IC: [de executie]

Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening

Reacties

door Magneto
draak, 516 / 1805
gepost: 30-1-2007
om 15u30
IC: [de executie]
Raska en Magneto lopen door de jungle. Na een tijdje wandelen hoort hij Raska iets zeggen, het klinkt vaag in zijn oren. hij blijft stokstijf staan.

Raska wandelt verder en verder van hem weg, terwijl blijft hij staren. hij ziet iets denkt hij. een beest...vlees!

hij sluipt dichter en dichter bij het beest, het lijkt een katachtige te zijn. het dier spitst zijn oren.

Magneto hurkt neer voor een struik, met zijn rechterhand gaat hij naar zijn onderrug.

net als de katachtige hem aankijkt, beseft hij zijn pistool verloren te zijn...
door Valcam
draak, 389 / 394
gepost: 30-1-2007
om 17u31
Antw: IC: [de executie]
Valcam zag van ver het pistool liggen, maar moest het eerst nog weten te bemachtigen onder het oog van Vomitshredder en Colossus. Onder het voorwendsel nog wat extra kokosnoten naar het kamp te brengen liep hij op hen toe. Toen hij het pistool naderde liet hij zijn lading kokosnoten vallen en raapte in de chaos snel het pistool op, stak het achter zijn rug in één van zijn broekzakken en probeerde zo normaal mogelijk de kokosnoten op te rapen. Zonder één woord met de anderen te wisselen legde hij zijn lading daarna bij het kampvuur.

Magneto en Raska waren intussen de jungle ingetrokken. Valcam sloop hen achterna. Wanneer Raska zich van Magneto verwijderde trok hij het pistool en hield Magneto onder schot.

"Meekomen naar het kamp... jouw spelletjes is uit... wolf.".
door Raska
mandraak, 6838 / 10811
gepost: 30-1-2007
om 17u44
Antw: IC: [de executie]
Raska duwt een paar grote palmbladeren opzij en probeert aan de guava te geraken die tussen een hoop kreupelhout is gevallen tijdens de storm.
Nog een beetje verder... ja, ze heeft hem. Met een grijns kijkt ze naar de grote vrucht, jongens wat zullen ze daar van smullen.

Haar oog valt op nog een iets verder weg en ze loopt nog wat verder de jungle in op zoek naar zoveel als ze kan dragen, wanneer ze haar armen vol heeft kijkt ze op en pas dan beseft ze dat ze eigenlijk niet goed weet hoe ze terug moet. Met een zucht en een blik op de zon begint ze te wandelen, ze hoopt maar dat Magneto al terug vertrekt naar het kamp en dat hi niet op haar wacht. Ze zal haar weg zelf wel terug vinden...
door Colossus
draak, 194 / 3236
gepost: 30-1-2007
om 19u33
Antw: IC: [de executie]
Het begint donker te worden, dus ik nesluit terug te keren naar het strand. (Ik wil liefst terug zijn voor het hoog water komt opzetten.) Ik kan tvreden zijn over mijn vangst: Niet minder dan 9 vissen, waarvan 3 mooie grote.

Wanneer ik aankom zie ik magneto en valcam, in een situatie die wel zeer gemakkelijk kan escaleren. Mijn eerste impuls is valcam van achteren besluipen en hem een goeie tik te verkopen met mijn fles, maar ook ik ben niet immuun voor paranoia. Wat als valcam nu eens een goede reden heeft om magneto onder schot te houden? Weet hij iets dat wij niet weten? Ik vertrouw die magnetofiguur in feite zelf niet zo heel erg. Aan de andere kant, valcam ook niet... Ik laat de vissen achter op het strand, loop een beetje uit het zicht naar de rand van het woud en sluip tussen de begroeiing door dichter naar het tweetal toe. Dit lijkt me echt gevaarlijk, en ik haal uit mijn zakken 2 messen boven. Meswerpen is een van mijn vreemdere vrijetijdsbestedingen, en ik hield liever verborgen dat ik ook wapens heb. Professioneel, koolstofvezel, licht en perfect gebalanceerd. Indien nodig zal ik ingrijpen, wat ik dan precies ga doen en wie daarvan het doelwit zal zijn hangt volledig af van wat ik van hieruit kan horen en zien.

Ik hoor iemand achter me door de begroeiing breken. Raska komt eraan. Ik wil mijn verassingselement niet kwijtspelen als dit nodig mocht blijken en druk me plat tegen de grond.
Hopelijk ziet ze me niet...

///Och, kijk niet zo mensen, ik wil ook graag een wapen, ik heb berouw, maar kon de verleiding niet weerstaan ///
And behold, the almighty god-king Settra did awaken from his sleep of blessed oblivion. His legions, long buried beneath the sands, did arise and stand to attention, awaiting his order. And he did say 'War', and the world did tremble...
door Valcam
draak, 393 / 394
gepost: 31-1-2007
om 13u23

gewijzigd door Valcam
31-1-2007 om 13u24

Antw: IC: [de executie]
Valcam houdt Magneto nog steeds onder schot. Zweet parelt op zijn voorhoofd, maar zijn hand is stil en kalm. Hij kijkt zijn tegenstander recht in de ogen.

"Iemand iets op tegen als ik hem hier en nu neerkogel?" Zijn stem klinkt hard en vol haat. Colossus was nergens meer te bespeuren. Vomitshredder gaf geen krimp. En of Raska nog iets inbracht of niet, het zou hem niet meer tegenhouden.

"Even snel je volgende slachtoffer gaan bedisselen met Raska. Je krijgt ons niet te pakken... Die zigeunermeid is de volgende... Nog laatste woorden?"
door Magneto
draak, 532 / 1805
gepost: 31-1-2007
om 13u36

gewijzigd door Magneto
31-1-2007 om 13u37

Antw: IC: [de executie]
even denkt hij iets strafs te zeggen, iets waar hij niet van terugheeft. maar hij kan niets bedenken,
klootzakken!
roept hij dan maar...
Raska, vlucht!! rennen!!zover je kan! en steeds blijven lo...
een doffe knal verbreekt Magneto's geroep...met een plof valt zijn lichaam neer in het zand.

Het rokende pistool in Valcam's hand richt zich nog steeds tot het lichaam van de ter dood verooldeelde...
Magneto kucht bloed, en zijn lijf zindert van de stuipen, met een laatste knal wordt zijn leven beëindigd. zinloos, hij had haar kunnen redden...
door Raska
mandraak, 6848 / 10811
gepost: 31-1-2007
om 18u05
Antw: IC: [de executie]
Raska ziet in de verte het strand terug opduiken, blij dat ze nog net terug is aangekomen voordat het volledig donker werd versnelt ze haar pas. Dan hoort ze de knal, het schot dondert doorheen de jungle. In de verte antwoorden de dieren. Ze krimpt in elkaar en loopt naar het strand, daar aangekomen ziet ze Valcam staan met de revolver in zijn handen, Magneto ligt voor zijn voeten op de grond.
Plots realiseert Raska dat Valcam het wapen vast heeft, dat hadnooit mogen gebeuren. Ze vertrouwt die kerel niet en hij haar niet, maar hij heeft het geweer en zij staat aan de andere kant van de loop. Foute boel,...

Het bloed van Magneto kleurt het zand rood, de grond slurpt gretig. De avond valt,... Onwillekeurig kijkt Raska naar Vomitshredder, hij is de wolf, en Valcam is gek. Terwijl ze aan de rand van de jungle staat komt Colossus recht. Hij knikt goedkeurend, Raska komt naast hem staan en kijkt giftig naar Valcam en Vomitshredder.

'Godverdomme, was dat nu nodig?' mompelt ze en ze knikt niet begrijpend. Dan kijkt ze naar Valcam. 'Valcam, ik raad je aan dat wapen weg te gooien makker. Voordat je jezelf door de kop moet schieten.' Ze let niet eens verder op hem. Hij was geen wolf, denkt ze terwijl ze met haar tanden maalt. Dan slaat het in haar hersenen in als een donderslag. Ze spert haar ogen wijd open, er waren nog wolven - Valcam en Vomitshredder. Zij of Colossus zou deze nacht de volgende zijn, ze moesten oppassen!

Ze wandelt naar de schup en begint te graven, nog een graf, naast alle anderen en vanaf dat ze die verdomde geweren te pakken krijgt zal ze die er bij in gooien. 'Deze nacht slaap ik bij Colossus' mompelt ze nog.
door Vomitshredder
draak, 206 / 637
gepost: 31-1-2007
om 19u10
Antw: IC: [de executie]
ik loop woedend naar valcam geef maar hier, ik had het willen doen, ik werd gek van die beschuldigingen zeg ik met een rasperige stem en pakt het revolver uit valcam zn handen en gooit hem in zee.
Valcam kijkt mij een beetje suf aan en lijkt helemaal van de wereld

gaat het? hé vriend, sorry dat ik zo reageerde en geeft valcam een flinke pets op zn schouder en loopt richting de hut
Alleen in Irish coffee zitten alle bestandsdelen om te overleven : Caffeine, Alcohol en vet
door Colossus
draak, 200 / 3236
gepost: 31-1-2007
om 21u27
Antw: IC: [de executie]
Ik loop naar raska en valcam toe. Ik besef dat het waarschijnlijk een illusie was om te denken dat ik iets had kunnen uitrichten. Ik zeg niets, ik geloof niet dat er gepaste woorden voor deze situatie bestaan. Ik help Raska magneto begraven. Alhoewel ik niet zeker ben of hij wolf was, weet ik wel zeker dat ik hem niet kon uitstaan. Onwillekeurig denk ik: Opgeruimd staat netjes...

Na de gebruikelijke begrafenis ga ik mijn vissen halen en maak ze schoon. Vanavond zullen we tenminste goed eten, wie weet heb ik de energie vannacht hard nodig...
And behold, the almighty god-king Settra did awaken from his sleep of blessed oblivion. His legions, long buried beneath the sands, did arise and stand to attention, awaiting his order. And he did say 'War', and the world did tremble...
door Colossus
draak, 207 / 3236
gepost: 2-2-2007
om 11u30

gewijzigd door Colossus
2-2-2007 om 11u33

Antw: IC: [de executie]
De avond is gevallen, en de maan staat hoog...

Ze zijn er dit keer in geslaagd om wel wakker te blijven. Niet zo heel erg onlogisch als je nagaat dat vomitshredder dit keer hun eten niet heeft gemaakt. Ik ben nogal gehecht aan de spullen in mijn zakken, hij moet me die slaappillen maar eens teruggeven...

De adrenaline begint al door mijn lijf te stromen. Vannacht is er een echte jacht, niet zo een flauw sluip-bijt gedoe. We zullen Valcam alles leren wat we weten. Vanmiddag heb ik hem herkend. De blik in zijn ogen nadat hij magneto neerschoot was onmiskenbaar, hij genoot ervan. Ik heb hem apart genomen en gebeten, tot een ware wolf gemaakt. Hij verdiende het, hij heeft ons goed geholpen. Nu zit de beet verborgen onder zijn vest en Raska vermoedt niets...

De drang om te jagen wordt onweerstaanbaar. Ik werp mijn hoofd in mijn nek en huil naar de maan, ik hoor dat de anderen hetzelfde doen. de wereld wordt rood... Ik voel de verandering. Mijn botten verplaatsen zich, veranderen van vorm. Snel gooi ik mijn kleren van me af, maar ik ben toch niet naakt, een dichte beharing bedekt ondertussen mijn lichaam. Mijn kaak rekt zich, klauwen komen tovoorschijn, ik voel een stekende pijn wanneer mijn ruggegraat zich rekt en een staart groeit.

Ik kijk om me heen en zie de 2 anderen. Een gespierde wolf, ros zoals die schot was, en een magerder exemplaar, met een nogal arrogant gezicht. Sommige zaken krijg je zelfs met de verandering niet weg... Raska zit er nog steeds, verstijfd van angst, haar gezicht een masker van afgrijzen. Ze heeft blijkbaar nog niet door dat het de bedoeling is dat ze loopt voor haar leven, met een schijnaanval en luid gebrul maak ik dat snel even in orde. Geen enkele kick, van alcohol drugs of groot gevaar, kan zich meten met de jacht. Ik wil dat ze vlucht. Uiteraard zal mijn menselijke kant hier morgen van walgen, maar een goed feestje herken je aan de kater... We geven haar 10 minuten voorsprong, we willen het spel niet te vroeg bederven. Wanneer het lang genoeg geduurd heeft huil ik nog eens naar de maan. Een gewone mens hoort wolvengehuil, maar vannacht is het een signaal aan de anderen.
Wij jagen!
And behold, the almighty god-king Settra did awaken from his sleep of blessed oblivion. His legions, long buried beneath the sands, did arise and stand to attention, awaiting his order. And he did say 'War', and the world did tremble...

                Wie kan je nog vertrouwen?
                Wie zal er zegenvieren?
                Wie overleeft deze oeroude strijd?

naar boven