WAARSCHUWING: blijkbaar ondersteunt je browser geen JavaScript of staat het niet ingeschakeld. Aangezien JS op geen enkele manier de veiligheid of privacy van je pc in gevaar kan brengen, maar wel interessante interactiemogelijkheden biedt, gebruikt deze site erg veel JavaScript. Wil je dus van alle toeters en bellen genieten, doe jezelf een lol en verzet de settings van je browser even ;o)
Scène 4: Toog en toga
17-12-2004, 23u31, door
DeHeld
Als de vervallen hoge gevels van de huizen rondom de drie passanten een kloof vormen, zitten zij aan de bodem. De onderlaag van de maatschappij ligt hier dik uitgesmeerd. Ze ploeteren langs de versleten weg door de wijk. Elk van het trio is zich bewust van zijn eigenheid en identiteit, die zo voelbaar verschilt van de mannen met keppeltje, de
yarmulke . Van de vrouwen met de gebedssjaaltjes, die Russisch spreken als ze hun familie nodig hebben. Van de kinderen met de magere, Joodse gezichten. Elk van de drie speurders weet dat hij aandacht trekt, dat hij opvalt. Het keren om de hoek is als het verschil tussen eb en vloed. Niet dat hier rijke mensen wonen, maar het valt toch op subtiele manier op, dat je plots weer in een Engelse wijk bent. Geen andere geschriften in het straatbeeld. Geen Israelitische geloofstekens. Doodgewone arbeiders. De mannen zijn naar het werk, de achterblijvers bedelen of oefenen een job uit, zoals de ketellapper, die in zijn vreemd Iers dialect zijn reclame schreeuwt. Hier zijn vooral de kinderen die niet ten gelde gemaakt worden en nergens anders gemist worden, en de invaliden. Veel van de vrouwen is ook niet te zien. Toch merkt Roderick, enigzins verontwaardigd, dat op dit uur de zaken nog goed draaien in de pub 'The Three Crows'. Het interieur, in hout, gaat duidelijk al enige tijd mee.
Er zijn alleen ramen aan de voorkant, de diepte van de kroeg wordt door gebogen lampjes in het scharlaken gezet. Muren en bar zijn sober, met planken afgezet. Alleen de keurige linie tapkranen, waaruit de Truman's en Whitbread Ale vloeit, blinken en fonkelen. Achter de toog hangt een grote en vakkundig gemaakt, maar niet mooie, Jezus aan het kruis. De andere ingekaderde decoraties zijn prozaischer. De meeste ervan zijn etsen en foto's van boksers. De bartender zelf zou je kunnen inkaderen; wit hemd, mouwloze vest, strenge blik. Hij heeft een dun snorretje en een bril. Zijn vrouw ziet er alledaags uit, en helpt hem vandaag de zaak openhouden. Het is niet zo druk dat dat nodig is, maar de man is aan het praten met enkele gasten. De meeste ervan pik je er zo uit als werkvolk, zelfs diegenen die geen overall of werkhemd hebben. Welhaast geen van hen heeft zijn pet afgezet. Enkele scheve blikken zoeken al de richting van de onbekende indringers. Tussen de klandizie is echter nergens een zwarte rok met een witte boord te zien.
Reacties
door Ulfgar pluijmvee, 663 / 2151 gepost: 18-12-2004 om 23u35
Re: Scène 4: Toog en toga
Toen Eric samen met z'n kompanen richting 'The Three Crows' liep, denkt Eric over de gebeurtenissen die er daarnet bij de synagoge zich hebben afgespeeld. De man die er daar tegen de synagoge stond vond hij maar een onguur persoon. Toen daar ook nog eens de opmerkingen van Kalastyn bij kwamen, werd Eric's stemming er niet vrolijker op. Natuurlijk had hij ervaring met personen die criminele activiteiten ontplooiden, hij was niet voor niets speurder geweest bij de politie. Maar bij de politie kon hij zich beroepen op een bepaald gevoel van autoriteit, macht en veiligheid. Niet dat hij tijdens zijn speurderscarrière nooit in een gevaarlijke situaties gezeten...
Toch voelt dit anders.
"Maar goed, nu weer terug op de zaak. Voorlopig moeten we eerst met deze pastoor zien te spreken. En daarvoor zullen we dus met de mensen uit dit café moeten praten." Eric nam zich voor om daarna tijd te nemen om contact op te nemen met een van de mensen van bureau. Plint zou voor hem een goed uitgangspunt zijn, aangezien deze wist dat Eric met de zaak bezig was en ook aan hun kant stond, of althans, dat mocht hij toch wel verwachten.
Zacht fluisterend probeerde Eric z'n kompanen op de noodzaak van tact te wijzen:"Wanneer we daar binnen erachter proberen te komen waar onze pastoor zich bevindt, zullen we wel met een goed verhaal moeten komen om onze beweegredenen te verklaren.
Ik neem aan dat een willekeurig persoon niet een willekeurig café binnenstapt om aan de eerste de beste te vragen waar we een bepaalde pastoor kunnen vinden. Mocht deze persoon er dus niet zijn, wat wordt dan ons plan? Zo maar vragen is volgens mij dus geen optie. Allicht een van jullie een idee?"
Zachtjes vloekte Eric binnensmonds. Dit is de tweede keer dat hij erop gewezen werd dat hij niet meer de privileges had van een echte speurneus bij de politie. Daarbij had hij ook wederom gevoel dat z'n klederdracht totaal niet paste bij de omgeving. Hij hoopte maar dat hun vragen naar een pastoor ook deels de verwondering van eventuele personen in het café vanwege hun deftige kleding zou weghouden.
Op het moment dat Eric 'The Three Crows' binnenstapt, springt de barman hem het eerste in het oog. Niet direct het toonbeeld van vriendelijkheid. Zou men ook zo over hem denken, wanneer hij in de 'Crossed Keys' werkt?
door Raska mandraak, 3236 / 10811 gepost: 19-12-2004 om 14u59gewijzigd door Raska 19-12-2004 om 14u59
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir neemt zijn pet af en krabt nadenkend door zijn haar. Voor hem is het goed dat het tactvol wordt aangepakt, maar hoe? Het leek hem het meest logisch om te gaan praten met de mensen die wat op hem leken. Reb had in elk geval laten vallen dat de mannen die hem lastig vielen ongeveer even groot en even oud als hem waren.
Trashmir zet zijn pet terug op en kijkt de herberg rond, zou er iemand zitten die aan die beschrijving voldoet? Waarom vragen we niet gewoon waar de kerk ligt? vraagt hij plots Als we zeggen dat we rechtschapen katholieken zijn en op zoek zijn naar een kerk waar de prachtige prediker Douglas spreekt om binnenkort een dienst bij te wonen is dat toch niet zo verdacht? mompelt hij tegen zijn collega's.
Met een beter idee kon Trashmir niet direct aandraven. De barman zag er niet uit alsof hij de Est vriendelijk de weg zou wijzen.
'Misschien is het het beste als een van jullie met de barman gaat spreken. Hij ziet er uit alsof hij het niet op heeft met mensen zoals ik. En jij bent trouwens een echte katholiek Rod, jij moet niet eens liegen.' Tijdens het spreken neemt hij een stoel en zet zich er op neer. Drie mannen met kleren die niet bij de omgeving passen die aan de deur blijven fluisteren is op zijn zachtst gezegd hoogst verdacht en dat moeten ze tegen gaan. Door te gaan zitten wekken ze de illusie dat ze iets willen drinken.
Trashmir schraapt zijn keel. Bij hem was het eigenlijk geen illusie, hij had echt wel dorst.
door Dworin draak, 207 / 726 gepost: 20-12-2004 om 5u49
Re: Scène 4: Toog en toga
Rod had eigenlijk automatisch aangenomen dat die Douglas een protestant zou zijn, maar nu Trashmir en Eric zo zeker leken van hun zaak ...
Onopvallend probeert Rod de gasten in zich op te nemen terwijl ze zich aan het uitverkoren tafeltje zetten. Nou ja, dat onopvallend konden ze verder wel op hun buik schrijven. Wie niet stiekem naar hen zat te gluren zat open en bloot te staren. Met zijn zondagse pak viel Rod stevig uit de toon, vlekken aan de zoom of niet. Hij deed er beter aan een goede verklaring voor zijn aanwezigheid te geven.
Goed. antwoordt hij Trashmir, Ik zal ook wel zeggen dat we hier voor onze baas iets moesten afleveren. Dat verklaart onze aanwezigheid dan weer meteen.
Wat luider vervolgt Rod Ik neem maar gelijk lunch denk ik. Een bord stew zal er wel ingaan op zo'n koude dag. Kan ik voor jullie ook iets meenemen?
door Raska mandraak, 3240 / 10811 gepost: 20-12-2004 om 18u00
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir slaat enthousiast op de houten tafel. Trakteer jij? Geef mij maar een gin, en een of andere lunch die je hier kan krijgen, ik heb honger als een paard en dorst als een groot dorstig dier. Hij kijkt naar Rod, want de smokkelaar weet eigenlijk helemaal niet of het Rod zijn bedoeling is om te trakteren.
Over je voorstel: als jij weet wát we hier zogezegd moeten afleveren en aan wie is dat geen probleem voor mij. Maar ik zou er mee wachten totdat de waard het gewoon zelf vraagt. Het is nog vreemder om met een halfslachtige uitleg te komen waar hij zelf niet om heeft gevraagd. schraapt Trashmir tegen Rod.
Hij recht zijn rug en kijkt de kamer rond om te zien of er niemand mee luistert en buigt zich dan nog verder over de tafel. Dichter naar Rod toe. Hij fluistert heel stil alsof het om iets uitermate belangrijk gaat dat niet voor andere oren geschikt is. Maar je voorstel om te trakteren vind ik uitermate geschikt in deze situatie.
Hij glimlacht en zet zich terug rechter in zijn stoel.
door DeHeld Stamgast, 3581 / 6056 gepost: 20-12-2004 om 18u36
Re: Scène 4: Toog en toga
Rod's opmerking leidt slechts tot enige afgekeerde blikken en wat gefezel achter de hand. Onwillekeurig vraagt hij zich of hij nu al iets verkeerd gezegd zou hebben. Trashmir leunt zich samenzweerderig voorover, ondanks zichzelf probeert Eric ook mee te luisteren.
De sfeer in de kleine pub blijft ondanks de goed stokende houtkachel nogal ijzig.
Opnieuw komt er een klant binnen. Als hij haastig en wat ruw de dichtsmijt tegen de koude, valt in een oogopslag de roker van daarnet te herkennen. Alle illusies die de drie Londenaars nog hadden, worden de bodem ingeslagen. Die vent weet heel goed wie ze zijn en waar ze net geweest zijn.
Hij doet even alsof hij hen niet ziet. Eens aan de toog, een voet karakteristiek op de ijzeren staaf, doet hij alsof hij verbaasd is.
"Nou breekt me mijn klomp. Randall, geef die Jodenvriendjes hier toch iets te drinken man. van zo'n middagje gaan bidden in de synagoge krijg je vast en zeker dorst. " Hij tikt nog even pseudo-beleefd tegen zijn pet en lurkt van de versgetapte pint bier.
Iets in de omgeving geeft de indruk, dat vrienden maken hier niet zo makkelijk is als op andere plaatsen.
door Ulfgar pluijmvee, 665 / 2151 gepost: 20-12-2004 om 21u46
Re: Scène 4: Toog en toga
"Doe mij ook maar een biertje, Rod. Ik eet nooit zoveel, dan kan ik ook eens die overige calorieën gaan gebruiken." Eric probeert zo normaal mogelijk te reageren. De ongetwijfeld fanatieke jodenhaters in de buurt mogen niet in het minste geringste merken wat hun werkelijke doel is. Dat zou de zaak alleen maar meer opblazen, en Eric begint er nu net echt zin in te krijgen.
Ongetwijfeld heeft Trashmir dit ook al begrepen. Toch sist Eric hem snel een paar woorden toe, hopend dat ze afzonderlijk genoeg zitten om de overige mannen niets te laten horen:Gaan wij dit spelletje met hen meespelen? Allicht dat ze zakenrelaties anders aanpakken. Ik begrijp goed dat Rod niet in de gelegenheid daartoe is, maar anders kunnen we sowieso onze contacten wel vergeten.
Soms vraagt hij zich af hoe hij zich toch altijd weer wonderbaarlijk in de nesten kan werken. Maar goed, er is voorlopig nog niets gebeurd, en hij verwacht dat het ook nog wel bij wat loze dreigementjes zal blijven.
Rustig volgt hij Trashmir's voorbeeld en maakt het zichzelf wat confortabeler in de stoel waarin hij zit. Hij is niet van plan om zich te laten bedreigen door wat loze woorden, maar zal ook niet gaan uitlokken. Daar schieten ze als groep niets mee op.
door Dworin draak, 210 / 726 gepost: 21-12-2004 om 2u27
Re: Scène 4: Toog en toga
Rod knikt naar Trashmir. Dat hij niet zomaar met een gestamelde verontschuldiging voor hun aanwezigheid moet komen had hij zelf ook wel begrepen. Hij voelt ogen in zijn rug prikken. Kan het zijn dat de mensen in deze streek iets op stew tegen hebben? Het lijkt hem sterk, maar ja.
De gluurder van daarnet komt binnen en plaatst een akelige opmerking. Daar gaat Rods fragiele 'alibi'. Zijn onstuimig gemoed wil hem al bijna een opmerking terug laten plaatsen en zijn wangen kleuren al in anticipatie een boos rood. Maar de kalmte van Eric houdt hem tegen. Het is waar. de vent is een nul, maar hij probeert te provoceren en daar moeten ze niet op ingaan. Eerst maar eens afwachten.
Alsof hij niets gehoord heeft loopt hij naar de toog. Vreemd, overpeinst hij, zo'n opmerking komt hard aan, maar stel dat de vent hem zou herhalen dan was het op slag krachteloos.
Zichzelf uit zijn overdenking trekkend kijkt Rod de barman recht in het gezicht. Goedenmiddag. Mag ik twee bier en een gin. En twee warme happen, als u heeft, want het is wat, he, met dat gure weer. Een goeie stamppot zou ik wel lusten.
door DeHeld Stamgast, 3583 / 6056 gepost: 21-12-2004 om 12u52
Re: Scène 4: Toog en toga
De man aan de toog is niet van plan jullie met rust te laten. "Iers he? Jouw soort moeten we hier eigenlijk ook niet. Jullie drie zouden misschien beter in de Joodse kroeg kruipen. "
De snooremans achter de toog is blijkbaar meer verzoenend ingesteld, mogelijk na een kosten-baten analyse.
"En waarom dan wel, Tuppence? Wij komen daar toch ook niet graag? " In het café wordt instemmend gemompeld.
Even flakkert op een laag pitje nog de hoop dat het nog wel zal meevallen, maar terwijl de bierbediende twee pinten uit de tap tevoorschijn tovert, voegt hij er nog aan toe:
"De drank kan je krijgen, maar voor het eten moet je nog maar eens vragen in de fabriek daarbuiten. "
Bulderlachen rollen door het enge lokaaltje. Akelig grijnzend zet de baas de glazen neer op de toog voor je. "Da's een shilling asjeblieft ".
Roderick denkt hij verschillende blikken in zijn rug voelt boren. Als hij nu gewoon betaalt en zonder iets te zeggen de drank meeneemt, zou dat een capitulatie zijn, een smetvlek op zijn eer.
door Dworin draak, 211 / 726 gepost: 22-12-2004 om 2u49
Re: Scène 4: Toog en toga
In weerwil van zijn ontzag voor Mr Herbert, in weerwil van zijn afkeer over de slachtpartij op Rabbi Moshe, kan Rod een lichte huivering niet onderdrukken wanneer de smoker hem een Joods knijpje inwenst. Hij heeft een hekel aan zichzelf; hoort hij dan bij dit geteisem?
Maar zijn tijdelijke aversie is de barman kennelijk niet ontgaan, getuige zijn opmerking. Hij zou het met de man oneens willen zijn, maar het is een feit: angst snoert hem de mond. Om toch iets te zeggen richt hij zich tot De Smoker, Het zijn jullie adellijken die me uit Ierland weggejaagd hebben. Als je denkt dat ik daar dankbaar voor ben ... ben je goed gek, had hij bijna gezegd, maar juist op tijd houdt hij zich in. Bovendien wordt hij ruw onderbroken door een bulderlach terwijl de waard twee volle pintglazen met een kletsend geluid op de toog zet.
Zijn hand graaft werktuiglijk in zijn zak naar een stuk van de juiste grootte, zijn verhitte gedachten voeren een spagaat tussen de belediging van Smookmans en iets wat Snorremans juist heeft gezegd. Zijn kleur loopt op, 'het zout op de aardappelen verdienen' schiet plotseling door hem heen. En wat is daar eigenlijk op tegen? hoort hij als van een afstandje zijn eigen stem. Het bloed suist in zijn oren, Die mannen werken tenminste om hun familie te kunnen onderhouden. Iets wat je niet van iedereen hier kunt zeggen.
Met zijn linkerhand smijt hij een muntstuk in het plasje bier dat op de toog ligt. Spatten bereiken de snor van de waard, de glazen trillen in zijn handen wanneer hij ze opneemt. Ik kom zo weer voor de gin. zegt hij nogal onnozel terwijl hij wegschuifelt naar hun tafeltje. Zijn benen voelen slap, zijn hoofd loopt leeg. Wanneer hij de glazen heeft neergezet leunt hij even, quasi-onopvallend op de leuning van zijn stoel en kijkt zijn collega's ietwat vragend aan.
door Raska mandraak, 3272 / 10811 gepost: 24-12-2004 om 15u24
Re: Scène 4: Toog en toga
Gewoon negeren, dat lijkt Trashmir het beste. Alhoewel hij zich waarschijnlijk het minste aantrekt van godsdienst en alle onzin die daar rond verkocht wordt is hij wel de enige echte Russisch-orthdoxe persoon die in dit etablissement zit. Een ietwat benauwende gedachte, maar hij zou zijn dag er niet door kapot laten gaan.
Dat de mensen in de kroeg domme dingen riepen was alleen een teken van hun eigen idiote en onvolmaakte opvoeding, maar hij zou er niet op reageren. Trashmir was al vaak door Russen beschimpt geweest in zijn leven en als hij daar elke keer op zou hebben gereageerd zou hij na de derde keer al lang zijn doodgeschoten. Het loont niet om openlijk opstandig te zijn. Explosieven gingen hem een stuk beter af en die waren een stuk anoniemer. Hij knarsetandt, toch kijkt hij vrolijk naar Roderick als die terug komt gewandeld
'Ah de drank,... perfect.' Hij kijkt even teleurgesteld naar de twee glazen bier. 'Waar is de gin?' vraagt hij.
door Ulfgar pluijmvee, 673 / 2151 gepost: 24-12-2004 om 15u25
Re: Scène 4: Toog en toga
Rustig volgt Eric de bewegingen en gebaren van de mensen in 'The Three Crows'. Eigenlijk zou hij zich nu onzettend kwaad of op z'n hoede moeten voelen, maar de jarenlange ervarningen van de speurder zorgen ervoor dat hij zich opvallend op z'n gemak voelt.
Plots hoort hij de getergde opmerking van Rod:"Het zijn jullie adellijken die me uit Ierland weggejaagd hebben." Hier zit duidelijk een hoop frustratie achter. Wat zou er door z'n hoofd gespeeld hebben, toen hij die opmerking terugketste? Snel kijkt Eric rond naar de reacties van de rest van de mensen. Ongetwijfeld zullen die zeer geamuseerd zijn.
Nog steeds rustig kijkt hij rond. Dan gebeurt het: Rod maakt een bijtende opmerking over de cafégangers:"Die mannen werken tenminste om hun familie te kunnen onderhouden. Iets wat je niet van iedereen hier kunt zeggen."
Eric z'n rustige gedachten zijn als sneeuw voor de zon verdwenen. Hoe kan hij zo'n opmerking in zo'n plaats maken? Weer kijkt Eric vluchtig rond, naar de grimassen van de overige cafébezoekers. Is er al wat van de geamuseerdheid verdwenen, en omgezet in irritatie of haat? Ook wisselt hij wat blikken met Trashmir. Wat denkt hij van het nogal aggressieve gedrag van de Ier?
Wanneer Rod z'n drankje brengt, komt er een zuinig "Dank u." uit Eric's mond zetten, gevolgd door een sissend: "Kijk uit met je woorden. Het is niet zo dat deze mensen overlopen van vriendelijkheid. Probeer je wraak op een andere manier te uiten de volgende keer, bijvoorbeeld door een dader te vinden?" Het sarcasme droop van die laatste opmerking. En terecht, vind Eric. Ook Rod moet zich realiseren dat deze opmerkingen tever gingen, en de zaak onnodig gevaar kunnen opleveren.
Natuurlijk realiseert Eric dat de opmerkingen richting Rod iets te persoonlijk moeten zijn geworden voor hem. Maar aan de andere kant realiseert Eric ook Rod's positie terdege. Rod is de vertegenwoordiger vanaf de kant van Herbert. En met dergelijke opmerkingen zal de positie van Herbert niet verbeteren.
Voorlopig besluit Eric net te doen of z'n neus bloedt. En om daarmee te beginnen neemt hij maar een flinke teug van z'n bier. Het drankje kan hem echter niet goed smaken, zeker niet nadat de sfeer vanaf het vriespunt is geduikeld naar -50°C.
door DeHeld Stamgast, 3589 / 6056 gepost: 25-12-2004 om 11u08
Re: Scène 4: Toog en toga
De schelle klap waarmee het muntje op de houten toog werd gegooid was het laatste felle geluid. Nu wordt er ook niet meer gelachen in de keet. Het is voorlopig maar een enkeling die verontwaardigd is rechtgeveerd, maar hem houden ze al vast.
Laatdunkend kauwt 'Tuppence' op zijn sigaret. Hij doet alsof hij tot de uitbater spreekt, die met zijn eega naast hem zuur naar de drie vreemdelingen kijkt, maar eigenlijk oreert hij voor heel het café.
"Hoor je dat jong, Het is allemaal de schuld van ons ons edellieden. "
Geen lachsalvo's nu, daarvoor is de sfeer te gespannen. De toon klinkt ook meer bijtend, emoties sluipen in de trillingen. De roker heeft duidelijk een klap op een gevoelige plek gehad.
"Ik kan me nochtans niet herinner ooit om al die smerige ketters gevraagd te hebben, wat jij? "
Weer schiet zijn stem qua volume de hoogte in:"Integendeel, ons mooie Engeland zou beter af zijn zonder al dat tuig dat te dom en te ongelovig is om een eerlijke job uit te oefenen. Stuur de beesten naar de wei, zou ik zeggen. "
Geladen hangt de stilte als sigarettenrook boven het interieur, om pas doorbroken te worden als een van de jongemannen de deur achter zich dichttrekt. Daarnet waren jullie nog goedkoop amusement, nu worden jullie nog net getolereerd. Aan dit tempo staan jullie binnen enkele minuten alweer op de straat.
door Dworin draak, 214 / 726 gepost: 27-12-2004 om 9u48
Re: Scène 4: Toog en toga
Nog tijdens het teruglopen had Rod de opmerkingen van Tuppence gehoord. Even lijkt de man van zijn stuk gebracht, maar direct wordt weer duidelijk dat hij maar op een ding uit is: mot. Helaas voor hem is het Rod volslagen onduidelijk wie de Ontevreden Roker met 'het vee' wil bedoelen. Het wijden van slechts een vluchtige gedachte hieraan helpt hem iets te kalmeren.
Dan is Rod blij dat hij een nuchtere stem hoort. Waar de gin blijft. Na een diepe ademhaling lukt het hem om te antwoorden, Die ga ik nu ophalen. Ik heb ook maar twee handen. Het klinkt niet eens zo heel erg vreemd, al is zijn stem nogal gespannen. De leegte in zijn hoofd vult zich langzaam weer; niet zo'n slimme zet geweest, voelt Rod zelf. De dader vinden, zegt Eric. Dat is natuurlijk ook zo, deze vent moeten ze niet hebben. Of misschien toch wel, maar dan niet vanwege een opmerking over Ierland.
Met een hoofdknikje laat Rod weten dat hij Eric gehoord en begrepen heeft, dan draait hij zich om en loopt terug naar de bar. Zijn handen trillen licht van de doorstane emotie; hij steekt ze in een broekzak, maar moet ze er gelijk weer uithalen als hij bij de bar is. Demonstratief richt hij al zijn aandacht op het kleine glaasje, dat nu in zijn hand zacht meetrilt. Een druppel klotst over de rand en loopt langzaam langs het glas naar beneden. Rod draait zich zo om dat hij zijn rug naar Tuppence gekeerd houdt. Liever nog een onvoorziene mep dan zich nog eens laten provoceren.
door Raska mandraak, 3292 / 10811 gepost: 28-12-2004 om 10u28gewijzigd door Raska 28-12-2004 om 10u29
Re: Scène 4: Toog en toga
'Ah, bedankt.' zegt hij tegen Rod wanneer die komt aandraven met de gin. Trashmir gaat onverstoorbaar verder en wil zich zo min mogelijk laten afleiden van het drankje, en al zeker niet door de idioten die deze bar rijk is. Hij nipt even en kijkt over zijn glas heen even door de herberg. Nog altijd staren een aantal mensen kwaad naar hen. Ze zien er niet vriendelijk uit.
Maar nu hebben ze een tweede probleem natuurlijk, niemand zal hen nog de weg willen wijzen naar de pastoor laat staan dat ze kunnen infiltreren in een van die antisemitische bendes. Van vriendelijkheid ten opzichte van hen, in zoverre er sprake kon zijn van vriendelijkheid, is het ook al lang gedaan zo te zien. Trashmir denkt even na en zet zijn glas voor zich neer op tafel. Hij schuift zijn stoel achteruit en gaat recht staan. Hij klapt een keer in zijn handen, om de aandacht, alsof hij die nog niet had, te verkrijgen. 'Ik wil me verontschuldigen voor het lompe en domme gedrag van mijn vriend, beste mensen. Maar geef toe, zelf wordt u ook niet graag vergeleken met dat uitschot dat gaat bidden in synagogen. Wij willen ook zo weinig mogelijk vergeleken worden met die mensen en u kan begrijpen dat wij ook even steigeren als dat wel wordt gedaan. Hij zwijgt even, om te laten doordringen alsof hem een groot onrecht is aangedaan. Mijn vriend...' Hij kijkt naar Rod. '...kan zich nogal moeilijk inhouden. Beleefdheidregels en hoffelijkheid zijn niet echt zijn ding. Maar ik ben er zeker van dat hij het goed wil maken met een pint voor elke man hier om zijn excuses aan te bieden. Is het niet Rodderick?' Hij lacht en geeft een klap op de schouder van de Ier. Trashmir kruist zijn vingers, hij schat dat er ongeveer tien man in de bar zit. Hopelijk hebben ze met drie genoeg geld bij.
Daarbovenop zou ik jullie sceptischheid willen wegwerken door een verklaring te geven voor onze aanwezigheid in de synagoge die toch op zijn zachtst uitgedrukt ongewoon is als we zelf niet met die mensen overweg kunnen. Maar… en hij steekt zijn vinger op om de belangrijkheid te benadrukken. Deze zaak betreft een hoogste discretie. En jullie begrijpen evengoed als ik dat er sommige dingen zijn die niet luidop worden verkondigd in een bar.
Maar genoeg gepraat. Hij zwiert zijn arm in de lucht. Mijn vriend Rodderick trakteert iedereen Hij maakt een cirkelbeweging met zijn arm. Op één pint. Kom,…sta recht Rodderick en tast eens in je buidel.
Trashmir gaat terug zitten, nipt van zijn gin en zegt in zijn hoofd een Estse zin voor geluk. Voor hetzelfde geld geloven ze hem niet en dan liggen ze straks met pijnlijke smoelwerken buiten, maar dan heeft hij toch geprobeerd.
Hij kan wel tegen een stootje.
door DeHeld Stamgast, 3599 / 6056 gepost: 29-12-2004 om 10u32gewijzigd door DeHeld 29-12-2004 om 10u33
Re: Scène 4: Toog en toga
Even blijft het geschrokken stil in de pub - dit hadden ze duidelijk niet zien aankomen. Ze zijn zo overbluft dat ze Trashmir gewoon laten uitspreken, als hij om zich heen kijkt merkt hij dat alle gezichten in het lokaal ingespannen zwijgend naar hem gekeerd zijn, hun eigen gesprekken vergeten. De achterdocht blijft echter ook hangen.
Vooral de man die ze Tuppence noemen trilt van verontwaardiging, waarschijnlijk omdat hij zich niet meer in het middelpunt van de aandacht bevindt. Hij lacht smalend luidop.
"Hoor hem, hij klinkt verdomme net zoals die smouzen met dat accent van 'm. "
Daarmee lijken een aantal stamgasten het eens, kan Vladik aan de hand van het gemompel vaststellen, maar tegelijk ziet hij dat ze van hem nu blijkbaar toch nog iets meer verwachten.
door Raska mandraak, 3300 / 10811 gepost: 29-12-2004 om 11u02
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir springt terug recht alsof hij is gestoken door een bij. Hij steekt zijn vinger uit in de richting van Tuppence. 'Hey, makker. Ik heb je al gezegd dat ik niet graag vergeleken wordt met die mekkerende geldschooiers. Dat ik voordat ik naar Londen ben gekomen in een ander land heb gewoond en nogal veel in aanraking ben gekomen met die smeerlappen heeft er inderdaad voor gezorgd dat ik een deel van hun accent heb overgenomen. Dat, gemengd met jullie prachtige Engels levert inderdaad geen geweldige taal op. Maar ik werk er aan om het Engels perfect onder de knie te krijgen zodat ik me in dit prachtige land tenminste duidelijk kan maken zoals alle Engelsen doen en niet zoals die joden dat zo te zien weigeren te doen: door deftig Engels te spreken.'
Hij steekt zijn hand kammeraadschappelijk uit naar Tuppence. 'Ik vind dat je een goede job doet met jodenvrienden uit dit café te houden, maar ik ben geen jodenvriend.' Hij wacht even. 'Moet je die pint nu nog hebben of niet?'
Trashmir wacht op een antwoord. Hij houdt van dit eindeloze blijspel, moest hij ergens wel toegeven. Zichzelf door het slijk halen om anderen te paaien, daar was hij goed in. Eer kon een vreemd woord zijn voor hem.
Het was een kwestie van de knop omdraaien en hij kon het echt niet vinden met Russen, het enige verschil tussen hem en Tuppence op dat gebied was dat het Trashmir niet uitmaakte of ze jood waren of niet. Hij had een hekel aan hen allemaal.
door Dworin draak, 215 / 726 gepost: 30-12-2004 om 5u32
Re: Scène 4: Toog en toga
Niet alleen de cafegangers, ook Rod had niet op deze gang van zaken gerekend. Verbluft luistert hij hoe niet alleen zijn geld wordt uitgegeven maar en passant ook nog eens die misselijkmakende vent een veer in zijn achterwerk wordt gestoken.
Een paar keer terwijl Trashmir nog spreekt wil hij verontwaardigd inspringen, maar iets in diens houding weerhoudt hem. Hij is trouwens nog zowat buiten adem van de spanning van net. En dan gaat hem een licht op: het volk in de pub kalmeert. Het fabeltje over discretie en geheimhouding komt op Rod nogal ongeloofwaardig over. Toch lijkt men het voor zoete koek te slikken. De verzekering dat ook zij een hekel hebben aan Joden doet wonderen.
Het duizelt Rod. Altijd heeft hij een onbestemde afkeer gehad van Joden, hoewel hij er amper ooit een gezien had. Tenminste, voor zover hij wist, want hoe je zoiemand moest herkennen was hem nog steeds een raadsel. Juist nu hij dat wat anders probeerde te zien zou hij moeten slijmen met dit tuig.
Rod trekt zijn buidel en rammelt wat. Veel zit er niet meer in, en schrijf maar eens in een onkostenvergoeding waar het voor uitgegeven wordt, denkt hij zuur.
Het zal net gaan, zegt hij, wanneer de stilte weer is gevallen. 't Is ook niet dat ik nu zo rijk ben, he. Ik werk maar op kantoor. Ik geef jullie graag een rondje, maar het zal meteen de laatste zijn. Van het hielenlikken krijgt hij een vieze smaak in zijn mond. Gauw neemt hij een teug bier. Hij staat al bijna recht om naar de toog te lopen wanneer hij zich bedenkt. Die Tuppence zal hem weer proberen uit te lokken; zijn zwakke plekken zijn gezien. Beter dat een ander het nu afhandelt, denkt hij terwijl de buidel met een boogje naar Trashmir zeilt.
door DeHeld Stamgast, 3605 / 6056 gepost: 30-12-2004 om 11u32
Re: Scène 4: Toog en toga
De kettingrokende working class hero trekt zijn onderlip naar beneden. "Ik geloof er niks van. En nee, van jou moet ik helemaal niets hebben. " Ostentatief zet hij zich recht op zijn kruk en draait zijn gesprekspartner de rug toe.
Een van zijn soortgenoten echter springt op en schuifelt naar het tafeltje met de speurders. Aan zijn brede schouders en dito spierbundels te zien is hij gewend om zware lasten te sjouwen, mogelijk als kolendrager. Zich duidelijk bewust van zijn intimiderende lichaamsbouw blijft hij naast de zittende tolk staan.
"Ik neem zijn glas wel, en dan maak jij van je uitleg best iets heel ergs overtuigends, kleine. O wee, als ik niet overtuigd geraak. Wie weet raak jij dan wel afgetuigd. "
Hij grijnst, zelfingenomen over de woordgrap die hij waarschijnlijk al vaak eerder heeft gemaakt. Zijn compagnons in het café glunderen ook, ze scoren niet alleen een gratis pint, maar hebben tevens vooruitzicht op wat goedkoop amusement.
door Raska mandraak, 3310 / 10811 gepost: 30-12-2004 om 17u50gewijzigd door Raska 30-12-2004 om 17u59
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir glimlacht met de grap van de man alsof hij net een hele opmerkzame opmerking gemaakt. Eer? Dat kon hij wegsteken in een hoek als hij wou.
Nadat de waard is komen aanhossen met het bier en terug is vertrokken gaat Trashmir van start tegen de grote man. 'Hum, zolang ik maar geen namen moet noemen kan ik niemand kwaad doen. Onze oprdachtgever zal het wel niet heel erg vinden.' besluit hij. Hij kijkt even in de richting van Eric en Rod alsof hij hun goedkeuring wil, maar hij wacht er niet op en gaat verder.
'Onze opdrachtgever is een man uit de betere wijk van Londen en is getrouwd met een vrouw.' Hij beeldt zich Krugenflashe in als de vrouw van Herbert en grinnikt inwendig. Maar Herbert is geen goede naam voor een Engelsman,... Smith. Alan Smith klinkt logischer, dan had hij al een naam klaar voor het geval... Hij gaat onverstoord verder met praten.
'Een tang van een vrouw heb ik mij laten vertellen, maar hij is er wel aan gehecht. Nu gaan de geruchten de ronde dat zijn vrouw wel eens af en toe bij de verkeerde... Hij kijkt ongemakkelijk rond. ...nu ja, je weet wel.' Trashmir maakt een licht obsceen gebaar en grijnslacht. 'En hij heeft ons gevraagd om discreet een onderzoek in te stellen. Daarom hoop ik ook dat ik zeker op discretie kan rekenen?
Nu dat is niet alles, hij verdenkt zijn vrouw ervan om met een zekere jood om te gaan. Hij leunt achteruit en spreidt de armen. 'Het leek ons dan ook niet meer dan logisch om in de synagoge subtiel te gaan horen waar die man zoal uithangt. Maar je begrijpt wel dat de bedrogen man het stil wil houden, hij zou de schaamte volgens mij niet aankunnen.' Trashmir wijst zichzelf aan. 'Omdat ik vroeger nogal veel in aanraking ben gekomen met dat joodse uitschot, zoals ik daarjuist al tegen iedereen vertelt heb, ben ik als tolk aangesteld en Rodderick is een vriend van onze opdrachtgever en kent als enige de vrouw, hij is de contactpersoon.' Hé, dat laatste is zelfs niet gelogen, dacht Trashmir.
'Maar je begrijpt, het gaat om de hoogste eer van een man en een vrouw. Dus ik hoop dat we op je uiterste discretie kunnen vertrouwen? Omdat het om een smerige jood gaat neem ik de zaak nogal persoonlijk. Als we hem te pakken hebben zal niemand mals voor hem zijn. Ik ken niet veel van zijn geloof, maar iets zegt me dat overspel geen geliefd item is. Trashmir grijnst met een vettige glimlach naar de grote gespierde man.
Ondertussen denkt Trashmir na over zijn verhaal. Het zat logisch in elkaar en was zelfs half juist. Als ze de moordenaar te pakken kregen dan zou niemand mals voor hem zijn. Het gaat om een invloedrijke man die een vriend is verloren (nu ja, toch een kennis) en die had hen ingehuurd om het te onderzoeken. De meest logische plaats om het onderzoek te beginnen was de synagoge en hij was aangenomen als tolk en Rod als contactpersoon. Hij had in zijn verhaal alleen maar moord vervangen door overspel.
Nu wacht hij gespannen op het antwoord van de man. Trashmir heeft nog altijd geen zin in een slag in zijn gezicht en zijn collega's ook niet naar hij vermoedde.
door Dworin draak, 218 / 726 gepost: 31-12-2004 om 2u40
Re: Scène 4: Toog en toga
Rods hoop op een afloop met een sisser wordt de bodem ingestampt; eerst door Tuppence, die behalve Smoker ook de titel Stoker schijnt te ambieren. Verontrustender is de kleerkast die zich op Rods kosten moed wil indrinken voor een matpartij. Voorzover de man daar bier voor nodig heeft, dan. Beangstigd bedenkt Rod dat het al bij al nog een geluk is dat hij de zaken vooreerst aan Trashmir heeft uitbesteed. Fabuleren is nooit zijn sterkste kant geweest. Hij is altijd zo bewust aan het proberen niet te blozen dat de leugens zo'n beetje van zijn gezicht af te lezen zijn.
In eerste instantie luistert hij verbijsterd naar de confabulatie van Trashmir. Maar al snel ziet hij de doortraptheid. De leugen blijft dicht bij de waarheid, alleen zijn ze niet op spoor van een Jood maar van een Jodenhater. Afgezien daarvan klopt de beschrijving aardig. Iedere keer wanneer een detail op zijn plek valt knikt Rod instemmend. En zijn warmbloedige aard komt misschien nog eens van pas wanneer het scabreuze gebaar hem, preutse katholiek, doet blozen.
Even vroeg hij zich af waarom de tolk met zijn opdracht had ingestemd. Zijn afkeer jegens Joden leek niet geveinsd. Zouden ze op hem kunnen rekenen in het vervolg? Of zou hij als puntje bij paaltje kwam dingen creatief gaan vertalen? Somber nam hij nog een slok bier. Dat spul kwam hard aan, zo zonder eten erbij. En een maaltijd konden ze deze middag wel vergeten, tenzij Eric of Trashmir nog geld bij zich hadden.
door Ulfgar pluijmvee, 679 / 2151 gepost: 31-12-2004 om 11u19gewijzigd door Ulfgar 31-12-2004 om 11u19
Re: Scène 4: Toog en toga
Met een quasi complottheorieachtige glimlach aanschouwt Eric het spel tussen Trashmir en de man die zich bij hen aan het tafeltje 'uitnodigde'. Deze man heeft dit ofwel veel vaker gedaan, of hij is een geboren acteur. Toch beschrijft hij het verhaal zo dat er wel degelijk een kern van waarheid in zit. Het cynisme achter de opmerking van Trashmir zat echter zo verscholen, dat de kans dat een van hen de opmerking zou wantrouwen, wel wat klein is.
Ook Rod lijkt zich weer enigzins te herpakken, en lijkt zelfs enigzins in het spel op te gaan. Mooi, denkt Eric. Deze groep heeft toch veel potentie om dit onderzoek met succes te voltooien. Eerlijk gezegd voelt hij zich op deze manier wel enigzins de schlemiel, voornamelijk doordat hij eigenlijk op geen enkel moment durfde in te grijpen, behalve om Rod weer in het gareel te krijgen. Trashmir is hier de werkelijk ideale persoon om te onderzoeken, want met zijn zoetgevlooisde gepraat kan hij overal binnenkomen. Plots ziet Eric daarmee ook het heldere licht, want dit is duidelijk ook de manier om binnen te komen zonder autoriteit te gebruiken.
Het probleem blijft hierbij nog wel dat Eric niet in staat is om dergelijke omzeilingen van de waarheid te bedenken, terwijl hij toch diegene zal moeten zijn die het gedachtenwerk doet. Hij zal allicht Trashmir wat aanwijzingen moeten geven. Of allicht dat Trashmir hem zal gaan uitgeven als privédetective of iets dergelijks? Dat zou voor hem wel een oplossing kunnen zijn.
Nog altijd diep in gedachten verzonken amuseert Eric zich met de gehaaidheid van Trashmir. Blijkbaar heeft ook hij wel het een en ander meegemaakt, en heeft hem dat een bepaalde alertheid en gewiekstheid geschonken. En op dit moment komt Eric dat totaal niet slecht uit. Hij neemt nog eens een slok van zijn bier, wat plots lekkerder lijkt te smaken. Dit lichte gevoel van controle over de situatie is precies wat hij nodig had, ook al is het hem geschonken door de man van wie hij het niet direct verwachtte.
door DeHeld Stamgast, 3610 / 6056 gepost: 31-12-2004 om 17u23
Re: Scène 4: Toog en toga
Een rokerige stem van bij de stem tracht zijn plaats in het brandpunt van de aandacht te heroveren.
"Wat, en die vent stuurt jullie koorknaapjes in die apepakjes naar hier om die viezerik te betrappen? Dat klinkt mij niet zo goed nagedacht. "
Er is dus minstens één scepticus in de zaal. Maar onderwijl is de leiding als overgenomen door de boomlange kerel bij jullie aan tafel.
"Bek dicht, Tuppence. " werpt hij over zijn schouder. "Een zekere Jood he. Hoe noemt hij? Misschien kunnen wij jullie wel helpen bij het klissen van jullie kerel. En meer dan dat. " Arrogant vouwt hij zijn armen voor zich, terwijl hij zijn tafelgenoten met half toegeknepen ogen opneemt.
"Zie je, dit zijn allemaal eerlijke en godsvruchtige mannen hier. Die voelen zich persoonlijk gekwetst als er zo'n dingen gebeuren. Je kan je dus wel indenken dat ze ook een woordje te zeggen hebben. Geef ons de naam en we zullen voor jullie een weg banen. Tenslotte staat de hoogste eer van een vrouw op het spel. "
Dat laatste klonk sarrend, maar het aanbod zelf is wel oprecht.
Terwijl hij voor zijn troepen spreekt, knarst de deur weer open, een zucht van koude naar binnen latend. Twee potige mannen, een in grijze vest en een in een gescheurde lange jas, gevuld met krantepapier tegen de kou, gaan binnen en houen de deur open voor een wat fragielere persoon, in zwart kostuum. Zijn dikke hemd is met zilveren knoopjes dichtgemaakt tot waar een wit halsboordje de keel afsnoert. Rond zijn bolle kopje is grijzend haar netjes gekamd. Hij heeft een wat grootvaderlijk gezicht, maar harde, blauwe ogen. Zijn komst wordt met eerbiedig gemompel onderstreept.
door Ulfgar pluijmvee, 680 / 2151 gepost: 31-12-2004 om 20u54
Re: Scène 4: Toog en toga
Na de opmerkingen van deze grote, vervaarlijk uitziende man heeft Eric z'n hoop op een goede afloop weliswaar niet geheel verloren, maar is daar toch een flinke hap uitgenomen. Blijkbaar heeft Trashmir het enthousiasme van deze man toch wel onderschat. Eric probeert om zich rustig te houden en geen teken te geven van wat zijn werkelijke gedachten zijn, maar de situatie liegt er niet om en ongemerkt kleurt Eric bij deze woorden wel ietsjes bij. Hij vraagt zichzelf nu toch wel af in hoeverre hij niet iets te oud voor dit soort klusjes is, alhoewel hij bij lange na nog niet gepensioneerd behoort te zijn.
Hij kijkt verwachtingsvol naar Trashmir, die er duidelijk zin in begint te krijgen en op een bepaalde manier genoegen erin schept om dit tuig om te tuin te leiden met zoetgevlooisde woorden. Nou ja, de situatie is nu toch zo dat ze deze leugen desnoods maar tot in het zotte door moeten voeren. Ook al heeft hij voor zichzelf weinig weet van de sluwe trucjes die Trasmir in petto heeft, hij concentreert zich op datgene waarin hij nu wel de groep van dienst kan zijn.
Eric werpt een korte blik op Roderick, en probeert een geruststellende uitdrukking op z'n gelaat te toveren. Het laatste wat ze nu moeten doen, is wel in paniek raken. Deze mannen lijken totaal niet onder de indruk van datgene wat deze Tuppence voorlopig aan spraakwaterval tentoonstelt, en Eric zal proberen om ervoor te zorgen dat deze situatie ook niet zal ontstaan.
Waarschijnlijk omdat Eric volledig opgaat in de spanning die heerst binnen de kroeg, heeft hij niet in de gaten dat de in kerkelijke kleding gehulde persoon binnen is komen zetten in 'The Three Crows'. Z'n focus is volledig gericht op de grote beer die voor hem aan het tafeltje zit en z'n welgemeende en openlijke bedreiging aan Joden hier tentoonstelt. Hij probeert op alle manieren om het gezicht in zich op te nemen, omdat ook deze persoon allicht een akkefietje gehad kan hebben met Moshe en daarmee op de lijst 'potentiële verdachten' toegevoegd kan worden.
door Raska mandraak, 3345 / 10811 gepost: 3-1-2005 om 13u11gewijzigd door Raska 3-1-2005 om 17u49
Re: Scène 4: Toog en toga
'Hé, prachtig.' zegt Trashmir nadat de kerel zijn voorstel heeft gedaan. De Est kijkt enthousiast en draait zich heel kort naar Rod en Eric. 'We hebben geluk jongens!' Hij draait zich echter zo snel mogelijk terug om en praat verder zodat de aandacht bij hem blijft. 'Bedankt dat je dat wil doen makker, dat zou onze zoektocht een heel stuk vergemakkelijken. De rabbijn kende hem niet of vertrouwde ons niet en deed alsof hij hem niet kende dus als jij hem zou weten wonen zou ons dat prachtig uit komen! Hij heet Gratek Virsnov.' Trashmir maalt heel even op zijn tanden als hij denkt aan zijn oude jeugdvriend wiens naam hij nu gebruikt om godbeterd een moord op een Rus te onderzoeken. Maar uitwendig blijft zijn gezicht een en al opluchting en enthousiasme omdat hun zoektocht sneller ten einde zou zijn dan ze dachten. Trashmir kijkt naar de boomlange kerel en wacht op een antwoord.
Op dat moment komt iemand binnen die de hele kroeg klaarblijkelijk met eerbied behandelt, negen kansen op de tien was dat de dominee. Ook Trashmir knikt even eerbiedig, niet dat de dominee naar hem kijkt, maar toch.
'Het kan wel zijn dat hij niet in dit disctrict woont.' gaat Trashmir verder. 'De man die werd bedrogen wist ons alleen maar een naam te geven die hij had gevonden bij zijn vrouw. Maar dit district leek ons het meest logisch om ons onderzoek te beginnen. Het stikt hier immers van dat uitschot. Maar ik hoop dat hij hier woont en dat iemand hier ons kan verder helpen.'
Trashmir kijkt de man verwachtingsvol aan.
door DeHeld Stamgast, 3614 / 6056 gepost: 3-1-2005 om 20u23
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmirs gesprekspartner is helemaal gewonnen voor dat idee. "Maak je geen zorgen, vent. " Hij staat recht en werpt enigzins dramatisch zijn armen in de lucht. "Jongens, we zijn hier allemaal goede christenen, dus het is onze plicht om onze naaste te helpen. " De subtiele hint wordt door de cafégangers uitgelaten begrepen. Ontspannen grijnzend en mompelend, veren nog enkelen op. Je ziet dat er enige knuppels en messen boven water komen.
"Eerwaarde, we mogen toch zeker rekenen op uw zegen, wanneer we die smouzen duidelijk maken, dat aan Gods wetten niet getornd wordt in Londen? " Dat laatste mag op bijval rekenen, heel de groep maakt zich op te vertrekken. De dominee ziet het instemmend en goedkeurend aan.
Iedereen heeft zijn warme kleren - en zoals je zeker weet: een aantal wapens - aangedaan en de groep stroomt door het smalle deurtje, de prediker groetend in het voorbijgaan. De gespierde volksmenner gebaart jullie ook op te staan. "Sta op, kom mee. We gaan naar Gratek. "
door Dworin draak, 220 / 726 gepost: 4-1-2005 om 2u42
Re: Scène 4: Toog en toga
Even slaat de paniek toe bij Rod wanneer Tuppence het verhaal van Trashmir niet wenst te geloven. Gelukkig heeft hij zijn gezicht nog verborgen achter zijn glas bier. En eigenlijk heeft de man gelijk: voor hun werkelijke opdracht zijn ze inderdaad net zo goed uitgedost in apepakkies. Dan snoert de kolendrager hem de mond en Rods welgedane zucht na een ferme teug bier maskeert een zucht van verlichting.
Nog voordat hij een uitvlucht kan bedenken om geen naam te hoeven geven, noemt Trashmir al iets. Die vent is behoorlijk bij de pinken. Nu maar hopen dat er niet toevallig een Gratek Virsnov in dit deel van Londen rondhuppelt.
Rod knikt instemmend wanneer Trashmir hen even opgetogen aankijkt. Ook hij groet de binnengekomen predikant, en zet dan in een moeite door zijn hoed op. Staande drinkt hij zijn glas uit en trekt zijn jas toe. Echt op zijn gemak is hij niet tussen dit soort volk. Ze doen hem aan bepaalde lieden denken. Plotseling weet hij het; dit is hetzelfde slag dat hem maandelijks geld komt afpersen. Bij het neerzetten van zijn glas zoekt zijn hand steun op de tafel. Dit voelt niet goed.
door Raska mandraak, 3354 / 10811 gepost: 4-1-2005 om 13u43
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir staat recht op het voorstel van de stevige man. Eh, onze opdrachtgever had gevraagd om het in alle discretie op te lossen, daarbij zouden we die Gratek wel graag levend in onze handen willen krijgen om hem over te leveren aan onze baas. Wat veracht hij die man, maar dat laat hij niet merken. Zelfrespect kan evengoed weggestopt worden als eer. Hij mag natuurlijk onder handen worden genomen, Trashmir grijnst. Als je begrijpt wat ik bedoel,… zo lang hij nog leeft is het goed, zie wel dat we de juiste mee hebben. Als we de foute mensen in onze naam onder handen neemt kan dat onze baas misschien schaden. Het beste zou nog zijn dat we hem op heterdaad met de vrouw van onze baas kunnen betrappen. Dan is hij er gloeiend bij, maar die kans is klein. Hij draait zich naar zijn collega’s. Kom mannen… , hij kijkt enthousiast naar Eric en Rod. ’we zijn weg, deze mannen gaan ons helpen. Er zijn nog echte goede mensen in deze wereld.’
Hij neemt zijn glas en slaat het kleine bodempje gin die er nog in zit enthousiast achterover, knalt het glas op tafel en wil mee gaan met de menigte. Plots stopt hij alsof hem iets heel belangrijk te binnen schiet. Met een blik van schaamte kijkt hij naar de grote man. Eh, makker. Ik bedenk me plots iets: als wij met jullie naar buiten gaan en al die vuile joden zien ons en stel dat jullie hem niet vinden, dan moeten we naar andere wijken om hem te zoeken. Geef toe dat een trio als ons direct opvalt in jullie groep en als we overal bekend staan als jodenhaters kunnen we verder onderzoek wel vergeten. Trashmir kijkt even rond en ziet de priester. Als je het niet erg vind, hé makker. Lijkt het mij het beste dat wij hier op jullie wachten. Hij wacht op een antwoord. En eh, er zijn mensen die Rodderick kennen en hem direct koppelen aan onze opdrachtgever en ik denk dat onze baas dat niet leuk gaat vinden dat iedereen weet dat we op zoek zijn naar de minnaar van zijn overspelige vrouw. Zou je zijn naam en onze naam misschien stil kunnen houden?
Hij wacht op de man zijn antwoord en kijkt licht beschaamd en met spijt omdat hij niet mee kan gaan om de jood in elkaar te slaan.
door DeHeld Stamgast, 3620 / 6056 gepost: 4-1-2005 om 14u22
Re: Scène 4: Toog en toga
Met een zwaai van zijn arm grijpt Trashmirs gesprekpartner hem in de kraag. Dreigend komt het naar bier geurende gezicht van de krachtpatser nabij. "Je hoeft je geen zorgen te maken, want jij gaat met ons mee. Je had toch niet gedacht dat wij het vuile werk voor iemand als jij, broekje? Als je bent, zullen wij je wel beschermen. Niet dat iemand zich iets aantrekt van wat er met die buitenlanders gebeurt. We gaan je Jodenvriendje zoeken, zoetje. Wij hebben een handje weg van mensen overtuigen, nietwaar, dominee? Of hebben jullie soms zelf wat overtuiging nodig? "
Treiterig verschijnt het met sigaret versierde gezicht van Tuppence over een schouder.
"Hey, Fielder, ideetje: Die Roderick kent hier mensen zegt hij, die kan ons de weg wijzen. En laat je niet doen, wie weet zit er een beloning in van hun rijke broodheer. "
Hij grijnst vals naar de speurders. Die is in zijn nopjes, nu hij door te stoken en te beinvloeden weer vat op de situatie kan krijgen.
door Raska mandraak, 3369 / 10811 gepost: 5-1-2005 om 13u21gewijzigd door Raska 5-1-2005 om 13u22
Re: Scène 4: Toog en toga
Elke mens heeft zijn grens en die van Trashmir is met Tuppence zo stilletjes aan ook bereikt. Hij trekt zich los van de lange stevige kerel.
'Hey makker, zo moet je me niet behandelen. Ik ben geen jodenvriend en ik ben je heel dankbaar dat je mee wil helpen zoeken, maar ik heb er niet om gevraagd. Des te beter als je wil helpen, daar ben ik blij om.
Als jij joden onder handen wil nemen: mij best, ik moedig het zelfs aan, maar ik ga ons onderzoek niet in het honderd laten sturen. Als jij mij kan garanderen dat Gratek zich in deze wijk bevindt: oké, dan ga ik mee, dan hebben we hem te pakken en is de zaak opgelost. Als hij hier niet is vinden we die jood nooit omdat iedereen onze kop dan kent en lopen we een mooie kans mis om een jood minder in deze stad te laten rondlopen.'
Hij draait zich om en wijst naar Tuppence. 'En jij Tuppence, jij moet je bek houden als je niet goed hebt verstaan wat ik zei. Ik zei duidelijk dat hier mensen zijn die Rodderick herkennen. Niet dat Rodderick hier mensen kent. Klein verschil, dus hou je kop en bespaar me je stokerijen. Wij zijn ook maar mensen die ons werk doen en een smerige jood proberen te vangen.
Oh, hij had niet zo moeten uitvaren tegen Tuppence, denkt Trashmir. Tja, elke mens heeft zijn grens en de ik heb al vaker klappen opgevangen.
Hij wil nog iets zeggen tegen de dominee dat misschien zijn hachje kan redden, maar ze doen maar. Hij vertikt het om op dit moment nog een woord vuil te maken aan deze idioten.
door Ulfgar pluijmvee, 693 / 2151 gepost: 5-1-2005 om 22u57gewijzigd door Ulfgar 5-1-2005 om 22u59
Re: Scène 4: Toog en toga
Vol verachting kijkt Eric naar het tafereel wat blijkbaar al zovaak is vertoond in dit café met het optrommelen van deze wapens. Dit zijn geen mensen meer, dit zijn slachtmachines, en dat alleen maar vanwege zo'n stom boek waarin een of andere profeet of andere halve gare dacht iets zinnigs in te zetten."Verdraagzaamheid m'n ****", denkt Eric. Toch staat hij maar op en pakt hij zijn jas, niet goed wetend wat op dit moment verder te doen. Zichzelf verdedigen is Eric niet zo bang voor: hij heeft het al eens vaker aan de stok gehad met dit soort bendes. Dat wil niet zeggen dat hij zich voor de lol laat aftuigen door dit soort tuig, maar hij zal het er ook zeker niet bij laten, mocht er toevallig wel een Gratek bestaan die dit dit tuig met liefde zou afranselen.
Plots hoort hij Trashmir uitvallen tegen die Tuppence, een duidelijke onruststoker in deze groep. "Nou ben ik net weliswaar uitgevallen tegen Rod, die Trashmir heeft blijkbaar ook nog z'n grenzen.", mompelt Eric. Hij weet net zo goed wat voor een kwal die Tuppence is, maar zelfs dan had hij wel wat meer verwacht na dat sterke staaltje sluwheid van daarnet. Verwachtingsvol kijkt Eric naar de andere gasten, benieuwd wat hun reactie is. Hij acht de kans eigenlijk nog wel aanwezig dat men dat accepteert. Het zijn zelf immers ook flinke rauwdauwers, die zouden dan toch ook niet te gek moeten op kijken van een belediginkje hier of daar. Toch is hij er niet helemaal gerust op. Wel een wonder hoe hij en een paar medestanders zich weer goed in de nesten hebben kunnen werken.
Hij gaat alvast maar in een wat betere houding staan, mocht het daadwerkelijk straks los gaan. Hij wil niet dat de rest in gevaar gaat komen; desnoods gooit hij zichzelf wel in de strijd. Het beste van z'n leven heeft hij toch al gehad, wat dat betreft kan dit er ook nog wel bij. Snel kijkt hij in z'n glas of er nog bier in zit, en neemt nog een volle teug van z'n glas. Het zou zonde zijn mocht dat gemorst moeten worden.
door Dworin draak, 222 / 726 gepost: 6-1-2005 om 3u04
Re: Scène 4: Toog en toga
Even wordt Rod op zijn gemak gesteld door de redenaarskunst van Trashmir, maar dan komen angst en twijfel met verhevigde kracht terug. Dit tuig mag gespeend zijn van hogere intelligentie, ze zijn zo vasthoudend in hun haat dat ze lastig te bespelen zijn. Op het laatst zou er niets anders opzitten dan ze hun zin te geven. Net als hij iedere maand, alle voornemens ten spijt, zijn afpersers betaalt.
Machteloze woede voegt zich bij Rods angst. Dan hoort hij Trashmir uitvaren tegen het uitschot. Hoewel een rationeel centrum in zijn hersenen hem vertelt dat het niet verstandig is, en hoewel de woorden hem allerminst aanstaan, wordt dat overstemd door een gevoel van dankbaarheid; de tolk heeft ook namens hem gesproken. Inwendig feliciteert hij hem, goed gezegd, makker.
Uit zijn ooghoek ziet hij Eric klaarstaan om klappen op te vangen. Het was blijkbaar geen man van veel woorden. Behalve een sneer, waarvan de strekking Rod in de hitte van het moment ontglipt was, had hij eigenlijk nog niks gezegd. Maar het was er kennelijk niet de man naar om zichzelf of zijn vrienden in elkaar te laten slaan.
Door de steun van Trashmir en Eric raakt Rods angst ook wat op de achtergrond, en het machteloze gevoel verzwakt. Wat blijft is haat. Haat tegen dit uitschot dat denkt dat hun gewelddadigheid hen recht geeft hardwerkende mensen hun wil op te leggen. Hardwerkend, dat is Rod altijd geweest. Hardwerkend, zijn ook de Joden in deze wijk die zich afsloven in die stinkfabriek. Hardwerkend, was ook die Rabbi geweest, te zien aan die stapels boeken en wat er over hem was verteld ...
Voor het eerst die dag trekt de kleur uit Rods gezicht. Niet de gewone fletse kleur van de roodharige, maar een krijtwitte kleur komt tevoorschijn. Het gewicht op de hand waarmee hij op de tafel leunt neemt toe, het bier viert kermis in zijn verder lege maag. Hij smakt met een dreun en een zucht terug in zijn stoel.
door DeHeld Stamgast, 3628 / 6056 gepost: 6-1-2005 om 11u55
Re: Scène 4: Toog en toga
Fielder - wat dat blijkt zijn naam te zijn - drukt Trashmir neer in zijn stoel.
"Jij hebt een grote mond voor zo'n klein mannetje te zijn, weet je dat? " Hij richt zich tot zijn kompaan, die net als Eric zijn glas met een fikse zwaai ledigt.
"Wat denk jij, Tuppence? "
Tuppence, nog nasmakkend, antwoordt spottend filosofisch: "Wel, Fielder, als je het mij vraagt... mij lijkt het dat de deftige heren zich te bang of te goed voelen om met ons mee te gaan. En ik ben maar een simpele man, dat weten jullie, maar als de mensen daar hem kennen " dat laatste was op Rod bedoeld "zal hij daar ook wel mensen kennen, denk ik. Dan weten we meteen waarom ze een synagoge bezoeken natuurlijk, om eens gezellig een praatje te slagen. Ik ben er trouwens nog steeds niet van overtuigd dat hij geen van hen is. Hij praat toch zoals hen. We kunnen vast wel wat verzinnen om dat te controleren natuurlijk. "
Dat laatste was dan weer op Trashmir.
Ondertussen zijn de buitenstaanders weer terug naar af. De sfeer is uitgesproken vijandig.
De prediker komt naderbij, meer gestoord in zijn bezigheden dan oprecht geinteresseerd. Hij groet beide mannen, en de drie speurders, en vraagt dan vriendelijk aan zijn pappenheimers of iemand hem even kan uitleggen wat er gebeurd.
"Deze heren komen van de synagoge naar hier, dominee, en ze beweren dat ze op zoek zijn naar iemand die hun baas de hoorns heeft opgezet. Een Jood bij de naam Gratek. Tuppence vertrouwt het niet. We willen op zoek naar die smeerlap en hem straffen, maar de heren hier hebben geen belangstelling. Nochtans, we zullen die Jood heus wel kunnen vinden, als we maar goed genoeg zoeken. "
De dominee spreekt jullie streng, maar kalm aan."Zeg eens, wie is de man die jullie zoeken? "
door Ulfgar pluijmvee, 702 / 2151 gepost: 7-1-2005 om 12u16
Re: Scène 4: Toog en toga
"Nou, het gaat dan toch gebeuren", ziet Eric. Op het moment dat de man Trashmir in z'n kraag pakt, loopt Eric meteen op de man af en pakt hem bij de arm. Stil sist hij:"Zo kannie wel weer. We zitten in hetzelfde schuitje, weet je nog?"
Nadat hij de dominee ziet naderen, gaat Eric weer wat confortabeler staan en laat hij meteen de man weer los. Ook al is hij zelf niet gelovig, het steekt hem dat hij agressief gedrag zou vertonen wanneer een 'eerwaarde' naar hem toe komt lopen. Dit wil natuurlijk niet zeggen dat, mocht de dominee de aanstichter zijn van dit alles, hij ook maar een beetje gratie van de kant van Eric zal krijgen. Kalm luistert hij naar de woorden van de wildebras die hen duidelijk laat blijken dat hij er niet van gediend is om geen geweld tegen zoiets te gebruiken.
Een net iets te lange stilte verraadt dat Eric eigenlijk had verwacht dat Trashmir het woord zou nemen. Hij is meer dan Eric gewend om in dit soort situaties op te treden, getuige zijn vorige verhaal. Eric schraapt zijn keel maar eens. Het blijkt dat het nu van hem afhangt, en hij is er totaal niet gerust op dat z'n plannetje gaat werken. Z'n gedachte om de moord die is gepleegd te gaan gebruiken om dit stelletje te overtuigen dat geweld geen oplossing is, is aan de ene kant briljant en aan de andere kant ontzettend dom. Wanneer hij zelf het onderwerp ter sprake brengt, zal men niet zo snel denken dat zij hier zijn voor dat onderwerp. Aan de andere kant: mocht hij later nog wat vragen daarover willen stellen, kan hij het natuurlijk wel vergeten, tenzij hij vraagt hoe je zoiets nu op poten zet.
Langzaam begint Eric met z'n betoog:"Eerwaarde, ik zal u de situatie proberen voor te leggen. Hopelijk kan ik u daarmee ervan overtuigen, dat wij gedwongen zijn om geen geweld te gebruiken."
Hij kijkt de mensen, die nu hun aandacht volledig op 'de stille' hebben gericht, aan:"Zoals de heer Fielder hier daarnet al heeft uitgelegd, is onze baas door een Jood in de luren gelegd. Deze jood is vreemd gegaan met de vrouw van onze opdrachtgever. Na wat informatie te verkrijgen, hebben we vernomen dat deze persoon Gratek Virsnov" , Eric hoopt de naam goed te hebben uitgesproken, zou heten.
Ons probleem hierin is echter dat we geen gegevens over verblijfplaats, uiterlijk e.d. hebben. Onze opdrachtgever heeft aan ons duidelijk aangegeven dat we geen geweld mogen gebruiken om achter deze persoon te komen. Zijn goede naam mag geenzins op het spel komen. Een van ons werkt al bij onze opdrachtgever, waardoor het voor ons moeilijk wordt om met mensen" , hij kijkt de groep rond, " die ons inziens niet gerespecteerd worden om hun daden, een groep Joden te gaan bewerken. Daarbij hoop ik dat u ook begrip heeft voor de wraakgevoelens van onze opdrachtgever zelf, die het liefst zelf het heft in handen zou nemen. Hij zegt genoeg middelen ter beschikking te hebben om dit karweitje verder te klaren, maar wil dus vanwege zijn commerciële belangen niet zijn naam er verder aan verbinden. En zeker gezien de laatste ontwikkelingen hier in deze buurt," , weer kijkt hij de groep rond, "die ons natuurlijk als muziek in de oren klonk, lopen die commerciële belangen dus mogelijk in gevaar wanneer wij de zaken hard aanpakken."
Even laat hij de woorden op iedereen inwerken, en peilt hij ook de stemming van de groep. Dan vervolgt hij met de woorden:"Ik hoop dat u begrip kunt opbrengen voor onze situatie. Wij moeten de zaken nu eenmaal discreet aanpakken." Eric is er niet helemaal zeker van of de mannen zijn op sommige momenten walgelijk slijmerige woorden als zoete koek slikken. "Mocht dat niet zo zijn, dan had Trashmir maar voor wat extra slijm moeten zorgen", denkt Eric. Afwachtend kijkt hij naar de dominee, en inwendig hoopt hij dat hij een knokpartij heeft voorkomen. Uit z'n bierglas druppelen de laatste restjes bier. Hopelijk hoeft hij zijn geïnproviseerde wapen niet te gebruiken.
door DeHeld Stamgast, 3634 / 6056 gepost: 7-1-2005 om 18u01
Re: Scène 4: Toog en toga
Fielder werpt een schroeiende blik toe wanneer hij wordt aangeraakt - zo'n goede maatjes zijn jullie op dit moment niet. Daarna luisteren ze naar het antwoord dat Eric bekokstooft na de vraag van de geestelijke.
Ze blijven braaf luisteren tot de passage over lieden die niet gerespecteerd worden voor wat ze doen. Dan breekt er tumult los, waarin Erics speech ei zo na verdrinkt. De vechtjassen in de kroeg weten zich beledigd en roepen kriskras enkele bedreigingen. Wie denkt die vent wel dat hij is, om deze mensen op hun eigen territorium in de zeik te zetten?
Het punt over de moord en discretie komt dan ook niet echt uit de verf.
Zowel Tuppence als Fielder beven van woede over deze vernedering; en staan klaar om drie mensen te lynchen met hun eigen zondagse pak. Ze houden zich echter in, zolang de dominee het woord voert.
"God heeft meer respect voor deze moedige werklieden dan voor wezels die bang zijn om hun handen te gebruiken. Of voor de politie. Zelfs als die hier vaker komen dan anders, hebben commerciele belangen niks te vrezen van een onbetekende Israeliet die onder handen wordt genomen.
Ben jij nu eigenlijk een Jood? Tuppence heeft zich dat daarnet afgevraagd, maar ik heb het antwoord gemist. "
Dat laatste is aan de nog zittende Trashmir gericht, streng, maar niet openlijk vijandig.
Tuppence bromt tussen zijn tanden:"En die andere is een Ierse katholiek "
"Een katholiek? " herhaalt de dominee, maar hij spuugt het woord uit alsof het wordt geproduceerd door een smerige klier in zijn strot.
Hierdoor voelt Tuppence zich weer helemaal aangemoedigd. "Ik geloof er niet veel van, en om welke reden ze ook hier zijn, ze horen hier niet thuis. "
Eric neemt snel nota van de huidige situatie. Hij had ofwel zijn woorden moeten wegen, ofwel het clienteel moeten schofferen wanneer het niet tussen hem en de deur stond. Lastig parket, dit.
door Raska mandraak, 3389 / 10811 gepost: 7-1-2005 om 19u36gewijzigd door Raska 7-1-2005 om 19u37
Re: Scène 4: Toog en toga
'Ik ben geen jood, eerwaarde. trekt de Est zijn mond dan toch open tegen de dominee, al is het meer uit eigenbelang omdat onbeleefdheid zijn nu ronduit gevaarlijk zou zijn. Hij glimlacht naar de man. 'Maar om een of andere reden weigeren deze goede mensen hier om mij te geloven. Vraag me niet waarom of vraag me niet hoe. Ik respecteer wat ze doen en ik moedig hun daden aan en toch worden ik en mijn vrienden al vanaf we hier binnen zijn gekomen uitgescholden als jodenvrienden.' Trashmir haalt trillend adem. 'Iets dat ik kan begrijpen nadat Tuppence ons in de synagoge heeft gezien. Maar u moet begrijpen dat wij het ook niet leuk vinden om met joden vergeleken te worden, evenmin als de heer Fielder of Tuppence. Wij boden iedereen hier nog een pint aan op onze kosten om onze goede trouw te tonen, maar niemand wil er zo te zien in geloven.' Hij zwijgt even. 'Excuus aan u en aan al deze mensen hier, de we hebben gekwetst.' voegt hij er dan nog aan toe. Dat laatste had een vleugje meer sarcasme dan Trashmir had gewild, (wat wil je ook, hij moet vriendelijk zijn tegen de mensen die hem uitschelden?) maar het was maar onderhuids, oppervlakkig was hij een en al vriendelijkheid.
Excuus, zelfingenomen zak, denkt Trashmir in zichzelf er nog bij en hij wenst dat hij die opdracht nooit had aangenomen en dat die preister zo snel mogelijk het woord terug tegen iemand anders zou richten. Bij een kruisverhoor van dit goddelijk en door zichzelf zaligeverklaard uitwerpsel zou Trashmir zich niet lang kunnen houden, behalve als er teveel van afhing...
...zijn leven bijvoorbeeld.
door Dworin draak, 223 / 726 gepost: 10-1-2005 om 7u25
Re: Scène 4: Toog en toga
Rod slikt, en slikt opnieuw. Hij heeft al genoeg domme dingen gezegd vandaag en is vastbesloten nu zijn schuur dicht te houden.
Zwijgend hoort hij toe Eric zijn uitleg begint. Bij diens opmerking over niet gerespecteerd krimpt hij in elkaar en inderdaad, de reactie laat niet lang op zich wachten. De vijandigheid heeft nu zo'n beetje het kookpunt bereikt, en Rod bekruipt het gevoel dat hij zich, nu het toch niet meer uitmaakt, net zo goed kan laten gaan. Maar een mentale voorstelling van door deze bruten afgetuigd te worden weerhoudt hem nog net.
Dan valt een opmerking over Ierse katholiek, juist nadat eerst Eric geprovoceerd werd met gezever over respect en daarna Trashmir min of meer voor Jood uitgescholden. De stukjes vallen op hun plaats. Deze mannen willen meppen, maar proberen de drie vrienden de aanleiding te laten geven.
Rod snuift diep terwijl hij dit nieuwe inzicht tot zich laat doordringen. Hij kalmeert er wat van. Als hij iets terugzegt op dat Ierse katholiek zullen Tuppence en de dominee dankbaar escaleren, maar als hij zijn mond houdt? Jennen, waarschijnlijk, maar misschien ... misschien heeft dit volk hun eigen erecode; mogen ze niet handtastelijk worden zonder eerst een legitieme aanleiding te hebben uitgelokt.
Dit vereiste verdere studie. Er werd nog niet geslagen, dus als ze nu niets verkeerd deden konden ze misschien nog heelhuids wegkomen. Maar hoe konden ze dit inkleden? Zo min mogelijk zeggen, en zeker niets dat met de zaak te maken heeft, denkt Rod.
Ik heb mijn glas leeg zegt hij hardop, Laten we gaan. Hij zendt een schietgebedje naar St. Judas dat hij de situatie juist geinterpreteerd heeft en staat weer recht. Hij doet zijn uiterste best geen van de relschoppers aan te kijken en maakt aanstalten naar de deur te lopen. Vergeten is de vermoorde Rabbi, vergeten de eerdere gebeurtenissen van vandaag, vergeten ook, voor het eerst in vijftig jaar, zijn vertrek uit Ierland ... alles wat nog telt is levend hieruit komen.
door Raska mandraak, 3408 / 10811 gepost: 10-1-2005 om 10u04
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir kijkt verbaasd als Rod plots zijn mond open trekt, hij draait zich krakend wat in zijn stoel en hij trekt licht een wenkbrauw op. Volgens hem is het nu levensgevaarlijk om gewoon op te staan en weg te wandelen. En dus blijft hij nog even zitten, kijkend naar de reacties van het publiek. Alleen als ze Rod niet levend villen zal hij ook recht staan. Anders is het hem te link.
Gejoel en geschreeuw zal sowieso hun deel zijn, niet dat hij zich daar ook maar even iets van aantrekt, maar zolang het bij gejoel en geschreeuw blijft is het in orde. Knarsetandend wacht hij nog het antwoord van de dominee af, als die nog wil antwoorden nu Rod is recht gestaan.
Misschien hadden ze toch mee naar buiten moeten gaan, denkt Trashmir, dan hadden ze Gratek niet gevonden, logisch, de echte Gratek was dood, en waren ze nu misschien veilig en wel een pint aan het drinken met deze mannen.
De kans dat iemand hen in die groep had gezien zou miniem zijn geweest en ze hadden gewoon met hun onderzoek kunnen verder gaan. Maar goed, denkt de Est, niets aan te doen. Als hij gelovig zou zijn geweest had hij misschien een schietgebedje gemaakt, maar hij is niet gelovig.
Het enige wat hij nu doet is wachten op het antwoord van de heilige koe voor hem en kijken of Rod veilig de voordeur haalt.
door Ulfgar pluijmvee, 712 / 2151 gepost: 10-1-2005 om 10u46gewijzigd door Ulfgar 10-1-2005 om 10u50
Re: Scène 4: Toog en toga
Nadat hij de woorden van de 'Eerwaarde' had gehoord, ontstak er een kille woede in Eric. Nog nooit had hij zoveel haat voor iemand gevoeld. Hij mocht dan zelf niet meer gelovig zijn, maar z'n ouders hadden hem streng christelijk opgevoed. Woorden als verdraagzaamheid en vergevingsgezindheid werden er bij hem met de paplepel ingegoten. En dan predikt eenzelfde dominee hier de wapens te pakken?
Op het moment dat Eric Rod ziet weglopen, kijkt hij snel naar Trashmir. Hoe reageert hij hierop? De Est blijft nog steeds daar zitten met z'n koele gezicht opgezet. Eric heeft nu wel respect gekregen voor Roderick, die in het bijzijn van zoveel vijandigheid gewoon nog kan weglopen. Het is dat Eric nooit een werkelijk goede vechter is geweest en ook niet de ideale conditie heeft om klappen op te vangen, anders had hij deze mannen graag te grazen genomen.
Even twijfelt hij eraan of hij toch de dominee niet wat snerpende woorden over 'Gods' - inwendig walgt Eric op dit moment van dat woord - werkelijke mening over andere volkeren moet zeggen. Juist op het moment dat dit staat te gebeuren, kijkt Eric opnieuw naar Roderick, en besluit dat het niet hij mag zijn die hier in de fout gaat vanwege wat geprovoceer van een onreine dominee. "Ik geloof dat het ook voor mij tijd is om te gaan." Eric zet z'n glas op tafel neer, maar wacht nog wel op Trashmir voordat hij zich wegbaant uit dit vervloekte café. Niet zal het nog een keer gebeuren dat hij een collega kwaad laat aandoen of kwijt raakt.
door DeHeld Stamgast, 3639 / 6056 gepost: 10-1-2005 om 18u52
Re: Scène 4: Toog en toga
Roderick is de eerste die capituleert, zijn glas neerzet en zich door de bende een weg naar buiten wil banen. Omdat iedereen wel ongeveer gehoord heeft wat de zieleherder zei, wordt deze zet onthaald op een hoorbaar geforceerde brullach van Tuppence, die speciaal tot dit doel zijn peuk heeft laten vallen en zich theatraal wat achterover laat leunen. Achter de tanden is zijn rode keel zichtbaar, terwijl hij de Ier uitlacht. De andere joelen en schelden, afwisselend vijandig en triomferend. De goorste uitdrukkingen laat Rod aan zich voorbijgaan, want in het tumult verstaat hij toch nauwelijks de helft, alleen de haat en de testosteron blijven zinderen. Iemand spuugt voor hem op de vloer, maar treft nog net de tip van de schoen. Nog voor hij kan aarzelen, geeft een ander hem een duw in de rug. Het pad dat Rod baant, blijft onopgevuld, een ravijn van schaamte in het café, want de anderen worden nu ook geacht te volgen, zoveel is duidelijk.
Onder luid boegeroep maakt ook Eric aanstalten om de plaat te poetsen.
De dominee beweegt geen spier in zijn gezicht.
"Excuus aanvaard jongen, maar ik denk dat je nu toch ook maar beter gaat. " Het aanzwellende geloei van de meute onderstreept deze conclusie.
Ondertussen is Rod aan de deur aangekomen, waar hij merkt dat die versperd is door een lid van de Heilige Bende, dat niet lijkt te willen bewegen van zijn plaats in het gat van de timmerman. Hij kijkt koeltjes de ouder wordende klerk aan, als die tot bij hem stapt.
"Nou al weg? Niet te gauw terugkomen he, toch niet als er mensen zijn die thuis op je wachten, of wij sturen je terug naar je land. Met de post. Goed gehoord? "
door Raska mandraak, 3411 / 10811 gepost: 10-1-2005 om 20u29gewijzigd door Raska 10-1-2005 om 20u30
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir knikt wanneer de dominee hem de raad geeft weg te gaan. Hij staart nog een laatste keer in zijn glas dat hij al een tijd geleden heeft leeg gedronken, dat had dan toch gesmaakt bedenkt hij zich. Hij zet het op tafel en duwt zich ook overeind, dan volgt hij Eric die zo te zien heel even op hem wacht, waarom weet hij niet. Trashmir zou niet wachten op zo'n moment, maar hij apprecieert de bezorgdheid.
Ondertussen barst er gejoel los in de kroeg, Rod is het eerste slachtoffer. Hij kent Rod nog niet zo lang, maar het ziet er hem een beste kerel uit. Maar goed, het zal ook zijn deel zijn. Al draagt hij sowieso nooit grote wraakgevoelens, hij doet mensen ook dingen aan die niet netjes zijn voor hun portefeuille, toch zal hij proberen om nog voor het einde van dit stom onderzoek deze mannen een loer te draaien. Al beseft de smokkelaar zelf wel dat het een ijdele hoop is.
Hij wandelt verder in de richting van de deur die momenteel wordt versperd door een van de kwispelende hondjes van de grote goddelijke hondenbrok. Hij hoort ze verwensingen naar Rod smijten en dan moet Trashmir inwendig glimlachen, Trashmir is er grif van overtuigd dat hij ze zo zou overtroeven. Schelden is naast opvoeding niet echt een ding waar ze goed in zijn zo te zien. Maar Trashmir past wel op met dat te uiten,hij is immers de man die met het accent spreekt dat ze niet om een of andere inferieure reden niet kunnen uitstaan. *nopycckn* , mompelt hij stil. Hoe zeer hij ook zijn best heeft gedaan om ze te overtuigen, ze zoeken gewoon ruzie en aan zulke valse heilige devotie kan zelfs hij niets doen. Het enige dat hij nog kan doen is naar buiten wandelen, dat gebeurt eigenlijk niet veel denkt hij nog. Hij die vrijwillig een kroeg uit wandelt als hij aan het drinken is op iemand anders zijn kosten. Dat feit trof hem om een of andere belachelijke reden wel.
Dan loopt hij de erehaag van ego's door. Hij ziet wel waar het eindigt...
(* (Russisch: Niet echt netjes om te vertalen.)
door Dworin draak, 225 / 726 gepost: 11-1-2005 om 3u19
Re: Scène 4: Toog en toga
Er wordt gespuugd en geduwd, maar Rod had niet minder verwacht. Het zou de laatste wanhoopspoging van het tuig zijn om hen uit de tent te lokken, en met deze wetenschap lukte het hem zijn kaken op elkaar te houden.
Bijna is hij bij de deur, de verlossing is binnen handbereik maar wordt geblokkeerd door een ettertje. Rod blijft staan, en, hoe sterk zijn drang om zich een weg naar buiten te forceren ook is, hij dwingt zichzelf te wachten. Hij mag geen aanleiding geven, want hij is ervan overtuigd dat hij dan zijn eigen doodvonnis tekent. Dat hij in ieder geval ongelukkig geslagen zou worden.
Het dringt tot hem door dat Trashmir en Eric bij de tafel zijn blijven lummelen, maar hij durft niet om te kijken. Alle geluiden lopen door elkaar; geen enkel woord kan hij meer in herkennen. Zelfs het aan hem geadresseerde dreigement is niet meer dan een vijandige grom in zijn oren. Alles wat hem nog lukt is naar 's mans vest te staren, waar er een knoopje aan ontbreekt. Zijn hart mist een slag; als het nog lang duurt zal hij onwel worden.
door DeHeld Stamgast, 3643 / 6056 gepost: 11-1-2005 om 23u23
Re: Scène 4: Toog en toga
Roderick staat oog in oog met zijn kwelgeest, teneergeslagen blik en schijnbaar even niet in staat te reageren. Vreemd genoeg lijkt dat de kerel enkel nog meer te irriteren. Hij klauwt naar het hemd van de Ier op leeftijd en sleurt die door de deuropening, totdat hij met een hand achter de schouder een duw kan geven. Roderick kan zich met behulp van zijn handen nauwelijks voor een val behoeden. Wanneer hij opkijkt, merkt hij dat hij geflankeerd wordt door twee van de vechtlustigen, warvan er een met een stuk hout in de handpalm mept. Een momentje hapt Rod naar adem, wanneer hij voor zijn geestesoog ziet, hoe ze worden weggeleid, tegen een muur gezet en mishandeld, om door de scherprechters als een menselijk stuk vuil achtergelaten te worden.
Maar de paniek is misplaatst. Er volgt zo geen tafereel. De tweede booswicht, kennelijk niet overtuigd van de zaak, of niet op de hoogte van wat zich binnen afspeelde, trekt hem weer recht aan zijn arm.
"Ga weg vadertje, ga naar huis en laat je hier niet meer zien. Stepney is geen wijk voor deftige mensen als jij. Jullie horen thuis op kantoor. Laat die Joden maar gewoon stikken. "
Ook als Trashmir de deur bereikt, wordt hij uit de pub geplukt, het mikpunt van woede. Omdat hij oplette, slagen ze er niet in hem te laten struikelen. Wat duw- en trekwerk later stapt hij dezelfde richting als Roderick, behoedzaam over de schouder kijkend. Ze zouden vast niet te verheven zijn om hem nog eens langs achter aan te vallen, simpelweg omdat ze hem op de knieën willen zien.
door Raska mandraak, 3427 / 10811 gepost: 12-1-2005 om 12u10
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir klopt wat denkbeeldig stof van zijn jas, trekt zijn pet dieper over zijn oren en wandelt gewoon weg.
Eric en Rod zullen wel volgen, en als ze het niet doen... Tja, Trashmir zal het op dit moment niet eens merken. Hij zit in zijn hoofd zijn leugen opnieuw op te zeggen en probeert te zien waar het fout is gelopen.
Een goede leugen bevat minstens drie dingen , mompelt Trashmir in zichzelf alsof hij een lesje op zegt, toon respect voor de man waar je tegen liegt, zelfs als je daarvoor wat door de modder moet kruipen. Ten tweede, baseer je leugen op feiten die echt waar kunnen zijn en liefst op feiten die je direct kunt aan tonen en ten derde... hij wrijft nadenkend over zijn stoppelbaard. ...en ten derde, geloof zelf in je leugen.
Trashmir vermoedt dat het fout is gelopen bij het respect, toen hij niet mee naar buiten wilde gaan om een jood in elkaar te slaan was dat een teken van weinig respect. Ja, dat was de fout, het moest wel. En hij was plots een stuk gelukkiger nu hij wist waar hij een fout had gemaakt. Daar moest hij nog wat aan werken, inderdaad.
Hij stopt even en werpt een blik over zijn schouder naar Eric en Rod. Het gejoel komt nog altijd uit de bar, maar daar trekt hij zich niet zoveel van aan. Voor hem staat de zaak vast dat die mannen er ooit nog wel eens voor zullen boeten. Al moest hij de bar opblazen. Trashmir glimlacht, hij had nog wel wat explosieven thuis liggen dacht hij. Maar hij schudt met zijn hoofd, Explosieven zijn er niet om een of andere wraakpoging te ondernemen, Trashmir. Hij stopt zijn handen in zijn zakken en wacht op zijn collega's.
Eric weet misschien een goed spoor om het onderzoek terug te beginnen, althans dat hoopt Trashmir, want momenteel zat dit spoor zo vast als maar kon.
door Ulfgar pluijmvee, 722 / 2151 gepost: 12-1-2005 om 22u20gewijzigd door Ulfgar 13-1-2005 om 10u29
Re: Scène 4: Toog en toga
Vol met woede wordt Eric vrij hardhandig het café uitgesodemieterd. Enigzins voelt hij zich wat beschaamt... Al had hij net zo'n soepele babbel als Trashmir gehad, dan had hij het misschien nog kunnen voorkomen. Alhoewel volgens hem die rabauwen achter hem daar anders over denken... Geweld betaalt uit, zo wordt hem weer haarfijn uitgelegd. Natuurlijk wist hij ook wel dat de politie niet alles voor elkaar kan krijgen. Maar wanneer hij denkt aan z'n collega's en de tijd dat ze daar zaten, dan had hij niet het gevoel dat ze de situatie niet onder controle hadden. Op dit moment heeft hij niet eens twijfel meer daarover...
Hij kijkt naar Trashmir en Rod, en naar hoe het met hen gaat. Gelukkig lijkt hen niets te zijn overkomen. Eric wenkt hen, en fluistert en toe:"Goed, dit werkte duidelijk niet. Hier zullen we niet meer worden ontvangen. Ik geloof dat we maar een andere manier zullen moeten verzinnen om meer over deze mensen te weten te komen. Ik vertrouw ze in ieder geval voor geen meter. Zoals die dominee over z'n geloof sprak, zou het me niets verbazen dat hij er iets mee van doen heeft.
We moeten evenwel uitkijken dat we niet meteen harde conclusies gaan trekken... Ook al wil ik net zo graag als jullie die mensen uit dat café wat bewerken... We schieten er erg weinig mee op."
Wanneer ze buiten gehoorafstand van de groep anderen zijn, en Eric even dubbelchecked of ze niet achtervolgd worden, zegt hij tegen de anderen:"Wanneer we wat meer van die mensen daar te weten willen komen, zal ik geloof ik maar eens wat info over hen proberen te krijgen via het bureau; allicht dat ze daar bijvoorbeeld een 'Tuppence' kennen en wat info over hem hebben. Of iemand heeft nog een ander idee?"
Eric hoopt dat hij maar de steun van z'n oud-collega's krijgt. Hij heeft in ieder geval Plint met zich mee, aangezien die al weet van de dingen die er spelen. Hij zal via hem maar proberen om wat info te pakken te krijgen.
Intussen wacht hij op reacties van de anderen, en kijkt of zij het met hem eens zijn of nog andere ideeën hebben.
door Dworin draak, 226 / 726 gepost: 13-1-2005 om 9u44
Re: Scène 4: Toog en toga
Even zoekt Rod steun bij de enige gaslantaarn waar deze straat zich in mag verheugen. Dan vermant hij zich en loopt zo rechtop mogelijk naar de eerste de beste straathoek om uit het zicht van de kroeg te raken. Vaag is hij zich bewust van Trashmir, die dezelfde kant uit wandelt, en Eric, die nog asem heeft voor wat fluisterwerk. Dat laatste is aan Rod echter niet besteed, want niet zodra is hij om de hoek of hij zakt tegen een muur in elkaar.
Eindeloos zuigt Rod zijn longen vol; hij had niet geweten dat hij zo leeg was. De zuurstof trekt door zijn lichaam en langzaam krijgt de wereld om hem heen weer wat kleur. Voor zover daar in deze wijk sprake van kan zijn dan altijd. Geen wijk voor deftige mensen, inderdaad, denkt hij.
Hebben we nog geld over voor een sandwich? vraagt hij abrupt. Hij kan zijn hoofd even niet bij de opdracht bepalen; het ongewoon vroege ontbijt, de spanning en het verstreken lunchuur hebben daartegen samengespannen. En waar zouden we die kunnen vinden?
door Ulfgar pluijmvee, 725 / 2151 gepost: 13-1-2005 om 10u34
Re: Scène 4: Toog en toga
"Geld is er nog wel van mijn kant. En ik begin eigenlijk ook wel trek te krijgen. Allicht dat we even wat kunnen 'doornemen' bij een of andere eettent?"
Eric voelde hiervoor eigenlijk weinig honger, maar nu de spanning is weggevallen merkt hij pas goed hoe weinig hij gegeten heeft. Het vroege ontbijt vanochtend heeft hem alleen van z'n ergste honger weerhouden, maar zo langzamerhand zou wat eten hem toch wel smaken.
Probleem is nu nog wel om in deze contreien een eetzaak te vinden, het liefst eentje waar ze niet uitgesmeten worden, al dan niet vanwege vermeende Joodse contacten of vanwege klederdracht.
Zichzelf verbazend over hoe hij kan nadenken over een eettent, kijkt hij vragend Trashmir aan.
door Raska mandraak, 3439 / 10811 gepost: 13-1-2005 om 11u54gewijzigd door Raska 13-1-2005 om 11u55
Re: Scène 4: Toog en toga
Die heft zijn schouders op. 'Hmm, mij goed. Na wat er juist is gebeurt kan ik wel een borrel gebruiken. Maar ik heb er geen idee van hoe laat het is.' Hij haalt zijn handen uit zijn zakken. Ik ken wel een paar goedkope eetplaatsen. 'Hole in the wall' is niet duur over het algemeen en daar gaan we niet buiten gegooid worden. Maar... hij kijkt even rond. ...van hieruit is dat een heel eind wandelen en die tijd hebben we niet echt. Daar bovenop ken ik deze buurt even goed als jullie, maar ik kan het eens vragen.
De Est kijkt rond of er een man in de straat rond kuiert die er op zijn minst Russisch uit ziet en die niet zichtbaar is vanuit het café waar ze juist zijn buiten gezet. Iets verderop loopt inderdaad iemand. Trashmir wandelt er naartoe. *Mijn beste, mag ik even storen?* Deze vraag was eerder uit beleefdheid, want de smokkelaar wacht niet op een antwoord. *Ik zoek een eetgelegenheid hier in de buurt die niet te duur is.* Ik ben niet zo rijk zie je, wil Trashmir er nog aan toevoegen. Maar dat laatste laat hij, niemand is in deze buurt rijk, dus het is niet nodig te vermelden.
Hij wacht even op een antwoord.
door DeHeld Stamgast, 3649 / 6056 gepost: 13-1-2005 om 12u20
Re: Scène 4: Toog en toga
De argeloze wandelaar, boomlang en met een ronde kop, trekt een scheef gezicht wanneer hij wordt aangesproken.
"Ach man, wat sta je nou weer te bedelen. Spreek toch Engels zoals iedereen! "
Een zuchtje wind doet de morige zwarte jas rond hem heen wapperen. Hij staat pal, wachtend of zijn bevel wordt uitgevoerd.
"Wat moet je? "
door Raska mandraak, 3445 / 10811 gepost: 13-1-2005 om 12u26
Re: Scène 4: Toog en toga
Trashmir kucht ongemakkelijk wanneer de man hem in het Engels aanspreekt. Hij zou toch gezworen hebben dat het een Rus was.
'Mijn excuses, beste. Ik vroeg of er hier in de buurt ergens een eetgelegenheid is.' Hij schraapt zijn keel. 'Maar niet dat eetcafé hier om de hoek want dat is nogal duur heb ik zo op het eerste zicht precies gezien.'
door DeHeld Stamgast, 3650 / 6056 gepost: 13-1-2005 om 14u33
Re: Scène 4: Toog en toga
De man haalt zijn schouders op. Hij wijst de kant waar jullie eerder vandaan kwamen. "Die kant kan je koosjer eten krijgen, gewoon naar rechts en een beetje voorbij de kerk, wel synagoge eigenlijk. Anders volg je hier maar de straat tot die splitst. Daar is een omnibushalte, en zijn er een paar pubs en theehuisjes. "
naar boven
© mandragon web team - 2000-2012disclaimer - privacy 0.6548 s