Scène 14: Naar het lange zwijgen

Een intern bericht sturen
Aan:
CC:
Onderwerp
Bericht
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
Reageren op dit item
Titel
Reactie
vet - cursief - onderlijnd - titel - link tekst - alinea - voorbeeld
  Gebruik mijn ondertekening
22-7-2007, 12u11, door DeHeld
Trashmir trok onrustig met zijn schouders. Hij had er allesbehalve naar uitgekeken om naar de hoorzitting te moeten komen. Zijn afwezigheid zou echter alleen vervelende vragen veroorzaken, en hij wilde het spel meespelen. Uiteraard had hij op voorhand besproken met de anderen, om hun verklaringen op elkaar af te stemmen. Eric Cutter had het allemaal al vaak gedaan, hij kwam als enige echt natuurlijk over. Vanzelfsprekend had de groep ook al bij Meneer Herbert zijn op wachting gemaakt.
Die zat ook in de zaal. Het was dankzij de sensationele berichten in de kranten erg druk op de publieke zitting, maar de steeds gedienstige politie had de eerste rijen vrij gehouden voor de gegoede burgers, die achter de getuigen mochten gaan zitten. Onder hen zat een aantal politici. Als bloedhonden hadden ze media geroken na de eerste sensationele krantenkoppen. Om zich in de belangstelling te werken hoefden ze enkel nog een mening te ventileren. Om iedereen wat stoom te laten afblazen was er zelfs een debat gepland in het Parlement. Daarom waren ze dus allemaal zo attent om Herbert te begroeten. Meneer Herbert nam het allemaal met een minzame glimlach op.
Het maakte op zijn werknemers een valse indruk, hoewel Eric zorgvuldig had uitgelegd dat de druk op de politie in hun voordeel zou spelen. Aangezien niemand hen zou geloven als ze het hadden over een groep fanatici die een golem hadden gebouwd, moesten ze allemaal zwijgen. De politie zou echter gedwongen worden om snel te praten.

De afspraak was dat ze later op de middag naar het huis van Herbert zouden komen. Voor hun getuigenis zou het uitlekken van een bezoekje alleen maar lastig geweest zijn, zei Herbert. Voor Trashmir kwam nu het belangrijkste stuk: de betaling. En dan wegwezen. Alle Russen konden wat hem betrof barsten. De boekenhandelaar Yonathan leefde nog steeds, volgens de dokter werden zijn kansen beter met elk uur. Die zou nog wel eens bezoeken voor hij helemaal hersteld was. De rest van hen hoefde hij niet meer te zien.

Eindelijk was het hun beurt. Eric Cutter nam, bedaard in zijn elegante maatpak, het woord. De voorzitter ondervroeg hem over zijn achtergrond, persoonlijke gegevens en dan over waarom hij aanwezig was op die bepaalde avond. Cutter had zich voorgenomen om het gesprek zo snel mogelijk naar de moord op rabbi Moshe te leiden en slaagde daar wonderwel in. Hij hoefde zich slechts twee keren te verontschuldigen voor onnauwkeurigheden in zijn getuigenverklaring, en wist dat daar geen aandacht aan zou worden besteed. "Gezien zijn ervaringen als politieambtenaar" ging zijn ondervrager over naar de moord op de rabbijn, en welke opvattingen Cutter daaromtrent gevormd had.
Nu moest hij gewoon de lijn inhalen. Er waren duidelijk spanningen geweest met een klein groepje vandalen. De Joden werden bedreigd. Ja, hij had zelf met hen gesproken en ook hij was bijzonder aggressief behandeld. En dan nu de afwerking: hij wilde uiteraard niet de plaats van de rechter innemen, en tegelijk moest hij erkennen dat de blinde woede en de aard van de schade hem deden denken aan een uitbarsting van jodenhaat. Dat een dergelijke pogrom mogelijk was in het hart van het Britse Rijk!
Hij gebruikte bewust het woord 'pogrom' om mee te stappen in de media-heisa. De mensen in deze zaal moesten eens vermoeden hoeveel erger de waarheid was, en hoeveel moeilijker te geloven.

Ook de twee anderen geven hun verklaringen. Na het detailverslag van de autopsies moeten ze nu weer een hele tijd door wettelijk gemekker zitten. Eric is de enige die kan volgen waarover het gaat.
Kort na het middaguur komt de hoorzitting tot een eind: de aangetroffen lichamen en de gewonde die later ondanks goede zorg overleed, zijn moedwillig en op een beestachtige manier vermoord. Hun identiteit is in de meeste gevallen met voldoende zekerheid bekend, en ze zijn vermoedelijk het slachtoffer geworden van een samenzwering. De politie wordt in de persoon van inspecteur Plint opgedragen om de daders en aanstichters voor het gerecht te brengen.

Nu aan de procedure is voldaan, en de vele mannetjes met notitieboeken hun lezers kunnen vergasten op de onsmakelijke details, stroomt de mensenvloed het kleine zaaltje uit. Dat was dat wat de hoorzitting betreft. Nu hebben Eric, Trashmir en Rod allen nog wel iets af te handelen.

Reacties

door Dworin
draak, 673 / 726
gepost: 22-6-2007
om 4u43
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Hoewel iedereen het volste vertrouwen had gehad in de goede afloop van de hoorzitting, was Rod toch opgelucht dat dit onderdeel voorbij was. Liegen had nooit in zijn aard gelegen en dat hij rood haar had en snel bloosde was iets dat daarbij een grote rol had gespeeld. Zo kalm mogelijk loopt hij achter Eric aan die voor hen uitloopt en geroutineerd enkele verslaggevers ontwijkt.

Het gerechtsgebouw was overduidelijk ingericht om mensen te imponeren, maar na de doorstane verschrikkingen werkte het bij Rod eerder averechts. Het statige aplomb kwam eerder koddig bij hem over en hij deed zijn best een binnenpretje te onderdrukken toen de zware deuren van de zaal met een holle dreun achter hen dichtsloegen.

In gedachten ging hij terug naar de nacht toen Edith hem van het politiebureau was komen ophalen. In het huurrijtuig was hij stil geweest en had hij bleekjes gezien, zo had ze hem later toevertrouwd. Eenmaal thuisgekomen was hij ingestort en had het zijn eega veel tijd en geduld gekost om uit de opmerkingen die hij tussen de halve huilbuien door kon uiten het hele verhaal te reconstrueren. Hij schaamde zich wel een beetje dat hij als bijna gepensioneerde man zich zo had laten gaan, maar aan de andere kant: wie had nu ooit zoiets gewelddadigs meegemaakt. Hij was er bijna zijn haat voor Schotten door vergeten. Aan de andere kant, er waren zelfs Amerikaanse verslaggeves die aan het rondneuzen waren, en Rod had de gelegenheid niet voorbij laten gaan te vermelden dat zijn zoons in Amerika woonden. Misschien dat ze zijn naam in de krant zouden zien en eindelijk contact met hem opnemen?

Veel tijd voor hun afspraak met Herbert hadden ze niet; thuis middageten zou er niet inzitten. Rod wenkte naar zijn vrouw die hem buiten al stond op te wachten. Hebben jullie nog iets dringends te doen, jongens?, vroeg hij aan Eric, Trashmir en Hawk, die zich wat afzijdig stond te houden. Anders kunnen we misschien even wat eten in die pub daar en daarna naar onze afsprak gaan. Ze zouden hun verhalen nog eens opnieuw afstemmen.
door Raska
mandraak, 7395 / 10811
gepost: 23-6-2007
om 11u56

gewijzigd door Raska
24-6-2007 om 10u16

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir was nog nooit in een gerechtsgebouw geweest. Hij vermeed die dingen als de pest en de Russen stelden over het algemeen niet in een gerechtsgebouw terecht. De koele gerechtigheid van een kogel op een open vlakte was alle gerechtigheid die Russen aan Esten gaven. Ook sinds hij naar Londen was gevlucht was hij nog nooit opgepakt, of toch nog niet voor een rechtbank moeten komen. Hij was dus op zijn zachts gezegd niet echt op zijn gemak.
Het feit dat ook Rod de hele zitting heeft moeten uitzweten, dat Hawk de hele tijd zo stil mogelijk was en dat Eric het woord voor hen had gevoerd maakte hem dan ook gelukkig. Zo te zien kwam alles toch nog op zijn pootjes terecht.

Als ze het grote gebouw na lang gepalaver dan toch achter hen lieten sloeg hij zijn kraag op tegen de gure wind en stak hij zijn handen diep in zijn zakken. Rod wuifde naar iemand, zijn vrouw misschien? Goed idee, Rod. Ik heb honger als eeen paard. beaamt hij de Ier. Hij had met heel dat gedoe gisteren geen avondeten gegeten en het ontbijt dat hij deze morgen snel had binnen kunnen spelen was niet meer dan twee sneden oudbakken brood.

Met een lege maag en een ietwat minder bezwaarde geest wandelden de vier mannen en Rod zijn vrouw naar de pub waar ze een paar dagen geleden ook iets hadden gegeten. Trashmir zette zijn schouder tegen de deur, ze konden al binnen komen. Tevreden liet hij zich op een stoel aan een donkerhouten tafeltje ploffen. Hij grist de menu van het tafelblad terwijl Eric, Hawk en Rod en zijn vrouw zich erbij zetten. 'Ik neem een salade, niet te zwaar.' mompelt hij. 'En een gin om door te spoelen', alsof iemand iets anders had verwacht...
Trashmir was tevreden dat hij die mannen van de heilige bende een hak had kunnen zetten.
Hopelijk zouden die Fielder en Tupence eveneens het gerechterlijke schot krijgen, of deden ze dat in Londen niet? Zijn kinderlijke zelf was tevreden met de zaak en alhoewel hij besefte dat het maar kleinzierige wraak was, was hij behoorlijk blij dat iedereen die ook maar iets in slechte zin met deze zaak te maken had gehad dood is of gevangen zit.

Terwijl de gin werd gebracht nam hij zich voor om niet te veel meer in de Russische wijk te komen. Met de vrolijke gedachte dat hij dat had besloten nam hij tevreden een grote teug en grijnsde, zoals altijd.
door Dworin
draak, 675 / 726
gepost: 24-6-2007
om 10u07
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod bestelde voor Edith en hemzelf. Na veertig jaar wist hij wel wat ze wilde hebben. Niet dat ze zo vaak in pub aten, trouwens. De laatste keer was alweer enkele maanden geleden, omdat ze veel van hun geld aan de Ierse club afdroegen. Van drank bij het middageten hield hij niet, dus vroeg hij om een kan thee. Ook Eric en Hawk plaatsten hun bestelling en het gezelschap keek de bediening na die met hun wensen op een briefje vermoeid naar achter de toonbank schuifelde.

Mr Herbert heeft het recht precies te weten wat er gebeurd is. begint Rod plompverloren. Bovendien voel ik er weinig voor om ten behoeve van Skolnik een mooi verhaal te verzinnen. De lafaard zou ons hebben laten stikken als hij de kans had gekregen.
door Raska
mandraak, 7403 / 10811
gepost: 24-6-2007
om 10u23

gewijzigd door Raska
24-6-2007 om 10u24

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir had niet vreemder kunnen kijken als Rod had gezegd dat hij had besloten om de schat aan het einde van de regenboog te gaan zoeken.
'Je wilt alles tegen Herbert vertellen? hij was zich pijnlijk bewust van Rods vrouw. Hoeveel wist zij er van af? 'Dan kunnen we het wel schudden... Hij buigt zich over het tafeltje 'Rod, in godsnaam wat ga je hem zeggen? fluistert hij. "'Luister eens Herbert, we hebben het allemaal opgelost door de secretaris van je fabriek door de kop te schieten en eigenlijk was het allemaal de schuld van jou bekrompen volkje..."
Laat hem toch in de waan dat het allemaal de heilige bende was.
Hij gaat terug wat meer naar achter zitten. Discretie had hij gevraagd, dat is mooi mislukt. Laat hem alsjeblieft denken dat wij er niet voor hebben gezorgd dat het wijd en zijd in de kranten is uitgespreid.
door Dworin
draak, 677 / 726
gepost: 24-6-2007
om 10u43
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod is op zijn beurt verbaasd over het verbeten verzet van Trashmir tegen zijn plan. Vergeet niet dat er nog een boek is, Trashmir, begint hij zijn verweer. Als we niet duidelijk maken hoe gevaarlijk dergelijke dingen zijn gaan mensen dat opnieuw zien als verdediging tegen heilige bendes. Eentje hebben we nu opgerold, maar er zullen snel genoeg nieuwe voor in de plaats komen.

Hij doet er even het zwijgen toe wanneer een ober het bestelde op tafel kwakt. Zodra ze weer alleen zijn vervolgt hij, Natuurlijk, hoe dat met dat pistoolschot gegaan is hoeft hij niet exact te weten. Maar al het andere ... dat kunnen we toch niet zomaar achterhouden? vertwijfeld kijkt hij zijn kameraden aan. Is hij nu de enige die loyaliteit voelt voor Mr Herbert? Edith kijkt de andere kant op. Ze staat hier buiten en wil zich er ook duidelijk niet in mengen. Met een gemompeld excuus trekt ze zich terug in de richting van het damestoilet.

Hawk kijkt hem niet-begrijpend aan. Hij heeft te weinig gezien in de fabriek om goed te begrijpen wat er aan de hand is geweest, en hun verhalen heeft hij niet helemaal kunnen plaatsen. Ook Eric kijkt ondoorgrondelijk, die is kennelijk nog alle opties tegen elkaar aan het afwegen.

Plotseling voelt Rod zich vreselijk alleen. Het staat voor hem als een paal boven water dat ze open kaart zullen moeten spelen, maar nu hij met argumenten moet komen, kan hij niet bedenken wat hij juist moet zeggen. Hij trommelt wat met zijn vingers op tafel. En toch ... hij maakt zijn zin niet af.
door DeHeld
Stamgast, 5336 / 6056
gepost: 25-6-2007
om 15u14
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Hawk beantwoordt Rods vragende blik met een onverschillig schouderophalen. "Niet naar mij kijken, ik heb zelf het volledige verhaal nog niet gehoord. Ik ben al lang bij dat we er zo ongedeerd zijn uitgekomen. Als ze daar niet waren beginnen zingen, had ik het niet verdacht gevonden dat die ploeg arbeiders naar binnen was gegaan, maar nu was ik er toch op het juiste moment. Dat wil ik maar even in herinnering brengen, nu de buit gaat worden opgehaald."

Eric krult op zijn beurt afkeurend zijn lip als hij hoort dat de andere Ier zijn eigen aandeel zo in de verf zet. Er waren teveel doden gevallen om van succes te spreken, had hij beseft na de aanvankelijke vreugde dat hun groep nog volledig was. Trashmir had ook een punt: ze wisten niet of Herbert blij was met de afloop. "Wat we daar nu net binnen gehoord hebben," hij gebaart in de richting van de zaal waar de hoorzitting was "dat wordt de juridische waarheid. Als ze de wapens in de Three Crows nog niet gevonden hebben, doen ze dat eerstdaags. Dat bevestigt de vermoedens en versterkt zaak voor de aanklager van de kroon, de hoge kringen leunen op de politie om snel en "efficiënt" te werken, en daarna op de rechter. Daar kunnen we niet veel meer aan veranderen, zelfs al zouden we willen. Ik weet niet of het een goed idee is of Herbert een andere versie van het verhaal te vertellen. Ik ben ook, met alle respect hoor Rod, niet echt overtuigd dat Herbert de ideale persoon zou zijn om zo'n verhalen tegen te vertellen. Hij zou misschien nog geneigd zijn om zelf een verzameling boeken aan te leggen. Dat nog terzijde, we hebben de opdracht niet uitgevoerd in de zin dat we niet echt weten wie Moshe heeft vermoord... hoewel ik daar mijn vermoedens over heb. Wat doen we daaraan?"
door Dworin
draak, 680 / 726
gepost: 26-6-2007
om 4u03
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Erics laatste vraag is het makkelijkst te beantwoorden. Silverstein was schuldig genoeg aan die moord en hij zal niet meer tegenspreken. Maar, ermm, dat wilden we dus zo niet naar buiten brengen? Als we alles in de schoenen van de heilige bende schuiven, dan moet de moord op Moshe daar zeker ook bijhoren. zegt hij tussen de happen van het onbestemde maal dat op zijn bord ligt door. Gelukkig is het flink rumoerig in de pub. Hoewel Rod op gedempte toon spreekt zal niemand hen kunnen horen, zelfs zijn makkers hebben al moeite hem te verstaan. Toch voelt hij zich niet zo op zijn gemak.

Hij denkt nog heel even na. Mr. Herbert geloofde van het begin af aan al niet dat hem om de heilige bende ging. Daarom heeft hij ons immers in de eerste plaats al gevraagd, nietwaar? Hij wacht geen antwoord af op zijn vraag. Bovendien ... de politie zoekt niet verder nu ze hun dader hebben, maar ... waarom was iedereen daar 's avonds na sluitingstijd in de kelder? Hoe kon de heilige bende daar zomaar binnen lopen? Het klopt allemaal niet. Mr. Herbert zal ons niet geloven tenzij we de waarheid vertellen, daar is hij te slim voor. Uit oerinstinct verdedigt de knecht zijn baas.

Inmiddels komt Edith terug aan tafel. Langer had ze het niet kunnen uithouden op het stinkende hok dat voor toilet doorging. Bovendien, het eten was dubieus genoeg nu het nog warm was, om het af te laten koelen stiet de vrouw tegen de borst.

Nog iets, vervolgt Rod, die halsstarrig probeert door de zwijgende verdediging van zijn kameraden te breken. Yona en Kalistyn weten alles. We kunnen Yona natuurlijk niet meevragen, die ligt nog zeker een paar weken thuis, maar Kalistyn zou ons verhaal kunnen ondersteunen.
door Raska
mandraak, 7416 / 10811
gepost: 26-6-2007
om 10u14
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Silverstein is inderdaad de schuldige. Wie uiteindelijk de trekker heeft overgehaald doet er niet toe. beaamd hij Rod. Het feit dat Silverstein er onderuit zou geraken zonder enige straf stootte hem inderdaad een beetje tegen de borst, maar het zij zo. Eric had gelijk: het zou slecht zijn om twee verhalen de wereld in te sturen. Het verhaal dat nu algemeen wordt geloofd en het waargebeurde. Langs de andere kant: Herbert zou zijn mond wel kunnen houden, daar niet van.
De sla die voor zijn neus stond was een beetje verlept, maar lekker genoeg om zijn rollende maag tevreden te stellen. Hij prikt zijn vork in het groen en stopt wat groenten in zijn mond.
Maar als hij pissig genoeg was, dacht hij verder, zou hij bij het eerste het beste politiebezoek vertellen dat Rod, Trashmir en Eric er alles mee te maken hadden en dan was het hek van de dam. Dan konden ze wel inpakken. Nee, het was het beste om niets te vertellen. Dat zei hij dan ook nog eens tegen Rod.

Binnen werd het broeierig warm, met een aantal grootse armbewegingen trok hij zijn jas uit en hing die over zijn stoel. Dan bedacht hij zich plots iets: zou Herbert af hebben geweten van de golem? Zo ja, dan moest hij niet ver zoeken om te weten wat er mis was gelopen. Maar dan zou het ook stom zijn dat zij drie in het begin op de zaak waren gezet. Als hij van de golem afwist veranderde dat wel zijn hele idee. Dan was het beter open kaart te spelen en uit te leggen waarom ze alles in de schoenen van de heilige bende hadden gestoken.

Maar hij ging er vanuit dat Herbert niets wist, dat hij buiten het clubje van Yakov, Skolnik, en alle anderen was gehouden. Had hij anders zelf niet kunnen verzinnen wat er met Moshe was gebeurd?
De sla voor zijn neus vordert gestaag en met een beetje brood sopt hij de vettige saus op de bodem op.
door Dworin
draak, 683 / 726
gepost: 27-6-2007
om 4u18

gewijzigd door Dworin
27-6-2007 om 4u20

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod wordt langzaam chagrijnig. Mr. Herbert had hen gevraagd omdat hij vermoedde dat er iets aan de hand was wat de politie niet toevertrouwd kon worden, iets wat de politie niet zou geloven.

Als Mr. Herbert had gedacht dat het de Heilige Bende was, had hij de zaak wel aan de politie over kunnen laten. Hij wist misschien niet precies wat er aan de hand was, maar beslist wel dat er iets niet pluis was met de zaak. Hij zal de officiele versie stomweg niet willen geloven. Rod klinkt vermoeid. Misschien moest hij zijn verzet opgeven. Misschien moest hij de anderen maar het woord laten doen.

Maar hij was aangesteld als belangenbehartiger van Mr. Herbert! Hij kon dit niet zomaar laten passeren. Tot nu toe was hij betrekkelijk passief meegelopen, maar nu moest hij pal staan! Trouwens, wat kan Mr. Herbert verder met de informatie doen? Naar de politie lopen en ze uitleggen hoe de zaak echt zit? Ze zien hem komen!
door DeHeld
Stamgast, 5339 / 6056
gepost: 27-6-2007
om 13u47
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Met dat laatste kon Eric het niet meer eens zijn. "Precies. Stel dat wij met dit verhaal naar Herbert stappen. Die zal ons zien komen! Bovendien vind ik dat Trashmir er wel heel licht over gaat. Wie de eigenlijke moord pleegde lijkt mij toch wel belangrijk. Silverstein kan toch niet schuldiger zijn dan de hand die het mes vasthield?"

Hawk onderbreekt hem: "Silverstein heeft zich aan onze justitie onttrokken, hij zal voor een hoger gerecht verschijnen. Dat doet er niet toe. De eigenlijke dader als het al niet Silverstein was, want dat punt is me nog steeds niet duidelijk, komt er mee weg omdat hij toch niet in het verhaal past. Geen bewijzen is geen straf. Natuurlijk, als je weet wie het gedaan heeft, hoeft dat nog niet te betekenen dat wij geen gerechtigheid kunnen doen geschieden. Dat staat los van het verhaal dat we aan Herbert vertellen om onze beloning op te strijken."

Met enige moeite beheerste Eric zichzelf genoeg om het "onze" gedeelte te negeren. Of Hawk het lef zou hebben om mee te gaan naar Pondicherry Lane viel nog te bezien.
"Precies. Wij kunnen er nu wel wat aan doen, en wij zijn de enigen. Over hoeveel we nog willen vertellen dat de officiële versie niet zal halen... ik zou de golem zelf er buiten laten.
Eric spoelt de laatste woorden door met de lauwe pint bier die de helft van zijn maaltijd vormt. Het andere deel, het uitgedroogde broodje met cheddar en augurk, geeft de indruk dat het het minst gezonde deel van de lunch is.
door Raska
mandraak, 7429 / 10811
gepost: 3-7-2007
om 11u48

gewijzigd door Raska
3-7-2007 om 11u49

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Ze geraakten in een welles-niettesspelletje verzeild en daar had Trashmir eerlijk gezegd geen zin in. 'Silverstein is zo schuldig als wat. En hij is dood, wie gaat ons tegen spreken? Ik bedoel: als ik iemand de opdracht zou geven om iemand een mes in de rug te steken ben ik toch ook schuldig? Toch niet alleen de man die uiteindelijk het mes op de juiste plaats gaat planten.' De Est bijt op zijn onderlip. 'Ik vermoed dat we het ook aan Skolnik zouden kunnen vragen, hij heeft ons immers naar het lijk gebracht dus hij zou moeten weten wie de kerel was. Daarbij: hij heeft er alle belang bij dat hij vooral niet als schuldige wordt aangeduid. Met de recente ontwikkelingen zal hij misschien maar wat blij zijn dat hij de schuld nog meer van zich kan afduwen.

Het bord met de salade voor zijn neus is leeg, evenals zijn glas. Over welke versie van het verhaal ze gaan vertellen gaat hij niet meer dieper in. Hij merkt dat Rod verbazingwekkend standvastig is. Dat had hij niet van de kantoorklerk verwacht. Maar het leek de smokkelaar nog altijd behoorlijk dom om de officiële feiten te gaan doorspelen. 'Ik zou onze betrokkenheid bij de doden er buiten laten Rod, dat is iets dat je ons moet gunnen. Wie weet koestert Herbert de nodige wraakgevoelens tegen ons omdat we iets te maken hebben met de dood van zijn halve arbeidersstaf. Laat het hele gedoe met de golem vallen. Vertel dat Silverstein met de Heilige bende samen heulde en dat hij de infiltrant was die Moshe heeft neergestoken.'

Dat zou best kunnen, waarom niet?
door Dworin
draak, 687 / 726
gepost: 4-7-2007
om 10u38
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Ons aandeel hoeven we zeker niet uit te lichten, zegt Rod, tot zichtbare opluchting van Eric, We zouden bijvoorbeeld ook kunnen zeggen dat we de zaak te laat doorgrond hebben en dat de golem zijn schade had aangericht voordat we ter plaatse kwamen. Restte ons slechts de letter eraf te schieten en de dokter en de politie te halen. Het verbaast Rod dat hun tolk zo halsstarrig is. Dat Silverstein de leider van de arbeiders was hebben we van Skolnik gehoord. Zo beter?
door Raska
mandraak, 7431 / 10811
gepost: 4-7-2007
om 11u17
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir wikt en weegt. Waarom was geld gaan vangen bij je opdrachtgever altijd zo moeilijk? Hij vroeg zich af wat Herbert zelf allemaal wist, misschien was hij op de hoogte van de golem. Grote kans toe als die elke nacht door de jodenwijk paradeerde. Maar hij gaf zich gewonnen. 'Het is goed Rod, jij mag het woord voeren bij Herbert. Ik wil alleen maar uitbetaald worden zonder nog eens holmes te krijgen met de politie.'
Hij kijkt naar Eric en de vrouw van Rod en hij geeft een klapje op de tafel. 'Wat zeggen jullie? Gaan we eens naar Herbert? Ik wed dat onze teergeliefde Krugenflashe niet kan wachten om ons terug te zien.' grijnst hij.
door Dworin
draak, 688 / 726
gepost: 4-7-2007
om 11u37
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Een schaduw verduistert ogenblikkelijk de opgeluchte uitdrukking op het gezicht van Rod. Dat hij Trashmir meehad was fijn, het vooruitzicht Krugenflasche weer te zien ...

Hij gebaart naar Edith dat ze gaan opbreken. Ik ga nu naar huis, zegt ze uit zichzelf, per slot van rekening heb ik niets met jouw baas te maken. Rod begeleid haar naar de deur en installeert haar in een huurrijtuig waar hem de belofte ontwrongen wordt niet te lang weg te blijven.

Dan kan het drietal op weg naar het huis van Mr. Herbert. Tot ergernis van Eric is het de andere Ier, Hawk, die een huurrijtuig aanroept. Even overweegt de barman dat hij Hawk kan laten instappen en zelf een ander rijtuig aanroepen. Per slot weet de Ier niet waar hij naartoe moet. Dan hijst Rod zich echter al achter Hawk in het rijtuig en geeft het adres aan de koetsier. Er rest geen andere keuze dan achter de Ieren het rijtuig te bestijgen.

De rit gaat door het betere deel van Londen ditmaal. Gelukkig zijn ze erop gekleed, omdat ze net uit het gerechtsgebouw komen. De weinige mensen op straat zien er respectabel uit, op weg naar een zakenbespreking of soortgelijke werkzaamheden nastrevend.

Bij Mr. Herbert in de straat betaalt Rod de koetsier terwijl de anderen uitstappen en door de oprijlaan naar de imposante voordeur lopen. Rod sukkelt ze op een drafje achterna. Hoe anders voelt het om hier te lopen nu ze weten hoe de zaak in elkaar zat. Alleen nog even verslag uitbrengen en dan zat het erop.
door DeHeld
Stamgast, 5351 / 6056
gepost: 4-7-2007
om 16u32
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Tijdens de anders weinig gebeurtenisvolle rit probeerde Eric nog steeds halfslachtig zijn punt te winnen dat Skolnik schuldig was en dus maar in de straf moest delen en dat SIlversteins schuld niet wegnam dat ze naar een moordenaar op zoek waren geweest, maar de anderen hebben zich toegelegd op de consensus dat Rod het woord zal voeren. Hij doet er tenslotte maar een ontmoedigd zwijgen toen, zekert dat er wel naar hem zou geluisterd worden als die Hawk er niet bij was.

Enigzins met tegenzin tsjokt hij naar het chique woonhuis in Georgiaanse stijl voor hem, dat door dezelfde Hawk goedkeurend wordt bekeken. Rod en Trashmir zijn tezeer in gedachten verzonken om echt aandachtig te zijn. Bij aankomst aan de voordeur blijft ook iedereen wachten tot Rod een beweging maakt om aan te bellen. Het was nu niet alsof ze dat konden verpesten, maar dit was vanaf nu zijn optreden.

De gasten worden binnengelaten door een van de diensters, onder toezicht van de nog steeds alomtegenwoordige hark Krugenflasche. Stijfjes, en dus niet uit zijn gewone doen, begroet die zijn gasten en voegt dara dan de schrandere opmerking aan toe dat het groepje plots vier leden telt. Rod neemt het vierde lid in bescherming door te zeggen dat die hen behulpzaam is geweest bij het oplossen van de zaak en dat hen niet was verteld dat ze niet mochten beslissen hoe ze het werk aanpakken.

De secretaris en rechterhand Krugenflasche kan daar niet meteen iets op aanmerken en gebaart iedereen dan maar om hem te volgen, tenslotte moesten ze "onverwijld tot bij meneer Herbert gebracht worden". Opnieuw zwijgend loopt de kolonne de trap op naar het imposante bureau van waaruit Herbert zijn financiële machinerie bestuurt. Het dikke tapijt neemt de echo weg van de voetstappen, waardoor de gang eindeloos groot lijkt te zijn. Achter de dubbele tropisch houten poort zit Herbert in de ontvangstkamer. Hij leunt achterover, beschermd door een dikke leren rugleuning, en bromt goedkeurend.
"Ah, daar zijn jullie. Kom binnen."
Zijn lange krullende lokken om het energieke gezicht hebben zich nog niet helemaal neergelegd bij de abrupte beweging.
"Jullie herinneren ongetwijfeld nog dat ik jullie hier heb opgedragen om na te gaan wie verantwoordelijk was voor het geweld. Jullie mogen me nu uitleggen waarom de politie maar liefst tien lijken uit mijn fabriek heeft gehaald op jullie verzoek."
Hij zwaait een dreigende vinger naar de enige in het groepje wiens gezicht hij niet herkent.
"Behalve jij. Jou heb ik bij mijn weten nooit wat gevraagd. Jij mag eerst uitleggen wat jij hiermee te maken hebt?"
door Raska
mandraak, 7432 / 10811
gepost: 6-7-2007
om 12u26
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Hawk maakt een halve buiging. 'Ik ben Hawk, meheer' Hij wijst naar Rod. 'Een landgenoot van Rodderick' en hij glimlacht minzaam 'Ik moet toegeven dat de hele zaak me nog niet duidelijk was maar ik ben een grote hulp geweest voor deze drie heren hier. Zonder mij hadden ze nu in een lastiger pakket gezeten. Ik weet dat u nooit om mij heeft gevraagd maar ik vermoed dat u het zich niet had beklaagd als ik er al van het begin was bij geweest' Eric, Trashmir en Rod bevestigen hoofdknikkend het verhaal van Hawk al was het meer om hem te steunen dan uit overtuiging.

Goed, Hawk had meegeholpen. Dat kon Trashmir niet ontkennen en hij was een goede hulp geweest, ook dat zou de Est niet ontkennen. Maar de Ier was wel zonder dat hij het wist komen aandraven, het bleef een Ierenvriendje van Rod. Het leek hem dan ook logisch dat Rod hem wat in bescherming nam. En uiteraard zijn beloning deelde met de man. Het leek hem ongepast om meer geld te gaan eisen van Herbert. Je moest kunnen beseffen wanneer je in de fout was gegaan. En breed uitgesmeerd over de pagina's van de krant dat er een hoop lijken waren gevonden in een fabriek was nu niet direct discretie of goede reclame voor de buurt.
Maar Herbert zou het langs de zonnige kant moeten bekijken, hij is van die zeikheilige teringbende vanaf. Dat hij eens lacht, verdomme,...
door DeHeld
Stamgast, 5355 / 6056
gepost: 6-7-2007
om 17u27
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Herberts plastische gezicht lijkt even te kauwen op deze verantwoording.
"Daar komen we later dan nog wel op terug. Misschien dat jullie dan eerst maar eens moesten uitleggen hoe het komt dat julie in mijn fabriek zijn beland met een heleboel van mijn werknemers die op gruwelijke wijze vermoord zijn. Mij klonk het allemaal niet zo als een succes. Hier klinkt het misschien anders als in de rechtzaal. Ik meen overigens ook te hebben aangedrongen op discretie. Nu is dit niets wat ik niet aankan, maar ik ga niettemin erg aandachtig luisteren naar wat jullie te vertellen hebben."
door Dworin
draak, 690 / 726
gepost: 9-7-2007
om 8u58

gewijzigd door DeHeld
11-7-2007 om 12u14

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Zoals Trashmir gezegd, ehhh, Hawk heeft ons geholpen bij het onderzoek. begint Rod ietwat aarzelend. In het begin dachten wij, net als de politie, dat er verband zou bestaan tussen een zogeheten 'Heilige Bende' van jodenhaters uit de buurt en de moord op Rabbi Moshe. U zei echter van het begin af aan al dat de politie niet het juiste spoor zou volgens. Rod pauzeert even om hun opdrachtgever de gelegenheid te geven wat commentaar in te voegen, maar het levendige gezicht verraad niets over de gedachten die achter zijn krullende lokken verborgen blijven.

Ietwat teleurgesteld ploetert Rod voort. Daarin had u gelijk. De politie zat er zodanig naast dat het geen zin had hen de hele waarheid te vertellen. Als we het niet met eigen ogen hadden gezien zou ik het ook niet geloofd hebben. Ik denk nu nog dat het een droom was. Een vreselijke droom. Nog steeds komt er geen verbale reactie van Herbert, maar hij begint nu wel een klein beetje nieuwsgierigheid uit te stralen, iets wat hij probeert te verbergen achter ongeduld en irritatie over de omslachtige manier waarop Rod het onderwerp ter sprake brengt.

U bent waarschijnlijk van jongs af aan opgegroeid met verhalen over dergelijke verschijnselen. Of u ze ooit geloofd hebt of niet, de arbeiders in de fabriek hebben Moshe overgehaald zijn medewerking te verlenen aan het in het leven roepen van, of nou ja, het bouwen, of nee, het creëren, of ehhh, nu ja, een golem. En het is ze gelukt ook. Zweetdruppels parelen op Rods voorhoofd. Het lijkt opeens vreselijk warm te zijn in de ontvangstkamer van Herbert en hij voelt hoe zijn wangen felrood beginnen op te gloeien. Hij wil naar zijn kameraden kijken voor bevestiging, maar hij durft zijn ogen niet af te laten van de man voor hem.

Herbert laat zijn blik wel los, om even kort naar Krugenflasche te kijken, op zoek naar verstandhouding. Die geeft te kennen dat hij hetzelfde heeft gehoord. Herberts enige reactie is dan ook: Hé?. Rod staat onder enorme druk om meer duidelijkheid te scheppen, en besluit uit voorzorg toch nog even te omschrijven wat de golem is: Ziet u, volgens de overlevering is de golem, volgens een oud joods verhaal althans,....
Herbert ontploft bijna: Ik wéét wat een golem is. Verklaar jezelf, vent! De rabbijn! De moord! De fabriek!.

Rod schuift naar achter in zijn stoel en verdwijnt bijna in de zachte kussens. Met een klein stemmetje vervolgt hij: Het is uit de hand gelopen. Ze zijn natuurlijk met de beste bedoelingen begonnen. De arbeiders beschermen tegen de heilige bende, enzovoorts. Groeiend ongeduld bij het duo Herbert en Krugenflasche maant Rod aan voort te maken met zijn verhaal. Vooral de secretaris lijkt zijn tong bijna niet te kunnen bedwingen.

Ze konden het niet in de hand houden en de golem sloeg een Engelsman dood. Misschien heeft u het gehoord, misschien ook niet. In ieder geval was daarna het hek van de dam en werd de zaak steeds explosiever. De woorden stromen nu van Rods lippen. Hoeveel er precies van waar is weet hij zelf niet, maar het zou tocg ongeveer moeten kloppen.

De rabbijn wilde de zaak stoppen om verder bloedvergieten te voorkomen, en daarom heeft de leider van de arbeiders, ene Silverstein, hem laten ombrengen. Rod laat de geschokte stilte die na deze woorden valt even de tijd om in te werken op hun gehoor. Wanneer Herbert zich voldoende hersteld heeft om een vraag te willen stellen, houdt Rod hem met een handgebaar tegen. Laat me eerst uitvertellen, alstublieft. Met behulp van Yonathan, de boekhandelaar, en ook wat anderen, hebben dit zover uit kunnen pluizen. We leerden ook dat de kelders onder de Kosher Meal company de plaats was waar de golem werd ehhh, nou ja, vandaan kwam. We zijn er met Mr. Skolnik naartoe gegaan, maar we kwamen te laat. We konden niets meer voor uw werknemers doen.

Het blijft even afwachten, zowel bij Rod's kompanen die met een bang hartje wachten of ze ernstig genomen gaan worden, als aan de overkant van de tafel, waar ze deze informatie proberen te ordenen in hun gekende universum.
Krugenflasche schiet dan maar zijn leenheer ter hulp. Dus... deze groep inspireerde zich op de legende van de golem, om zich te verdedigen tegen een vijandige groep. Ze doodden en van hun tegenstanders, en werden op hun beurt aangevallen in de fabriek. Moshe wilde ondertussen alles verraden en is volgens jou door Silverstein vermoord. Dat vat het zo'n beetje samen?.
Aan het gezicht van de secretaris valt af te lezen dat het hem zelf verbaasd dat de uitleg nog best wel aanneemlijk klinkt. Herbert zegt geen woord.
door Raska
mandraak, 7442 / 10811
gepost: 14-7-2007
om 11u16

gewijzigd door Raska
14-7-2007 om 11u16

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir hield achter de rug van de Ier een innerlijk applausje voor Rodderick. Alles uit de doeken gedaan, maar toch zo aangebracht alsof ze er niets mee te maken hadden. Wat ook wel zo was natuurlijk,... Maar toch, mensen zouden het snel fout gaan interpreteren.
Het doet hem deugd te zien dat Krugenflashe en Herbert het zelf ook een beetje moeilijk te geloven vinden. Hijzelf had ook nog altijd niet goed door hoe stenen konden leven. Geef hem maar beurzensnijders en bobbies. Trashmir weet hoe die werken, en hij weet hoe hij tegen hen in moet gaan. Maar levende stenen? Zelfs een ezel stoot zich geen tweemaal aan dezelfde steen, dus die les had Trashmir nu wel geleerd.

Maar Herbert blijft stil. En de smokkelaar wacht op een reactie van hun opdrachtgever, eerder zou hij zijn mond niet open trekken. De kans was net iets te groot dat hij het met zijn groot bakkes zou verknoeien. Hij moest die Krugenflashe nog altijd niet.
door Dworin
draak, 694 / 726
gepost: 16-7-2007
om 6u22
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod overdenkt snel wat hij zou zeggen. De samenvatting die Krugenflasche geeft stemt goed overeen met wat ze hen wilden laten geloven. Krugenflasche zei niet letterlijk dat de slachtpartij door de heilige bende gepleegd zou zijn, en Rod besluit dat maar blauw-blauw te laten. Verder is het zo'n beetje waar of ieder geval wat ze hen hadden willen laten geloven. Op een klein puntje na.

Zo zou je het wel samen kunnen vatten, inderdaad, geeft hij de secretaris toe, behalve dat ik niet zou willen zeggen dat Moshe de zaak wilde verraden. Hij wilde waarschijnlijk veeleer De anderen, met name Silverstein, overhalen de zaak te staken. We zullen er nu wel nooit meer achterkomen wat er precies is gezegd. voegt hij er met een zucht aan toe.
door DeHeld
Stamgast, 5399 / 6056
gepost: 21-7-2007
om 13u45
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Krugenflasche en Herbert wisselen een ietwat verwilderde blik. Een en ander zit hen zo te zien toch nog steeds niet goed met dit verhaal.
Krugenflasche voelt zich voldoende gesterkt door de twijfel bij zijn chef om zich persoonlijk in het gesprek te blijven moeien.

"Dus het was een georganiseerde aanval? Wie was volgens jullie die gedode Engelsman en wat is er met hem gebeurd? Het is het enige bewijs van die misdaad die volgens jullie gepleegd is."
Hij overweegt nog even de andere zaken die moeten worden uitgeklaard.

"En hoe komt het dat in de fabriek ook het lichaam is teruggevonden van een debielige kerel die helemaal niet voor meneer Herbert werkte? De politie had het over een voortvluchtige getuige."

Aan Herbert biedt hij onderdanig zijn schrandere conclusie aan:
"Als dit allemaal klopt zal de politie ongetwijfeld snel met bewijzen voor de dag komen. Het kan niet dat zo'n brutaal plan zonder enige getuige is uitgevoerd."
door Dworin
draak, 697 / 726
gepost: 22-7-2007
om 12u09

gewijzigd door Dworin
22-7-2007 om 12u11

Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Oei, hoe moest Rod Reb in zijn verhaal verwerken? Even paniekeert hij bijna. En de bewijzen die de politie zou moeten vinden ...

Hij dwingt zichzelf tot kalmte. De politie zal bewijzen vinden in de vorm van de vuurwapens die Hawk in de Three Crows geplant heeft. Hij houdt zichzelf voor dat het allemaal goed gaat komen. Alleen ...Hoe heette die Engelsman ook alweer, vraagt hij Trashmir en Eric, Ik kan me niet herinneren dat hij bij name is genoemd. Het had niet onze prioriteit, maar het zal eenvoudig genoeg uit te zoeken zijn.

Hij kijkt even voor bevestiging naar zijn kompanen. Die andere man die gevonden werd is, of ehhh liever ehh was Reb Pavel. Hij woonde achter de synagoge op de rand van het kerkhof. Hij moet iets geweten hebben van de moord op Moshe. We konden geen informatie uit hem krijgen toen we hem de eerste keer spraken. De dag erna, hij slikt iets weg, de dag erna was hij verdwenen. We hebben zijn spoor gevolgd en het leidde naar de Kosher Meal. Rod haalt even diep adem en denkt na hoe hij verder moet. Kennelijk wilde Silverstein hem ook onschadelijk maken. Door achter hem aan te gaan zijn zijn we achter de toedracht van de zaak gekomen. Echter, toen we met Mr. Skolnik binnenkwamen ... was het al ... ehhh voorbij. hij eindigt zijn verhaal zachtjes.

Het zit hem niet lekker dat hij moet liegen en zijn gezicht wordt er warm van. Hij voelt dat hij een kleur krijgt. Hij had gewild dat hij de hele waarheid had kunnen vertellen, maar de politie had ongetwijfeld de kogelwonden in Silversteins schedel gezien. Het zou teveel vragen geven ...
door Raska
mandraak, 7462 / 10811
gepost: 28-7-2007
om 10u09
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir haalt zijn schouder op als Rod bevestiging zoekt naar de Engelsman, maar knikt als hij het over Reb Pavel heeft. Wat Rod zegt lijkt allemaal te kloppen. Dat die Krugenflashe het eens geloofde...
De Est kijkt naar de twee andere kompanen die stil naast hem staan. Eric is onbewogen en staat kaarsrecht de reactie van Herbert en Krugenflashe aan te horen. Hawk spreidt een zekere nonchalantie ten toon en zijn lippen liggen in een grijns. Tijdens het relaas van Rod kan de smokkelaar niet altijd even gemakkelijk geconcentreerd blijven en zijn blik dwaalt af doorheen de kamer, over het dure meubilair en de dure spulletjes.

Dan dringt het tot hem door dat Rod gestopt is met spreken. Verwachtingsvol wacht hij op de reactie van Herbert en hij hoopt dat Krugenflashe zijn mond maar eens houdt. Wat hem betreft zou hij het liefste terug gaan naar zijn winkeltje en zijn gewone nachtelijke bezigheden. Genoeg levensgevaarlijk avontuur voor een dag of drie, genoeg Russen gezien voor de komende tien jaar.
door DeHeld
Stamgast, 5409 / 6056
gepost: 28-7-2007
om 21u28
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Een geladen stilte houdt even aan. Uiteindelijk trekt Herbert zelf zijn conclusies:
"Goed dan. Volgens jullie is rabbijn Moshe het zwijgen opgelegd door Silverstein. Hebben jullie daar enig bewijs voor? Natuurlijk, het is duidelijk dat hoe de zaken gelopen zijn nogal doen vermoeden dat jullie verhaal klopt... de aanval op de fabriek, daar moet wel bewijs voor zijn. Die zal de politie dan wel vinden. Ik neem aan dat hetzelfde geldt voor die zogenaamd verdwenen Engelsman..."

Herberts stem sterft weer weg, minder daadkrachtig dan toen hij begon. Zijn blik op steeds op zijn vier gasten gericht.
door Raska
mandraak, 7467 / 10811
gepost: 30-7-2007
om 10u36
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir kijkt onzeker heen en weer. Moest hij nu zeggen dat Silverstein het zelf had gezegd? Maar waarom zou hij dat hebben gedaan? De secretaris had toch geen enkele reden gehad om zoiets te zeggen, of hij moest meer reden hebben gehad. Bijvoorbeeld dat hij hen gevangen had genomen vlak voordat hij de golem vrij liet.

'Skolnik zal ons verhaal kunnen bevestigen' zegt Trashmir dan maar. Verder wil hij het woord aan Rod laten, de klerk was nu goed bezig. De Est zou het niet willen verprutsen. Hij beseft dat het misschien gevaarlijk is om Skolnik erbij te betrekken, want die zou hun versie van het verhaal misschien niet ondersteunen. Maar het zij zo maar.
door Dworin
draak, 699 / 726
gepost: 30-7-2007
om 10u59
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
We hebben inderdaad van verschillende kanten aanwijzingen gekregen van wat er precies gebeurd is, begint Rod voorzichtig. Ook hij is een beetje benauwd zich te precies vast te pinnen op details die te eenvoudig gefalsifieerd kunenn worden. Van Skolnik leerden we dat het fabrieksterrein gebruikt werd. Van Yonathan hoorden we dat Moshe in het bezit was van een boek met de wijze om de golem ehhhh op te roepen. Een huivering trekt door hem heen wanneer het uitspreken van de onzalige naam de waanzin van de bewuste avond weer voor zijn geestesoog oproept.

We hebben trouwens het lijk van de vermoorde Engelsman ook aangetroffen. Ook op het terrein van de Kosher Meal. Door alle tumult van later die avond was Rod deze eerste gruwelijke ontdekking bijna weer vergeten. Ik wilde het daar nog met u over hebben. Hij was, nu ja, een oproerkraaier waarschijnlijk, maar toch zou hij fatsoenlijk begraven moeten worden. Nu ligt hij gewoon onder een laagje zand en een stapel rotte bladeren.
door DeHeld
Stamgast, 5414 / 6056
gepost: 30-7-2007
om 22u04
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Zowel Herbert als Krugenflasche staren geschokt naar Rod, die zich zomaar eventjes herinnert dat er nog ergens een lijk begraven ligt bij de fabriek.
"Dat lichaam ligt daar nog! Weet de politie dat? Als niet, dan moet er meteen iets aan gedaan worden." Herbert gebaart dat de iemand die daar iets aan moet doen, zijn assistent is.
"Over wat er allemaal gaande was onder het toezicht van Skolnik als directeur, daarover zal ik hem inderdaad moeten interpelleren. Voorts zou ik willen dat je ophoudt over die golem. Het is maar een sprookje om mensen bang te maken. Zo te zien werkte het maar al te goed."
Hij vouwt zijn handen even voor zijn mond.
"Als het is zoals jullie zeggen is alles afgehandeld. Als het de bende was die de rabbijn aanviel, wat mij nog steeds erg aanneemlijk lijkt en nog veel logischer als die bende WIST dat de rabbijn de arbeiders organiseerde... dan is het ook in orde. Natuurlijk zou ik graag zeker zijn dat de dader daarvan gevat is... maar als wat alles klopt wat jullie zeggen, zal ik jullie op dat vlak maar gewoon moeten geloven."
Het ziet er naar uit dat Herbert toch eerder tevreden is over de resultaten, zoals hij ze interpreteerd. Krugenflasche kijkt star en onbeweeglijk als hij wel vaker doet.
door Dworin
draak, 701 / 726
gepost: 31-7-2007
om 3u30
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rods uitwijkmanoeuvre met het lijk leek geslaagd. In ieder geval was de aandacht verlegd van het preciese hoe en wat van de zaak. Rod kijkt toe hoe de assistent van Mr Herbert de kamer uitschiet, kennelijk om de politie te verwittigen van het lijk. Misschien om tegelijkertijd Skolnik op het matje te roepen. Die man zou het niet makkelijk krijgen, voorvoelde Rod, maar hij kan amper sympathie opbrengen voor de laffe kruiper. Dat hij hen als slachtvee voor de golem had willen achterlaten was iets dat de Ier niet licht zou vergeten.

De golem, dat was nog zo'n zaak, overpeinsde hij. Mr Herbert leek de hele zaak te accepteren zonder golem. Uiteindelijk was dat het voornaamste. Hij zou er nu beter het zwijgen toe doen over de golem. Zoals zijn pastoor hem altijd had voorgehouden, discussiëren met ongelovigen heeft geen zin. Hij buigt deemoedig zijn hoofd en murmelt een Zoals u wilt.

Nu komt het heikele punt, de beloning. Instinctief voelt Rod dat hij niet de juiste persoon is om hierover te onderhandelen. Hij geeft Trashmir een blik van verstandhouding. Hun wereldwijze tolk zou wel weten hoe hij dit moest aanpakken.
door Raska
mandraak, 7473 / 10811
gepost: 31-7-2007
om 9u56
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Als Krugenflashe de kamer uit loopt en Rod na zijn besluit naar Trashmir kijkt, wrijft de Est eens in zijn handen. Hij gaat naast Rod staan. 'Het mag gezegd worden dat het een bijzonder moeilijke en gevaarlijke opdracht was.' Hij kijkt even naar zijn companen ter bevestiging. 'We zijn meermaals aangevallen, buiten getrapt of uitgejouwd en dat terwijl...' Hij steekt zijn vinger op 'En dat terwijl we niets kwaad in zin hadden, uiteraard' Hij wrijft over zijn stoppelbaard. 'Daarnaast hebben we een hele boel onkosten gedaan om de zaak uit te spitten,...jawel' Hij knikt ja om zijn woorden kracht bij te zetten. 'Maar gelukkig hebben we het tot een goed einde kunnen brengen en is de dader van de moord gestraft.'

Dan zwijgt hij, volgens hem weet Herbert wel welke kant Trashmir uit wilt. Het is niet slim om snel met harde cijfers over de brug te komen, laat dat maar aan de opdrachtgever over.
door DeHeld
Stamgast, 5419 / 6056
gepost: 1-8-2007
om 0u52
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Herberts zware wenkbrauwen worden nog benadrukt als hij zijn hoofd even laat rusten op zijn handen. Hij gromt niet-bindend ten antwoord op Trashmirs openingszet. Die staat net op het punt om het gevaar nog wat meer in de verf te zetten als Herbert weer het initiatief neemt: hij springt recht, plots minder indrukwekkend achter het wel zeer grote bureau, en roept om 'Eitan!'.
Zijn vier gasten durven niet meteen tussenkomen omdat hun werkgevers bij vlagen uiterst daadkrachtig is en het dan niet aanbevolen lijkt om hem iets in de weg te leggen.

Trashmir heeft er onmiddelijk spijt van dat hij zich in de kamer bevindt: hij moet gniffelen als hij vanop de gang geluiden hoort die hij onmogelijk kan verzoenen met het harkerige beeld van krugenflasche, die zich terug naar de audiëntiekamer haast. Prompt staat hij weer in de deuropening. Herbert deelt zijn instructies mee met een staccato van scherpe lettergrepen.
"Eitan, deze mensen hier hebben hun taak volbracht, of op zijn minst is die taak nu afgelopen. Zorg ervoor dat ze loon naar werken krijgen. Ik ga me omkleden in mijn kamer en daarna ga ik de stad in. Maak alles klaar. Ik wil ook dat die affaire met dat lijk zo snel mogelijk wordt afgehandeld."
Voor hij abrupt verdwijnt, keert hij zich nog even naar zijn vier huurlingen:
"Ik zou natuurlijk liever gezien hebben dat heel dat voorval in de fabriek nooit was voorgevallen, maar dat is nauwelijks jullie schuld, lijkt me. Het was me erom te doen om de omstandigheden rond de moord op Moshe te laten onderzoeken en dat is gebeurd. Goed werk. Jammer dat er niet meer en duidelijker bewijs te vinden was. De politie heeft jullie verklaringen, als ze verder vragen naar nieuwe zaken, hou je dan zo vaag mogelijk. Als je te precieze informatie geeft maak je jezelf nog verdacht, en aangezien er een geldspoor is naar dit kantoor... ik denk we dat we elkaar begrijpen. Laat ons elkaars vooruitzichten beschermen. Goede dag nog. En bedankt."

Met deze speech beent de kleine, en joodse, Napoleon van de Londense zakenwereld zijn eigen werkruimte uit en verdwijnt op de gang, waar zijn pas wordt gedempt door het dure tapijt. Krugenflasche neemt volgens zijn bevelen zijn plaats in, en lijkt ook iets van de belangrijkheid van Herbert op zich te laten afstralen.
Voor de tweede maal probeert Trashmir zich in de gang van zaken te mengen: hij heeft noch het respect, noch het geduld voor Krugenflasche om hem zomaar te laten doen, maar helaas was de secretaris van herbert voorbereid: hij roept gewoon luider dan Trashmir en legt hem alsnog een het zwijgen op.
"MENEER O'Flahherty. Uw loon voor afgelopen dagen was reeds afgesproken, geloof ik. U kunt ook rekenen op de job die u uitvoerde alvorens wij u naar hier uitnodigden. Er is zelfs in de rekenkamer van een van de grotere firma's nood aan een klerk met ruwweg uw profiel. U hoeft daarvoor niet op enige wijze indruk te maken. U hoeft zelfs niet echt onder onze aandacht te komen, als u mijn bedoeling vat...?"
Krugenflasche staart met een onverbiddelijke suggestieve blik naar Roderick.
"Goed dan, wat was dat over die onkosten?"
door Dworin
draak, 703 / 726
gepost: 1-8-2007
om 4u41
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod vat de bedoeling van de secretaris maar al te goed. Die wenst in het vervolg niet gecompromitteerd te worden door hun wederzijdse betrokkenheid bij deze zaak. Dat bleek trouwens ook wel uit de woorden van Mr Herbert, hoewel die natuurlijk een stuk voorkomender was geweest.

Rod bevestigde het voorstel met een hoofdknikje. Hij zou zich door deze Jood niet opnieuw laten verleiden zich te laten gaan. En een groter kantoor ... verlost van de kinderachtige geesten op zijn kleinere handelskantoor ... serieuzer werk ...
Ehmmm, kon hij toch niet nalaten te vragen, Krijg ik ook nog, ehmm, uitgebreidere verantwoordelijkheid op dat grotere kantoor?
door DeHeld
Stamgast, 5422 / 6056
gepost: 2-8-2007
om 0u18
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Aan de beminnelijke, bijna theatrale gebaren van Krugenflasche kan iedereen zien dat hij de speelruimte heeft gekregen om genereus te zijn.
"Dat lijkt mij vanzelfsprekend, in zo'n functie. het zou uiteraard in grote lijnen hetzelfde werk zijn als hetgeen je eerder verrichtte, maar dan op het niveau van je baas daar. Een lineaire promotie dus."
door Dworin
draak, 704 / 726
gepost: 2-8-2007
om 7u48
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Roderick knikt tevreden. Hij weet dat hij altijd goed werk heeft geleverd en dat hij deze promotie ook onder normale omstandigheden had kunnen krijgen. Dat het nu de verdienste is van buiten het curriculum vallende activiteiten doet daarom niet aan zijn voldoening af.
door Raska
mandraak, 7484 / 10811
gepost: 2-8-2007
om 18u46
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Wah? Wow... Hoe kan Herbert er in godsnaam voor zorgen dat Rod hoger gepromoveerd wordt? Hoe ver reiken de tentakels van die kerel wel niet? Maar dat houdt hij voor zich. 'Wel...onkosten.' gaat Trashmir onverstoord verder. 'Die heilige bende was uitermate gevaarlijk. We moesten ons op een of andere manier kunnen verdedigen, verdedigingsmiddelen kosten geld. Gelukkig hebben we ze niet moeten gebruiken, maar het heeft niet veel gescheeld. We hebben ook allerlei dingetjes moeten doen voordat mensen iets wilden vertellen van wat ze hadden gezien. Zo hebben we onszelf schoppen moeten aanschaffen om het een en ander op te graven voordat iemand ons informatei wou geven.' Hij zwijgt even, en net als Krugenflashe zijn mond wilt open trekken gaat hij verder, als om hem te pesten.

'En dan nog de extra onkosten die zo'n gerechterlijk onderzoek met zich meebrengen: extra verplaatsingen , de ondervragingen. De dokter die voor Yonathan is geroepen niet te vergeten en die wij naar ik me goed herinner hebben betaald. En dan zijn er nog honderd en een kleine dingetjes die ik vergeet, maar die zullen we niet ter sprake brengen want we worden uiteraard ook al betaald. Dat laatste was een kleine toegeving aan Krugenflashe, maar hij dacht niet om er veel meer te doen.
door DeHeld
Stamgast, 5425 / 6056
gepost: 3-8-2007
om 22u03
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Krugenflasche is mans genoeg om te weten wanneer hij getild gaat worden en besluit daarom duidelijk om Trashmir niet te paaien zoals hij dat probeerde te doen met Roderick.
"Jaja, bespaar me de waslijst en vertel me maar rechtuit over hoeveel we het precies hebben. Ik meen me trouwens te herinneren dat die dokter door ons is betaald, maar dat is ongetwijfeld een vergissinkje. Over onkosten gesproken, uiteraard hebben we jullie de vrije hand gelaten, maar een extra iemand aanwerven... dat is wel wat vrijheden permitteren. Ik neem aan dat jij ook een degelijke rekening op tafel gaat leggen?" vraagt Eitan aan Hawk, die zich volgens afspraak zoveel mogelijk op de vlakte hield.

Al dan niet toevallig heeft Krugenflasche de aandacht weer afgeleid van de Est.
"Och, 't mag geen naam hebben," begint de andere Ier, met dezelfde kenmerkende tongval, "ik rekende in alle bescheidenheid op hetzelfde loon als mijn collega Trashmir hier. Qua onkosten heb ik eigenlijk niet erg veel in te brengen. Ik zou er eerder op willen wijzen dat ik meneer Herbert mogelijk nog op andere manieren dienstig kan zijn. Als er nog eens iets mis zou gaan in een van zijn fabrieken of zo. Ik heb enige ervaring in het euh... beschermen van rust en orde."

Krugenflasche moet grijnzen om dit onverholen eigenbelang en de subtiele kuiperijen. Hawk had op voorhand niet echt openlijk over deze gedachten gesproken en het was best mogelijk dat hij eenvoudig op het moment zelf het beste probeerde te maken.
"Nou, is dat zo? Ik neem aan dat we daarover later dan nog wel eens kunnen onderhandelen. Ik zal je contactgegevens noteren. Dan zullen we eens kijken of je je inderdaad nuttig kan maken."

Ondertussen trekt Trashmir met een niet erg stille kuch het gesprek weer naar zich toe. Hij zou zich verdorie door die vogelverschrikker niet laten doen!
door Raska
mandraak, 7488 / 10811
gepost: 4-8-2007
om 14u27
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir schraapt zijn keel nog eens. Hawk ook al onder de veren van Herbert, de Est helpt hopen dat Krugenflashe daar ooit nog om gaat vloeken. Stel je voor: de hele tijd verantwoording afleggen bij zo'n omhooggevallen pennenlikker.

Trashmir had eigenlijk bijna alles wat hij wou: Hij had zijn wraak op de heilige bende, het enige dat hij daar misschien nog wou doen was een staaf dynamiet onder the tree cows leggen, maar dat zette hij uit zijn hoofd. Hij was gedurende het hele avontuur niet gepakt door de politie en hij hoefde binnen enkele uren geen Russen meer te zien. Hij zou met de nodige extra ponden naar huis wandelen en een stap weg kunnen zetten van de hypocritie van de joden hier.

Eigenlijk was Trashmir een gemakkelijke kerel. Het laatste dat hij wou was onder de vleugels van een Rus moeten werken. Spijtig genoeg kreeg hij stillaan het idee dat de rest meer aan dit hele verhaal zou overhouden dan hij. Niet dat hij het hen niet gunde, dat zeker niet, maar als hij ergens een hekel aan had was dat het gevoel om benadeeld te worden. Hij had ook echt onkosten gemaakt, en persoonlijke relaties aangesproken. Je kon er donder op zeggen dat die persoonlijke relaties een wederdienst zouden willen voor bewezen diensten. Maar hij was niet van plan daar geld aan te verliezen.

Krugenflashe moest maar meewerken met de lange termijnplaning van zijn gedane onkosten. Gedane onkosten konden best ook in de toekomst liggen, dat zou hij de secretaris eens in het hoofd timmeren.

'Kijk makker,' begint hij behoorlijk onvriendelijk. 'Als ik me niet vergis was er iets afgesproken rond gedane onkosten. Spijitg genoeg voor jou heb ik er geen betaalbewijzen van. Maar je gaat me die dingen toch terugbetalen. Anders doe ik een boekje open over de rest van de vieze praktijkjes hier in de buurt. En misschien besef je het niet, maar Herbert zou daar behoorlijk ontevreden over zijn. Dat kan ik je verzekeren, verdomme.'
door DeHeld
Stamgast, 5427 / 6056
gepost: 5-8-2007
om 21u25
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
"Ik denk dat u vergeet, meneer Trashmir Vladek, dat u niet in enige positie bent om mij af te dreigen. Ik denk ook dat we allebei weten dat als u vraagt om vijf pond, dat veel te veel is en dat als er hier enige sprake is van vieze praktijken, dit enkel kan slaan op uw manier van zaken doen. U hebt misschien wel wat onkosten moeten doen, en nu probeert u wat munt uit de zaak te slaan. U bent geen gentleman. Maar ik zou u wat vertellen. U kunt de volledige vijf pond krijgen, onkosten en een beloning zeg maar, als u hier in het bijzijn van deze drie getuigen plechtig verklaard dat u nooit meer met iemand over het gebeurde zal reppen. Dat is een eerlijkere deal dan u ooit zou aanbieden. Wat zegt u?"
door Raska
mandraak, 7494 / 10811
gepost: 8-8-2007
om 14u54
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Trashmir vroeg zich vooral af waarom de hele zaak in de doofpot gestoken zou moeten worden, net nadat ze alles hadden uitgezocht. Hij vertrouwde die Krugenflashe voor geen haar. Maar het kon hem eerlijk gezegd weinig schelen. Verdomd spijtig dat het hier allemaal Russen zijn, dacht hij, anders had hij zeker nog een of ander winstegevend zaakje uit deze waanzinnige gebeurtenis kunnen slaan. Maar zijn hele lijf kwam in opstand als het ging over samenwerken met Russen. Hij had het de afgelopen dagen al genoeg moeten doen.

Dat de joden maar in hun buurt blijven, met hun slinks gekronkel en gekonkelfoes. Dat ze maar blijven zitten met hun geheimpjes. Geef hem maar de buurten waar het bruist, waar mensen lachen en ronduit tegen elkaar vertellen welke vrouw ze die avond eens stevig hadden genomen. Dat was zijn stijl van vrolijkheid, de joodse zwijgzaamheid, daar bedankte hij voor. Maar toch,... maar toch nam hij het onkosten- en zwijggeld met een hoofdknik aan. Het was goed verdiend als extraatje, en hoe zou die Krugenflashe het controleren of hij er nooit meer iets over zou zeggen? Dat zou hem benieuwen.

Maar desalniettemin zwoor hij het plechtig voor de drie getuigen in de kamer. Hij zwoor dat hij er nooit iets over zou zeggen. De meeste eden waren duur voor Trashmir, eden brak je niet zomaar. Maar een eed gezworen voor een Rus? Daarvoor hadden zij er teveel gebroken in Estland. Het was dat hij een goed leugenaar was, anders was hij al lang in lachen uitgebarsten.
door DeHeld
Stamgast, 5435 / 6056
gepost: 8-8-2007
om 19u52
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
"Goed, daarmee is dat ook afgehandeld. Dan rest ons nog enkel meneer Cutter... het heeft meneer Herbert plezier gedaan dat u erin toestemde om voor hem te werken..."
Cutter zelf viel hem brutaal in de rede.
"Dat is erg aardig van hem, maar wat mij betreft is de zaak afgehandeld. Ik had me ertoe verbonden om de zaak te onderzoeken, en dat heb ik gedaan volgens mij. Ik ben blij dat we er allemaal heelhuids zijn uitgekomen want het had evengoed anders kunnen zijn. Mijn zaken met meneer Herbert zijn afgelopen. Voor toekomstige zaken heb ik geen interesse."

Dat kwam er allemaal erg beslist uit, en het was ook niet iets dat hij nu pas besloten had, maar een twijfel die Eric van bij het begin volgde, en die reeds lang voor dit gesprek het pleit had gewonnen.
Toch ondernam Krugenflasche nog een vlucht vooruit, alsof hij node kon aanvaarden dat Eric zo vastberaden was als hij voorgaf te zijn.
"Welnu, u hoeft er niet meteen over te beslissen... misschien als u de later beloning met ons bepaald, dat u..."

Maar Eric sloeg snel zijn hoop de bodem in: "Nee, dat denk ik niet. Er was een reden waarom ik gestopt ben bij de recherche; toen men mij om een gunst vroeg ben ik akkoord gegaan om aardig te zijn, en om dezelfde redenen als ik wanneer begon bij de politie. Nu wil ik ermee stoppen om dezelfde reden als toen. Ik voel geen behoefte om terug te keren naar hoe het was. Bovendien bestaat er geen enkele rechtstreekse band tussen mij en uw baas. U kan rekenen op mijn discretie als u me uitbetaald zoals afgesproken. Maar u kan niet rekenen op mijn diensten."

Eitan Krugenflasche was verslagen en hij wist het: Cutter had hem stevig op zijn plaats gezet, zelfs zonder zijn stem te verheffen. De secretaris mompelde daarom een excuus en schuifelde de kamer weer even uit. Nog voor het opgewonden gefluister in de groep ver kon komen, verscheen hij terug in de deuropening. Alle gesprek stierf meteen een stille dood; iedereen bleef deftig in zijn stoel zitten. Krugenflasche droeg een leren portefeuille in hand en telde de afgesproken bedragen uit. Hij overhandigde die dan aan de vier onderzoekers, tussendoor pauzerend om het bedrag te noteren op een papier en het te laten ondertekenen door de ontvanger. Het bleef stil, alsof het ging om een zwijgplicht, een ceremonie, meer dan om het uitbetalen van een loon.

"Zo." concludeerde Krugenflasche op het einde, "dat was het dan. Ik geloof dat ik jullie kan laten gaan nu."
door Raska
mandraak, 7506 / 10811
gepost: 12-8-2007
om 19u25
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
‘Hm, ja goed.’ zei de Est terwijl hij de enveloppe met het geld in zijn binnenzak stak. Het bedroeg een gewoon dagwerkloon dus veel meer of minder zou hij er niet om eten. Maar hij was tevreden met zijn vijf extra pond, het zag er naar uit dat hij er niet veel meer zou kunnen uitpersen. Goed, zei de Est nog eens. We willen je niet ophouden. Ik denk dat het tijd wordt om Herbert’s voeten nog eens te gaan kussen. Hij tikt tegen zijn pet. 'Het was een prettige samenwerking Kruger, goeiedag nog en ik hoop dat je nog veel plezier beleefd aan al je doofpotoperatietjes.' hij grijnst en trekt dan een serieus gezicht.

’Begrijp me niet verkeerd Flasher, ik betreur de doden die zijn gevallen tijdens deze zaak weldegelijk: Reb verdiende het niet zo te sterven. Hij stak zijn duimen in zijn riem en er brak een bedrieglijke glimlach in Krugenflashes richting op zijn gezicht door. 'Yep, hij verdiende het niet,... Ik ken mensen waarbij een ritje langs het hiernamaals meer deugd zou doen.' Hij keek in de richting van Krugenflashe. 'Dan zouden ze ook nog eens buitenkomen.' De smokkelaar bleef doordrammen zonder zich tegen te laten houden. 'Reb zag er dan misschien wel uit als een stier. Zijn moeder was tenminste geen zeug. Plots draaide hij zich om en liep lachend op een holletje het huis uit om Krugenflashes respons niet te moeten horen. Zijn vrienden wachtte hij buiten op.
door Dworin
draak, 711 / 726
gepost: 20-8-2007
om 4u22
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Rod draait ongemakkelijk met zijn hoed in zijn handen. hmm, hum, begint hij, Ik neem aan dat u me de papieren voor mijn nieuwe positie wel zult doorsturen? Het lijkt even te duren voor de getergde secretaris in de gaten heeft dat de vraag aan hem gericht is, daarna volgt een geirriteerd knikje. Dan, ehhh, dan kunnen we inderdaad beter gaan.

Rod staat op en loopt achter Trashmir aan. Ook Eric en Hawk mompelen een gegeneerde groet en lopen de kamer uit. Buiten vinden ze hun tolk weer terug. Rod besluit niets te zeggen van Trashmirs laatste uitval en tot zijn opluchting laat ook Eric het bij een ietwat afkeurende blik.

Nu alles achter de rug is, is Rod vooral erg vermoeid. Desondanks is het een vreemd idee om nu naar huis te gaan en de lieden met wie hij in een paar dagen tijd zoveel beleefd heeft misschien nooit weer te zien. Aarzelend blijft hij daarom staan. Wel, ehh, dat was het dan zegt hij op half vragende toon.
door Raska
mandraak, 7542 / 10811
gepost: 26-8-2007
om 12u41
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
'Bon, inderdaad.' Trashmir trapt met de handen in zijn zakken tegen een keitje dat op de stoep ligt, het ketst een paar keer over de straat voordat het blijft stil liggen. Levende stenen, waar haalden ze het toch vandaan? 'En ik ben er niet rouwig om.' Het bleef even stil. 'Behalve dat ik jullie kerels niet meer zoveel zal zien, natuurlijk.' voegde hij er met een glimlach aan toe. Een klerk op een vrij hoge positie in een bedrijfje en een ex-flik die een café heeft als vriend. Dat waren mooie contacten die niet altijd voor het oprapen lagen.
'Ik vermoed dat we nog wel van elkaar zullen horen,... vroeg of laat.' De Est is niet zo goed in afscheid nemen. Hoe lang was het geleden dat Krugenflashe hem in een pub om hulp was komen vragen? Hij had er geen idee meer van, veel meer dan een week kon het niet zijn. Maar voor hem leken het een jaar of drie. Zo voelde hij zich nu: Alsof hij drie jaar met deze kerels had opgetrokken. Het was ook zwaar geweest af en toe, en de smokkelaar weet dat hij niet altijd vriendelijk was geweest. 'Weet je wat, ik trakteer met het geld dat ik nog extra van Krugenflashe heb gekregen op een pint voordat we allemaal naar huis vertrekken. Ik denk dat ik nog wel wat onvriendelijkheid te compenseren heb.' hij kijkt naar Eric. 'Weet je, ik ben echt niet altijd zo'n rotkerel. Maar die omgeving vol Russen werkte zwaar op mijn zenuwen.' Als het weer even stil valt besluit hij. 'Zullen we dan maar eens doorgaan? Het ruikt hier teveel naar heilige koeien, de dood en vieze modder.'
door DeHeld
Stamgast, 5469 / 6056
gepost: 27-8-2007
om 11u58
Antw: Scène 14: Naar het lange zwijgen
Hawk stond een beetje te treuzelen, met moeite verborgen achter zijn zelfzekere houding.
"Ik ga niet mee. Ik had beloofd dat ik vandaag nog een vriend van me zou bezoeken. Beetje bijpraten." Hij grijnsde dwaas, omdat hij goed besefte dat hij teveel had meegemaakt om wat dan ook te vertellen.
"De officiële versie, tenminste. Luister, ik weet niet wat het was dat we daar aan de hand gezien hebben. Als ik de enige geweest was zou ik niet geloven wat er te zien viel. Maar het is nu eenmaal wel zo, en het gaat een goed bewaard geheim blijven. Vanaf nu is dit dood en begraven. Voorgoed verleden. Juist? Ik wil er niet meer aan hoeven te denken."

Eric knikte. "Dat zou zo moeten zijn. Yonathan is buiten strijd voor een tijdje, maar de rabbijn moest de teksten verbranden. Dat zal inmiddels wel gebeurd zijn denk ik, we kunnen er later nog eens langslopen. Dat is dan het einde van de zaak. Ze hadden die teksten moeten achterlaten toen ze uit Rusland wegvluchten; het was toen al duidelijk dat die tekst niets dan rampen veroorzaakt. Kalystin is vast een geschikte vent, maar ik wil niet dat hij dezelfde vergissing begaat.
Zelf ben ik maar wat blij dat dit is afgelopen. Begrijp me niet verkeerd, jullie mogen altijd eens langslopen. Maar ik heb die job opgegeven en ik had er niet naar moeten terugkeren.
"

Een korte stilte waait door het gezelschap dat staat te lummelen op een winterstraat: de Pondicherry Lane.

Eric raadpleegt zijn zakhorloge, waarvoor hij zijn jas moet openen. De ketting waaraan de tijd ligt, komt uit zijn binnenzak.

"Een pintje, zei je toch? Waarom niet, ik kan wel overtuigd worden. Ik ken zelfs een plaatsje niet al te ver van hier dat zeker open is, van toen ik nog..."

naar boven