Scène 5: New Scotland Yard

Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening
16-3-2005, 21u06, door DeHeld
Het statige en fonkelnieuwe gebouw van de Yard kijkt uit over de Thames in het hart van Londen. Haastig wordt er afgerekend, en terwijl Trashmir gezapig wegbeent, zetten Cutter en O'Flahherty de pas erin. Een logge omnibus, getrokken door twee logge knollen die op de straatstenen bonken, dampend van de inspanning, kruipt in de richting van het centrum. Beide heren stappen op, een weinig muntjes uitgevend aan de conducteur. De zo al nauwe ruimte in de koets zit behoorlijk vol, maar net daarom is het hier wat warmer - op het dak is het, zo weten ze, ook veel killer. Bovendien heeft Flahherty er geen behoefte aan, het smalle trapje op te hossen en god weet welke ongelukken te veroorzaken. De bankjes langs weerszijden zijn volzet, vooral vrouwen die al op elkaar rokken zitten, een man met krukken -die gaat niet rechtstaan-, en twee jochies -die lijken ook geen zin te hebben om op te staan-. Dan maar even zo. Je kan je onledig houden met de lantaarnpalen te tellen, straat na straat, wijk na wijk. Het gaat sloom, zelfs voor een omnibus: de paarden hebben er vast ook al een werkshift opzitten, de koetsier durft hen niet te hard op te zwepen. Er stappen al eens mensen op en af, andere snellere koetsen steken voorbij. langzaamaan worden de straten beter, net zoals de passagiers over het algemeen. Het wordt ook weer drukker, en voor je het weet schuift het middelpunt van het Britse Rijk aan jullie voorbij. Cutter trekt even aan de mouw van zijn kompaan en zorgvuldig stappen ze van de omnibus af. De twee heren in hun deftige pak dremmelen even verloren op het voetpad, terwijl Cutter uitlegt dat de New Scotland Yard zelf nooit bezocht heeft. De plannen voor een verhuis, na een bomaanslag van de Ieren in 1884, werden afgehandeld toen hij aan zijn carrière een stop zette. Het nieuwe gebouw trekt echter wel wat aandacht en dus staan ze wat later voor het gebouw. Zwijgend gaan ze verder, inwendig de voor- en tegenstanders van het ontwerp aan het woord latend. De wetenschap dat een deel van de stenen voor deze architectuur door veroordeelde dwangarbeiders is geleverd geeft het wel een zeker symbolisch cachet natuurlijk. Er staan natuurlijk enkele bobbies aan het gebouw, om de zaak in het oog te houden. Het is ondertussen ook weer wat rustiger, met wat geluk blaast dit keer niemand de boel op. Zo'n springtuig doet nare dingen met je imago. In alle geval maakt niemand aanstalten om bezoekers te stoppen. Dus loopt het duo maar binnen. De ontvangsthal is groter dan het huidig aantal bezoekers rechtvaardigt. Er loopt nogal wat uniform heen en weer, en een aantal hoge heren gaan van of naar hun rijtuig. De mensen die op het krullige houten bankje wachten, willen duidelijk met een agent praten. Aan het administratieve loket is het ietwat rustiger. Cutter slaat een zucht van verlichting als hij merkt dat niet alles is veranderd: de politieman die als bediende dit loket beheert, is een bekende van vroeger. Havelock Mitford is iets meer op leeftijd, maar voor de rest lijken ze hem met de meubels mee verhuisd te hebben. Dat verzacht de zenuwen van Eric enigzins, een tedere plek op zijn hart is geraakt. Zo onbekend komt het terrein hem niet meer voor. dat geldt niet voor Roderick helaas, die wat staat te dremmelen, wachtend tot er iets gedaan wordt.
pagina's: 1, laatste

Reacties

door Dworin
draak, 240 / 726
gepost: 10-2-2005
om 17u00
Re: Scène 5: New Scotland Yard
De woede, de angst en de maaltijd spannen samen terwijl Rod zich in het rammelende gevaarte staande probeert te houden. Twee keer zakt hij bijna slapend door zijn knieen. Snertjochies, dat ze geen plaats maken voor een oudere heer. Een nurkse dame kijkt nog onvriendlijker wanneer Rod door hotsen van de omnibus tegen haar aangedrukt wordt, en ze zet haar mand strategisch zo nee dat deze Rod met een scherpe punt in zijn dijbeen prikt. Hij zou graag opzij stappen als daar plaats voor was geweest. Nu ja, dit houdt hem in ieder geval wakker.

Het is voor het eerst dat Rod gelegenheid heeft het statige gebouw in zich op te nemen. Normaal komt hij helemaal niet buiten het gebiedje tussen huis en werk. Het gebouw maakt een diepe indruk op hem. Wat was er ook alweer mee? Oh ja, het was toen gebouwd na een bomaanslag van de Ieren. Daar had hij nog wel mee in de knoop gezeten. Geweld was natuurlijk niet leuk, maar toch, maar toch. Per slot streden ze voor een rechtvaardige zaak. Daar had hij nog bijna ruzie over gekregen met zijn collegas. Die wilden niet zien hoe fout Engeland eigenlijk was. Maar aan de andere kant ... een politieagent kon je zoiets ook weer niet direct kwalijk nemen. Ze hadden misschien beter het parlement genomen ...

Inmiddels waren ze de hal binnengetreden en Rod moest moeite doen om niet als een stompzinnige toerist om zich heen te gaan lopen kijken. Eric scheen iemand te kennen, althans dat maakte Rod op uit de blik van herkenning en de plotselinge doelbewustheid van de beweging. Goed, hij zou er wel achteraan sukkelen. Eens zien hoe zo'n flikkenonderonsje er van dichtbij uitzag.
door Ulfgar
pluijmvee, 786 / 2151
gepost: 11-2-2005
om 10u22
Re: Scène 5: New Scotland Yard
Wanneer Eric het gebouw binnenlopt, is hij onder de indruk van de nieuwe gebouw wat hier gebouwd is. Blijkbaar hebben ze niet al te veel van de vorige keer geleerd, aangezien Rod en hij gewoon naar binnen kunnen lopen. Natuurlijk is hij een oude bekende hier, maar de mannen aan de voorkant heeft hij nog nooit gezien. Blijkbaar wat bewakers die het vuile werk moeten opknappen, mocht er iemand met een groot pakket komen binnenwandelen.




Ook van binnenin ziet het gebouw er op z'n minst indrukwekkend uit. Graag had Eric hier om andere redenen te komen, zoals om een gezellig gesprek met oud-collega's te hebben. Maar sinds zijn problemen zit dat er niet meer in. Desondanks voelt hij zich hier op z'n gemak, zelfs terwijl hiij hier om andere zaken is die mogelijk geen enkel ander zal boeien. "Behalve dan Plint", hoopt Eric, want anders beginnen er wel wat probleempjes te ontstaan.




Dat comfortabele gevoel wordt niet in de laatste plaats veroorzaakt door het bekende gezicht van achter de toonbank. Eric heeft altijd goed met Mitford kunnen opschieten, en weet dat dat gevoel wederzijds is. Wanneer hij bij het loket is aangekomen, zet hij een grote grijns op:"Mitford, tijd niet gezien. Word je hier nog altijd getolereerd?" Na Mitford's begroeting en wat casual vraagjes over het reilen en zeilen van beiden, vraagt Eric naar de plaats waar Plint zich op dit moment bevindt.
door DeHeld
Stamgast, 3690 / 6056
gepost: 12-2-2005
om 14u04
Re: Scène 5: New Scotland Yard
Met zijn kenmerkende slenterpas begeeft Mitford zich naar de ruimte achter de openstaande deur met glasraam. Het houtbruine kanatoortje is zo te zien tot de nok gevuld met paperassen, steekkaartenbakken, archiefkasten en mappen. Hij mompelt even met een onzichtbaar blijvende medewerker, blijkbaar om die erop uit te sturen en te informeren naar Plint. Daarna keert hij zich bedrieglijk sloom -voor een klerk is Mitford onverzorgd, maar zijn geheugen en organisatietalent zijn ijzersterk- weer naar de balie. Het duurt niet erg lang voordat de ondergeschikte weer verschijnt, om door te geven dat iemand van boven de gasten komt ophalen. Korte tijd later staat er een jongeling in vlekkeloos uniform en beleefd maar enigzins arogant de amateur-speurders verzoekt te volgen. het duo volgt de stijve hark de brede stenen trap op, en op een lange tocht doorheen de dure hallen van het gebouw, met hun geboende vloeren in schaakbordpatroon. Onverwachts sommeert hij de bezoekers halt te houden, voor een grote deur met opschrift 'Superintendent MacKinley'. De stem die komt aanwaaien als de adjudant de deur opent, is echter wel degelijk die van Plint. Hij articuleert wat onduidelijk, en geeft op gehaaste toon instructies. Tien tegen één heeft ie zich een sigaar opgestoken. De adjudant houdt de deur voor jullie open en gebaart dat je kan volgen.


Plint neemt met een collega blijkbaar enkele formulieren door en stuurt hem dan gejaagd weg, leunt achterover in een comfortabele met leer beklede stoel, en legt zijn sigaar (jawel) neer in een asbak naast zijn postbakje.


"Wel nu, Cutter, ik had niet verwacht dat ik je zo snel zou weerzien. Ik heb niet veel tijd op dit moment, maar zeg maar: wat kan ik doen voor je?"
door Dworin
draak, 241 / 726
gepost: 13-2-2005
om 15u07
Re: Scène 5: New Scotland Yard
Rod weet niet goed wat hij van de kennis van Eric moet denken. Wat een slome duikelaar, gaat het door hem heen. Zelfs die jonge apen bij ons op kantoor zijn nog sneller dan dat. Getolereerd, daar zal het inderdaad wel op neerkomen.

Al snel verliest Rod zijn belangstelling voor het gekeuvel naast hem. Veel interessanter dan zijn vrouw die met hun buurvrouw roddelt wordt het niet, maar dan heeft hij altijd nog zijn krant om zich mee af te zonderen. Of wat oudere pamfletten van het soort die hij hier waarschijnlijk beter niet toont. Terwijl alle oud-collega's de revue passeren, neemt Rod op zijn gemak de details van het gebouw in zich op. Het is allemaal in een nogal uitbundige stijl uitgevoerd, zeker naar de rustieke smaak van de klerk, per slot een boerenzoon. Maar het heeft toch wel wat, en het is ook het hoofdkantoor van de politie van een wereldrijk. Daar weet Rod alles van; hij krijgt immers dagelijks facturen uit de meest exotische streken onder ogen.

Eindelijk komt iemand hem uit zijn lijdzaam wachten verlossen. Half en half had Rod verwacht dat het vertoon tot de entree en de meer publieke ruimten beperkt zou blijven, maar daarin komt hij bedrogen uit. Ook de gangen die niet voor iedereen toegankelijk zijn, zijn in stijl uitgevoerd. Hun voetstappen klinken luid op de harde plavuizen, en de holle echos in de ruime, lege gangen maken dat Rod zich erg klein voelt en op een vreemde manier schuldig. De Yard zou gen betere tactiek kunnen verzinnen dan verdachten door deze intimiderende gangen te loodsen alvorens hen te ondervragen.

Een walm van sigarenrook komt door een openstaande deur de gang op. En een goede sigaar ook, denkt Rod goedkeurend. Hij heeft daar een goede neus voor, vindt hijzelf, hoewel hij nooit gerookt heeft. Hij heeft zijn geld altijd beter kunnen en willen besteden. Maar opstandig als hij soms is, de geur van een goede sigaar straalt autoriteit uit en deemoedig stapt Rod de kamer van de kennelijk drukbezette politieman binnen. Omdat Eric wordt aangesproken en hij schijnb aar wordt genegeerd, blijft hij schuins achter Eric staan om geen aandacht op zichzelf te vestigen.
door Ulfgar
pluijmvee, 788 / 2151
gepost: 14-2-2005
om 12u33
Re: Scène 5: New Scotland Yard
'Ik had niet verwacht dat ik je zo snel zou weerzien'... Toch fijn dat men in ieder geval nog altijd vertrouwen in hem heeft. Enigzins ironisch vind hij het beeld van een man - die nochthans een beste is -, die meldt dat hij het druk heeft, maar desondanks rustig aan z'n dikke sigaar kan lurken. Eric heeft nooit van rook gehouden, alhoewel hij er niet echt last van heeft. Zou ook niet mogen, dat had natuurlijk nogal lastig geweest in combinatie met z'n cafébaan. Daarbij heeft hij zelf ook bij de politie gewerkt, en de combinatie van stress en een al dan niet nicotine-houdende rook schijnen bij elkaar te horen.




"Zoals altijd hard aan het werk, Plint? Ik vind het fijn dat je dacht dat ik pas later je hulp nodig zou hebben, maar geloof me, ik ben hier natuurlijk niet om even op de koffie te komen, dat begrijp je zelf ook.




Mijn 'onderzoek'"
, Eric twijfelt er even aan om een aanhalingstekensgebaar te maken, maar ziet daarvan af aangezien Rod achter hem staat,"loopt wat averij op doordat er wat info ontbreekt over de moordzaak zelf en over wat personen die er een mogelijke rol in spelen. Ik hoopte eigenlijk dat jij me wat meer toegang kon verschaffen tot die documenten.




Natuurlijk kan ik nu niet zomaar bij de betreffende inspecteur aan komen kloppen, met de vraag of ik, als burger, niet eventjes zijn documenten mag nalopen. Deze informatie zou mijn werk alleszins kunnen verlichten, of in ieder geval mij een beeld kunnen geven tot de vraag of ik enigzins op de goede richting zit."





Eric wacht rustig op een reactie van Plint, die het verhaal rustig van hem heeft aangehoord. Even tusendoor kijkt hij naar Rod, om te bepalen of hij het eens is met de woorden. Zo niet, dan kan het hem weinig schelen. Het is nu eenmaal zo dat hij hier zonder ook maar enig recht erop informatie komt vragen. En hij weet donders goed dat hij die informatie anders waarschijnlijk nooit zal krijgen. Zover rijken zijn mogelijkheden ook weer niet.
door DeHeld
Stamgast, 3694 / 6056
gepost: 14-2-2005
om 20u23
Re: Scène 5: New Scotland Yard
De jonge edelman tuit zijn lippen en tuurt intensief naar de man die hem dit vraagt. Hij zucht dan, doet de polsband die zijn manchetten tegen vlekken beschermd af, en vouwt zijn handen achter zijn hoofd. Terugleunend in zijn stoel begint hij een antwoord te formuleren.

"Dat kan ik niet doen ouwe jongen, het is niet jouw zaak. Als ik je zomaar die documenten laat inkijken, loopt mijn eigen job gevaar. Veel meer dan ik doe -en ik kleur al buiten de lijntjes- kan ik echt niet veroorloven. Niet dat ze zo streng zijn, maar ik moet me wel kunnen rechtvaardigen, snap je."

Hij neemt de puaze ten baat om op de sigaar te kauwen.

"Ik kan je naar Bailey laten brengen. Zijn ploeg en de mannen van de divisie zijn er aan bezig. Ze kennen de details en ik heb hen verteld wie je bent. Met je vragen kan je bij hen terecht. Maar dat en, wel, gedoogd worden over het algemeen, is ongeveer zo goed als het wordt. Niet makkelijk werken zo, dat weet ik wel. Maar, onder ons gezegd en gesproken..."

De sigaar verdwijnt weer naar de zijkant en Plint leunt over het tafelblad;
"Eric, ik heb al met Bailey gepraat en wat Herbert ook denkt, de kans is heel groot dat je tot de eindrekening gaat komen dat Bailey gelijk heeft. Of Herbert het nu graag heeft of niet. We zoeken een moordenaar en geen zondebok. Het is zijn fixatie tegen het oordeel van de Yard."

Zijn hart gelucht, schuift hij met een achteloos gebaar zijn werk weer voor zich. maar zijn blik blijft gedienstig en verwachtingsvol op zijn bezoekers gericht.
door Dworin
draak, 242 / 726
gepost: 15-2-2005
om 9u37
Re: Scène 5: New Scotland Yard
Nog steeds van achter Eric luistert Rod naar diens vertoog tegenover de politieman. Hij vindt het wel prima; niets wat zijn werkgever in verlegenheid zou kunnen brengen. Verbaasd neemt hij de naar steun zoekende blik van Eric op. Ze kwamen hier toch juist om deze hulp te vragen? Rod knikt bemoedigend naar Eric, maar deze heeft zich al weer teruggekeerd naar zijn vroegere collega.

Het antwoord schijnt Eric wat teleur te stellen, maar Rod ziet het probleem nog niet zo direct. Ze kunnen toch naar de politieman die de zaak in handen heeft, en die om inlichtingen vragen. Daar hebben ze sowieso meer aan dan aan deze vriend op afstand, lijkt Rod. Dan spitst hij zijn oren. Het gaat over Mr. Herbert, die aan een fixatie zou lijden.

Rod neemt een stap opzij om vanachter Eric vol in het vizier van Plint te komen, in de startblokken om de man die die ochtend zo'n formidabele indruk op hem had gemaakt te verdedigen. Maar terwijl hij diep adem hapt om te kunnen beginnen realiseert hij zich dat er niet echt een kwaad woord gevallen is, en met een zacht puffend geluid loopt hij weer leeg. Bedeesd knikt hij naar de figuur die achter het bureau met zijn sigaar de kamer beheerst. Maar wie de moordenaar ook is, zegt hij zacht, wij zullen hem moeten vinden en overdragen aan Mr. Herbert. Of althans zijn naam. Of aan de politie, natuurlijk, we zijn uiteraard geen gewelddadige vergelding van plan, sat spreekt. Rod bedenkt zich dat het maar goed is dat deze heer al van hun opdracht opp de hoogte is, anders zou hij snel een verkeerde indruk kunnen krijgen.
door Ulfgar
pluijmvee, 793 / 2151
gepost: 17-2-2005
om 13u24
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric bekijkt z'n oud-collega en glimlacht. "Ik weet wat mijn mogelijkheden zijn binnen het gerecht, mijn vriend. En ook dat ik nergens recht op heb. Ik kon het toch allicht proberen, niet? Wees niet bang, ik heb al binnen korte tijd ervaren hoe het is om een onderzoek op zo'n manier te leiden. En ik had ook geen andere reactie verwacht.

Je hoeft je daarom ook niet te verontschuldigen hoor."
Plots ziet Eric Rod een stapje naar voren doen om ook een zegje te doen. Eric luistert naar zijn woorden. Hij heeft het gevoel alsof Rod zich niet zo lekker voelt op deze plek, en vooral niet na de opmerkingen van Plint. Misschien dat Rod wel een speciale band heeft met z'n baas ofzo, maar op een of andere manier reageert hij geërgerd.

Eric besluit er niet op te reageren. Hij denkt dat hij het alleen maar nog erger kan maken wanneer hij nu op de verhitte Rod reageert. Toch heeft hij wel enigzins de behoefte om de waarheid boven tafel te krijgen, ook al mocht dat dezelfde zijn als degene die Bailey heeft gekregen. Daarom zegt hij kort hetvolgende erover:"Ook al mocht dat zo zijn, Plint, dannog heb ik tegenover Herbert de verplichting om het voor hem uit te zoeken. Daarbij weet ik weinig van de mening van Bailey zelf, dus zal ik die eerst moeten kennen, voordat ik een oordeel daarover vel, nietwaar?"

Even wacht hij, en valt er een kleine stilte tussen de mannen. Daarna vervolgt Eric:"Goed, zou je me de weg naar deze heer Bailey kunnen leiden?"
door DeHeld
Stamgast, 3701 / 6056
gepost: 18-2-2005
om 15u05
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
"Mochten jullie aanwijzingen vinden die het politie-onderzoek over het hoofd gezien heeft, dan gaan jullie daarmee gewoon naar de recherche en laten hen hun werk doen. Als daardoor de schuldige gevonden en berecht kan worden, zal dat voor Mr. Herbert ook wel goed zijn." Dat laatste was tegen Rod gericht, terwijl Plint om zijn omvangrijke bureau heenstapt, in de richting van de deur. Daar staat de gids van daarnet nog beleefd zwijgend te wachten.
"Jevins, breng je hen even naar het kantoor van inspecteur Bailey?"
Zelf houdt hij de deur open en schudt jullie hand. Ditmaal voert de weg langs een smallere, houten trap, die driewerf kraakt onder het gewicht, en door een minder elegante hal. Er hangt hier iets meer tabak en koffie en inkt in de lucht, een zacht gepraat en geratel van typmachines op de achtergrond. Schijnbaar willekeurig loopt de politieman een kamertje binnen. Naast de stoof met ketel zit een man aan een ordelijk bureau te werken, aantekeningen makend in een soort almanak met een stadsplan bij de hand. De man met minutieus gekamde haren en colbert kijkt nauwelijks op als antwoordt dat inspecteur Bailey er niet is, maar de twee heren die aan de deuropening staan, vangen net niet op waarheen.
Omdat deze werkende man assistent-inspecteur Slocombe is, bevrijdt hij gejaagd twee stoelen van de enveloppes en brieven die erop lagen en gebaart zijn gasten plaats te nemen. Jevins maakt zich uit de voeten.
door Dworin
draak, 247 / 726
gepost: 20-2-2005
om 5u32
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Uiteraard heeft u volkomen gelijk, antwoordt Rod op Mr Plints terechtwijzing, zoals ik al zei, Mr Herbert is heus niet van plan het rect in eigen hand te nemen. Het is enkel dat hij het niet met zijn geweten in overeestemming zal kunnen brengen wanneer hij niets gedaan heeft en de zaak zou uiteindelijk niet opgelost worden. Waarmee ik natuurlijk niet bedoel te zeggen dat uw inspecteurs zich niet ten volle zouden inzetten, maar Mr Herbert begrijpt heel goed dat u een zeer hoge werkdruk hebt en hij zou graag het zijne bijdragen. Rod hoopt maar dat hij zich er een beetje uitgekletst heeft. Intussen heeft hij Mr Plint de hand geschud en is hun gids al op weg. Zonder tijd om op antwoord te wachten maakt Rod een verontschuldigend gebaar en draaft achter Eric en Jevins aan voor die om een bocht verdwijnen.

Kennelijk was de pracht en praal toch voor de hogere echelons bedoeld, want hier waar - wat Rod niet kan nalaten te denken - echt gewerkt wordt, ziet het er allemaal vertrouwder uit voor zijn klerkenoog.

Opnieuw neemt Rod zich voor de zaak hier aan Eric over te laten, en, afgezien van het noemen van zijn naam blijft hij zwijgen terwijl hij op een van de stoelen gaat zitten die hen worden aangeboden.
door Ulfgar
pluijmvee, 801 / 2151
gepost: 24-2-2005
om 15u06
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric en Rod worden door een loopjongen weggebracht naar het kantoor waar inspecteur Bailey zich zou moeten bevinden. Natuurlijk is betreffend persoon weer eens afwezig, zoals wel vaker gebeurt. Blijkbaar hebben deze jongens ook in deze tijd nog genoeg werk te doen. Om een of andere reden kijkt Eric nog steeds met een politieoog naar de situatie, en weet ook dat deze mensen meestal echt veel werk te doen hebben. Dat een gemiddeld het hier totaal niet mee eens is, en meestal vrij gefrustreerd reageert op onschuldige politieagenten aan het loket, is Eric gewend geraakt. Die verhalen heeft hij vaak genoeg in de kantine moeten aanhoren, op de momenten dat hij weer eens bij een of andere politiepost gegevens moest zien te verkrijgen.

Rustig gaat Eric op z'n stoel zitten. Een kleine 'ahum' geeft aan, dat hij iets wilt gaan zeggen:"Goedendag mijnheer, ik had graag met de heer Bailey gesproken, maar ik heb vernomen dat hij niet aanwezig is. Ik neem aan dat u ons ook wel kunt helpen. Als het goed is weet de heer Bailey van ons bestaan af. Wij zijn namelijk bezig met de zaak Wadowski, en vroegen ons af of wij wat documenten van deze zaak mochten inzien of wat vragen hierover zouden mogen stellen."

Achteraf denkt Eric dat hij toch wel erg direct heeft gereageerd. Allicht dat hij wat tactischer om had kunnen gaan met deze man, Eric heeft immers nog wat van hem nodig.
door Dworin
draak, 248 / 726
gepost: 25-2-2005
om 2u24
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Nauwelijks zit Rod, of Eric stelt zijn vraag. De stof van Rods jasje ritselt wanneer hij het vanonder zijn zitvlak bevrijdt. Van deze beweging maakt hij handig gebruik om zich opzij te keren. Verbluft kijkt hij Erik aan en moet alle reserves aanspreken om zich aan zijn voornemen te houden zich niet met het gesprek te bemoeien. Introductie? galmt het door zijn hoofd en het voelt alsof het ook op zijn voorhoofd te lezen moet zijn. Wie wij zijn, waarom wij met die zaak bezig zijn.

Rod haalt hoorbaar adem en blaast uit door zijn neus. Hij zakt iets verder onderuit op zijn stoel. Het kan best zijn dat hijzelf zich niet op zijn gemak voelt, maar wie kent de mores op een politiebureau nou beter dan zijn kompaan? Voldaan over zijn zelfbeheersing wacht hij het antwoord af, zich verlatend op de gewezen politieman.
door DeHeld
Stamgast, 3708 / 6056
gepost: 25-2-2005
om 11u01
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
De assistent-inspecteur fronst zijn voorhoofd, en neemt de pen weer ter hand. Hij ziet er niet uit alsof hij veel van dit gesprek verwacht.
"Wel, meneer, de baas zit in Stepney. Hij mag u dan wel kennen, ik heb geen idee van wie u bent. Als u het hebt over de zaak Wodeski: ons was gezegd dat iemand zou komen rondsnuffelen om de Joden te beschermen tegen dwalingen van het gerecht. Dat was ons al opgevallen. De hoofdinspecteur stuurt u naar hier, ik neem dat u een gegronde reden heeft om inzage te vragen in de politiedossiers?"
door Ulfgar
pluijmvee, 806 / 2151
gepost: 27-2-2005
om 22u20
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Nadat de man zijn zegje gedaan had, realiseert Eric zich dat deze man niet exact weet wat er aan de hand is, en dat hij allicht het probleem wat beter zal moeten uitleggen om te voorkomen dat hij straks nog voor een oude zak die denkt nog gebruik te kunnen maken van z'n verleden wordt aangezien. Mede door deze gedachtengang ingegeven besluit Eric het complete verhaal te vertellen, en hiermee de vice-inspecteur meer redenen te geven om hem wel van informatie te voorzien.

Eric bedenkt even welke details hij nog moet vragen, en wat zijn redenen daarvoor zijn. Dan begint hij te spreken:"Ik zal u even het probleem voorleggen. Mijn naam is Cutter, dit hier is O"Flahherty. Wij doen in naam van dhr. Herbert een onderzoek, zoals u dan waarschijnlijk al weet.

Om ons onderzoek goed voort te kunnen zetten, missen wij een aantal vitale gegevens. Als eerste missen wij een aantal gegevens over de omstandigheden waarin de moord is gepleegd. Daarin zou een lijkschouwerrapport kunnen helpen. Daarbij zijn er nog een aantal personen waarvan wij willen weten of zij iets uitgevreten hebben."


Zo, dat heeft Eric toch weer netjes gezegd. Soms is hij wat kortaf, en dat heeft hij de laatste tijd ook niet afgeleerd.
door Dworin
draak, 249 / 726
gepost: 28-2-2005
om 5u10
antw: new scotland yard
en dat was ons al opgevallen? Hoezo dat? vraagt Rod zich af, terwijl Eric hun bezigheden aan de politieman probeert uit te leggen. Ze waren pas deze zelfde ochtend begonnen. Toegegeven, ze hadden wel wat opschudding veroorzaakt in de wijk, maar dat was per slot nog maar een paar uur geleden. En bovendien, het leek zo'n wijk waarin opschudding nou niet direct opzien zou baren. Laat staan dat iemand Scotland Yard zou inschakelen.

Of zou een van de lieden in die groep dan een vermomde agent geweest zijn? Hoe noem je dat, een infiltrator of zoiets? Rod pijnigt zijn hersenen om te bedenken wat er precies in het cafe gebeurd was. Ja, nu hij eraan terug dacht was er iemand geweest die de aggressie had proberen te onderdrukken. Daar zou hij Eric toch nog eens naar moeten vragen.

Intussen was Eric klaar met zijn uitleg aan de agent. Rod had er niet veel van meegekregen, maar hij oefende zijn vertrouwen in zijn collegas en hij hield zich voor dat er niemand beter met politielui kon praten dan Eric, die toch een van hen was geweest. Hij richtte zijn aandacht nu weer volledig op Mr. Slocombe, hopend dat die nu wat toeschietelijker zal zijn, al twijfelt Rod nu zelf aan de geldigheid van hun missie, vanuit politieperspectief gezien.
door DeHeld
Stamgast, 3715 / 6056
gepost: 28-2-2005
om 14u29
Scotland Yard dus
De man meesmuilt. "Ja, ik had wel gedacht dat jullie dat zouden zijn. De bazen sturen niet iedereen naar hier."
Hij maakt gebruik van een van verwachting zwanger moment om een dikke map dichterbij te schuiven en baldert door naar het relevante formulier.
"Hier zijn we dan. Het verslag van de lijkschouwer. We hebben het lijk op aanvraag van de Joden meteen daarna vrijgegeven voor begrafenis. Het was blijkbaar ook een uitgemaakte zaak: de enige wondes waren meervoudige steekwonden in rug en hals, met schade aan hart en longen tot gevolg. Grondig, maar niet uitzinnig, wie het ook deed, stak meerdere keren snel achter elkaar om zeker te zijn. Tijd van overlijden: tussen één en twee 's nachts. Verkleuringen in het lichaam wijzen erop dat hij voorovergezakt is op zijn stoel, het lichaam is niet bewogen tot de komst van de politie.
Dat lijkt mij allemaal vrij duidelijk.
Nog wat?
"
door Ulfgar
pluijmvee, 812 / 2151
gepost: 28-2-2005
om 16u49
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric's interne radertjes beginnen te draaien op het moment dat de man het verhaal uit het dikke rapport met verveling opsomt. Twee dingen vallen hem op.
Ten eerste maakt de man geen melding van een uitgangswond, eentje die Eric nochthans had verwacht. Dat zou namelijk wel het bloed verklaren dat zich onder de tafel bevond.
Ten tweede is het tijdstip van overlijden tussen een en twee 's nachts. Dat zint Eric weinig, aangezien dat zou betekenen dat waarschijnlijk weinig mensen op dat tijdstip iets verdachts gehoord zullen hebben.

Goed, eerst maar eens vragen naar die uitgangswond. "Ok, dank u wel voor de informatie. Desondanks had ik nog een klein vraagje hierover. Hoe diep was de wond die door het mes is aangebracht gekomen? Is er sprake van een uitgangswond? En kunt u mij iets vertellen over het uiterlijk van het mes? Was daar iets kenmerkends aan?"

Benieuwd kijkt Eric naar de man. Het is een goed plan geweest om hier naartoe te gaan, want op deze manier komt er in ieder geval informatie boven die ze normaal gesproken nooit hadden gekregen.
door Dworin
draak, 252 / 726
gepost: 1-3-2005
om 2u36
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Aandachtig neemt Rod de details in zich op, voorzover hij ze begrijpt. Waarom er een wond in de uitgang zou moeten zitten ontgaat hem even, maar dan schiet hem iets te binnen: zijn briefje.

Met zo min mogelijk geritsel, om Mr. Slocombe niet van zijn praatstoel te stoten - de politie kan nog steeds besluiten dat ze een stel lastpakken zijn, immers - haalt hij zijn papiertje tevoorschijn. Tegelijk valt een stompje potlood uit zijn zak, dat is nog eens boffen.

Onder de al gemaakte aantekeningen schrijft hij: tussen een en twee uur, grondig, verscheidene keren gestoken, niet verplaatst.

Dan glijdt zijn blik naar de eerder gemaakte aantekeningen. Die moest Eric niet vergeten. Zonder de politieman te onderbreken, speelt hij het papiertje door aan zijn collega.
door DeHeld
Stamgast, 3716 / 6056
gepost: 1-3-2005
om 12u09
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
De man kijkt op van de map. "Het wapen was vermoedelijk een lang, scherp mes, zeven à acht inches lang, met een licht gebogen lemmet. Er zijn drie uitgangswondes in de borstkas, wat duidt op een stevige uithaal, en uitgebreide schade aan de nek, waarbij ook de halsslagader is doorgehaald."
Hij gebaart met zijn vinger op welke hoogte de dader heeft gehakt, zoals de meeste mensen zouden doen als ze iets trachten duidelijk te maken.
"Gezien de omgeving is dat mes niet meteen een verrassing, helaas. Meer dan voldoende aanbod."
door Ulfgar
pluijmvee, 820 / 2151
gepost: 1-3-2005
om 20u00
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric luistert naar de politieman die tegenover hem zit. Hij had niet anders verwacht dan dat het wapen niet kenmerkend was, maar het was in ieder geval een poging. Die uitgangswond bevestigt zijn vermoeden; Wodeski moet op de betreffende plaats hebben gezeten.

Wanneer Eric het briefje van Rod toegespeelt krijgt, kijkt hij hem in eerste instantie vragend aan en wilt bijna wat ervan gaan zeggen. Nadat hij het briefje echter kort heeft doorgelezen, knikt hij richting Rod. Dan kijkt hij weer richting inspecteur Slocombe en stelt de volgende vraag:"Okee, zoiets verwachtte ik al. Ehm, staat er iets in het rapport over de achterdeur waardoor de dader mogelijk gekomen is?"

Ondertussen kijkt Eric met een scheef oog naar het vrij slordige handschrift van Rod. "Wat staat er allemaal op vermeld? Ah, ow ja. Die eerdere geweldplegingen in de buurt, de mogelijke info die met de boeken te maken heeft en onze grote vrienden." Met een niet zo'n blij gevoel denkt Eric terug aan hun laatste ontmoeting met Tuppence en Fielder. Die zullen zeker weten aan bod gaan komen straks.
door Dworin
draak, 256 / 726
gepost: 2-3-2005
om 2u42
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Rod had nooit geweten dat je aan een wond kon zien met wat voor een wapen het was gemaakt. Voor hem was een wond precies een scheur in het vel met meer of minder bloed eruit. Hij vond het dan ook bijzonder scherpzinnig van Eric om zijn vraag te stellen.

Het antwoord van Mr. Slocombe viel echter tegen, hoewel Rod ook niet zou hebben kunnen zeggen wat hij er van had kunnen verwachten.

Even lijkt het erop alsof Eric de bedoeling van zijn briefje niet snapt, maar een tel later knikt hij richting Rod. Hoewel Rod zich voorgenomen had zich niet met het gesprek te bemoeien, kan hij zich na de vraag over de achterdeur toch niet inhouden:, De achterdeur was op slot, zoals u weet, en er was geen sleutel in de bibliotheek. We vroegen ons af of die sleutel er nooit geweest is of dat de daders die meegenomen hebben na de deur op slot gedraaid te hebben. En ook hoeveel sleutels er zijn en wie er toegang tot zou kunnen hebben. Hij kijkt verontschuldigend naar Eric en ontspant zich weer op zijn stoel. Hij had niet eens gemerkt dat hij rechterop was gaan zitten.

De poten van zijn stoel schrapen over een kalende plek in het tapijt en stoten tegen een kop met een vergeten bodempje thee. Rod moet zich snel bukken om te voorkomen dat de thee over de grond zou stromen. Niet dat dat de eerste keer zou zijn, gezien de onregelmatige verkleuringen. Dat kleurt mooi bij mijn broek, schiet even door zijn hoofd, en onbewust schuift hij zijn voeten wat verder onder zijn stoel.
door DeHeld
Stamgast, 3717 / 6056
gepost: 2-3-2005
om 11u58
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Slocombe zucht en zoekt met zijn hand naar een tas koffie. Alsof het zo al niet erg genoeg was dat ze van het kantoor van de hogere bazen naar hier komen, aan het handje van die hark Jevins. Nu denken ze ook nog eens het werk van de recherche te kunnen doen. Als hij ooit hogerop raakte, zou het snel gedaan zijn met dergelijke schimmige praktijken. Geld koopt je geen gerechtigheid. Maar ondanks hun onbehouwen optreden (op dat vlak leken ze ongetwijfeld op de politie, bedenkt Slocombe, maar het valt pas op aan de ontvangende kant) stellen ze wel relevante vragen. Alert beseft de adjunct dat de koffie die onderweg is naar zijn lippen, niet de vereiste temperatuur heeft. De tas daalt weer af naar het bureaublad.
Deze lui best niet onderschatten, een beetje opletten tot ze de zaak geklaard hebben.
"Er is een achterdeur ja. Misschien is de misdadiger langs daar binnengelaten. Misschien niet. Wat maakt dat uit, denk je?."
door Dworin
draak, 257 / 726
gepost: 3-3-2005
om 2u50
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Rod werpt een blik op Eric. Hij probeert niet te laten merken hoe verbaasd hij is over de laconieke reactie van de politieman. Heel even denkt hij na. Ach, ehh, ziet u, Mr. Slocombe, als u mij een, ehh, amateur vindt dan klopt dat natuurlijk. Ik moet eerlijk bekennen dat ik helemaal niet weet wat belangrijk is en wat niet. Dus ik vraag maar gewoon raak

Inmiddels zijn de woorden van Mr. Slocombe volledig tot hem doorgedrongen. Binnengelaten, zegt u? Zo hadden wij het nog niet eens bekeken, wij hadden eerder aan het weggaan gedacht. Maar ... In gedachten kruist Rod zijn voeten onder zijn stoel en tikt tegen het theekopje. Het kopje wankelt even en besluit dan zijn bijdrage te leveren aan het abstracte kunstwerk dat het tapijt wordt.

Kan het niet zijn dat de moordenaar bang was langs de achterdeur gestoord te worden? Hij moet met die boeken nogal lawaai gemaakt hebben en die man die op het kerkhof woont, Reb, is misschien simpel maar niet direct doof.

Rod woelt met een hand door zijn haar. Zachtjes vermaant hij zichzelf, hij zou het toch aan Eric overlaten, hier? Hij kijkt nog even opzij. Nou ja, besluit hij, als ze toch collegas moesten zijn, zouden elkaar ook moeten kunnen aanvullen.
door DeHeld
Stamgast, 3720 / 6056
gepost: 3-3-2005
om 11u35
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Bedachtzaam tikt de adjunct met de pen op het dossier. "Dat kan heel wel zijn. Laat ons er even van uitgaan dat wie die boeken molesteerde, inderdaad de moeite nam om de deur af te sluiten. Op welke manier helpt ons dichter bij het vatten van die vent? Belangrijker is hoe binnen raakte in de eerste plaats, en het meest plausibele antwoord is: hij werd binnen gelaten door het slachtoffer. Overigens had volgens het rapport de rabbijn een sleutelbos in zijn zakken. We zijn bezig met het onderzoek en hebben nog geen getuigen die iemand gezien hebben die nacht. Dàt is het probleem."
door Ulfgar
pluijmvee, 827 / 2151
gepost: 3-3-2005
om 17u32
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric hoort rustig het antwoord aan van de politieman. Enigzins verbaast hij zich er wel over dat de man dit kenmerk als onbelangrijk acht. Daarom wilt hij bijna gaan reageren op hetzelfde moment dat Roderick blijkbaar het er duidelijk niet mee eens is.

Eric kijkt Roderick in eerste instantie verbaasd aan, maar moedigt hem met een veelzeggend hoofdknikje aan om vooral de gedachte erachter uit te leggen. Immers, zoals Eric zelf al gedurende het gehele onderzoek probeert duidelijk te maken, samenwerking is essentieel tot het slagen van een onderzoek. Meer mensen levert nu eenmaal meer gedachtengang op en ook een oud-speurder kan het even kwijt zijn of dingen over het hoofd zien. Daar is verder helemaal ook niets mis mee, daarvoor bestaan er immer ook assistenten en collega's die je door de moeilijke tijd heen kunnen helpen.

Van de plezierige stemming waar Eric in eerste instantie zich in bevindt, blijft weinig over op het moment dat Slocombe het werkelijke probleem van de zaak meldt. Hij had het al enigzins zien aankomen: geen getuigen in deze zaak. "Hmm... zoiets had ik al verwacht.", bromt hij, meer tegen zichzelf dan tegen een ander gericht. "Goed, laten we dan de deur even laten voor wat het is. Het feit dat Moshe zelf sleutels in z'n zak had, betekent dat de deur ofwel open was, wat niet ongebruikelijk was, ofwel dat Moshe hem heeft geopend, wat ook niet heel erg ongewoon is.

Even over de boeken. Is er een mogelijkheid dat het meer dan vandalisme was dan wat er met die boeken gebeurd is? Allicht dat de betreffende personen informatie zochten? Of allicht iets anders wat zich achter de boeken kan hebben bevonden?"


Alle mogelijkheden uitsluiten, zo denkt Eric.
door Dworin
draak, 261 / 726
gepost: 4-3-2005
om 2u48
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Rod is niet helemaal overtuigd. Het kan best zijn dat die Rabbi de deur heeft geopend, maar dat laat dan de vraag open waarom de deur afgesloten is aangetroffen. Heeft Moshe de deur op slot gedraaid nadat de dader was binnengestapt? Of moest Rod echt geloven dat de dader de sleutels uit Moshes zak had gegapt, de deur op slot gedraaid, dan de sleutels teruggestoken en door de voordeur weggewandeld?

Voordat hij deze gedachtegang kan uitspreken heeft Eric al zijn volgende vraag gesteld, dus Rod houdt zich in. Hij is in ieder geval blij dat Eric zich niet laat afleiden door het ontbreken van getuigen. Dat is alleen maar een reden te meer om geconcentreerd te blijven op de andere details. Gespannen wacht Rod af wat Mr. Slocombe op de kwestie van de boeken te zeggen heeft, want Rod blijft de sleutel tot het motief zoeken in de schijnbaar zinloze tijdverspilling die de ravage moet hebben gekost.
door DeHeld
Stamgast, 3724 / 6056
gepost: 4-3-2005
om 13u19
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
De vragenlast begint te wegen en het is te zien aan het gezicht van de politieman dat de verveling toeslaat.
"Mja, die boeken, kijk, dat is dus duidelijk iets van belang. Het is te doelgericht om toevallig te zijn. En te systematisch om echt met de inhoud te maken te hebben. Je vernielt geen boeken omdat je er iets in wil opzoeken uiteindelijk. Een motief zou kunnen zijn dat iemand heeft afgerekend met het Joodse geloof, en dat de geloofsartikelen en de rabbijn er aan moesten geloven. Maar de methode past daar niet in, en de synagoge zelf is ongemoeid gelaten. Misschien wilde de vandaal niet dat de boeken verspreid werden. Of, en dat is natuurlijk de beste kanshebber, de dader was naar iets op zoek, en besloot in geagiteerde mentale toestand, dat de boeken kapot maken de beste zoekstrategie was. Er zijn niet veel dingen die je op die manier kan verstoppen in een boek of rol. Papier. Briefjes. Zoiets." De beide mannen aan zijn bureau luisteren met ingehouden aandacht. Als ze zijn denktrant volgen, komen ze inderdaad uit op briefjes die met een motief te maken zou hebben. Zou het allemaal draaien om bankbriefjes?
Er schiet Slocombe blijkbaar iets te binnen. Hij heft zich uit zijn stoel en laveert behoedzaam rond een wankele pyramide aan vaalgele enveloppes. Het duurt even voor hij de juiste paperassen optilt, en dan vist hij een enveloppe uit de hoop. Een verfomfaaid papiertje verschijnt.
"Dat doet me er aan denken: we hebben dit gevonden in de synagoge. Wat maak je ervan?"
Eric neemt het blad aan en veegt even de kreuken recht voor hij begint te lezen. Het zijn schijnbaar losse opmerkingen, een kapstok voor het geheugen, slechts verbonden in de geest van de man die ze schreef. De regelmatige, ordelijke woorden gaan als volgt:
Kom nu en laat ons samen de zaak uitmaken (jesaja 1:18)
Alle dingen komen in drievoud (vgl Yiddish, maar in ook in heidendom)
-Laat ons eten en drinken, want morgen sterven wij (1 Korinth.15:32)
-Het punt van het leven is dat het stopt (Nietzsche)
-De arbeiders liggen aan de basis van het productieproces maar hebben nauwelijks eten. (Marx)
Men moet de waarheid aanvaarden, uit welke bron ze ook stamt (Maimonides)
Goede daden zijn beter dan wijze woorden (Talmud Pirke Avot)
Sleutelvraag: Wat is het judaisme?
door Ulfgar
pluijmvee, 830 / 2151
gepost: 5-3-2005
om 16u14
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric ergert zich enigzins aan het gedrag van de assistent-inspecteur die totaal ongeïnteresseerd naar zijn verhaal zit te luisteren. Dat heeft hij ook altijd al gedaan. Niet dat hij niet kan voorstellen dat de beste man ook nog andere, belangrijkere, zaken heeft, zeker niet. Natuurlijk heeft hij daar alle begrip voor, hij weet immers hoe hectisch het soms bij de Yard kan zijn. Maar desondanks is het voor hem moeilijk begrip op te brengen voor mensen die niet respectvol met hun medemens kunnen omgaan. Allicht dat hij te goed voor deze wereld is, of de wereld te slecht voor hem.

Een vleug van enthousiasme grijpt Eric beet en laat hem niet meer los. De woorden van de inspecteur klinken hem plots als muziek in de oren. Allicht dat dit veroorzaakt wordt door de woorden van Slocombe. Hij bevestigt wat Eric al dacht: er is meer met die boeken aan de hand. Ook al wilde zowel Trashmir als Roderick hem niet geloven, hij had het toch goed. Een gecombineerd gevoel van zelfvertrouwen en misschien wel misplaatste arrogantie daalt op hem neer. Beide heren in dit kantoor moeten dit hebben gezien. Langzaam aan begint Eric weer rustiger te worden. Hij kan het blijkbaar nog steeds!

Wanneer Slocombe het briefje met de combinatie van bijbelse en filosofische teksten aan hem reikt, pakt Eric het aan en houdt het zo zodat zowel hij als Rod het goed kunnen lezen. Rustig aan leest hij het hele briefje door. Wat betekenen deze zinnen? Jesaja en Korinth zijn boeken uit het oude testament, ongetwijfeld. Daarbij zijn er drie zinnen die aangemerkt zijn. Eric's radartjes werken hard om de combinatie aan zinnen te ontcijferen.

Na al een tijdje nagedacht te hebben, begint hij hardop na te denken:"Hmm... afgaande op de vraag die de schrijver zich stelt, zou je denken dat hij vindt dat deze zinnen betrekking hebben op het judaisme, ofwel het jodendom. Het lijkt wel een rechtvaardiging van geweld te zijn. Ik bedoel, wanneer ik "Goede daden zijn beter dan wijze woorden" en "Kom nu en laat ons de zaak samen uitmaken" lees, lijken deze op "niet denken maar doen" te duiden. De zin van Nietzsche lijkt op de dood te duiden, zoals ook de zin uit Korinth.
Deze zinnen lijken me allemaal te duiden op anti-semitistische geluiden.

Het enige wat me niet zint is de zin van Maimonides... Het lijkt wel alsof de persoon lijkt te zeggen dat de waarheid door iedereen geaccepteerd moet worden."


Na zijn betoog kijkt Eric naar Rod, en vraag hem naar zijn mening:"Wat denk jij van deze situatie, Roderick? Kan jij er wat uit wijs worden?"
door Dworin
draak, 262 / 726
gepost: 6-3-2005
om 6u07
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Jonge mensen hebben zo weinig geduld, schiet er door Rods hoofd wanneer de politieman enigszins geërgerd lijkt te zijn.Maar dan wordt het interessant. Mr Slocombe is het met hen eens dat die boeken een evrklaring vereisen.

Triomfantelijk kijkt Rod naar Eric, juist op het moment dat die hem ook triomfantelijk aankijkt. Er was een spoor! De euforie is compleet wanneer blijkt dat de politie al een briefje op de onheilsplek ontvreemd heeft.

Rod schuift zijn stoel dichter aan om goed mee te kunnen lezen. Het handschrift is duidelijk van een man die gewend is met een pen om te gaan; geen arbeider zou zo regelmatig kunnen schrijven. Dat kon je Rod vragen, die moest bij tijd en wijle door knechten geschreven bonnen verwerken ...

De zinnen, hmmm, dat zag er nogal religieus uit. En geestelijken schreven veel. Jesaja en Korinthiers kende Rod wel, natuurlijk, maar de overigen. Hee, Marx? Was dat niet die duitse Jood die eerder zo'n heisa had gemaakt om geld of zoiets? Rod was er toen nog bijna ingestonken omdat die Jood ook niks van landheren moest hebben, maar zijn priester had hem snel uitgelegd dat dat Joodse leugens waren. Zeker niet iets waar een antisemiet zich mee zou inlaten. Vorig jaar was die toestand opnieuw in het nieusw geweest, dus ook de jongeren moesten dat weten ...

De andere namen zeiden Rod niet direct iets, hoewel Talmud hem vagelijk bekend voorkwam. Maar die laatste vraag? Zou een antisemiet zich daar werkelijk druk om maken, wat het judaisme precies inhield? Was het dan de Rabbi die dit geschreven had?

Juist als Rod zijn mond wil opendoen merkt hij dat Eric al aan het woord is. Die schijnt de tegenovergestelde conclusie uit het papiertje te halen. Snel zegt Rod: De rabbi kan dit ook geschreven hebben. Marx was immers ook zo'n Jood en van die anderen ben ik niet zeker. Hij kijkt hun gastheer in de ogen, Hebben jullie dit vergeleken met Moshes handschrift?
door DeHeld
Stamgast, 3728 / 6056
gepost: 6-3-2005
om 12u13
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eens het briefje bovengetoverd is buigt Cutter zit voorover. Roderick leest over zijn schouder mee. Gelijktijdig vertrekken twee 'trains of thought', langs dezelfde landschapskenmerken, maar als ze aan het eind van het briefje gekomen allebei hun gedachten de duffe kamer insturen, blijkt dat ze bij verschillende eindstations arriveren.

Hun conversatiegenoot houdt een moment lang zijn lippen strak opeen.
"De inhoud daargelaten: het is Engels. Om op je vraag te antwoorden: qua vorm en stijl is me gezegd dat het overeenstemt met de pen en inkt die de rabbijn gebruikte. Natuurlijk: de rest is in het Hebreeuws en Russisch. Grafologische vergelijking is dus heel erg lastig. De kans is groot dat het inderdaad een geschrift is van de dode Jood. Wat meteen vragen oproept. Als dit het enige is dat hij in het Engels neerschreef, wat is daar dan de betekins of het belang van; en als het niet het enige was, waarom hebben de rest dan niet teruggevonden?"

De rechercheur leunt een tikje zelfvoldaan achterover in zijn stoel. Hij laat de hamvragen even inwerken. Net voordat de andere twee een kans hebben om te spreken, werpt hij nog tussen:"Er is al iemand uitgestuurd om de betekenis en relatie van de citaten te analyseren."
door Dworin
draak, 263 / 726
gepost: 8-3-2005
om 6u14
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Hebreeuws, Russisch? Oh ja, dat waren natuurlijk die maffe kriebels geweest die ze in de bibliotheek hadden gezien. En zo kon je het handschrift niet goed vergelijken. Barst! daar had Rod niet aan gedacht. Desondanks is zijn ego wel gestreeld door het feit dat zijn suggestie dat Moshe de schrijver zou kunnen zijn geweest zo goed valt.

Het zou het enige kunnen zijn omdat het het enige snippertje is dat niet door de overvaller is gevonden. Of misschien wel gevonden, maar gewogen en te licht bevonden. Rod gaat nu ook achterover zitten en slaat zijn benen over elkaar. Zeg eens, begint hij, terwijl hij met een been wipt, was dit stukje papier nog goed verstopt, of lag het juist openlijk bovenop de puinhoop?
door Ulfgar
pluijmvee, 841 / 2151
gepost: 8-3-2005
om 20u19
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric had zo nog niet over het probleem nagedacht. Het briefje kan natuurlijk ook van Moshe zijn. Eric z'n gedachten waren blijkbaar niet doordacht genoeg, zo concludeert hij. Hij wilde te snel richting de dader denken, zonder dat hij erbij nadacht dat de tekst ook door Moshe zelf geschreven kon zijn. Hij moet zien om de verscheidene aanwijzingen die hij krijgt objectief te benaderen. Alleen dan kan hij daadwerkelijk de waarheid achterhalen.
Aan de andere kant is Eric blij dat Roderick de andere kant op dacht. Of dit voor hem logisch was of dat hij hier die conclusie na grondige overpeinzingen zijn gekomen, weet Eric niet.

Het fijne gevoel maakt plaats voor een lichte angst. Hij mag niet van Rod afhankelijk worden. Straks is er een volgend slachtoffer van zijn zogenaamde vriendelijkheid. Dat zal niet gebeuren. Maar Eric zal door deze handicap niet onmenselijk worden. Hij zal zich er overheen moeten zetten.

Eric knikt instemmend en bemoedigend wanneer de vraag door Rod gesteld wordt. Hij neemt zelf initiatief en Eric kan dat wel waarderen.
door DeHeld
Stamgast, 3733 / 6056
gepost: 8-3-2005
om 21u35
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
"Volgens mijn bijbel hierzo..." Slocombe mept met het vlak van zijn hand op het dossier "is het gevonden door iemand van de technische dienst. De werktafel die in het vertrek stond had een uitklapblad maar geen plaats om de tafel uit te vouwen. Toen ze het verlengstuk van de tafel losmaakten, viel dit er tussenuit. Hoe het er precies is tussen komen te steken weten ze ook niet. Misschien heeft hij het verborgen die avond zelf, misschien had hij het er ooit ingemurwd en naderhand vergeten. We weten het niet. Maar het leek ons interessant genoeg om mee te nemen. Er zijn zoals jullie merken best wel een aantal eigenaardigheden aan de zaak. Maar maak je geen zorgen hoor, we hebben hem in een mum van tijd afgerond."
En dat zou sneller gebeuren als ik kon verder werken natuurlijk, voegt hij daar in gedachten aan toe. Nu ja, deze twee privéspeurders zullen wel niet zo lang meer blijven.
door Dworin
draak, 264 / 726
gepost: 9-3-2005
om 8u26
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Mr. Slocombe begint duidelijk steeds ongeduldiger te worden met het oponthoud. Rod wordt er een beetje zenuwachtig van. Goed, de informatie die ze moeten hebben over die boeken hebben ze gekregen. Nadenken moet dan later maar gebeuren.

Wat moesten ze verder nog wten? Er was nog iets. Sleutel, ravage. Oh ja, Dan nog iets, ehhh, Mr. Slocombe. begint Rod, Als u nog een paar momenten kunt missen natuurlijk. Ziet, er is ons namelijk gezegd dat er al eerder, ehhh, incidenten zijn geweest. Niet alleen dat, natuurlijk, maar ook dat de betrokken personen bij naam bekend zijn. Verdorie, de man luistert amper nog. Toch moeten Rod en Eric de namen in handen krijgen; vooral, We zouden graag vooral de, ehh, naam van het eerdere slachtoffer krijgen, zodat we die zelf nog eens kunnen, ehhh, spreken.
door Ulfgar
pluijmvee, 843 / 2151
gepost: 9-3-2005
om 11u26
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric kan een kleine glimlach niet verbergen om de haast die Rod lijkt te maken met z'n vragen door het irritante gedrag van Slocombe. Wanneer hij daadwerkelijk geen tijd had gehad, had hij dat wat eerder moeten melden. Nu hij blijkbaar voldoende tijd heeft om te reageren op deze vragen, dient hij zich er dan ook maar naar te gedragen. Eric z'n ergernis is ook al een beetje gaan liggen. Hij weet hoe het er aan toe gaat achter de schermen van Yard en weet ook dat de aanhouder wint, zelfs hier.

Wanneer Rod is uitgesproken neemt Eric het woord van hem over. Z'n opmerking is allicht ietwat kortaf, maar dat zou Slocombe alleen maar moeten kunnen waarderen. "Natuurlijk willen we dan ook graag eventuele signalementen van daders weten."
door DeHeld
Stamgast, 3735 / 6056
gepost: 9-3-2005
om 19u49
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Dat sloeg tegen. Als hij niet zou oppassen, zit hij het volgende uur documenten aan te vragen bij Mitford. Hij had ergens aantekeningen gemaakt van het antisemitische geweld, maar waar stonden die?
Slocombe graaf even in het archief van zijn geheugen en staart afwezig rond zich.
"Er zijn inderdaad een aantal precedenten. De gangmakers zijn een groepje die ze de Heilige bende noemen."
Wat hij ook hoopte te vinden, hij schijnt het op te geven.
"Er zijn er niet veel die al veroordeling hebben, nochtans. Ze schoppen wel keet, maar niet waar we bij staan- zo dom zijn ze niet. De laatste rechtzaak dateert van een jaar geleden of zo, toen een Jood werd kreupel geslagen. Vreemde naam had die, Fischgeruch of zoiets. Daar is wel en veroordeling van gekomen. Wayland Dendan. Acht maanden cel en een fikse geldboete. Er worden soms nog raids georganiseerd, maar mannen die zich dan schuldig maken houden zich een tijdlang op de vlakte. Opsporen en veroordelen is vrij moeilijk zo. Temeer omdat Stepney niet meteen een belangrijke wijk is. Nu heb ik niets tegen Joden, maar het moet me als politieman van het hart dat ze wel altijd in de problemen raken. De East End is de zelfkant van Londen. En zij wonen in de hoek waar de klappen vallen."
door Ulfgar
pluijmvee, 853 / 2151
gepost: 10-3-2005
om 21u08
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric gaat er nog eens goed voor zitten om alle woorden op te vangen die Slocombe voor hen over heeft. Gebogen aanhoort hij de woorden van de politieman die voor hem aan de tafel verveeld z'n verhaal vertelt. De heilige bende... noemde Kalystyn zo de bende van the Three Crows niet? Misschien vallen de namen van Tuppence en Fielder ook wel op. Dat zouden nog wel wat extra tekens kunnen zijn, alhoewel het aan de andere kant het onderzoek er niet makkelijker op maakt.

De laatste opmerking vliegt langs Eric heen; hij kan zich er ook niet direct druk om maken. Hij hoopt evenwel niet dat Rod op die opmerking gaat reageren, hij kan soms enigzins onvoorspelbaar uit de hoek komen.

"De heilige bende hè? Wij zijn die naam ook al eens tegen gekomen. De namen Tuppence en Fielder, zeggen die u iets? Wij zijn deze namen voorlopig al eh... tegengekomen tijdens ons voorlopige onderzoek."
door Dworin
draak, 266 / 726
gepost: 11-3-2005
om 3u44
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
De politieman wordt met de minuut terughoudender. Rod zakt nog wat dieper onderuit op zijn stoel, vastbesloten om geen enkele non-verbale hint te geven dat hij erover denkt het onderhoud af te breken.

Het antwoord van Mr. Slocombe begint nogal teleurstellend met ontwijkende vaagheden en Rod begint de zaak al somber in te zien. Zou er dan behalve dat briefje met raadselspreuken, dat waarschijnlijk niet eens iets met de moord te maken heeft, niks uitkomen? Ware ze dan voor niks naar de Yard gekomen. Maar dan ... heilige bende, en de namen van slachtoffer en dader. Rod gebaart naar Eric dat hij zijn blaadje terugwil. Wanneer het naar zijn zin te lang duurt voordat deze zijn hint heeft begrepen, grist hij het hem eenvoudigweg uit handen. Voordat hij de namen kan vergeten schrijft hij ze op: Fishkroeg en Wayland Dendan.

Terwijl Rod nog met zijn potlood in de weer is stelt Eric al de vraag of hun vrieden uit de bar bekend zijn met de heilige bende. Goed, Rod houdt zijn mond en houdt zijn schrijfgerei in de aanslag. De opmerkingen over zelfkant en Joden zijn ook langs hem heengegaan, schijnt het.
door DeHeld
Stamgast, 3739 / 6056
gepost: 11-3-2005
om 13u12
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Het antwoord komt prompt en spontaan:"Fielder ken ik, de andere naam zegt me niks. Fielder is een van de gangmakers. Harde drinker, rot karakter. Hij is een van de gangmakers van dat groepje. Van tijd tot tijd zoekt hij ergens ruzie en neemt uniform hem mee voor dronkenschap of ordeverstoring. Niet echt het soort man dat 's nachts met messen rondsluipt om rabbijnen in de rug te steken, echter."
door Ulfgar
pluijmvee, 861 / 2151
gepost: 13-3-2005
om 22u05
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
"Ah ja, zo'n type." Eric is maar weer wat blij dat het type mensen dat in de kroeg komt waar hij werkt toch wel van een heel ander slag is. Natuurlijk, ook bij hem zijn er weleens mensen die een slokje teveel ophebben, maar desondanks zijn deze mensen vrij goed op de hoogte van hun grensen. Eric vindt dat een groot goed, ook al is dat niet goed voor de portemonnee van z'n baas. Het scheelt hem weer rotzooi opruimen.

Goed, weer genoeg aan de Crossed Keys gedacht, werk aan de winkel. Eric zag Fielder ook niet direct als iemand die problemen op een sluiperige manier zou willen oplossen. Nu Eric er over nadenkt... geen van de mensen die in de Crows komt zou daar iemand voor zijn. Hun dominee vereist van hun bloed, zweet en tranen. Behalve het bloedvergieten zijn er weinig andere raakvlakken met de sluipmoordenaarachtige methode waaraan Moshe is overleden.

Eric besluit deze gedachte met de twee anderen te delen:"Die Tuppence zou daar ook niet direct een type voor zijn, me dunkt. De hele groep stond erop om meteen op klaarlichte dag op pad te gaan om een onschuldige jood in mekaar te rammen. Dat vind ik niet direct getuigen van de discrete manier waarop Moshe is vermoord...."

Hij zwijgt ten teken dat de andere twee hun gedachten mogen spuien. Ongetwijfeld zal Slocombe hen zijn kantoor uitknikkeren, maar dat zal hij dan wel letterlijk moeten verkondigen.
door Dworin
draak, 267 / 726
gepost: 14-3-2005
om 5u52
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Misschien, zegt Rod, die altijd nog met die boeken in zijn maag zit, was de indringer specifiek op zoek naar iets, en had hij niet verwacht Moshe aan te treffen. Heeft hij hem alleen maar neergestoken om geen getuige te laten ... We zoeken dan eerder een gewelddadige inbreker dan een sluipmoordenaar Het blijft even stil terwijl Rod nadenkt. Ergens in het gebouw slaat een klok. Maar of Fielder en Tuppence daar nou types voor zijn ...

Het hele geval wil Rod maar niet duidelijk worden. Zoals de opgefokte meute uit het cafe had willen oplopen tegen iemand die zij als de vijand zagen, ja, daar kon hij zich nog wel iets bij voorstellen. Zijn afkeer tegen joden was nooit sterk genoeg geweest daarvoor, maar als die gasten je baantje bedreigden? Maar dat gesluip en die geheimzinnigheid? Nee, dat zinde hem niet.

Plots valt hem iets in, Zouden, ahhhrm, zouden wij een afschrift mogen maken van die snipper die u ons zojuist toonde? Het kon immers zijn dar Mr. Herbert er iets in zou herkennen.
door DeHeld
Stamgast, 3744 / 6056
gepost: 14-3-2005
om 19u55
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Het volgekrabbelde papiertje schuift met een afwezig instemmend knikje weer naar Roderick.
"We hebben er ons ook al het hoofd over gebroken. In elk geval is een antisemitische aanslag het minst waarschijnlijke scenario. Het merendeel van de moorden wordt gepleegd door bekenden van het slachtoffer: je zoekt het best altijd in de omgeving. Dat, en de nogal atypische aanblik van de plaats van het misdrijf spreekt boekdelen. Als je uitgaat van een indringer of inbreker, kan je dan weer moeilijk verklaren waarom Wodeski aan zijn tafel in de rug is gestoken. Tenzij in het geval dat hij sliep. In beide gevallen is het best aan te nemen dat de dader zelf een mes had meegebracht. In dat scenario heeft de inbreker op een destructieve wijze gezocht naar iets dat hem heel belangrijk was, en gemakkelijk genoeg in een boek kan verstopt worden, en het ook gevonden. Dat weten we, want anders had hij wel verder gezocht, en stak het papiertje niet meer vast onder de tafel."
Geintrigeerd tuurt Rod naar het verkreukelde blaadje voor hem. Nu zaten ze weer op dat spoor te peinzen. Zelfs als het scenario dat Slocombe hier bijeen puzzelt, blijft de vraag branden: wat was er zo belangrijk dat er in die boeken verstopt kon zijn?
door Dworin
draak, 268 / 726
gepost: 15-3-2005
om 7u23
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Rod heeft zijn zelfvertrouwen in deze voor hem nieuwe omgeving hervonden; bovendien denkt hij een beetje door te hebben hoe de zaak hier organisatorisch in elkaar steekt. Zo grabbelt hij dan een onbeschreven blaadje uit een stapel die er niet urgent uitziet, en, na een bevestigend knikje van Mr. Slocombe te hebben afgewacht, begint hij nauwgezet de zinnen te copiëren. Vooral daar waar hij er geen bal van begrijpt moet hij zijn aandacht er goed bijhouden om geen vergissingen te maken.

Intussen verbaast hij zich stilletjes over de plotselinge verandering in de houding van de politieman. Deze is van de ene op de andere minuut toeschietelijk geworden; waarom? Is het omdat hij er ineens genoegen in schept de zaak met deze 'amateurs' te bespreken? Of is hij opgelucht dat de aandacht van een teer punt is afgeleid? Rod vreest een beetje het laatste, maar hij moet zich juist concentreren op de cijfermatige verwijzingen en dan schieten zijn gedachten weer een andere kant op.

Een bekende van Moshe had er een moord voor over om een papier, een envelop of misschien een boekje uit de bibliothek mee te nemen. Wat kon dat dan zijn? Dat het een bekende was hadden zij zelf ook al overwogen, vanwege het ontbreken van sporen van inbraak of een gevecht. Maar het feit dat er kennelijk naar een tekst gezocht werd sloot Reb toch wel uit. Die leek niet te kunnen lezen.

Nog twee zinnen, dan was hij klaar met copiëren. Bah, wat een rotstompje was dat potlood, hij kreeg er kramp van in zijn duim. Even hield hij op met schrijven om zijn vingers te masseren. Dat was de laatste tijd steeds vaker nodig; hij werd oud.
door Ulfgar
pluijmvee, 867 / 2151
gepost: 16-3-2005
om 16u11
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Eric denkt na over de woorden van zowel Roderick als van Slocombe. Ze hebben gelijk, zo weet hij. Er blijven nog altijd een paar problemen over. Natuurlijk is het logisch dat Kalystyn aan niemand anders denkt dan aan een zooitje agressieve racisten. Maar dit probleem zit dieper dan slechts racisme. En Eric had dat gevoel al vanaf het begin bij die boeken.

Hij benoemt die logische gedachte die de andere twee nu ook waarschijnlijk bezig houdt hier:"Maar wat heeft de betreffende dader dan meegenomen vanuit de bibliotheek? En mocht de dader dit briefje zoeken", hij wijst naar het briefje wat Rod in z'n handen houdt, "Waarom wilde hij dit zo nodig hebben? Het zou natuurlijk ook kunnen zijn dat de dader al een deel heeft meegenomen van datgene waarvan dit briefje een onderdeel was.

Hmm, zijn er enige bekenden van Wodeski die deze vragen zouden kunnen beantwoorden? Of die enig inzicht in Wodeski's gedachten zouden kunnen brengen?"


Wat kan nu toch de reden zijn voor zo'n briefje, of voor zo'n moord? Datgene wat de dader heeft meengenomen moet van grote waarde zijn geweest voor de hem. Eric begint steeds meer te twijfelen aan de reden voor zo'n moord. De twijfel is op z'n gezicht te lezen, en de vragen die hij stelde waren ook meer voor zichzelf dan aan de anderen gericht.
door DeHeld
Stamgast, 3746 / 6056
gepost: 16-3-2005
om 17u12

gewijzigd door DeHeld
16-3-2005 om 21u06

Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Slocombe kijkt aandachtig hoe Rod de zinnen overpent op een kladpapiertje, waarop inkt niet degelijk gehouden zou hebben. Zodadelijk mezelf van een nieuwe scheut koffie voorzien, neemt hij zich voor. Hij had dat al eerder kunnen doen, maar als hij uit beleefdheid iets had aangeboden aan dit zootje ongeregeld, zouden ze maar geneigd geweest zijn om langer te blijven.

"Ja, wel, dat weten we dus nog niet met zekerheid. In alle geval: als hij naar dit op zoek was, heeft hij de zoektocht opgegeven voor hij het vond. De boeken heeft hij wel allemaal geprobeerd."

Dit was detectivewerk zie, alle onbedoelde hints samenpuzzelen en tot een steeds logischere constructie komen, tot het beeld scherp genoeg was om een dader te herkennen. Natuurlijk was daarvoor de locus delicti niet genoeg.

"We zijn nog volop bezig met de verhoren van mogelijk relevante getuigen. U hoeft zich geen zorgen te maken, zoal u ziet is de zaak in goede handen hier."

Van professionals, voegde hij daar net niet aan toe. Hij wist goed genoeg dat hij zijn gesprekspartners al meer dan voldoende op hun plaats had gezet met zijn hovaardige houding.

"Heeft u nog vragen?" probeert hij af te ronden, met een gebaar naar het briefje van O'Flahherty.
door Dworin
draak, 270 / 726
gepost: 17-3-2005
om 8u07
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Met een zwier wil Rod het papiertje teruggeven aan de politieman. Even keek hij de man rechtstreeks aan, maar snel wendde hij zijn blik naar Eric. Net doen of hij niet gezien had hoe graag Mr. Slocombe van hen af had willen zijn.

Ik heb het laatste van jullie gesprek gemist, zegt hij, omdat ik me geen fouten kon permitteren bij het overschrijven. Maar je licht me buiten wel in, neem ik aan. Zal ik de signalementen vast opschrijven?

Bij de laatste woorden strijkt hij een plooi uit zijn kladpapiertje zodat nog juist een paar centimeter beschikbaar komen voor nieuwe aantekeningen. Tenzij ze onverwacht snel de zaak zouden klaren zouden ze een fatsoenlijk schrift moeten halen. Of zou Eric iets bij zich hebben?

Vragend kijkt Rod van zijn collega naar Mr. Slocombe. Je, eeehrm, je had toch om een signalement gevraagd?
door Ulfgar
pluijmvee, 876 / 2151
gepost: 20-3-2005
om 22u25
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Dom... Eric slaat zichzelf denkbeeldig voor z'n hoofd. Wanneer er iets essentieel is, zijn het de signalementen wel. Een zware zucht kenmerkt de moedeloosheid veroorzaakt door zijn vergeetachtigheid.

"Inderdaad nog een laatste vraag betreffende het onderzoek, zoals mijn collega hier al beschreef." Eric zwelt rood op bij deze opmerking. Met schaamte vervolgt hij zijn verhaal:"Zijn er nog signalementen bekend van de mogelijke daders?"

Eric begint op dit moment een beetje te twijfelen over wie nou de originele speurder was en wie de onhandige bureaucraat van de ochtend. Zijn onhandige gedrag van vandaag is totaal niet kenmerkend voor de normaal gesproken analytische en gevatte speurder. Zou hij zijn hoofd niet bij de zaak hebben, vraagt hij zich af? Hij zou zich toch niet gekrenkt in zijn eer voelen?
Nee, stelt hij voor zichzelf vast. Hij is de persoon die juist teamwerk voorop stelt. Hij zou juist trots moeten zijn op zijn andere teammates. Daarbij moet het echte denkwerk nog beginnen.
door DeHeld
Stamgast, 3755 / 6056
gepost: 20-3-2005
om 22u34
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Een sardonische glimlach kruipt over het gelaat van de politie-detective.
"Wel, zoals ik daarnet al zei, volgens ons is de dader iemand die er eerder joods uitziet."
Hij lijkt heel goed te weten dat niemand daarmee opschiet. Zijn armen plooit hij voor zijn borst.
"Verder zijn er enkele mensen die we inderdaad zoeken voor verhoor, maar het zou het belang van het onderzoek niet dienen als ik teveel details vrijgeef. De rechten van deze mensen trouwens ook niet, uiteindelijk is het aan een rechter om over hun schuld of onschuld te oordelen, wij leveren slechts de juiste man."
Bittere humor of bijtende spot?
"Zolang we werken aan deze zaak, denk ik niet dat het een goed idee is dat ik nog meer in details treedt. Als jullie naar mij willen luisteren: leun gewoon achterover en wacht af. Wij zullen ons werk wel doen."
Hij leunt naar achteren, wat hem betreft is zijn pleidooi achter de rug.
door Dworin
draak, 273 / 726
gepost: 21-3-2005
om 4u29
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Rod kijkt wat onzeker van de een naar de ander. De boodschap van Mr. Slocombe is duidelijk, hij wil kennelijk geen verdere inmenging van pottenkijkers. Rod onderstreept de namen die hij zojuist heeft opgeschreven; die hebben ze in ieder geval vast.

Net op tijd kan hij de neiging weerstaan in de benen te komen. In plaats daarvan drukt ook hij zijn rug tegen de leuning van zijn zetel. Eric zou misschien nog iets willen zeggen of vragen en Rod wilde hem niet opjagen door in de deuropening te gaan dralen.

Het bezoek was in ieder geval niet voor niets geweest; niet alleen hadden ze de namen gekregen waar ze om hadden gevraagd, ook hadden ze het briefje met zinnen. Dir Slocombe kon wel net doen of hem dat niet al te veel interesseerde, maar hij had er toch maar mensen achteraan gestuurd om uit te zoeken wat het allemaal betekende. Hoe meer Rod erover nadacht, hoe meer hij ervan overtuigd raakte dat Moshe dit briefje was kwijtgeraakt, de zinnen opnieuw had uitgeschreven en dat het die kopie was waar de moordenaar mee aan de haal was gegaan. Nogmaals las Rod de zinnen door. Behalve Marx zeiden die namen hem verder niets, daar zouden ze nog een hele kluif aan gaan hebben.
door Ulfgar
pluijmvee, 882 / 2151
gepost: 21-3-2005
om 20u08
Antw: Scène 5: New Scotland Yard
Goed, Eric heeft nu wel genoeg gehad van het irritante gedrag van de man. Gelukkig waren ze toch al klaar met de vragen die ze gesteld hadden. Eric bijt nog eens een keer stevig op z'n lippen. Hij weet dat hij niet te hard mag happen op de laagdunkerige opmerking van de assistent-detective. Immers, mogelijk heeft z'n groep de detective later nogmaals nodig; hij kan het zich niet veroorloven om een koude oorlog te beginnen.

Desondanks kan hij het niet laten om toch nog een opmerking jegens de man te maken. "Nee, dank u, wij zijn meer van het actievere type. Ook wij willen achter de waarheid komen.

Desondanks wens ik u veel succes met het verdere verloop van het onderzoek."
Eric staat op en schudt de man de hand. Hij is blij dat hij zichzelf heeft in kunnen houden, want het liefst had hij geroepen dat niet alleen mensen die bij de politie zitten er verstand van hebben. Immers, Eric is niet vanwege die reden weggegaan bij de Yard.
pagina's: 1, laatste

naar boven