Scene 5c: Devon en de geheimen van Endron Oil

verberg
Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
verberg
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door Laszlo
mandraak, 94 / 296
gepost: 9-4-2003
om 14u23

gewijzigd door sareth
4-10-2004 om 11u28

 Scene 5c: Devon en de geheimen van Endron Oil
Maandag 26 Maart 2003, Advocatenkantoor Allistor, New York, rond middernacht,




Toen Devon aankwam op kantoor ging hij naar zijn kantoortje toe en zag daar een hele tijd later een doorweekte William Sheppard voorbijkomen. De gelaatsuitsrukking: Don't ask!


Hij kwam toen na het doorspitten van een aantal documenten bij het feit dat Endron zich ook in Zuid-Amerika had verbreid en dat de bewoners aldaar, met name de Natives, zich hevig hadden verzet tegen het binnenstormen van het Oerwoud. Ook vond hij dat ze slechts enkele stukken van het bos konden innemen en wegkappen, omdat de werknemers bang waren van één of andere volkslegende; sommigen beweerden een groot beest gezien te hebben dat voor de helft een mens was en voor de andere helft een Jaguar, en de lokale legenden over Jaguargoden maakten hun geloof erin alleen maar sterker...
door MJ
draak, 20 / 60
gepost: 12-4-2003
om 8u30
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
Devon schudde zijn hoofd, allemaal verbeelding, dacht hij. Weerwolven, okay, maar half mens half jaguar figuren die hoorden meer thuis in de fantasie van Spielberg. Geïnteresseerder werd hij echter toen er in het dossier een foto bleek te zitten van zo'n verschijning. Het was precies wat je zou verwachten van een 'monster'foto. Vaag en donker. Achter een aantal bomen was een grote schaduw te zien, die ook geïnterpreteerd zou kunnen worden als een speling van het licht. Devon haalde zijn schouders op, hij was op zoek naar overtredingen van Endron, niet naar fabeltjes.


Hij zocht verder in een dossier van een rechtzaak die nog steeds aan de gang was. Endron had olieboringen verricht op een 'sacred-site' van de Soshoni indianen. Dit was gebeurd zonder de Soshoni's te informeren of toestemming te vragen. De 'sacred-site' was in dit geval een grote cirkel waarom heen op regelmatige afstanden heuveltjes lagen. Hieronder lag, waarom had Endron er anders interesse in gehad, olie. Het was wel duidelijk dat het bedrijf hiermee in de fout was gegaan, maar het was, helaas, vond Devon, geen doodzonde in de politiek. Meerdere bedrijven hadden dit gedaan en ook de regering bedreef soms dit soort beleid.


Een ander dossier ging over een rel een paar jaar geleden. Een dochteronderneming van Endron had naar Uranium gegraven in het gebied van de Kwakiutl Indianen in Canada. En had daarbij radioactief materiaal geloosd op een rivier die langs een van hun dorpjes stroomde! X( dit was niet goed voor Devons Rage. Hij dwong zichzelf kalm te houden. Het concern was nog vrijgesproken ook! Hoewel het aantal kankerpatiënten in dat dorpje schrikbarend steeg en kinderen met ernstige afwijkingen geboren werden, was er 'onvoldoende' bewijs gevonden!


Devon spreidde de verschillende pagina's (het was niet eens een dik dossier) voor zich uit. Wat hem opviel was dat de toenmalige directeur van dit dochterconcern in de huidige directie van Endron zat! Het incident had dus niet eens negatieve gevolgen voor hem persoonlijk gehad. Devon besloot dit in zijn achterhoofd te houden.
door MJ
draak, 21 / 60
gepost: 13-4-2003
om 11u49

gewijzigd door MJ
13-4-2003 om 11u53

 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
OOC: Hoi Laszlo! Ik ga maar even verder nu ik de tijd heb om iets in te sturen!




Devon ging tot diep in de nacht door met het uitpluizen van de wijde variatie aan dossiers, die hij tot zijn beschikking had. Hij was eraan gewend om de hele nacht door te werken en met behulp van koffie (grote hoeveelheden koffie) bleef hij scherp. Toen hij om een uur of vijf 's ochtends zijn hele kast had doorgewerkt en hij weer helemaal up to date was met betrekking tot dat rotbedrijf, besloot hij om verder te zoeken dan zijn eigen dossierkast. Het advocatenbureau had namelijk nog veel meer te bieden dan dat. Op de tweede verdieping stond een grote dubbel afgesloten dossierkluis bordevol met vertrouwelijke informatie.


Devon zocht op zijn computer wat er allemaal te vinden zou zijn met betrekking tot Endron in die kluis. Het eerste wat hij vond was een dossier met de titel 'GIFWOLK', dat volgens de computer in deze kluis te vinden zou zijn. Een korte samenvatting van het dossier werd verstrekt en daar werd Devon niet vrolijker van. Het bleek dat een dochterbedrijf van Endron (hoe kon het ook anders) al dan niet opzettelijk een wolk met chemicaliën over een dorpje van de Hopi Indianen had laten drijven. Omdat de exacte details in de kluis te vinden zouden zijn, sloot Devon zijn kantoor af en ging hij naar de tweede verdieping.


Het advocatenkantoor was vrij groot, maar omdat Devons kantoor op de vierde etage lag en hij met de grote snelle lift ging was hij er in een mum van tijd. Om in de beveiligde kluis liggende dossiers te raadplegen, moest je eigenlijk minimaal een week van te voren een verzoekschrift indienen, maar Devon dacht dat hij Allistors toestemming wel zou hebben.


Met behulp van zijn elektronische key-card opende hij de eerste deur, die toegang gaf tot een soort voorportaal. Een camera stond strak op hem gericht, maar Devon was hier eerder geweest en hij stoorde zich er niet aan. Hij was hier immers om een legitieme reden. Hij opende de tweede deur met zijn persoonlijke access-code en stond toen voor de kluisdeur. Een paneeltje was naast de kluisdeur geplaatst, waar Devon zijn duim op plaatste. Een vriendelijke vrouwenstem meldde vervolgens dat het nog vijf minuten zou duren voordat de kluisdeur open zou gaan.


Devon wreef zijn handen tegen elkaar, hij werd toch wel een beetje zenuwachtig van al dat gedoe. Normaal gesproken vond hij het heel normaal om even een dossier uit de kluis te halen, maar nu werd hij om de een of andere reden nerveus.


Eindelijk ging de grote twee meter hoge kluisdeur tergend langzaam open. Hij snelde naar binnen, zocht het juiste schap waarin alle Endron zaken stonden, stak zijn hand uit en...


Hell and damnation...


liet Devon zich ontvallen. Op de plek waar het dossier had moeten staan was een lege plaats.
door Laszlo
mandraak, 100 / 296
gepost: 14-4-2003
om 15u58
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
Er viel wel een briefje vanuit de plaats waar het document had moeten liggen, en er stond het volgende op geschreven:




Ja, das pech; die is weg... Wil je hulp en misschien een aanwinst zijn voor je Volk, kom dan naar (OOC: wat zullen we doen?) 58th street nummer 148; café 'Joe's'. Wees snel, misschien ben ik er straks niet meer...
door MJ
draak, 23 / 60
gepost: 15-4-2003
om 8u22

gewijzigd door MJ
15-4-2003 om 8u25

 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
OOC: werkelijk geen idee in welke buurt 58th street ligt! Ik maak er maar een achterbuurt van, past beter .




Devon wist niet hoe hij het had, iemand had een streng vertrouwelijk dossier gestolen uit de kluis ! Onmogelijk!


Hij sloot zo snel als hij kon de kluis weer af en rende de brandtrap af naar beneden, omdat hij het geduld niet kon opbrengen om op de lift te gaan wachten. Voor een kort moment vroeg hij zich af of hij niet iemand moest waarschuwen over de verdwijning van het dossier, maar dat idee verwierp hij snel weer. Hij zou Allistor wel gaan informeren over een mogelijk lek in het bedrijf, maar dat kon ook vanmiddag gebeuren als hij meer te weten was gekomen. Het kwam overigens niet bij hem op dat dit wel eens gevaarlijk zou kunnen worden.


Hij constateerde vluchtig dat hij dit keer geen bekeuring had gekregen voor het neerzetten van zijn auto op twee parkeerplaatsen tegelijk en hij stapte in en zette koers naar de 58th street. De tijd volgens het dashboard klokje was 06:03 uur. Het verkeer begon weer toe te nemen in de straten van New York in een aanloop tot de ochtend spits, maar Devon had even geen oog voor de andere weggebruikers (al had hij dat zelden, vandaar die deuken in zijn auto). Hij zat te piekeren over hoe het iemand in godsnaam was gelukt om een dossier te stelen uit die streng beveiligde kluis. Gelukkig stond die camera er, dan was het tenminste duidelijk wie er zoal naar binnen waren gegaan in de afgelopen week.


In een kwartier kwam hij aan op de plek waar hij moest zijn. In een straat vol dichtgetimmerde huizen toonde een vervallen gevel in grote neonletters 'JOF'S'. Het onderste streepje van de E was er kennelijk ooit afgebroken, toch kon het niet missen, want het was het juiste nummer. Devon zette zijn auto neer op een plek waar het hem het beste uitkwam, pakte zijn colt uit het handschoenkastje en deed het vuurwapen in de binnenzak van zijn jas. Hij dacht grimmig Die nieuwsgierigheid van me wordt nog eens mijn dood.


En hij stapte door een klein deurtje naar binnen, de duisternis in.


Alhoewel dat dacht hij, Joe's bleek een uitstekend verlicht café te zijn, dat ondanks de blauwe sigarettenrook niet voldeed aan Devon's idee van een café in een achterbuurt. Mensen keken hem zeer raar aan toen hij binnenkwam, Devon had al gauw door waarom, er zaten hier alleen maar blanken. Hij viel hier totaal uit de toon.


Hij schuivelde richting de bar, want daar, dacht hij, zou die geheimzinnige persoon wel op hem wachten.
door Laszlo
mandraak, 106 / 296
gepost: 15-4-2003
om 14u49
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
Ergens in de bar was een soort van podium/verhoging. Iets nadat Devon binnenkwam, begon men eromheen te zwermen en Devon kon min of meer een Indiaan herkennen (!). Deze begon een stand-up comedy act en toen deze klaar was, kwam hij naar Devons tafeltje, achterin de club. Hij pakte een stoel en zette zich. Het was een man, ongeveer de leeftijd van Devon.


"Zo, heb je mijn briefje gehad? Ja, sorry, maar ik moest je bij me krijgen. Ik weet dat mijn neven nu bezig zijn met die zaak in NY van die Endron-bastaarden, dus ik dacht dat ik je maar even ging helpen. Hoopte dat je alleen wel een gedaald Rage-niveau zou hebben..."


Hij pakte een map ergens vandaan en gaf hem aan Devon met de woorden "Hier, zocht je iets?" en een brede glimlach...


"Ja, je zal er nu wel even niks van begrijpen. Maar er zijn er meer zoals jullie. Gaia heeft niet alleen de Garou gemaakt, maar ook anderen, met andere taken. Ik dacht dat je op het gebied van de Anderen, wel wat hulp zou kunnen gebruiken, dus vandaar, maar ik was een beetje bang voor die... Allistor... of hoe heet ie?"


Hij pauzeerde even en nam een biertje aan van een serveerster en nadat hij het glas snel had geheven, nam hij een paar slokken.


"Oh, natuurlijk, je wilt wel eens weten wat ik dan ben? Hmm, ik ben ongeveer zoals jij, maar ik heb een Last minder, wat me grappiger maakt: geen Rage.", hij rolde clown-achtig met zijn ogen en werd dan weer redelijk serieus.


"Kom maar mee, dan laat ik het je zien, en dan mag je wel wat minder stil zijn en mij eens een keer een weerwoord geven; ik heb wel zin in een gesprekje..."


De Indiaan ging Devon voor en ergens waar ze absoluut niet gezien konden worden, in de buurt van Joe's, veranderde zijn collega-Indiaan ineens in Crinos, of iets dat erop leek. Maar nu Devon beter keek, herkende hij wat minder een wolf en wat meer een coyote in de Indiaan...
door MJ
draak, 24 / 60
gepost: 15-4-2003
om 18u56
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
'Ik heb nog nooit over jullie gehoord.' Schudde Devon nog steeds een beetje nijdig zijn hoofd. 'Maar zeg eens eerlijk, was het echt nodig om die map te stelen? Ik vraag me af hoe ik dit aan Allistor uit ga leggen. Ik loop met een gigantische haast en met lege handen de kluis uit en kom met een vertrouwelijk dossier in mijn handen weer terug. Allemaal vast gelegd op de camera!'


'Ach... Je redt het wel.' Zei de ander opgewekt. Plotseling keek hij pruilend. 'Moet je me niet bedanken voor de aangeboden hulp?'


'Bedankt.' Gromde Devon.


'Graag gedaan. Ik moet zeggen, het was een leuke uitdaging om die kluis binnen te komen.'


'Okay, genoeg over die kluis.' Devon wilde er niet meer aan herinnerd worden. 'Wat voor hulp kan je me bieden?'


'Juist, ter zake. Volgens mij kan jij wel zo nu en dan een grap gebruiken, je hebt een te hoge Rage. Ik zeg altijd maar, "a joke a day keeps the Rage away".' Hij hief snel zijn hand op in een sussende beweging. 'Okay, okay, relax Devon! Je wordt nog rooier dan je al was!'


Hij trok een serieus gezicht en ging ijsberend rondlopen. 'Ik kan je allereerst helpen met contacten en informatie. Vind je het niet praktisch om iemand te vriend te hebben die in driedubbel bewaakte kluizen kan inbreken?' Zei hij glimlachend.


Devon begon de voordelen te zien van een alliantie met deze uitermate irritante figuur. Hij dacht even na. 'Informatie kunnen we altijd gebruiken. Trouwens,' zei hij snel, 'wat wil je in ruil voor je hulp?'


'Ik zou graag willen dat jullie dat Endron een lesje leren, dat ze lang zal heugen. Kijk ik zou het graag zelf willen doen, maar ik heb geen Rage!


En met het vertellen van grapjes versla je helaas geen Fumori of andere griezels.'


'Dat denk ik ook niet, nee.' Antwoordde Devon droog. 'Maar goed, informatie dus. Ik wil informatie over verdachte werkzaamheden van Endron, daarmee bedoel ik alles wat verdacht is! Van gesjoemel met beursgelden, illegale lozingen en geknoei met gegevens tot de verwaarlozing van de hond van de directeur.'


'Hm-mm.' Zei de coyote-man. 'Dat zal wel lukken, al zal dat van die hond even duren.'


'Mooi.' Zei Devon tevreden. Eindelijk iets dat goed ging in deze zaak. 'Bedankt. Ik zal je mijn mobiele nummer geven en laat dat van die hond maar zitten.'


'Ik zal je bellen zo gauw ik meer weet.' De coyote-man stond even helemaal stil en bracht toen langzaam en aanstellerig zijn handen naar zijn hoofd. 'Dit is ongelooflijk.' Fluisterde hij.


'Wat?' Zei Devon ongeduldig, toen de ander een tijdlang niets zei. Als hij snel weer terug naar kantoor zou gaan zou hij nog iets kunnen doen voordat zijn slaap hem had ingehaald. 'Wat is zo ongelooflijk?'


'Devon Peters maakte een grapje,' zei de coyote-man theatraal.


'Over die hond bedoel je?' Zei Devon kortaf. 'Dat was geen grapje, op de manier hoe mensen met dieren omgaan herken je vaak veel van hun karakter en of ze een verband vertonen met de Wyrm. Des te slechter iemand om gaat met dieren, des te meer reden er is om aan te nemen dat die persoon in kwestie iets te maken heeft met de Wyrm.'


'Ik dacht dat je een grapje had gemaakt!' Zei de Coyote-man teleurgesteld. 'Als ik lang genoeg bij jou in de buurt blijf krijg ik ook last van Rage!'


'Hier is mijn nummer.' Devon gaf de coyote-man een papiertje waar hij snel zijn telefoonnummer op gekrast had. 'Bedankt voor de hulp en tot ziens.' Zei hij kortaf en hij liep de straat uit naar zijn auto zonder om te kijken. Hij was opeens doodmoe en die vent die bracht zijn Rage naar het kookpunt. De moeheid maakte het hem moeilijk zijn Rage onder controle te houden. Hij gooide het streng vertrouwelijke dossier op de bijrijdersstoel en sprong achter het stuur. Het volgende moment sliep hij.
door Laszlo
mandraak, 109 / 296
gepost: 15-4-2003
om 19u14
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
... dacht hij. Hij was snel met de auto op en neer gereden en nadat het document terug was gezet was hij thuisgekomen en had hij zich op bed energeworpen. Hij werd wakker van het gestreel door zijn haar van Meria.


"Je bazelt in je droom van alles en nog wat over een duivelse Coyote... had ik je toch moeten voorlichten over de Nuwisha, hmm? Ze zijn ook Native-American voorzover ik het weet, en ze stonden aan de zijde van de Wendigo en Uktena en Croatan in de Oorlog der Tranen, de Tweede Oorlog van Rage, die op het komen van de Westerlingen volgde. Zij hebben echter weinig bitterheid; ze zijn immers de Lach van Gaia, zoals jullie de Tanden van Gaia zijn, hmm? En dus sprintten ze de Umbra in, waar de meesten van hen tot op de dag van nu verblijven... Misschien is ie met een schaduwtrukje binnengekomen, misschien via de Umbra, en hoogst waarschijnlijk met een middenweg van de twee. Geen Rage... de ultieme Ragabash, zeg maar... Maar, laat maar... wordt liever wakker en laten we wat genieten van de avond... Er zijn momenten en momenten..." en met een glimlach omhelsde ze hem en sloeg haar benen om hem heen...




OOC: als het te pikant wordt om te beschrijven, dan mag je het wel donker laten worden, hoor
door MJ
draak, 25 / 60
gepost: 15-4-2003
om 19u39
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
OOC: Tja, dit forum heeft vast geen 18+ filter .




Devon was gelijk over zijn moeheid heen. En hij beantwoordde haar omhelsing met een gepassioneerde kus. Die zij op haar beurt weer beantwoordde en toen... ging Devons mobiel af. Verstoord liet hij Meria los en haalde hij de telefoon uit zijn jas, die hij in zijn moeheid na het thuiskomen naast het bed op de grond gegooid had. Hij keek naar het nummer op het schermpje en richtte zijn ogen naar het plafond. 'Sheppard.' Zuchtte hij en hij nam op. 'Hallo, met Devon! Sorry, maar je belt nu even niet gelegen. Vind je het erg als ik je over een uurtje terugbel?' Zonder op antwoord te wachten drukte Devon op de uit knop. Hij liep terug en nam Meria in zijn armen. Op dat moment bracht ze haar mond tot bij zijn oor en fluisterde ze, 'Ik weet niet of een uur genoeg is, Devon. Het is een week geleden dat we elkaar voor het laatst hebben gezien, ik heb je gemist.'


'Ik jou ook, mijn schat.' Zei Devon terwijl hij lief lachtte. 'Ik jou ook. Hoe was het in Salt Lake City?'


'Dat verhaal komt later wel, we hebben maar een uurtje.' En ze tackelde hem zodat hij op zijn rug op het bed terecht kwam en kwam toen op hem liggen.


'Ach, ik maak er wel twee uurtjes van.' Zei Devon beslist. 'Sheppard kan wel wa...' Maar Meria's kus maakte een einde aan zijn zin.




OOC: Laten we ze maar wat privacy gunnen okay? Volgens mij kan het topic dicht!
door Laszlo
mandraak, 111 / 296
gepost: 16-4-2003
om 14u36
 Re: Werewolf: scene 5c; Devon en de geheimen van Endron Oil
OOC: Agree... maar, nu heb ik weer minstens 1 nieuwe NPC erbij

naar boven