al spreken ze nog zo veel lof over O'Connor, totaal geen moeite willen nemen voor een eventuele reddingsactie, omdat dit misschien wel eens gevaarlijk kan worden! Hij haalde diep adem en eindigde zijn toespraak met zachte stem. Welke weg jullie ook inslaan, ik ben jullie dankbaar voor de steun die jullie mij gaven tijdens mijn confrontatie met Allistor. Ik zal zelf beginnen met een onderzoek naar de verdwijning van O'Connor. Jullie staan vrij om mij te helpen. Hij draaide zich af van de groep en staarde naar de wolkenkrabbers die oprezen achter de bomen van het park. Hij was bang voor het antwoord van zijn packgenoten, want hij was niet van plan om hen te veel gevaar te laten lopen. Of hij dit nou in zijn eentje zou gaan doen of met een groep, het risico was toch enorm. Dus waarom zou je meer Garou in gevaar brengen?

door malkav achterban(k), 2392 / 7020 gepost: 18-6-2003 om 18u15	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Jamie knikte naar Shawn... Hij draaide zich nog een keer om naar de moot en spuugde, zonder dat de Elders dit konden zien, op de grond. "Je hebt gelijk Devon, maar we zijn met te fokkin weinig om hier daadwerkelijk werk van te maken, misschien moeten we afwachten of er niet meerderen zijn die onze fokkin mening delen maar het niet hebben gewaagd om er iets van te zeggen. Persoonlijk vind ik inderdaad dat we O'Connor's verdwijning moeten onderzoeken....., maar op het moment is het een friggin verloren missie. We zijn met te weinig om een verschil uit te maken.... Ik sterf liever niet een zinloze dood... En als er een Spiral *spuug* is die een onheilige missie heeft om ons het leven zuur te maken moeten we rekening houden met het feit dat hij ons verwacht... Ik heb er schijt aan wat de Elders van mij vinden,.....en ik heb niets te verliezen.. Jij, Devon, bent je baan al verloren...een moedig offer voor een hopeloze zaak... En jij Linds,..wat heb jij te verliezen op het moment?" Jamie stak 2 siggy's op waarvan hij er een aan Shawn gaf en bood de anderen er ook een aan,..behalve Randy.. Hij nam een flinke teug en blies de rook uit.. Hij keek nog eens om naar de moot en schudde zijn hoofd afkeurend.... gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door sareth webslaaf, 3008 / 6375 gepost: 18-6-2003 om 18u46	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	"Ik heb niets te verliezen Jamie. Ik hoor niet thuis bij deze Garou. Ik hoor thuis in Cork, Ierland. Dat lijkt misschien een beschermd wereldje zonder veel spanning en spektakel, maar ik mis de gezelligheid en de riten enorm. Hier is het blijkbaar heel leuk om samen te heulen en huilen en vooral met zijn allen in het park tegen elkaar op lullen zonder iets te doen. Het stinkt hier in de stad." Ze keek Jamie aan, die was blijkbaar niet opgezet met wat ze net zei. "Sorry Jamie. Ik wil terug" Het viel haar zwaar om dat te zeggen. Ze bedacht om te vragen of hij mee wilde. Niet dat ze dan samen... Gewoon... Mee, een keertje naar Cork, zien of hij zich daar beter voelde dan in dat nichterige milieu van de NYC-garou. Daar was toch niets mis mee ? Ze vroeg het toch maar niet en keek hem voorzichtig aan. "Nee, ik heb niets te verliezen, Jamie", zei ze onzeker. "Ja, ik heb wel wat te verliezen: Jamie", dacht ze. groetjes, benjamin aka sareth

door Zorbalt Moorderator, 1477 / 5435 gepost: 18-6-2003 om 19u49 gewijzigd door Zorbalt 18-6-2003 om 19u55	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Stiekem voelde William een kleine steek in zijn hart toen de weerwolven die gisteren nog aan zijn zijde hadden gevochten de open plek de rug toe keerden. Dachten ze nou echt dat zij, twee kinderen, een werkloze en een hopeloze, samen de strijd aan konden gaan tegen het kwaad? Zij hadden nog zo veel te leren. Ergens had de advocaat medelijden met hen, maar dit slikte hij weg. Hij had belangrijkere dingen aan zijn hoofd. Bovendien had hij zijn poot stijf gehouden en wederom had hij zijn aan hem toegekende Garou naam eer aan gedaan. De wetten van zijn volk waren niet altijd makkelijk te accepteren, maar ze waren nodig. Zijn ex-packgenoten hadden de Cearn verlaten en het zag er naar uit dat de Moot bijna voorbij was. Hij pakte zijn aktetas vast en liep vastberaden naar jonathan Allistor, die even uit het gezeldschap van elders was gestapt. William schraapte zijn keel. Sorry dat het zo moest lopen. Zij hebben uw eer geschaad, maar ze spraken uit emotie en niet vanuit rationele oogpunten. James en Miss. Rent zijn beide Ragabash en ik kan begrijpen dat zij de wetten niet altijd accepteren. Devon....Devon Peters heeft zijn hart op de goede plaats, maar hij is te emotioneel voor de advocatenwereld. Misschien dat we er voor kunnen zorgen dat die nachtclub...die tunnel...voor eens en voor altijd wordt gesloten. Ik zou graag ook meer onderzoek willen doen naar die zogenaamde familie Giovanni. Allistor legde zijn hand op William's schouder en tikte hem met de andere vlakke hand op de wang. Hij sprak zacht: Je bent een hielenlikker Sheppard, een gladde aal en daar walg ik van. Soms denk ik dat de tentakels van de Wyrm je eerdaags zullen wurgen...maar vanavond deed je jouw auspice eer aan. Was die bruine arm schoon en richt je op belangrijkere zaken dan jouw eigen gewin. Je bent op de goede weg jongen... William Sheppard keek gelaten toe hoe zijn baas terug liep naar de elders. Hij voelde zich slap worden en zocht steun bij de stapel stenen waar eerder zijn broer had gezeten. Had hij nou een compliment gehad of had Allistor hem de les willen lezen? Zijn oren suisde. Beteuterd en alleen zat hij aan de rand van de cearn en keek toe hoe de andere Garou de samenkomst gezamelijk sloten. Daarna stond hij op, pakte met een zucht zijn tas en liep hij het park uit. Vanavond liep hij naar huis. _________________________________________ "Your imagination is as real as your fist. This is magic. With it you will remake the world." Mage: The Awakening

door malkav achterban(k), 2396 / 7020 gepost: 18-6-2003 om 23u57	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Ergens hoopte Jamie niet dat Linds terug naar Ierland ging,....en meegaan? Dat kon onmogelijk,..net zoals de verliefdheid die hij voor haar voelde. Misschien was het wel beter zo,..ondanks het gemis wat hij zou voelen.. Ze kunnen altijd nog bellen....of e-mailen... Ondanks dit alles stond Jamie op eens in een tweestrijd, want plotseling bedacht hij zich iets.. Stel je voor dat O'Connor wel gedood is,..of nog erger, een Spiral zou worden...die kans leek Jamie plotseling heel groot,..dan had Gaia letterlijk een eervolle Krijger verloren hebben aan de Wyrm....als dat zou gebeuren!...Bij Luna en Helios,... Jamie had dan niet gehuild voor hem. Dat zou wel een belediging jegens Gaia zijn. Ook zou hij dan geen respect hebben geschonken aan Angus... Jamie had een hekel aan die Allistan, of hoe die stijfnek ook genoemd werd...het was zijn arrogante gedrag dat zij allen zo pissig waren geworden.. Een echte leider had hen wel op andere idee�n proberen te brengen....of werkelijk verteld wat hij dacht over de situatie, zonder dingen achter te houden...hoe hard ze ook zijn. Advocaten,..leugenachtige wezens,..waar waren de leiders van glorie uit de verhalen van de Galliards?... Die stijfnek was er zeker geen... Dit was iets wat hij nog niet wilde delen met de anderen,..ook al was het zijn geboortemaan die hem weer vragen deed stellen bij de huidige gebeurtenissen..Hij was zeer wispelturig,..dat was hij altijd. Hij kon er niets aan doen, maar wilde de anderen niet laten denken dat hij ook maar wat op zijn broer leek,.. Jamie wilde terug, maar niet om de reden van krediet halen bij de Elders,.. hij moest het doen om Angus.. "Jongens, niet om het een of ander, maar misschien was het toch niet zo'n goed plan om weg te lopen, ook al staan we achter onze fokkin standpunten en ook nog in ons recht.... Stel je voor dat die huichelachtige Elders toch nog een onderzoek doen naar de Tunnel,..ook al gaan ze ervanuit dat O'Connor dood is., Of op die familie Giovanni gaan jagen,....of die Spiral..? Misschien komen ze er dan alsnog achter wat er met O'Conner gebeurde of .....Gaia hebbe zijn Eer...wat er nog gaat gebeuren met hem... Terwijl wij enkel met ons vieren nooit tegen de machten van de Wyrm opkunnen.....we zijn klassiek in de minderheid. " Jamie schrok van zijn woorden,..normaal had hij iets teveel mooite om zijn hart te luchten en dingen positief kunnen zien in het belang van de groep.. "Pfff,..WTF! Ik lijk wel zo'n woos van de Children of Gaia!...." gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door Laszlo mandraak, 188 / 296 gepost: 20-6-2003 om 13u56 gewijzigd door Laszlo 23-6-2003 om 12u56	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Shawn, Jamie, Lindsey, Devon en Randolf stonden buiten de Caern. Lindsey had even snel de Caern ingekeken, en Allans ogen ontmoetten die van haar; die van hem keken afkeurend en keken naar beneden... naar de Klaive... Maar Allan draaide zich langzaam om, hoofd omhoog, alsof het hem niet interreseerde... en dat deed het hem ook niet... zij had haar lesje geleerd en het zwaard zou nog wel terechtkomen. Shawn had gehoord wat Jamie zei en knikte beamend, alhoewel er wel ee grommend geluid vanuit zijn keel leek te komen: "Nou, okay dan, Jaim, misschien hadden we wel niet moeten weglopen..." Hij pauzeerde en zei: "Ja, okee, ik denk dat ik voorlopig wel hier blijf, dan, maar denk je niet dat we misschien terug moeten naar Vegas?" Hij zag dat Jamie even opschrikte en in een reflex zijn tas pakte. Maar hij pakte hem verkeerd beet en alle spullen vielen eruit. De blauwe bol was echter nergens te bekennen. Shawn en Jamie keken elkaar aan: "Toch maar een andere keer, dan maar?", zei Shawn grinnikend.

door malkav achterban(k), 2404 / 7020 gepost: 20-6-2003 om 17u47 gewijzigd door malkav 20-6-2003 om 17u50	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Terwijl zijn pakjes sigaretten over de vloer vielen samen met enkele volle magazijnen, een koevoet en gereedschap wat er enkel voor kon dienen om auto's zonder schade open te breken viel het hem ook op dat de bol weg was... "Fok,..kappen met die geintjes Shawn anders ram ik die friggin koevoet in je oogkas.....huh?.. Die verwijfde orb is weg... Tsja,..teruggeven aan de Sept van Hoover Dam gaat nu ook niet door... Ik weet zeker dat het kreng niet gejat is.." Het begon tot Jamie door te dringen dat dit misschien de laatste keer was dat de pack bij elkaar was..,..de rest interesseerde hem niet zozeer, maar Linds... Hij mocht niet de indruk wekken dat hij specifiek het contact met Linds wilde behouden...."Zeg,..jullie hebben mijn nummer,..en ik van jullie.. We bellen elkaar nog.. misschien kunnen we nog iets afspreken voordat jullie allemaal jullie eigen kant opgaan.." Terwijl hij dit zei legde hij zijn hand op de schouder van Devon en plaatse hij zijn hand op de rug van Linds,..die hij even streelde zodat de rest dit niet zag... Hij gaf Devon een beleefde hand en wilde Randy over zijn bol aaien, wat hij niet deed. Ook hem gaf hij een ferme hand. Hij wilde Linds een hand geven,..maar misschien was dit wel de laatste keer dat hij haar zag.. Of zij nu hetzelfde voelde of niet,...Hij stapte naar haar toe en gaf haar een stevige knuffel..."Het was me een genoegen om met je te dansen Lindsey Rent,....doe ze de groeten in Ierland...".........een stilte..."vergeet me niet, als er iets is wil ik dat je belt...sorry..dit is wel mijn thuis..", fluisterde hij in haar oor.. Jamie draaide zich om naar Shawn..."Kom we zullen nog een luisteren wat die oude zeuren te vertellen hebben.." Jamie wilde de drie nog wel uitzwaaien als ze zouden vertrekken.. gegroet, Dennis. "I'm not going to take back my words That's my way of the ninja! Someday, I'm going to become Hokage!"

door sareth webslaaf, 3019 / 6375 gepost: 20-6-2003 om 18u33	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Jamie maakte aanstalten om te vertrekken. Blijkbaar had hij er toch minder moeite mee dan ze had gedacht. Of gehoopt. Ze keek wat sullig van Jamie naar de tas met de Klaive die ze vast had. Jamie ging nu echt door. Eerst leek het of hij haar een hand wilde geven. Hij aarzelde even en gaf haar dan een stevige knuffel. Dat voelde heerlijk en tegelijk zo pijnlijk. Een beetje 'geluk' met de tickets en ze zat morgen al op het vliegtuig en overmorgen weer in Ierland... Ze keek even naar de grond, een beetje onwennig met iedereen errond. Dan nam ze de tas van haar schouder en gaf hem zonder wat te zeggen aan Randolf, de jongen recht in de ogen kijkend. Haar blik zei weinig: "Vraag niets, maar houd hem bij..". Waren haar ogen nu waterig ? Ze keek het groepje rond en haalde haar schouders wat ongemakkelijk op, bij wijze van afscheid. Ze maakte aanstalten om te vertrekken. Stootte Jamie aan en mompelde iets als "laat je me de bushalte zien ?". Het klonk amper als een vraag. "Kom alsjeblieft even mee" stond er in haar ogen geschreven. Achter het eerste hoekje, buiten het zicht van de rest, deden ze wat Garou niet met elkaar horen te doen. Het was de eerlijkste kus die ze zich kon herinneren. Z�lfs met een mens als Jamie... groetjes, benjamin aka sareth

door MJ draak, 57 / 60 gepost: 20-6-2003 om 20u34	Re: Scene 9: De Nabeschouwing...
	Zeg,..jullie hebben mijn nummer,..en ik van jullie.. We bellen elkaar nog.. misschien kunnen we nog iets afspreken voordat jullie allemaal jullie eigen kant opgaan.. Devon knikte, hij wist niet zeker of het er van zou komen om iets af te spreken, maar het gebaar van Jamie was aardig. Aan kleine details zoals het wegdraaien van de ogen, voelde Devon dat er meer tussen Lindsey en Jamie had plaatsgevonden, dan zij lieten blijken. Hij besloot zich discreet terug te trekken, maar niet voordat hij ze even bedankt had. Lindsey, Jamie... Hij zocht even naar woorden, iets wat hem niet vaak overkwam. ...bedankt voor jullie steun en het feit dat jullie geweldige packgenoten gebleken zijn, al kan ik van Jamie niet zeggen dat die goede eigenschap in de familie zit. Of is William soms geadopteerd? Hij lachtte bij het idee ervan. Nou, eh... veel geluk jullie en hopelijk tot ziens. Dat meen ik. Nadat Devon ook die ene jongen een hand gegeven had, draaide hij zich om en liep zonder om te kijken naar de plek waar zijn auto dubbel geparkeerd stond. Hij had het gehad met New York, de Garou hier waren anders dan die aan de westkust. Hij zou Meria overhalen terug te gaan naar California en hij zou daar wel weer een baan kunnen vinden. Met de vijandige opstelling van die Garou hier had hij eindelijk begrepen dat hij hier niet thuishoorde. Hij zou terug gaan naar zijn thuis.

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Afgelopen online RPGs > Werewolf online RPG > Werewolf chronicle (Laszlo)

© mandragon web team - 2000-2012
disclaimer - privacy
1.8344 s