| | |

Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Afgelopen online RPGs > MotRD online RPG > Avontuur

12-6-2007, 3u41, door DeHeld

Onder het wolkendek zit nog wat aardig wat daglicht gevangen wanneer ieder van de drie speurders zijn weg naar de synagoge in Stepney vervolgt. Eens te meer valt er aan Stepney te zien waarom zelfs armere londenaars blij zijn dat ze er niet wonen. In het centrum zijn de wegen verhard, vaak met gebarsten macadam of verzakte plavuizen, maar hier ligt het zand en grind er modderig bij, brede plassen in de karsporen. Hier gaat de lantaarnman niet langs de straten om de gaslichten te doen branden. Als het donker wordt houden zich in de schaduwen vuile kinderen en verwilderde honden op. Het gure volkje haast zich naar huis, achter gevels waar geen hoop uit straalt. Het is kortom de duistere kant van de stad, en moesten ze niet hebben ontdekt wat ze ondekt hebben, zou elk van de drie zich verbazen over het feit dat een misdaad hier werd opgemerkt.

Eric Cutter is als eerste gearriveerd, de kraag van zijn mac omhoog tegen de wind. Het koelt snel af 's avonds. Zijn eerste impuls was om snel naar binnen te gaan, tot hij bedenkt dat hij te vroeg is. Dan zet hij zich in het portaal uit de wind en de geur van de fabriek, zo goed als het gaat, om af te wachten of de anderen goed aankomen. Eric verbijt de zenuwen letterlijk met de ronde snoepjes uit zijn gele, ronde doosje 'Cachou Lajaunie'. Frans, en door een stamgast van de Crossed Keys ge�mporteerd.

Daarover zou hij zich op zijn minst niet druk moeten maken. Trashmir verschijnt na een korte wachttijd, twee spades over zijn schouders en met het sprekende gemak van iemand die altijd gaat werken wanneer het licht uitgaat. Zijn grijns is even zelfgenoegzaam als immer, zijn houding verraadt minder zelfzekerheid. Hij lijkt zich nu al schrap te zetten voor de verrassingen die Skolnik in petto heeft. Hij zet zich zonder veel uitleg naast Eric en geeft het doosje na aandachtige studie onaangeroerd terug aan Eric. Snoep is niet aan hem besteedt, vooral niet als het buitenlands spul is.

Rod is op tijd en dus is hij de laatste dit keer. Stepney zelf luidt geen klokken, maar het geluid van naburige kerken draagt ver genoeg. Het is hier tenslotte niet zo druk als in de City, waar mens, paard, kar en machine een gestaag geroezemoes produceren. Rod wandelt snel, en kijkt op bij elk onverwacht of scherp geluid. Was hij maar in het centrum, niet met een zware schop in zijn hand naar de buitenwijken aan het wandelen, ver van zijn veilige thuis. Hij gaat met een boogje om een zwarte kat, die ook net aan het werk gaat, en bidt dat dat geen voorteken is.

Met zijn drie�n gaan ze de synagoge in, waar alleen boven in het gewelf nog echt licht binnenvalt. Het schijnt hen toe dat ze op de bodem van het ruim wandelen. Tussen de stoelen en banken gaan ze naar de bibliotheek, waar licht brandt. Yonathan en de rabbijn zitten er naast elkaar aan de dezelfde tafel waar Moshe doodgestoken werd, met tussen hen in een aantal bedrukte bladzijden en aantekeningen. Ze wisselen groeten uit, kennelijk niet erg vrolijk gestemd door wat ze gelezen hebben.
Nog voor het gesprek begint, laat Yonathan weten: "We hebben iets gevonden in de kelder. Kom even mee." Is er een kelder aan de synagoge? En hoe erg zal het zijn, welk geheim heeft dit gebouw nog prijs te geven?

pagina's: 1, laatste

Reacties

door DeHeld Stamgast, 4963 / 6056 gepost: 28-2-2007 om 17u28	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	De rabbijn blijft aan het werk terwijl Yona zijn drie gasten weer de deur uit duwt. Hij loopt terug de synagoge in, naar de andere kant van het gebouw. Een verzakte houten deur klemt wanneer Yona ze openduwt en meteen daarna maakt hij een luik in de vloer open. "Er zit blijkbaar een gewelf onder, maar dat wordt al lang niet meer gebruikt." Dat kan kloppen. Het oogt allemaal eerder onverzorgd en stoffig, en er hangt een muffe, bedompte geur. Lucht die te lang opgesloten heeft gezeten, verval en ongedierte. Tegelijk komt er een andere, obscene reuk vrij. Scherper dan de wasem van de fabriek die altijd over Stepney hangt. "Tenminste, ze is lange tijd niet gebruikt geweest." verbetert Yona zich terwijl hij met enige moeite een stompje kaars aansteekt. Hij daalt als eerste de trap af. Onder de voormalige kerk ligt inderdaad een klein gewelf uit steen. Het geheel maakt een middeleeuwse indruk, qua steen en architectuur, met gerafelde tongewelven. Rondom de trap is oude rommel opgeslagen. Broze planken, verroeste spijkers, enkele werktuigen, zelfs enkele dofgekleurde buizen en staven - voor het dak? Niks ervan ziet er recent uit. Weinige stukken zien er bruikbaar uit. Yona wandelt er gewoon aan voorbij, stapt rond een blok steen met grillige vormen - enige herkenbare verfijning is al lang afgesleten tot het blok weer gewoon een steen werd - en passeert enkele werktuigen die er wel nieuw uitzien. Het schijnt Rod, Trashmir en Eric eerst toe dat hij is gestopt aan een gat in de grond, maar het is een stuk waar de stenen uit de vloer zijn gebroken. Er is ook een put gegraven in het midden, in een zorgvuldig met poeder afgebakende davidsster op de grond. Rondom de put staan enkele olieschaaltjes met verbrande resten. De scherpe geur komt uit een emmer, en valt deels te herkennen als een zwavellucht. De brij in de emmer ziet er echter harig en klonterig uit, dus het laat zich makkelijk raden dat het een mengsel was. Bovenaan de emmer staan er gelige en diepbruine korsten. Het is duidelijk dat de emmer er al even staat. "Ik denk dat dit alle bewijs is dat we nog nodig hadden om te besluiten dat Moshe bezig was met zaken waarvan hij had moeten weten dat ze slecht zouden aflopen." Het lijkt inderdaad redelijk om aan te nemen dat Moshe hiervan zou geweten hebben, als hij nog leefde.

door Dworin draak, 592 / 726 gepost: 3-3-2007 om 4u12	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod had erop gerekend bij de fabriek te moeten gaan graven, maar nu wordt hij opeens geconfronteerd met de muffe kelder onder de synagoge. Wat had de twee boekenwurmen in vredesnaam bezield om hun geliefde manuscript opzij te leggen en in de in onbruik geraakte ruimte te gaan zoeken? Hadden ze een aanwijzing gevonden die hen hierheen had geleid? Rod is nog te sterk onder de indruk van de lugubere atmosfeer om hier een directe vraag over te stellen. Rod kijkt eens goed naar het spoor poeder op de grond. Het vormt een sterachtige figuur; die zal daar wel met opzet aangebracht zijn. Vermoedelijk door Moshe ... of in ieder geval had die ervan geweten. Het was per slot zijn kelder. Rod knikt wanneer Yona een opmerking in die richting maakt. Waar dient die lijn voor?vraagt hij terwijl hij naar de davidsster wijst, en waarom stinkt het hier zo? voegt hij eraan toe terwijl hij demonstratief zijn hoofd afwendt van de emmer waar de onzalige geur uit opdampt.

door Raska mandraak, 6957 / 10811 gepost: 3-3-2007 om 13u25	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	De geur van rotte eieren of wat er ook in die emmer moge zitten doet ook Trashmir even een vies gezicht trekken. 'Hoe zijn jullie er in godsnaam opgekomen om hier te gaan zoeken? Wat is hier gebeurd?' Hij kijkt naar de ster en naar de emmer met zijn zwavelstank, de stank van de duivel. Veel is er niet nodig om duidelijk te maken dat Moshe minder fris was dan ze dachten. Hebben jullie een idee waarvoor dit ritueel zou hebben gediend? vraagt Trashmir, hij kijkt onwillekeurig naar de steenblok naast hem en hij moet denken aan Golems en levende stenen. 'Hebben jullie iets gelezen in het boek dat hiermee verband houdt?' Hij trekt zijn neus op en wandelt rond de davidsster heen om te gaan kijken of hij nog verder in de kelder kan. Vreemd dat ze er nooit aan hadden gedacht om de synagoge zelf te onderzoeken. Ze zijn zo hard met de moord en zijn moordenaar bezig geweest dat ze er nooit op zijn gekomen om de rest van de synagoge te onderzoeken. Sterk,... en het wordt donkerder wanneer hij wat verder van de lichtvlek van Yonathans kaars weg gaat. En hij heeft het koud en hij vindt het hier niet tof. Lollige plek...

door DeHeld Stamgast, 4967 / 6056 gepost: 3-3-2007 om 20u36	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Yona probeert Trashmir bij te liggen als die verder loopt, tot aan de antieke achtermuur. "Wel, ja. Het boek bracht ons op een idee, het ongedierte en de geur leidden ons hier naar beneden. Dat is een davidsster." smeet hij er spontaan tussen, tot lering van Rod. "Het boek beschrijft... ceremonies, en dat is waarvoor het poeder en dat spul in de emmer dient, allicht. Het heeft hier ook wel enkele dagen staan gisten. Straks gooi ik het weg, het kan geen nuttig doel meer dienen." De tongewelven volgden de lengte van het gebouw. De muur achterin was van dezelfde steen als de overige structuur, met slordig gekapte stenen. In de grillige vormen viel niets bijzonders te ontdekken bij het schampere licht dat Yona kon voorzien. "We zijn niet zeker waarvoor dit moest dienen. Misschien was het gewoon een onschuldig experiment. Het lijkt sterk op wat in het boek beschreven staat voor het ritueel om 'rode aarde' op te graven. Dat is de grondstof die zou moeten dienen voor een golem. dat zou verklaren waarom Moshe zijn waarschuwingen naliet." Yona beweegt zich terug naar de trap. Hij lijkt geen plezier te scheppen in zijn omgeving hier.

door Dworin draak, 593 / 726 gepost: 4-3-2007 om 10u39	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod kijkt huiverend om zich heen. Ten eerste is het hier koud, ten tweede is het uitermate luguber. De kou is trouwnes een voordeel want nu blijft de stank nog enigzins beperkt. Niet dat het een pretje is om hier adem te halen. Moshe zou hier grondstof hebben opgegraven voor een golem? Rod had juist gedacht dat Moshe degene was geweest die dat hele golemgedoe had willen tegenhouden. Hij begreep er hoe langer hoe minder van. Als Moshe die golem had willen maken, had iemand hem dus willen tegenhouden? Wie? Misschien zouden ze daar vannacht eindelijk achterkomen. Rod is blij dat ze zich weer naar de trap keren. Wat er verder van het ritueel te leren valt, kan vast ook wel in de prettiger atmosfeer van de bibliotheek gebeuren. Zo zou hij wel willen weten of ... Vermeld het boek met hoeveel mensen dat ritueel moet worden uitgevoerd? vraagt hij , Als het met meer dan een is moet Moshe immers gezelschap gehad hebben.

door Raska mandraak, 6958 / 10811 gepost: 4-3-2007 om 12u04	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Dus Moshe zou plots de slechterik zijn? Dat slaat op weinig volgens Trashmir, als Moshe al iets in zijn schild had gevoerd, waarom zou hij hen dan via dat vreemde briefje proberen te waarschuwen? En moest Moshe een slecterik zijn, dan zou Skolnik een goeie kerel zijn en dat vond hij al helemaal vreemd. Het zint de Est ook niet dat er weer te pas en te onpas rituelen voor de golem opduiken. 'Was Moshe in Onevka ook met zo'n dingen bezig?' vraagt hij aan Yonathan als hij terug komt van het gewelf achteraan. Terwijl ze de trap terug oplopen tuurt hij nog wat verder in het donker. Hij wilt hier terug komen met meer licht, dat kaarsstompje houdt de helft van wat er te zien is verborgen in de schaduwen. Wanneer ze terug boven in de bibliotheek aankomen, spreekt Trashmir de rabbijn aan. 'Heeft u hier toevallig iets dat meer licht geeft dan een kaarsstompje? Ik zou graag nog eens terug naar beneden gaan om het wat beter te bekijken.' Hij kijkt naar Rod en Eric, als ze niet willen moeten ze niet mee terug naar dat koude hol. Maar ergens fascineert het Trashmir toch: hij gelooft niet in de golems, maar er zijn niet veel andere redenen waarom iemand een vies ritueel zou uitvoeren om aan een vieze kluit aarde te geraken.

door DeHeld Stamgast, 4972 / 6056 gepost: 5-3-2007 om 18u03	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Yona draait zich om op de trap terwijl ze spreken. "Dat is een uitstekend idee. Dat ik daar zelf nog niet aan gedacht heb." Hij trekt de klemmende deur weer met de nodige kracht open en gaat hen voor naar de bibliotheek. Vervolgens wisselt hij enige woorden met de rabbijn en bekijkt zijn nota's en de losgescheurde bladzijden, waarop enkele weinig geruststellende prentjes te zien zijn. "Gebaseerd op deze beschrijving van de ceremonie zou je toch met een vier, misschien vijf mensen moeten zijn. Mogelijk zelfs meer." Hij kijkt veelbeduidend over zijn bril. "Misschien heb je gelijk en zoeken we meerdere verdachten." "Wat moest jij nog weten?" vraagt hij dan aan Trashmir. "Of Moshe ook met zo'n zaken bezig was in Onevka. Hij lijkt te weten wat hij doet." stelt de Est vast. Yona schudt zijn hoofd. "Nee. Maar hij is de kabbala toen wel op het spoor gekomen. Ik denk dat hij de boeken of toch zeker de interesse daar vandaan heeft gehaald. Het kan bijna niet anders, of hij heeft het meegenomen uit Rusland. Ik weet niet waarom, heel dat mystieke gedoe had daar meer dan genoeg problemen veroorzaakt. De kozakken en de tsaristische politie lieten ons met rust tot op dat ogenblik." Trashmir laat dit even bezinken en gaat in gedachten de logica van deze uitleg na. Yona's verklaring leek niet waterdicht. Bovendien is hij vergeten om antwoord te geven op de andere vraag, maar nu hij hier staat herinnert Trashmir zich weer dat in het hutje van Reb een olielamp hing. Dat zou moeten volstaan qua licht.

door Raska mandraak, 6964 / 10811 gepost: 8-3-2007 om 7u59	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Over Onevka en Moshe zou Trashmir het later wel eens hebben, hij klopt Yonathan op de schouder en glimlacht alsof hij een geheim deelt met Yonathan. 'Ik ga even licht zoeken. Normaal moet er in Reb zijn hokje wel een olielampje hangen. Ben direct terug.' Wanneer hij de deur naar buiten open doet bekijkt hij het geheel nog een. Het lijkt hem steeds onwaarschijnljker worden dat de moordenaar via deze weg naar binnen is gegaan. Met stevige pas steekt hij het kerkhof over en gaat hij naar het hutje, even stevig tegen de deur duwen is genoeg om binnen te geraken. Binnen is het niet veel warmer dan buiten en de rommel in het hutje is vrij alesomvattend. Speurend kijkt hij rond totdat hij de olielamp heeft gevonden, met het ding in de hand blijft hij nog even staan draaien in het hutje. Vindt hij hier iets dat te maken heeft met de Kabbala? Heeft Reb zijn eigen briefje hier niet verstopt? Maar dan beseft hij dat ze hier al eens eerder waren langs geweest om het hutje te onderzoeken. Hij zal hier niets meer vinden, toch kijkt hij nog wat rond voordat hij terug gaat naar de synagoge. Met een grijns op zjn gezicht wandelt hij terug naar binnen en puf om de kou buiten en de relatieve warmte binnen. Hij haalt een lucifer uit zijn zak en steekt de lamp aan, een dapper flakkerend vlammetje verspreid zijn licht. 'Ik ga nog eens even beneden kijken, wie heeft er zin om mee te gaan?' Wie er ook mee gaat, hij gaat alleszins naar beneden.

door Dworin draak, 594 / 726 gepost: 9-3-2007 om 2u39 gewijzigd door Dworin 9-3-2007 om 2u40	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	vier of vijf mensen. Rod moet dit even op zich laten inwerken, terwijl Trashmir de olielamp gaat ophalen. Afwezig knikt hij naar Kalistyn die nog steeds over zijn boek gebogen zit. De man is zo geinteresseerd, hij zou het volgende slachtoffer kunnen zijn dat gegrepen gaat worden door een ongezonde belangstelling voor die abracadabra. Wie zouden Moshes helpers geweest kunnen zijn? Rods eerste gedachte was natuurlijk hun poorten - Yakov, Skolnik, Reb met Moshe samen: vier, precies genoeg. Maar dan bedenkt hij zich dat de poorten een ingebouwde veiligheid waren. Die mochten dus niet rechtstreeks meedoen. Yonathan en Kalistyn vielen ook af. Het waren dus waarschijnlijk lieden die ze nog niet gezien hadden. Die ze na dagen van sjouwen nog niet hadden kunnen vinden. Rod voelde zich behoorlijk dom. Denkt u dat de andere lieden die bij het ermm, ritueel aanwezig waren nu ook gevaar lopen? vraagt hij aan Yona, Of is, zoals Skolnik beweert, de hele zaak nu afgesloten? Nog terwijl hij het vraagt realiseert hij zich dat de goede man dit net zo weinig kan weten als hij. Hij kijkt naar zijn schop en vraagt zich nogmaals af wat ze zullen gaan opgraven. Dezelfde aarde die hier uit de kelder is gehaald? Die kunnen ze dan mooi terugstorten, bedenkt Rod zuur. Trouwens ... Als we toch terug gaan naar beneden kunnen we gelijk die stinkemmer wel opruimen. stelt hij nog voor.

door Raska mandraak, 6971 / 10811 gepost: 9-3-2007 om 10u44	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir kijkt Rod aan alsof die net doodleuk heeft voorgesteld om zijn hoofd in een sceptische put te steken. Die emmer opruimen? Nu ja, waar kap je zoiets weg? Op de straatstenen? Maar goed, hij laat Yonathan en Kalystin even achter. Al is hij wel benieuwd naar het antwoord op de vraag van Rod, toch is hij nog nieuwsgieriger of hij meer in de kelder gaat vinden nu hij een deftige lamp heeft. Hij wandelt de synagoge door en duwt terug voorzichtig tegen de verzakte oude houten deur die er uit ziet alsof ze elk moment in pulp uit elkaar kan vallen. Dan het luik terug open en de trap af. Vlak voordat hij in de kelder komt bidt Trashmir tot zijn goden dat de dampen die in de ruimte hangen niet ontvlambaar zijn, maar dan hadden ze al de lucht in gegaan bij het kaarsvlammetje van Yonathan. Of hem dat nu gerust moest stellen weet hij niet. Beneden stinkt het naar rotte eieren en de duivel, en met een grotere lichtcirkel begint de Est alles nog eens goed te doorzoeken.

door DeHeld Stamgast, 4982 / 6056 gepost: 10-3-2007 om 0u36	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Yona loopt met hen mee tot aan de deuropening, als ze de bibliotheek verlaten met de lamp. "Ik weet het oprecht niet, Robert. Daarvoor zouden we moeten weten waarop Moshe in de eerste plaats van het leven is beroofd..." Het is de eerste keer dat Yona Roderick ontmoet, en het is dus niet verbazend dat hij diens naam verkeerd gehoord heeft of zelfs vergeten is. Hij blijft, met wat droefnis in zijn stem, achter in hetzelfde vertrek als waar arme Moshe 'van het leven beroofd is'. Dat zijn klinische woorden voor het slachten van een levend wezen. Trashmir gaat Rod voor, de trap af. Het heeft inderdaad wel wat van een septische put. Of een vergeetput. De spullen die er zijn opgeslagen zijn alvast oeroud, bevestigt de olielamp. Over het algemeen versterkt de lamp de eerdere indrukken. Het materiaal is waardeloos, wellicht al tientallen jaren geleden opgeslagen en sindsdien aan verval ten prooi gevallen. Het blok dat er ligt, lijkt nu nog meer op een brokstuk. Misschien was het een hoeksteen of een deel van een zuil. Vaagweg valt aan de hoeken te herkennen dat de steen in een gewenste vorm is gekapt. Maar dat was te lang geleden om nu nog hints te geven. Een snelle rondblik leert alvast dat het niet uit dit plafond naar beneden is gedonderd. Gevolg gevend aan een lugubere inval schijnt Trashmir even in de put. Geen beenderen, geen teken van een sarcofaag of zo. Het zou kunnen dat er mensen lagen begraven onder deze kerk, natuurlijk, maar zo te zien was het daar niet om te doen geweest. In de emmer schijnen probeerde hij te vermijden, dat was zo al erg genoeg. Ook de verst afgelegen muur neemt hij nauwgezet op bij schijnsel van de lamp. Vrij laag tegen de grond zitten hier inkervingen in, net zoals hij dacht. Het bovenste lijken letters te zijn. Geen Hebreeuwse, geen Cyrillische. Dat zou natuurlijk ook niet, daarvoor was de steen te oud. MAG... en dan nog wat. En een tweede keer, was dat niet hetzelfde? Nee, het begon enkel op dezelfde manier. MAG...MATE... Trashmir geeft het op. Het was hoe dan ook te oud om relevant te zijn, niet? Daaronder stond iets dat op een droedel geleek. Het was alleszins geen tekst. Een afbeelding, of een symbool? Misschien een monster. Of een tafereel. Met wat fantasie leek het op een kar, getrokken door paarden. Trashmir zuchtte. Als er al een verband was, dan zag hij het niet.

door Dworin draak, 595 / 726 gepost: 11-3-2007 om 7u57	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Moeten weten waarom Moshe van het leven was beroofd? Tja, het zou inderdaad kunnen dat het niets met deze geheimzinnigheid en opgraving te maken had, maar dat kon Rod toch maar moeilijk geloven. Het zou natuurlijk ook kunnen dat de andere aanwezigen bij de plechtigheid weinig wisten en daarom geen bedreiging vormden voor wie dan ook. Of ... hadden de moordenaars Moshe gedwongen om het ritueel uit te voeren ... Yonathan was wat verbaasd geweest dat Moshe zich ermee bezig had gehouden na Onevka. Na bewezen diensten hadden de onverlaten dan het boek vernield en Moshe vermoord. Rods impulsieve geest neemt deze gedachte gelijk voor de volledige waarheid aan. Hoeveel anderen zijn er nog uit Onevka hiernaartoe gekomen? vroeg Rod aan Yona, Wacht, ik ga eerst naar beneden. voegde hij eraan toe. Beneden was weinig nieuws te vinden. Aarzelend maakte Rod een beweging om de emmer in de put te schuiven, maar het vooruitzicht om meer stank vrij te laten komen beroofde hem van zijn enthousiasme. In plaats daarvan benutte hij de tijd om Trahmir zijn gedachten uiteen te zetten: Moshe wilde dit niet doen, dus hij werd gedwongen. Degenen die het samen met hem deden moeten de moordenaars zijn geweest. Ze moeten uit Onevka komen, anders hadden ze niet van deze kabaaltoestand gehoord. In ieder geval een van hen. Daarom vroeg ik Yona dat daarnet, zie je? Veel meer tijd hadden ze niet voor het begon op te vallen, dus hij hoopte maar dat Trashmir hem begreep.

door Raska mandraak, 6981 / 10811 gepost: 14-3-2007 om 14u41	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir trekt zijn blik weg van de inkevingen en wendt de olielamp naar Rod. Is de kabala niet wijdverspreider dan dat? Zouden er niet meer mensen weten wat het is? Als Rod al iets probeert te insinueren dan valt het Trashmir niet op, hij is te hard bezig met die inscripties die hij op de muur heeft gevonden. Zeg, wijkt hij van het onderwerp af. Die MAG..MAT... die hier staat, die 'mat' is volgens mij materie, je kan het niet zo goed meer lezen. Plots denkt hij iets dieper na en hij vermoedt dat hij weet wat Rod wilt insinueren. Wil je zeggen dat Yonathan de dader kan zijn? Het houdt misschien steek: de rest van de mensen die met Moshe waren mee gegaan zijn de verschillende poorten, Skolnik, Yakov, misschien Reb. Alleen Yonathans rol in het geheel is onduidelijk. Hij is geen poort, wou Yonathan juist iets verhinderen waarvan hij weet heeft? Misschien had hij het boek al eens gelezen en wist hij waar Moshe mee bezig was en wou hij hem tegen houden? Zijn gedachten glijden terug af naar de steen en de inkervingen. 'Zeg: die inkervingen en die steen zijn al zo oud dat Moshe ze er niet gezet kan hebben. Die staat hier al van lang voor zijn aankomst. Heb jij enige ide wat het zou kunnen betekenen?'

door Dworin draak, 596 / 726 gepost: 15-3-2007 om 3u45	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Huh, een oude grafsteen. Geen aandacht aan schenken, schudt Rod het veranderde onderwerp van zich af. Snel overweegt hij de opmerking van Trashmir. Yonathan schuldig? Dat had hij zeker niet bedoeld, en als het zo was, waarom zou Yona hen dan hebben geholpen, hen de kelder hebben laten zien? Nee, ik dacht niet aan Yonathan. antwoordt hij, eerder aan iemand die we nog niet zijn tegengekomen. En ik denk wel dat hij uit Onevka moet komen om de kaballa met Moshe in verband te brengen. Anders wordt het allemaal wel heel toevallig. Met nog een laatste blik op de steen draait Rod zich om. Als ze om zes uur aan de poort van de fabriek willen staan zullen ze nu moeten gaan. Achteloos raapt hij een steentje van de vloer en keilt het in de put. Kom, zegt hij, we moeten gaan graven.

door DeHeld Stamgast, 4998 / 6056 gepost: 15-3-2007 om 22u52 gewijzigd door DeHeld 15-3-2007 om 23u04	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Dworin is als eerste weer terug. Door het feit dat hij en Trashmir zich wenden naar de hoek waar ze hun schoppen hadden achtergelaten, weet iedereen dat ze willen vertrekken. De rabbijn, zwijgzaam sinds hij ontdekte waarmee hij te maken heeft, staart naar het werktuig als was het een wild dier. "Dit was niet hoe het leek. Dit is nog veel erger. Een complot... de kabbala...dit is gevaarlijk." Yonathan reageert veel doortastender op de dreigende situatie. "Ja, gevaarlijk, maar we weten niet zeker wie en begrijpen nauwelijks waarom. Dat maakt het bepaald niet beter. Skolnik heeft jullie beloofd om bewijsmateriaal te laten zien, niet? We moeten te weten komen wat hij in zijn schild voert..." Hij pakte ook zijn jas, en zocht een hoed om zich warm te houden in het winterweer. "Ik ga ook naar de fabriek. Ik zal uit het zicht blijven, tot jullie me roepen, of tot ik merk dat het nodig is. Julie gaan langs voren, ik ga langs achteren. Ik vertrouw het niet."

door Raska mandraak, 6989 / 10811 gepost: 15-3-2007 om 23u14 gewijzigd door Raska 15-3-2007 om 23u17	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Dat moest je Trashmir niet vertellen. Aan het hele zaakje hing een luchtje - en dan had hij het niet over die emmer in de kelder of over de fabriek. Maar de woorden van de rabbijn trekken zijn aandacht. 'Wat bedoel je met een complot?' vraagt hij. De rabbijn gedraagt zich angstig, hij weet iets dat zij niet weten. Ze weten verdomd weinig, vindt hij. Als er iets is dat Trashmir heeft geleerd uit zijn tijd in het Ests verzetsleger was het dat informatie altijd gecheckt en dubbel gecheckt moest worden. Het had een makker van hem het leven gekost door dat niet te doen en wat ging hij nu doen: zonder ook maar het minste idee te hebben over wat het ging stort hij zich in een onwelriekend zaakje. Het voordeel was wel dat hij niet direct meer het gevoel had Russen te helpen, hij kreeg het gevoel dat ze meer moesten beschermen dan Russen alleen. Trashmir neemt de schop en zwiert die over zijn schouder in afwachting van een antwoord van de rabbijn. Skolnik wou niet dat er mensen mee kwamen. zegt hij tegen Yonathan. Let op dat je niet gezien wordt. Hij vertrouwt Yonathan om een of andere reden nog niet, wat als hij hen er mee wilt inluizen? Dan neemt hij Rod bij de schouder en trekt hem mee naar de deur, _{Hebben jullie Hawk gaan waarschuwen?} fluistert hij. Het zit hem helemaal niet lekker, hij wist van niets, hij was niet voorbereid, hoe zouden ze vluchten als er iets mis zou lopen, hoe zouden ze zich verweren? In zijn zak hangt het wapen zwaar door, hij twijfelt even met Yonathan in de buurt, dan vist hij in zijn jaszak een roestig wapen op. Een voor Rod en een voor Eric. Alsjeblieft zegt hij 'De kans zit er in dat we het nodig gaan hebben'. Hoe hij er aan is geraakt houdt de Est in het midden. Alles wat die dingen nu moeten doen is hun overlevingskans voor vanavond een beetje in hun voordeel doen uitslaan.

door DeHeld Stamgast, 4999 / 6056 gepost: 16-3-2007 om 0u32	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Eric staart enigzins verbluft naar de wapens die Trashmir uitdeelt. Rod kijkt alsof hij niet zeker weet of het roestige geval zijn veiligheid zou moeten verhogen. Rabbijn Kalystin heeft er aan zijn gefrons te zien dezelfde mening over. "Ik bedoel met een complot dat er niets toevallig was aan die moord. Moshe is vermoord door dit alles hier." De rabbijn werpt een stapeltje bladzijden naar het midden van de tafel. Het is een deel van het boek dat ze ijverig aan het samenpuzzelen en bestuderen waren.

door Raska mandraak, 6995 / 10811 gepost: 19-3-2007 om 19u46	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir neemt de papieren die voor zijn neus op de tafel worden gegooid. Hebreeuws, natuurlijk... Hij draait de bladzijden om en om totdat hij niet deftig meer weet of hij ze nu ondersteboven aan het lezen is of niet. Wat staat er dan in? mompelt hij Waarom is de moord niet toevallig? Hij laat de papieren ook aan Rod en Eric zien, maar hij maakt zich sterk dat zij er nog minder van begrijpen dan hij. Er liggen clue's met hopen open en bloot voor hun neus: in de vorm van briefjes, poorten, gore emmers in kelders,... maar ze zien het niet. Ze zien het verdomme niet: geen linken, geen verbanden. En dat vindt Trashmir bijzonder frustrerend �n gevaarlijk. Hij wou dat hij deze nacht met zijn karlading gin door de straten reed, de politie ontwijkend, in plaats van deze nacht te gaan graven in een stinkende fabriek.

door Dworin draak, 1 / 726 gepost: 22-3-2007 om 4u16	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod kijkt Yona even peinzend aan. Denkt de man in dezelfde richting als hijzelf? Het lijkt erop. Hij besluit zijn mening nogmaals te ventileren. Per slot leek Trashmir hem net niet goed begrepen te hebben, en nu kon ook Eric meeluisteren. Ik denk dat iemand uit Onevka hiervan wist, zegt hij, met een gebaar naar de bladzij in Trashmirs handen. Die moet Moshe op een of andere manier gedwongen hebben dat ritueel met hem en anderen uit te voeren. Misschien dat hij zich zo verzette dat dat hem, ik bedoel, dat ze hem, nou ja, vermoord hebben, dus. Hij gaat door met hardop denken, Ik vraag me af wie het was. Skolnik, Yakov en Reb niet, Moshe vertrouwde hen met deze briefjes. Intussen glijdt het roestige stuk ijzer dat als zijn wapen moet dienen in een broekzak. Rods broek komt akelig scheef te hangen door het gewicht en hij vraagt zich angstig af of hij in geval van wel in staat zal zijn het ding op te vissen zonder dat het in zijn broekzak klem komt te zitten. Nou ja, de tijd zou het leren. Hij zucht, neemt de schop over zijn schouder en doet de deur open. Hier zullen ze er niet achter komen. _{Hawk hangt nog rond de fabriek om naar verdachte figuren uit te kijken. We zullen hem moeten inseinen over Yona voor er een misverstand ontstaat} fluistert hij Trashmir toe.

door DeHeld Stamgast, 5018 / 6056 gepost: 25-3-2007 om 12u53 gewijzigd door DeHeld 25-3-2007 om 13u36	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	De rabbijn begint zenuwachtig met zijn vingers in zijn handpalm te krabben als het ogenblik van afscheid is aangebroken. "Ik denk dat je gelijk kan hebben. Wees voorzichtig." Trashmir is als eerste door de deur en houdt die open voor de anderen. Yonathan verdwijnt langs de andere kant van het gebouw, schijnbaar naar een bestemming in de tegenovergestelde richting. Misschien is dat ook zo. Mede dankzij de regenwolken en de rookpluimen die bij windstilte boven Londen blijven plakken, is het al behoorlijk donker geworden. Er is niet zoveel volk dat het in dit weer nodig acht om buiten te komen. Op zich is dat niet erg, zo voelen de drie speurders zich minder bekeken. Tussen hoed en kraag begraven, met een schop op de schouder, slenteren ze naar de Kosher Meal Company. Roderick vraagt zich inmiddels af hoe ze Hawk kunnen inlichten op een discrete manier. Ook al omdat hij dan niet moet denken aan wat ze eigenlijk bezig zijn. Hawk was goed in wat hij deed, door de fabriek in de gaten te houden. Maar hij liet zich meestal niet zelf vinden. Hij had zich geen zorgen moeten maken. Nog voor ze bij de omheining van het bedrijf arriveren, loopt er uit een aangrenzende straat een verwelkt figuur op hen af. De ongure vreemdeling hoest en mompelt iets woordeloos, met een vragende intonatie. Het duurt enkele ogenblikken voor iedereen beseft dat Hawk opnieuw voor hen staat, na een dag lang observatie in slecht weer. Hij houdt hulpvaardig een sigaret tussen zijn vingers. Eric is de eerste die reageert en in zijn zakken begint te graven naar lucifers. "_{Wees op jullie hoede, het ziet er harig uit. Een halfuur geleden kwam een slungel opdagen om de fabrieksingang te bewaken. Hij is gewapend.}" Hij knikt om Eric te danken voor zijn moeite wanneer ide met een vurtje op de proppen komt. "Als je ook nog wat tabak kan sparen, dat zou ook leuk zijn." Als Eric hem het doosje Lajaunie trekt hij enkel een zuur gezicht. "Er komt langs de andere kant 'n kameraad van ons kijken. Kort, mager, grote ogen, haakneus. Kan niet missen. Hou hem ook in het oog als je hem ziet." geeft Eric bondig zijn instructies door. Hij wil Yonathan niet meer hoeven vertrouwen dan strikt nodig, om risico's uit te sluiten. Zijn ervaring maakt hem voorzichtig. Hawk tikt zijn hoed aan, en zet schijnbaar zijn weg verder. Het trio dat achterblijft, overlegt even via de blikken. Het is niet erg geruststellend dat Skolnik er zijn mannetjes heeft bijgehaald. Langs de andere kant neemt hij dezelfde voorzorgen als zij. Bovendien is het nu te laat om terug te keren. Ze moeten naar die afspraak, als ze het willen weten... Omdat Skolnik gewoon gezegd had dat ze om zes uur aan de fabriek meosten zijn, gingen ze via de grote poort. Het was ietwat karikaturaal om op de poort te bonzen met een hol geluid, alsof het een burcht of kasteel was, en geen lelijk gebouw in een arme wijk van Londen. Een ongure smoel met een pet opent de deur tot mansbreedte, en stapt dan opzij om de bezoekers toe te laten. De een na de ander gaan ze binnen. Aan de andere kant, op het binnenpleintje vol karresporen, staat een tweede kerel met een dikke jas en een ouderwets geweer achteloos over zijn schouder gehangen. Hij kijkt de nieuwkomers indringend aan en besluit dat dit was wat hem verteld was: drie mannen met graafmateriaal. Hij groet ze niet eens. De man die eerst de poort had geopend, sluit die weer en loopt naar het lokaaltje waar de klerken zitten. Er brandt nog licht als hij er op ruit klopt en meteen verschijnt de kop van Skolnik, die door het raampje tuurt. Er volgen enkele worstelende bewegingen die niemand van de toeschouwers duidelijk kan opmaken en dan stapt Skolnik naar buiten, zijn sjaal nog wegstoppend in de kraag van zijn overjas. Hij zegt een goeiendag en gebaart dat iedereen moet meekomen. Ook de man met het geweer volgt op enige afstand.

door Raska mandraak, 7011 / 10811 gepost: 26-3-2007 om 22u23 gewijzigd door Raska 26-3-2007 om 22u45	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Terwijl ze de synagoge uitwandelen geeft de rabbijn eindelijk iets meer uitleg over de passage uit het boek. De uitleg blijft door zijn hoofd dolen terwijl ze op weg zijn naar de fabriek. De Est gelooft er niets van: golems, het zou wat... De passage die de rabbijn zo van zijn stuk heeft gebracht gaat er over: een golem is blijkbaar een soort imitatie-mens, door de mens uit klei/modder gemaakt, net als Adam. Maar natuurlijk minder perfect omdat de mens God niet is, voegde de rabbijn er nog met een belerende toon aan toe, alsof hij wou zeggen dat Trashmir het maar nooit moest proberen. De Est glimlacht even. Volgens het verhaal werd de golem gemaakt door een of andere rabbijn in Praag, zo'n driehonderd jaar geleden. Een zekere L�w kreeg van God zelf, (ja zeker, de god zelve!) de boodschap dat hij een golem moest maken, hoewel dat verboden was. Het was iets om groter onheil voor de Joden te vermijden of zoiets. Trashmir kon er niet zo goed aan uit. Het was uiteindelijk gelukt, maar tegen een hoge kost aan mensenlevens. Trashmir kucht als hij een man ziet aankomen die even met Eric blijft praten, het is Hawk. Dan denkt hij verder: de rituelen beweren precies te beschrijven hoe L�w tewerk ging voor zijn golem. Via magie, rituelen, het opdelven van rode aarde,... Allemaal z��r gevaarlijk volgens de rabbijn. Trashmir vertrouwt het allemaal voor geen haar. Je zou voor minder: hij vermoedt dat de mannen die hen begeleiden nu ze de fabriek binnen zijn de klopmannen van Skolnik zijn. Ze hebben bijna geen informatie: als het verhaal van de rabbijn zou kloppen heeft het oproepen van de vorige golem, zo'n driehonderd jaar geleden, veel mensenlevens gekost. Hij was er nog niet helemaal uit of die bevinding hem nu gerust stelde of niet. Zijn hele lijf schreeuwt het uit. Er staat haast een grote rode pijl naar de inganspoort van de Kosher Meal te pinken 'ga hier niet binnen!' roept de pijl. Maar daar is het al te laat voor: ze zijn al binnen... Hij beseft dat Hawk en Yonathan niets kunnen doen,... niets: de bunker die overdag de fabriek leek te zijn zal hen niet binnen laten en het trio zeker niet buiten. De enige mensen die hij in dit hele zaakje heeft vertrouwd zijn een klerk en een ex-bobbie begodbeterd en het enige waar hij nu kan op rekenen zijn een stel oude wapens die hij heeft opgeduikeld uit zijn kast. Langs de andere kant: als Skolnik een poort was, waarom zou hij hen dan tegenwerken? Maar als..., mompelt een treiterig stemmetje, als poorten er waren om geheimen te beschermen, waarom zou Skolnik jullie dan helpen? De Est ziet overal verraderlijke Russen, maar moesten ze iets proberen, glimlacht Trashmir plots, dan zou hij toch maar mooi een stelletje Russen kunnen terug pakken. En moest er iets gebeuren dan zou zijn connectie er wel voor zorgen dat Skolnik er van zou weten... Trashmir had Hawk nog graag mee naar binnen gehad, maar daar was het te laat voor. Hun hele plan staat op losse schroeven - hadden ze dan een plan? Hij kijkt naar Rodderick terwijl hij achter hun begeleiders aan wandelt en hij vraagt zich af wat die aan het denken is.

door Dworin draak, 601 / 726 gepost: 2-4-2007 om 9u42	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	De uitleg van de rabbi gaat een beetje langs Rod heen. Een golem was iets geheimzinnigs en iets magisch, dat had hij nu wel door. Hij was erop gebrand om bij de fabriek te komen en om Hawk verder in te lichten. Het inlichten van Hawk verloopt zonder verede incidenten. Dan komen ze bij de fabriek. Skolnik komt hen zelf tegemoet lopen. Hij is niet onvriendelijker dan anders. Zwijgend loopt Rod achter hem aan naar de achterkant van de fabriek. Moeten ze nu wel meelopen? Of ... ? Rod voelt aan het roestige ding in zijn jaszak. Maar behalve de man met geweer, die hen nauwlettend in het oog houdt, wordt hij vooral tegengehouden door zijn onzekerheid over Skolniks rol in het geheel. Hij kon toch moeilijk een onschuldige aanvallen die nog wel moeite voor hen deed. Hij kijkt nog eens naar zijn kameraden. Het weer is smerig, de kouden wind jaagt door Rods oude jas. Hij heeft het koud en huiverend trekt hij de kraag dichter onder zijn kin. Intussen vroeg hij zich af hoe Yona door een eventuele achterpoort kon komen. Een vluchtige rondblik leverde niet direct iets op, maar Yona zou het terrein hier misschien beter kennen. Hij woonde per slot van rekening in de buurt. Wanneer ze achter op het terrein aankomen beduidt Skolnik hen met een gebaar van zijn voet waar hij wil dat ze graven. Meneer de directeur wil natuurlijk zijn handen niet vies maken, en houdt ze daarom angstvallig in zijn diepe zakken verborgen. Zijn makker klemt het geweer nog eens zo vast om duidelijk te maken dat ook van zijn kant geen hulp te verwachten is. Zuchtend neemt Rod de schop van zijn schouder en steekt hem in de aarde. Zijn vingers verkleumen nu al in de gure wind.

door DeHeld Stamgast, 5073 / 6056 gepost: 8-4-2007 om 15u53 gewijzigd door DeHeld 10-4-2007 om 1u01	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Skolnik zet de lamp die hij bij de wachtstallen heeft meegepikt, neer op de grond om wat bij te schijnen. Zelf leunt hij tegen een van de lage ronde gebouwen, die eruit zien als een in de grond gezakte burchttoren. Mogelijk is het zijn bedoeling om uit de wind te blijven, maar die moeite is vergeefs. Het spitten van de grond is een welkom afwisseling in de zin dat de arbeid de spieren snel weer warm krijgt. Er prikkelen na korte tijd zelfs zweetparels in de wollen vest waarin Eric Cutter schuilt. Naarmate de put dieper wordt, stijgt ook hier uit de bodem een verrot miasma op. Zou de wasem van de fabriek zich hebben vastgezet in de bodem? Of kwamen de ziekmakende gassen altijd al op de grond? De geur hangt duidelijk in de put waar ze staan te graven, en vrij snel zien ze dat ze in lakens gewikkeld voorwerp hebben blootgelegd. Daarmee is alle twijfel wel van de baan. Ze hebben inderdaad een opgezwollen mensenlichaam moeten opgraven. Tja, Rod wilde graag naar de oplossing, dus hij groef dapper door. Nu deinst hij achteruit voor de stank en het buitengewoon lugubere idee grafschennis the plegen. Aan de andere kant, de enige manier om nu te weten wat er aan de hand is geweest is het openmaken van het laken. Het kostte hem hoe dan ook wel even om zijn maag en zijn zenuwen weer in het gareel te krijgen. Hij probeerde de figuur in de wormstekige, rulle bruine grond in te schatten. De lengte inschatten werd gehinderd door het feit dat het lag,in een put, en Trashmir was nog steeds en merkelijk trager schepjes grond aan het weghalen aan zijn kant. Toch kon je met vrij veel zekerheid stellen dat het een persoon van gemiddelde lengte zou geweest zijn. Aan de vormen onder het laken te zien, had hij tijdens het leven goed in het vlees gezeten, op het dikkige af. Het was bij Rod al opgekomen dat Skolnik hen mischien de golem liet opgraven, waarover zoveel gesproken werd. Dat idee had hij gekregen omdat zij al het werk, en dus allicht het risico moesten verduren. Nergens rode aarde te bespeuren, echter. En de geur deed hem bepaald niet denken aan pottenbakkerij. Het was gewoon te walgelijk om opgelucht over te zijn. Trashmir trekt zijn neus op als het lijk dan eindelijk boven water - euh, de grond- komt. Hij stopt even met graven en kijkt naar de reactie van Skolnik. Die blijft vrij sto�cijns naar hen kijken. Dan knielt hij bij de put terwijl hij probeert zoveel mogelijk door zijn mond te ademen om de stank niet te ruiken. Trashmir wilt er niet aan denken welke dampen ze allemaal binnen krijgen met dit werkje. Het is niet de eerste keer dat hij een lijk te zien krijgt, al is het nooit een prettig zicht en zeker niet als ze al een tijdje onder de grond steken. Hij kijkt naar Rod die blijkbaar ook dapper door wilt gaan. Terwijl Trashmir knielt steekt hij zijn hand uit naar een punt van het laken en slaat het open, nieuwsgierig naar wie -of wat- hij te zien gaat krijgen. Hij slaat het laken weg en springt tegelijk een metertje achteruit, hij vertrouwt het hier allemaal voor geen haar. Een lijk, mensen met geweren die hij niet vertrouwt, en dat ten midden van een stinkende vleesfabriek vol Russen. Er zijn leukere en glorieuzere momenten om dood te gaan... Hij deed er niet lang over om daar spijt van te krijgen. Niemand had de mond van de overledene dichtgebonden. Zijn onregelmatig begroeide onderkaak was daarom opengevallen, bevrozen in een doodskreet. De reden van die onhoorbare ijselijke kreet was dat zijn schedel was ingeslagen. En grondig ook, de bovenkant ervan was een vormeloze massa. Een van de ogen zat niet helemaal waar je het zou verwachten, en beide ogen waren sowieso plat, erg groot en met beestjes bedekt. Het lichaam was al danig aan het rotten, het vlees groenig en her en der opgezwollen met ontbindingsgassen. Zijn borstkas had ook een verschrikkelijke deuk aan de linkerkant. Trashmir speelt even met het idee dat iemand hem in een van de machines van de fabriek gestopt had, de stumper. Maar zijn armen en benen lijken intact. Dat klopt toch niet? Jezus, hadden ze die vent met een hamer toegetakeld of zo? Het bleek dus toch niet hun eigen graf te zijn... althans... voorlopig nog niet. Een misselijkmakende geur komt richting Eric opzetten, waarbij hij z'n neus snel toeknijpt. Al had hij dit geweten, dan had hij wel een knijper meegenomen of snuiftabak... Ondanks dat de geur van de dood hem niet geheel onbekend is, vindt deze geur niet te harden. Het verschrikkelijke lichaam lijkt wel volgestopt te zijn met van alles en nog wat; anders kon Eric de gruwelijke misvormigheid niet verklaren. Hij kijkt naar de rest en voelt zich toch wel enigzins opgelucht dat hij niet de enige is die het tafereel met een rare blik bekijkt. Terwijl Trashmir is weggesprongen op het moment dat hij het laken heeft weggeslagen, bekijkt Eric het lichaam eronder nog eens goed. Zou dit nu zo'n golem zijn? Er lijkt hier amper sprake meer te zijn van een mens. Spijtig genoeg niet. Het is wel degelijk een kapot gemaakte mens. Sterk aan het rotten ook, Eric kon wel raden waarmee het zat volgepropt. Eric herinnerde zich plots dat hij in zijn beginjaren bij de politie eens de wacht had moeten houden bij een zelfmoordgeval. Net geen twee weken was de daad al geleden, toen het werd gemerkt. Het lijk was aan het vergaan, bijna gesmolten, en overdekt met vliegen en maden. Drie keer ging hij buiten overgeven. Telkens stuurde de inspecteur hem terug. En die inspecteur had een punt gehad. Bij de politie was het een trieste noodzaak dat je mannen moest harden. Met het lichaam zo verminkt besloot Eric te zoeken naar identificerende eigenheden, een nuttige techniek van bij de Yard. Hij zag al snel dat het niet veel voorstelde. Geen sieraden, geen zichtbare littekens. De kleren waren versleten, vuil, goedkoop. Het soort waarmee in deze stad een heel arbeidslegioen gekleed liep. Alleen op de schouder zat er wat. Een tatoeage, een soort teken. Hij probeerde het duidelijker te bekijken van op een zo hygi�nisch mogelijke afstand toen Skolnik de uitgerekte stilte eindelijk verbrak. "Hier heb je je moordenaar. Hij lag hier de hele tijd, en hij gaat nergens heen. Hij verdiende niet beter dan wat hij kreeg. Snappen jullie? Aardse gerechtigheid is niet meer nodig." Er zat een vreemde, dringende klank in zijn spreken. Wilde hij geloofd worden na die hele tijd? Of wilde hij gewoon dat ze eender wat zouden geloven en weggingen?

door Dworin draak, 609 / 726 gepost: 10-4-2007 om 2u31	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod kokhalst. Hij moet even de andere kant op kijken. Eigenlijk wil hij een flinke teug frisse lucht, maar dat zal moeten wachten tot hij weer op weg naar huis is. Of misschien nog langer, want deze lucht zal in zijn kleren en in zijn neus blijven hangen. Met dode mensen had Rod dan geen ervaring, met dode beesten op het platteland in zijn jeugd des te meer. Dan plaatst Skolnik zijn opmerking. Talloze vragen tuimelen door Rods hoofd. Had die vent hen niet gewoon kunnen vertellen dat de moordenaar hier lag? Wie was dit, of beter, wie was dit geweest? Wie had hem vermoord? Waarom? Zo bruut? Waarvoor geweren om zo'n dooie pier te bewaken? Hij hapt adem om zijn vragen te stellen. Dat had hij beter niet kunnen doen, want de walm slaat hem nu echt op zijn strot, Wie .. is alles wat hij uit kan brengen.

door DeHeld Stamgast, 5107 / 6056 gepost: 19-4-2007 om 12u52	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Skolnik begint zich weer te ergeren. De man is allicht een maaglijer. "Het "wie" doet er niet toe. Het is een van de onzen en we leveren hem niet uit. Ik had gezegd dat ik jullie het bewijs ging laten zien en hier heb je het." Trashmir gromt ontevreden, als het op een wedstrijdje ergeren zou uitdraaien weet Trashmir dat hij zou winnen. 'Goed, en wat bewijst ons dan dat dit de kerel is die Moshe heeft vermoord? Het feit dat zijn schedel is ingeslagen of het feit dat hij hier dood voor onze neus ligt? Voor hetzelfde geld is het gewoon iemand die hier ligt omdat hij er zin in had...' Hij kijkt naar Eric die wat dichter naar het lijk aan het kijken is. 'En heb je toevallig een idee wat die tatoeage op zijn schouder voor iets is?' Skolnik steekt zijn handen in zijn zakken tegen de kou. Hij wiebelt een beetje voorover en weer achteruit met de onaantastbaarheid van arrogantie. "Ik kan zoveel getuigen als je maar wil optrommelen als je wil. Iedereen die hier in de fabriek woont zal maar wat bevestigen dat dit de moordenaar is. dat maakt van hem de moordenaar in een erg juridische zin. Je hebt wat je hebben moest: bewijs. Wat wil je meer?" 'Kom op Skolnik, een kerel die in volledig ontbonden staat is. Samen met een vaag antwoord dat er wel ergens getuigen zijn, kan je nauwelijks bewijs noemen.' geeft Trashmir terug. 'We willen wel eens een paar van die getuigen spreken, liefst onder vier ogen.' Hij kijkt rond, zijn adem komt in kleine wolkjes naar buiten. 'En waarom moet dit perse in het duister gebeuren? Was het gerechtigheid die het daglicht niet kan aanschouwen?' Hij kijkt nog eens naar de tatoeage op de man zijn arm en Trashmir probeert de tekening te onthouden. De stank is fel, scherp en alles doordringend. Die kerel begint Rod nu toch wel erg tegen te staan. Trashmir had gelijk. Ze staan hier bij nacht en ontij grafschennis te plegen, dan mogen ze verdorie toch wel wat vragen stellen. Hij verbijt zijn weerzin tegen de stank. 'Ik zie helemaal geen bewijs, ik zie alleen een lijk waarvan wij de rust verstoord hebben. Dit is ook geen put, het is een graf. Beschaafde mensen maken dat onderscheid.' Voordat de Jood op zijn belediging kan reageren vaart hij voort, 'en nu vertel je ons wie dit is, en waar de gerechtigheid uit bestaat.' Het is voor de mensen van deze wijk alvast geen zegening dat ze het ook nog eens moeten stellen met Skolnik als baas. "Wie denk je dat dit is? Het is de moordenaar van Moshe, natuurlijk. Een van die caf�hangers die door de pastoor naar hier zijn gestuurd. Hij is het die in de synagoge was binnengeslopen en die de rabbijn heeft neergestoken, maar natuurlijk werd hij opgemerkt toen hij probeerde te ontsnappen. We hebben hem ingehaald en aangepakt. Achteraf moest ik het lichaam doen verdwijnen, om verdere problemen te vermijden. Bovendien," hier haalt hij zijn schouders op, "laat de rest zich maar afvragen wat er met hem gebeurd is." 'Nee Skolnik. Die mannen van de bende van de Heilige Koe zijn zo stoer als wat in grote groep, maar op hun eentje zijn het makke lammetjes. Je bent ons blaasjes aan het wijs maken.' Hij staat recht en kijkt naar Skolnik. 'Die mannen hebben een grote bek, en een grote knuppel, maar ze zijn niet verfijnd. Ze gaan met een groepje rond een kerel staan en slaan hem in elkaar. Ze werken niet met kleine moordenaartjes.' Hij kijkt naar het onbeweeglijke gezicht van Skolnik. 'Ik geloof je niet.' zegt hij nog eens. 'Deze kerel komt niet van de Heilige Koeien, of misschien wel. Maar dan niet omdat hij Moshe heeft vermoord.' De Est gaat op zijn andere been leunen. Bovendien,' gaat hij verder, 'we hebben doorheen de hele wijk rondgelopen en we zijn in de zeik gezet door die mannen, bijna in elkaar getrapt en we hebben er niets van gehoord dat ze een man kwijt zijn. Wat je zegt staat op losse schroeven Skolnik, wij willen bewijzen. En godverdomme antwoorden.' Rod knikt wanneer Trashmir het woord van hem overneemt. Zo is het maar net, de uitleg van Skolnik is gewoon te mager. Voor de woekeraar nog kan reageren besluit Rod er nog een schepje bovenop te gooien. 'Moshe was betrokken bij het maken van een golem. Ik geloof niet dat het vrijwillig was. Wie waren er bij hem in de crypte onder de synagoge?' Skolnik kermt bijna. Hij is na Rodericks uitval ook opvallend bleek geworden. "Wat zijn jullie een stelletje dwazen seg. Je hebt hier een dader, een oplossing, wat willen jullie meer? En dat hele gedoe over die onschuldige rabbijn. Vreselijk. Denk eens na, man! Als het niet zonder de rabbijn kon, dan is dit allemaal zijn schuld? Ik weet trouwens niks van wat er gebeurde, ik was er niet bij. Waarom gaan jullie nu niet gewoon weg, nu het nog kan? Jullie aanwezigheid maakt het allemaal maar erger." Voorheen leek het misschien smekend, maar dit was dubbelzinnig. Skolnik wilde de drie speurders gewoon een redelijk excuus te geven om te vertrekken, en ditmaal kan het hem niet schelen of ze hem geloven of niet. Trashmir, die in eerste instantie erg ongelukkig was met de gewapende bewakers van Skolnik, begint zich af te vragen of ze er zijn om hen te intimideren dan wel Skolnik te beschermen van iets of iemand.

door DeHeld Stamgast, 5146 / 6056 gepost: 26-4-2007 om 13u31	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	'Goed, misschien heb je het goed met ons voor. Maar dat betekent niet dat je de zak moet gaan uithangen, Skolnik.' begint Trashmir. Dan valt hem iets te binnen. 'Er zitten haken aan je verhaal makker: ik bedenk me dat we wel hebben gehoord van iemand die is verdwenen bij the Three Cows, ok�. Punt voor jou, maar de kerel die hier ligt ziet er behoorlijk dood uit, wat hem een brakke dader of getuige maakt. En ik blijf bij mijn punt dat die kerels niet op hun eentje ergens gaan binnen dringen. Die gaan in groep. Volgens mij is er gewoon een afleider nodig. Iemand die als vrolijke dode de aandacht van de echte dader afleidt.' Hij ziet Skolnik nerveus rondkijken. 'En wat zit je hier eigenlijk zo benepen rond te kijken, je bent nerveus Skolnik. Run jij deze fabriek niet in naam van Herbert? Waarom moeten we hier in godsnaam als dieven in de nacht komen binnen geslopen?' "Nou, hoe zou je zelf zijn. Ik ben de manager maar, niet god. Ik wil voorkomen dat de anderen hier lucht van krijgen. En met zo'n warrig groepje dat zelf maar wat graag vrolijk begraven zou worden... Als die geniepige Herbert meer geld in de fabriek stak en minder in de zakken van de politici, stonden we er veel beter voor." Dat laatste neemt hij vooral Rod kwalijk te nemen, tot zijn aandacht wordt afgeleid door een van zijn twee handlangers, die bij de achterste muur met zijn tong klakt. Vervolgens gebaart hij dat er iemand aan de andere kant van het muurtje rondloopt. Skolnik krimpt een beetje in elkaar. Haastig geeft hij een geluidloos bevel aan de man met het geweer om te gaan kijken. Rod overdenkt ook de verdwenen kerel. "De man verdween al voor de moord op Moshe." zegt hij peinzend. De man zou toch niet door de golem vermoord zijn? Spichtig kijkt nu ook Rod het terrein over. Hij wordt afgeleid door het waarschuwende geluid bij de muur. Even is Rod bang dat het de golem zou zijn die daar buiten loopt, maar dan bedenkt hij zich dat het waarschijnlijker is dat het Hawk is, of misschien Yona. Iets luider, zodat het buiten de muur te horen moet zijn, gaat hij verder. "Ik denk niet dat het Mr Herbert is waarvoor Skolnik bang is. Ik denk dat degene, of beter gezegd datgene, dat deze man vermoord heeft nog door de nacht dwaalt. Nietwaar, Skolnik, je bent bang voor de golem die jullie zelf gemaakt hebben." "_{Willen jullie nu wel eens ophouden over die verdomde golem?}" bijt Skolnik Rod gepikeerd toe. Een van de twee lijfwachten -Artem of Nikolaj dus- is inmiddels op een leeg vat gesprongen dat dicht genoeg bij de muur staat. Met een bewonderenswaardige vlotheid voor iemand met een geweer op zijn rug, springt hij naar de muur en hijst zichzelf vlotjes naar de andere kant waar hij uit het zicht verdwijnt. Vrijwel ogenblikkelijk zijn er voetstappen te horen, geluiden van een korte krachtmeting en tenslotte en plons van iets dat in water gedumpt wordt. Dan blijft het even rustig. Er is gepraat aan de andere kant van de muur. De tweede man loopt om naar een poort of deur bij de stallen. Als Skolnik al bemerkt heeft dat hij is achtergebleven zonder een beschermend cordon, maakt het hem toch niet nog zenuwachtiger dan hij al was. Iedereen wacht benieuwd af wat het resultaat zal zijn. De twee mannen komen terug met tussen hen in een niet al te robuuste figuur, die ze bij de bovenarm beet hebben. Tot de verbazing van enkele toeschouwers is het een overwegend aardekleurige figuur die komt aangestrompeld. Wanneer ze de lichtcirkel van de flauwe lamp betreden, valt duidelijk te zien dat het gaat om Yonathan, die in de modder is terecht gekomen. Skolnik reageert verbluft. "Yoanthan! Wat zit jij hier te spioneren?" Hij kijkt zijn assistenten beurtelings aan. De man met het geweer maakt een afwerend gebaar: "Ik heb hem enkel een mep gegeven om hem te verrassen, hij is zelf in de beek gesprongen toen hij wilde gaan lopen." Skolnik neemt nu ook de andere drie op en leest in hun blikken dat zij wisten wie er aan de andere kant van de muur verscholen zat. Zachtjes verwijt Skolnik aan Yona: "Jij hebt met hen gepraat he? O Yona, waarom ben je niet gewoon tot bij mij gekomen?" Trashmir spant zijn hele lijf op als een van de twee klopmannen van Skolnik over de muur verdwijnt. Zou Yonathan of Hawk zich hebben laten pakken? Als ook de tweede man van hen weg loopt heeft Trashmir het even moeilijk. Als ze Skolnik nu zouden beet grijpen en hem een wapen tegen het hoofd zetten zouden ze niets kunnen doen en zou de Est eindelijk eens wat antwoorden kunnen krijgen. Het geplons leidt hem echter af van zijn denkpatroon, iemand wordt naar binnen gedragen: Yonathan. Trashmir kijkt naar Skolnik om diens reactie te zien. Er waren geen getuigen afgesproken. Maar hij reageert er luchtig op, eerder triestig. Een kant van Skolnik die Trashmir niet had verwacht. 'Jij hebt met hen gepraat he? O Yona, waarom ben je niet gewoon tot bij mij gekomen?' Het is alsof er een lontje wordt aangestoken binnenin Trashmir. 'Er is godverdomme niets gezegd!' het fluisteren slaat af en toe over. 'Er wordt hier godverdomme niets gezegd! Al die raadsels en rookwolken om iets te verbergen! Ik ben het grondig beu.' Zijn vinger wijst naar Skolnik. 'Ik weet niet goed wat ik van jou moet denken Skolnik: ben je een tegenstander of een helpende hand? Wat moet ik denken van Reb? Is hij vermoord, ontvoerd? Weggelopen? Is hij een onschuldige jongen of is hij er evengoed op uit om er voor te zorgen dat de mistwolken zich verdichten tot erwtensoep? Jezus, Moshe was een rabbijn en hij was evengoed fout als alle anderen! Hij was met iets bezig, waarom is hij in godsnaam doodgestoken? Het is daar dat het om draait! Niet om het ontrafelen van domme raadseltjes die me geen barst kunnen schelen!' Trashmir knijpt met zijn duim en wijsvinger in zijn neusbrug. Hij was hier niet voor gemaakt. Hij was subtiel, maar tot op zekere hoogte. Wat hem betrof lieten hij hen in hun sop gaar koken, met hun raadseltjes en hun geheimdoenerij, maar nu zat hij er te diep in. Met een zucht gaat hij verder. In het Russisch. 'Jullie volk heeft in jullie thuisland mijn volk onderdrukt en uitgemoord. Familieleden die ineens verdwijnen en nooit meer terug komen. Denken jullie dat dat een pretje is? Kunnen jullie je inbeelden hoe zwaar het is om jullie te helpen? maak het in godsnaam niet nog zwaarder.' Ophouden over de golem? Dat was nu juist niet wat Rod wilde doen. Het geheimzinnige gedoe rond het wezen van klei was de sleutel hier, of het nu werkelijk tot leven was gebracht of niet. Rod wil wat zeggen, maar de actie van de lijfwacht brengt hem wat van zijn stuk. Even later wordt een klei-achtig wezen de binnenplaats opgevoerd. Het zal toch niet ... maar nee, het is inderdaad Yona. Dit keer is Trashmir Rod voor. Nu goed, hun tolk is het evengoed beu om telkens tegen die geheimzinnigheid aan te lopen. Rod had Skolnik verder de duimschroeven aan willen draaien over het ritueel in de kelder, maar misschien was het beter wanneer Trashmir hem eerst nog wat verder van zijn stuk bracht. De woekeraar zag eruit alsof hij op het punt stond mentaal in te storten. Skolnik verlegt slechts even zijn aandacht van Yonathan naar de tolk omdat die Russisch begint te praten. "Mijn volk doet helemaal niets van die strekking. Doe niet zo belachelijk." Hij lijkt het begin van de tirade niet gehoord te hebben, en terwijl hij kijkt naar de bibberende Yonathan voor hem, belist hij snel: "We gaan best naar mij thuis, daar is het warmer en veiliger. Jullie twee, maak die put weer even dicht. Zorg dat niemand merkt dat ermee gesjoemeld is." Beide lijfwachten keren een beetje teleurgesteld terug naar de put en beginnen met duidelijke tegenzin te graven met twee schoppen die ze hebben aangeslagen. "Kom jongens." nodigt de baas van de fabriek zijn gasten, of gevangenen, uit. "We moeten hier niet langer blijven rondhangen. Als je het echt moet weten, ik ben hier altijd geweest om de gemeenschap te helpen. Het zal je ook interesseren om te weten dat Reb perfect veilig was als jullie gewoon hadden opgehouden met zoeken. Reb praat graag, en hoewel zijn geheugen wisselvallig is, weet hij veel." Ze passeren het buitengebouw en lopen in de richting van de grote poort. Skolnik verkent met zorg om te kijken of er geen licht brandt in het kantoortje nabij de ingang van de fabriek. Maar nog voor ze de poort bereiken, verschijnen er uit de omliggende afdelingen verschillende arbeiders op het binnenplein. Enkele van hen, voorzien van zware werktuigen, nemen positie in voor de poort. De anderen, een aantal met slachtbijlen en vleesmessen, vormen een losse cirkel rond het groepje van vijf. De leider is zo te zien de klerk die eerder ook al in de fabriek aanwezig was, Silverstein. "Goedenavond. Altijd fijn om bezoek te hebben. Mitrofan, ik neem aan dat dit is wat jij verstaat onder 'het probleem oplossen'?" Enkel en alleen door de baas met zijn voornaam aan te spreken heeft Silverstein een onmiskenbaar dreigement uitgesproken. Skolnik ziet eruit alsof hij elk moment kan flauwvallen: zweet staat in zijn gezicht als had hij een koortsaanval. Hij slaat er niet in om woorden uit te brengen. Met gemengde gevoelens hoort Rod de uitnodiging van Skolnik. Hij staat duidelijk op het punt om te gaan praten, en dat is tijd ook. Maar de tocht naar huis kan de woekeraar benutten om weer een of ander verhaaltje te verzinnen. Het staat Rod maar matig aan dat de put weer zonder ceremonieel dichtgegooid wordt door de twee uitsmijters. Wat de man bij leven ook verkeerd gedaan had, hij verdiende een fatsoenlijke begrafenis. Hij zou het er met Mr. Herbert over moeten hebben of desnoods de politie inschakelen. Wanneer Rod in gedachten verzonken achter Skolnik aanloopt, verschijnen ineens een aantal arbeiders vanachter een hoek van de fabriek. Problemen oplossen? Werden zij daarmee bedoeld? Staan de arbeiders aan hun kant, en ageren ze tegen de wispelturige Skolnik, of zijn ze juist veel radicaler en komen ze de bezoekers aftuigen ... of erger? Een ding is duidelijk, Skolnik had hen geen kwaad willen berokkenen, hij had daarvoor immers gelegenheid genoeg gehad. Bij gebrek aan beter moesten ze dus maar aannemen dat Skolnik hun bondgenoot was. "Het probleem," begint Rod aarzelend, "Het probleem is dat jullie Rabbi vermoord is. Het probleem is dat de politie niet begrijpt waar ze moet zoeken om deze moord op te lossen. Dit probleem zullen jullie ook niet oplossen door onszelf of meneer Skolnik te bedreigen."

door Raska mandraak, 7111 / 10811 gepost: 27-4-2007 om 12u07	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	How zeker, Trashmir had genoeg menigten in zijn leven gezien om te begrijpen dat die niet zomaar op straat kwamen. Hij was niet overtuigd dat die mensen naar Rod zouden luisteren, ze waren er in eerste instantie niet om een gezellige babbel te doen zo te zien. Langs de andere kant: Silverstein kende Skolnik, misschien waren het companen, misschien waren die arbeiders er om een ander probleem op te lossen...Een probleem waar zij met hun drietjes nog niet aan hadden gedacht. In elk geval, Trashmir is niet op zijn gemak met de mensen rondom hem: met een Skolnik die niets weet te zeggen - hoogst ongebruikelijk-, met een groepje mensen die de vluchtweg blokkeren - hoogst ongebruikelijk-, met een hoop tuig rondom hem met vieze stinkende wapens - meer gebruikelijk. Nee, oh, nee. Hij dacht dat ze nu niet goedkoop zouden ontsnappen. Zijn blik schiet naar alle kanten, op zoek naar een vluchtweg. Maar die ziet hij niet direct. De Est laat Rod verder het woord voeren,...

door DeHeld Stamgast, 5149 / 6056 gepost: 28-4-2007 om 15u55	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Silverstein komt zelfverzekerd traag naar het midden van de omsingeling gewandeld. "Nee, meneer." wendt hij zich sarcastisch tot Rod, de laatste van wie een repliek had verwacht, "dat de politie niet weet waar zoeken is geen probleem. Dat jullie hier blijven rondhangen, dat is lastig. Wie de rabbijn vermoord heeft... tsja, heb je dat nog steeds niet verteld, Skolnik? Ik zou me niet kunnen inbeelden dat het nu nog wat uitmaakt. Ze hebben zich zo te zien niet erg veel aangetrokken van al die dwaalsporen van je." Silverstein heeft duidelijk een bedoeling, een verborgen plan. Waar hij op aanstuurt is nog niet echt duidelijk.

door Dworin draak, 620 / 726 gepost: 29-4-2007 om 17u44	scene 13 (verv)
	Rod reageert een beetje geergerd op de klerk. Nog een die een beetje liet doorschemeren dat hij iets wist wat hij niet ronduit wilde zeggen.Als dat allemaal jullie probleem niet is, wat is jullie probleem dan wel? vraagt hij. De scherpte in zijn stem komt door de vermoeidheid, van dagen vruchteloos van hot naar her rennen. Intussen denkt hij na. Dwaalspoor? Dat zou op het lichaam van net kunnen slaan. Het briefje? Maar daar waren ze niet via Skolnik mee in aanraking gekomen. Het ritueel? Dito. Skolnik kende Yona wel, maar het wederzijdse vertrouwen stond kennelijk op een laag pitje. En het schorriemoerrie? Skolnik kenden ze? Hoe zouden ze op Yona reageren? Rod houdt Skolnik en Yona scherp in het oog.

door DeHeld Stamgast, 5152 / 6056 gepost: 29-4-2007 om 22u33	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Voor zijn moeite krijgt hij de grijns van de ober die weet dat hij een van de verachte gasten eruit mag zetten. Een valse, sardonische grimas van iemand die zijn onderdrukte verlangens eens kan uitleven. "Ja, denk maar eens goed na. Wie zou het probleem zoal kunnen zijn? Ik stel voor dat we even naar binnen gaan, het is nogal onbarmhartig weer. De fabriek, bijvoorbeeld? Dat is lekker vlakbij." Hij gebaart in de richting van een van de deuren van de fabriek. Het duldt nu geen twijfel meer dat ze allemaal gevangen zijn. Yona, die zich tot hiertoe binnensmonds mompelend heeft laten leiden, momeplet nu buitensmonds. "_{Je bent een idioot, Skolnik, dat ben je altijd al geweest. Je hebt je weer in de nesten gewerkt.}" Skolnik heeft volledig gecapituleerd. Blijkbaar is hij tot de slotsom gekomen dat Silverstein de situatie meester is, en volgt hij nu diens bevelen op. Ook Yonathans uitval kan hem niet uit zijn apathie wekken. "_{Dit was allemaal Moshe's idee, als je het wil weten. Hij heeft die verdomde boeken meegebracht.}"

door Raska mandraak, 7124 / 10811 gepost: 30-4-2007 om 10u36 gewijzigd door Raska 30-4-2007 om 10u38	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir hoort Yonathan en Skolnik wat onder elkaar murmelen, maar verstaat ze niet. Het blijken in elk geval verwijten te zijn. De Est kijkt eens links en rechts over zijn schouder maar langs elke kant staan drie, vier mensen. Niet echt een zonnig vooruitzicht om daar doorheen te lopen. Dat Silverstein ooit het onbewegelijke gedrag van Skolnik te baas zou kunnen had hij niet verwacht, maar kijk: hier staan ze dan toch. In de macht van een of ander kantoorklerkje, het verbaast hem dat het Silverstein is gelukt. En hij vraagt zich af wie al die klopmannen toch zijn; arbeiders uit de fabriek? Dat leek hem sterk. _{Maar h�} fluistert Trashmir tegen Rod _{Bekijk het langs de zonnige kant: misschien komen we nu te weten waar we in die fabriek hadden moeten gaan kijken.} Dan richt hij zijn aandacht weer op de klopmannen rondom hem. Zijn ze zelf bang? Of zelfverzekerd? Is er ergens een zwakke plek in de kring? Ze hebben allemaal werktuigen vast, geen geweren of andere afstandswapens, als ze door de kring konden breken en snel genoeg ergens heen konden zouden ze kunnen ontsnappen, zonder antwoorden weliswaar. Hij had godsverdomme niet moeten afgaan op een beetje informatie, dat was al eerder een slecht idee gebleken vroeger en nu had hij zich er weer door laten vangen. En waar was Hawk in godsnaam? Trashmir hoopte dat die iets bijzonder nuttig aan het doen was, anders zou het stuiven als hij hier uit kwam.

door Dworin draak, 621 / 726 gepost: 1-5-2007 om 15u50	scene 13 (verv)
	Wat was die klerk een nare kwast. Hij had duidelijk gezegd dat de speurders enkel lastig waren, zij waren dus niet 'het probleem'. Wat was het probleem dan wel? Silversteind probleem welteverstaan, wat het probleem van de speurders was, was helaas maar al te duidelijk. Rod kan Yonas opmerking niet goed horen. Iets over Moshe. Hij spitst zijn oren, maar dan is het weer stil. Tja, Trashmir heeft een goed punt. Ze hadden niet geweten hoe ze deze avond de fabriek binnen hadden moeten komen. Dat probleem is nu voor hen opgelost, alleen was Rod liever onopgemerkt gebleven. Waar is Reb? vraagt hij opeens aan Silverstein.

door DeHeld Stamgast, 5156 / 6056 gepost: 1-5-2007 om 16u37	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir wist dat het pistool in zijn zak de situatie kon omdraaien, maar durfde er niet naar voelen tot hij wist dat hij het nodig had. Wie weet zou hij zichzelf verraden zo. "Het is in de kelder te doen." verklapt Silverstein, terwijl hij Skolnik met een spottend gebaar voor laat gaan, de trap af. "Goeie ouwe, domme Reb. Reb was de hele tijd hier. Grappig he? We wilden niet dat hij zijn mond zou voorbijpraten. Skolnik hier wilde dat hij met rust gelaten zou worden. Dus brachten we hem even naar hier. Jullie krijgen hem zodadelijk te zien." Dat laatste was duidelijk bedoelt als geruststelling. Silverstein nodigt Rod uit om mee de trap af te gaan, en de anderen na hem.

door Raska mandraak, 7128 / 10811 gepost: 1-5-2007 om 19u03	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir had besloten niet in actie te komen voordat hij tot actie gedwongen zou worden. Hij zou het pistool gebruiken en met liefde de hersens van Silverstein naar buiten doen knallen, maar pas als het nodig was. Momenteel leek hem het veiligste om af te wachten, de laatste woorden van Silverstein klonken als een geruststelling. Maar dat stelde Trashmir echter niet gerust, Silverstein bracht het met de dezelfde soort emotie als wanneer je een koe sust vlak voordat je zijn keel overhaalt. Dat soort geruststelling,... eentje waar hij liever niet mee te maken kreeg. Toch was hij benieuwd naar Reb en wat hij te zien zou krijgen onderaan de trap. Over zijn schouder kijkt hij of alle klopmannen volgen. Of blijven er mensen boven?

door Dworin draak, 622 / 726 gepost: 2-5-2007 om 15u39	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Het klopte nog niet. Silversten suggereerde nu dat Reb ongedeerd beneden op hen zat te wachten en tevens dat Skolnik daarvan wist. Maar Skolnik had hen juist verweten dat zij Reb in gevaar zouden hebben gebracht. Het stonk. Reb praatte graag? Goed, ze zouden zien. Intussen liep ook hij achter Silverstein aan. Die wist ook beslist te veel. Maar of hij nu met Skolnik meespeelde was Rod nog niet helemaal duidelijk. Hij verbijt een aanvechting Skolnik met een flinke duw van de trap af te kegelen. Het zou te onvoorspelbare gevolgen hebben. Hij wilde zich er eerst van overtuigen dat Reb echt ongedeerd was.

door DeHeld Stamgast, 5162 / 6056 gepost: 2-5-2007 om 17u40	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Yona en Skolnik maken van de smalle trap gebruik om opnieuw onder elkaar te smiezelen. "_{Maak je niet teveel zorgen, ons zal hij niks durven doen. Het zijn die anderen!}" "_{Wat denk jij eigenlijk dat je bezig bent? Doe iets verdomme.}" In ietwat luidere stem, maar niet met de eisende kracht van eerder, vraagt Skolnik aan Silverstein: "Waarom heb je Reb verplaatst? Niemand zou hem gevonden hebben." Tot hun afkeer merken, of beter, ruiken Eric, Rod en Trashmir dat ze aan het afdalen zijn naar de grote kookketels in de onderste gewelven, waarin brij werd gekookt. Achter hen op de trap klinkt gestommel, hun escorte komt ook naar beneden zo te horen. Met de hoge bogen die bovenaan op het grondniveau wat licht binnenlaten, is het duidelijk te zien dat de trappen de voornaamste uitgang zijn. tenzij er aan de andere kant ook nog een parallele trap is. De gewapende bende die nu ook de zaal met de ketels binnenstroomt, lijkt alleszins vertrouwd te zijn met de dampen en wasems daar. Een enkeling kijkt wat onzeker en is voornamelijk aanwezig omdat de rest van de groep er ook is. De meesten zien er hardvochtig uit, en lijken het eens te zijn met Silverstein. Diezelfde leider van het clubje wijst enkele mannen aan die elk een lang werktuig van de muur nemen en op trapjes rond de ketels gaan staan, kennelijk aan het werk gaand. Enkele anderen gaan rond dezelfde pot staan en beginnen een gutterale melodie te brommen, een soort gezang. Skolnik kijkt bang om zich heen. "Wat doe je? Wat ben je van plan?" Yonathan voelt zich ook niet meer erg zeker en schuifelt dichter tot bij de drie bedreigde onderzoekers.

door Raska mandraak, 7132 / 10811 gepost: 2-5-2007 om 18u50	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir zet zich wat voor de boekenverkoper... Hij vertrouwt het blijkbaar allemaal nog minder dan de Est. De smokkelaar kijkt naar zijn twee vrienden en dan weer naar de grote pot waar ze nu met een aantal klopmannen rond aan het brommen zijn alsof ze allemaal een liedje rond een kampvuur zingen dat ze niet kennen. Goed,.. Reb was hier niet. Meer moest hij niet weten. De onzekerheid waarmee Skolnik aan het spreken was, deed hem geen deugd. Skolnik: de man die even onverzettelijk is en evenveel uit de hoogte doet als een fjord in Finland zit nu wat halfslachtig heen en weer te kijken en angstig te wezen. De manier waarop de mannen omgaan met de stank duidt er op dat ze hier wel vaker werken, of toch wel vaker komen. Het onzekere mannetje van de groep valt hem op. Die is hier niet graag. En Trashmir moet glimlachen. Wat zou hij nu doen? Subtiel het mannetje aanspreken? Of onsubtiel zijn vraag in het midden brullen? De Est is subtiel, anders overleef je niet. Je mag pas op de juiste momenten onsubtiel zijn... Dat heeft hij altijd geleerd. 'Hey, Silver! Heb je onze vriend Mitrofan niet gehoord? Wat ben je van plan?' maar Trashmir was zijn subtiele stadium gepasseerd toen Skolnik zijn vragen daarnet niet wou beantwoorden. Hij wijst naar het onwennige mannetje. 'Ik zou hem en dat dat kereltje daar graag vertellen wat ze hier in deze stinkende teringzooi komen doen, maar ik kan niet! Zeg jij het eens Silver!'

door Dworin draak, 626 / 726 gepost: 3-5-2007 om 6u38 gewijzigd door Dworin 3-5-2007 om 6u39	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Het bijna rituele gebrom rond de pot, gekoppeld aan de overduidelijke ongerustheid bij Skolnik en Yona doen Rod de angst om het hart slaan. Waren ze nu getuige van het opwekken van zo'n golem? Wat zat er precies voor brij in die ketel? Was dat wel vlees en slachtafval? Of was dat de rode aarde die bij Moshe onder de synagoge uit was gehaald? Bij Moshe onder de synagoge waren meer mensen geweest, dat had Yona hen verteld. Was dat dit rapalje geweest? Hadden ze, nadat ze de buit binnen hadden gehaald de rabbi vermoord? Het bloed trok uit Rods gezicht terwijl hij de ruimte nog eens goed rondkeek. Stonden ze hier met een stel moordenaars? Hij keek Skolnik langere tijd recht in het gezicht. Wat was de rol van deze man? Was hij ook gedwongen geweest, net als Moshe? Gechanteerd misschien? Hij leek bang genoeg voor Silverstein. Daar stond Trashmir het Joodje uit te dagen. Rod voelde zijn hand verstijven om een koel voorwerp. Hij had onwillekeurig het wapen in zijn zak omklemd. Hij richtte een schietgebedje tot St Patrick en kon zich dan van de zenuwen niet meer inhouden. Jij hebt Moshe vermoord, he, Silverstein. geschrokken van zijn beschuldiging houdt hij zijn adem in.

door DeHeld Stamgast, 5167 / 6056 gepost: 3-5-2007 om 11u37	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Silverstein verdeelt met tegenzin zijn blikken tussen de ketel en de mannen die hij moest meenemen. Hij klinkt een beetje afwezig als hij dat laatste ontkent. "Ik? Welnee. Niet nodig. Ik had een bangerik die het voor mij kon doen. Net als Moshe, ook zo'n angsthaas. Niet naar rede willen luisteren. Ik heb Reb trouwens ook geen haar gekrenkt." Hij draait zich nu helemaal om, en stapt een beetje dieper de zaal in. Hij wijst naar een deur, door schaduw verborgen in een hoek. "Zie je die deur daar? In die kast hebben we Reb achtergelaten. Daar loopt hij niet in de weg en kan niemand hem spreken die dat niet moet." Het klinkt allemaal redelijk, maar de verholen dreiging blijft sluimeren in al wat Silverstein doet en zegt. Trashmir heeft een knagend gevoel dat de klerk volkomen waanzinnig is, en daarom zo rustig is. De vloer voor de kast is besmeurd, ziet hij, vlekken en sporen waarop vliegjes en beestjes rondwandelen. Achter zich hoort hij Eric iets fluisteren tegen Yona. De vraag mist hij, maar Yona's antwoord luidt als volgt: "_{Geen idee, een soort religieus gezang, een psalm, maar een die ik niet ken. Ik vrees dat het iets met de golem is.}" Plots voegt ook Silverstein zich met schelle stem in het koor. Hij herhaalt hetzelfde motief als de rest, maar dan trager en helderder.

door Dworin draak, 628 / 726 gepost: 4-5-2007 om 4u07	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Hoe de vork precies aan de steel zit is Rod nog niet helemaal duidelijk en dat hindert hem, want op kantoor heeft hij de naam verworven een pietje precies te zijn. Een ding staat echter wel vast: Silverstein is knettergek. En nu Rod er even - heel even maar - over nadenkt, heeft hij precies niet gezegd dat Reb nog in leven is. Kennelijk dezelfde 'bangerik' die het vuile werk voor hem had mogen doen. Als je je klusjes uitbesteedt aan een bangerik, wat ben je zelf dan. _lafaard, stelt Rod binnensmonds vast. Rod hoort het gesmiespel van Yona. Het bevestigt zijn vermoeden. Dan begint ook Silverstein mee te brommen. Is het zijn overspannen verbeelding of nadert het ritueel een climax? Hoe konden ze dit stoppen? Van golems wist Rod niks, en van rituelen bijna nog minder. Maar als ze het gezang konden verstoren zou het goed genoeg moeten zijn. Met bevende hand trekt hij het wapen uit zijn zak. Alle Joden, behalve Skolnik en Yona, hebben enkel aandacht voor hun ketelzang, mooi zo. Hij port Trashmir in de zij om hem tot actie te bewegen. Voor de zekerheid controleert hij nog even wat voor- en achterkant is, dan richt hij het wapen omhoog. Afgelopen nu! brult hij, terwijl hij de trekker overhaalt. Een droge klik is zijn deel; kennelijk was hij vergeten een of ander piefje of palletje over te halen. Hij grijpt het wapen nu stevig beet om er indien nodig iemand mee op zijn hoofd te timmeren.

door Raska mandraak, 7138 / 10811 gepost: 4-5-2007 om 18u44 gewijzigd door Raska 4-5-2007 om 18u46	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir kijkt naar Rod, hij is iets van plan denkt de Est. De klerk z'n ogen schieten naar links en rechts. Dan wijst Silverstein op een kast, het hoeft niet veel twijfel: Reb is zo dood als maar kan zijn, Trashmir ontploft. Er waren al meer lontjes aangestoken de afgelopen dagen, maar het was genoeg geweest, genoeg, genoeg. Silverstein mag dan wel gek zijn, als de Est niet oplet wordt hij zo meteen nog gek. Op de moment dat hij een por krijgt van Rod is zijn arm al onderweg, hij grabbelt Silverstein bij zijn kraag en slaat zijn arm rond diens keel. Met de andere hand neemt hij het wapen uit zijn zak terwijl hij blijft rondkijken. De Est zet de veilgheidspal af en richt. Hij hoort Rod roepen, Afgelopen nu! en een droge klik. 'De veiligheispal Rod!' roept hij de klerk terug. Hij klemt zijn arm als een bankschroef rond Silversteins nek. 'Heb je me niet gehoorrrrd Silver?!' brult hij, Trashmir duwt het wapen tegen de man zijn kop. 'Godverdomme! Iedereen negeert me hier en ik word er pisnijdig van!' Hij briest en de smokkelaar wordt rood. Alles komt terug boven: de jaren strijd tegen de Russen, de schrik die hij heeft moeten hebben voor de tsaristische politie, zijn vader neergesabeld, Gratek dood,dood ,dood,... 'En zeg dat ze stoppen met zingen en alles neerleggen: ik knal je hersens naar buiten en herleid je kop tot pap als je niet stopt!' Voor de verdwijning van zijn moeder, de negentwintig jaren die hij heeft moeten uitstaan, die kloterussen die hun land namen, en de Esten onder de voet liepen. En voor Reb, de enige Rus waar hij min of meer sympathie voor koesterde...Het was godverdomme genoeg! De antwoorden konden heb geen zak meer schelen. 'Ik weet verdomme goed hoe ik met wapens moet omgaan Silver! Ik zou het niet testen! DRIE,...TWEE,...'

door DeHeld Stamgast, 5169 / 6056 gepost: 4-5-2007 om 22u00	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	In een tel heeft ook Eric zijn wapen bovengehaald, om Trashmir te kunnen beschermen tijdens diens roekeloze daad. Silverstein is verrast door de plotse wending die de situatie heeft genomen en kan even niets meer uitbrengen dan een gekerm. Pas wanneer de Est hem tot handelen aanport, beint hij te krijsen dat ze moeten stoppen. Het gezang stopt, de laatste noten nog nagalmend in de grote hal. De handlangers weten op het eerste zicht niet goed hoe ze moeten reageren op het gevaar waarin hun voorman zich verkeert. Silverstein begint boosaardig te lispelen. "_{Hier krijg je spijt van. Dit kost je je leven. En die laffe moordenaar ook. En zijn vriendje.}" Voordat Trashmir kan reageren echter, hoort hij een geluid van nabij de ketel. Niet van een van de nog steeds radeloze mannen daar, maar van de ketel, die zo te zien op overkoken staat. Een dikke, papperige vloeistof en diverse brokstukken karkas worden door het woelige oppervlak over de rand van de pot geduwd, en glijden lui naar beneden. Het lijkt alsof er iets onheiligs onrustig ademt in de ketel, iets wat beroering veroorzaakt, alsof de stukken in de ketel plots toch nog wil om zich heen stampen. Het is duidelijk dat er iets naar boven stijgt in de industri�le pot.

door DeHeld Stamgast, 5179 / 6056 gepost: 5-5-2007 om 19u24	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Trashmir moet geen twee keer raden wat er met die ketel aan het gebeuren is. Hoe hard hij het bestaan van de golem ook probeert te ontkennen: het ziet er naar uit dat het ding toch zal opstaan. Silverstein sist iets tegen hem en Trashmir schoeft de man zijn keel verder dicht. 'Bakkes toe Silver!' De Est is blij dat Eric zijn rug dekt. Silverstein had het over een laffe moordenaar en zijn vriendje: zou Skolnik dan toch de moordenaar zijn? Nu, de Est was niet van plan om het te vragen: antwoorden kreeg hij toch niet en het kon hem geen zier meer schelen. 'Silver, je begrijpt het niet: we gaan sowieso dood!' Het fanatisme dat door zijn lijf raast haalt de herinneringen aan het goeie oude Russenbashen in Estland terug boven. 'En wat denk je dat het leukste is!' gaat hij brullend verder 'Gewoon sterven? Of Sterven nadat ik je kop er heb afgeknalt? Je mag twee keer raden... Silver!' Hij geeft de man een snok rond de keel en trekt hem mee. 'Rod! Eric! Naar de trap! We moeten hier weg!' Met wat geluk zou dat Golemding de klopmannen het eerste onder handen nemen. Het "ding" inmiddels, kwam met zijn kop tevoorschijn boven de rand van de ketel. Het lijkt eerst een bloempotkleurige klomp te zijn, tot er plots van binnenuit weer vanalles begint te woelen: het lijkt wel of een legertje aan maden en wormen wil uitbreken uit de kop. Ze barsten door de huid bovenaan de kop, en witte beestjes wemelen in de oogkassen. Het gebeurt allemaal plots en duurt alles bij elkaar slechts een tel. De rode kop, nu met haar, en met een soort tatoeage op zijn voorhoofd, draait even van links naar rechts, en met een huivering beseft Rod dat dit betekent dat het ding kan zien, op een of andere ongoddelijke manier. Silverstein begint triomfantelijk te brullen: "De golem leeft opnieuw! De joden zullen nooit mee.." voor Trashmir eraan denkt om zijn keel weer wat nauwer dicht te knijpen, zodat Silverstein moet vechten voor lucht. De golem, donkerrood en stil, werkt zich met dikke arbeidershanden naar boven; ledematen zo dik als die van een olifant en toch met genoeg kracht om soepel te bewegen. Skolnik probeert de angstige Yonathan het vluchten te beletten. "Niet doen. Ons zal hij geen kwaad doen." Sinds de golem is verschenen, heeft hij zijn mars richting Trashmir niet meer stopgezet. Ondertussen is de golem volledig uit de heksenketel gestapt, en met een klap op de vloer terecht gekomen.

door Dworin draak, 631 / 726 gepost: 6-5-2007 om 18u04	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod had wat beroering willen veroorzaken met zijn schot. Hoewel dat niet afgevuurd werd, is er deining genoeg in de kelder. Terwijl de klerk naar de veiligheidspal zoekt, begint Trashmir zijn actie. En komt het deksel van de ketel. Ze waren dus al te laat en inderdaad worden Rods bange vermoedens bevestigd. Ze waren getuige van de geboorte van een golem. Rod richt zijn pistool op de golem, maar veel fiducie heeft hij er niet in. Per slot ziet het ding er niet uit alsof het vitale organen heeft. Het ziet er niet eens levend uit. Toch, om de mislukking met het schot van daareven te wreken, mikt Rod op de tatoeage op het voorhoofd van de golem. Trashmir gilt dat ze naar boven moeten, weg, maar Rod wil dit ding zijn rug niet toekeren. Het moest dood. Dood. De tatoeage op zijn voorhoofd. Dood. Er was iets wat Rod zich dringend moest herinneren, maar hij komt er niet op. Eric! Trashmir! gilt hij, Dood. Wat was er met dood? De runen. De briefjes? Dan haalt hij eindelijk zijn trekker over naar die vermaledijde tatoeage.

door Raska mandraak, 7160 / 10811 gepost: 6-5-2007 om 22u49	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Goed, fijn,.. De klopmannen negeert hij, het ding moet zo te zien hem hebben: nog beter...Trashmir kan zijn vreugde niet op. Waarom moesten ze hem nu weer hebben? Hij sleurt Silverstein mee naar de trap. Het feit dat de golem hem moet hebben heeft er waarschijnlijk alles mee te maken dat hij Silverstein staat te bedreigen. Hij hoort Rod gillen. 'Eric! Trashmir! Dood. Wat was er met dood? De runen. De briefjes?' En dan een knal. Trashmir denk koortsachtig na. Hij weet het niet, hij weet het echt niet: hij vond die golem zo'n larie dat hij nooit echt de moeite heeft genomen om die letters en die briefjes deftig van buiten te leren en ze zaten niet in zijn zak. Maar nu stond het er wel: een levende steen. Verdomme! Silverstein wordt een last, als die golem nog veel dichterbij komt gaat de Est hem door de kop knallen. Rod komt niet mee naar de trap, waarom niet? De Est hield zijn blik op de golem gericht terwijl hij Silverstein's keel zo goed mogelijk toe schroefde. Eric hield zijn rug in de gaten, althans dat hoopte hij. 'Silver!' roept Trashmir tegen de klerk. 'Je hebt twee tellen om die golem te doen stoppen!' Een lichte waas van waanzin vliegt even over de Est zijn ogen. De waas die jongens hebben in de oorlog, de waas die mensen hebben als ze de dood in de ogen kijken. Maar Trashmir was niet van plan hier dood te gaan, verdomme. Hij geeft Silverstein een beetje meer ademruimte om hem te laten spreken. Oh, wat had de smokkelaar zijn explosieven graag bij gehad. Al die larie in ��n klap weg,...

door DeHeld Stamgast, 5184 / 6056 gepost: 7-5-2007 om 18u36	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Eric legt ook aan met zijn revolver, en mikt op de klomp steen die op hem af komt gestapt. "Je moet een van de letters kapotschieten!" Het was een vage instructie, maar dat was zoals Eric het op korte termijn uit zijn geheugen kon bovenhalen en doorgeven. Het schot dat Rod plaatste, is verbazend nauwkeurig in het gezicht van de golem terecht gekomen. Met een scherp geluid boort de kogel zich door een hard geworden buitenlaagje, een stevige korst op het klei van de golem, naast zijn oogkas. Het monster maakt nog steeds geen geluid als de kogel in zijn hoofd verschijnt. Even wacht iedereen of er bloed uit de wonde gaat stromen. De golem zet echter zijn stappen verder. Cutter besluit tot een verandering van tactiek. "Rod, lopen! Ik zal schieten!" Hij stapt voor Rod om die te verplichten naar de trap te gaan en lost zelf enkele schoten naar het voorhoofd van de golem, waar een van de kogels in het weke materiaal vanbinnen blijft zitten. Erics hand trilt, zijn vaste grip gebroken door het onwerkelijke van de dreiging voor hem. Achter hen, op de trap, begint Trashmir Silverstein nar boven te slepen, en geeft hem ademruimte om bevelen uit te delen. "DOOD ZE ALLEMAAL!" schatert de geschifte Silverstein bij de eerste gelegenheid die hem gelaten wordt. Hij probeert nog iets te roepen tegen Trashmir, of naar de golem die buiten zijn gezichtsveld verdwenen is. In de fabriekszaal weergalmt het geluid van een gevecht van een gevecht en van het gekerm van gewonden wanneer de golem die opdracht begint uit te voeren, en zonder zelf een woord te zeggen een van de klopmannen met een stenen vuist op de borst slaat, terwijl zijn andere hand een hoofd van een andere vastgrijpt. Een brekend geluid, alsof iemand op een ei trapt, maakt een einde aan de verbaasde schreeuw. Skolnik beziet het allemaal alsof hij water ziet branden. Zijn veiligheidsgevoel is nu helemaal verdwenen, en zijn geestelijke gezondheid lijkt niet meer wat ze geweest is toen hij nog intriges kon smeden.

door Raska mandraak, 7162 / 10811 gepost: 7-5-2007 om 19u06	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	'Silver! Godverdomme! Dat was nu net wat je niet had moeten zeggen!' Hij haalt de trekker over zonder er nog een woord aan vuil te maken. Wat volgt is een vieze bruinrode wolk van hersens en bloed en een gekke Rus minder. Zonder enige plichtplegingen trapt hij het vod Silverstein van zich af. Trashmir knijpt zijn ogen tot spleetjes. 'Eric! Rod! Die trappen op! Laat ze in hun sop gaar koken! Yonathan! Snel!' Wat er met de rest gebeurde kon hem geen zak schelen. Iedereen voor zich, maar hij zou toch liever zijn vrienden een handje helpen. Domme golem, domme Russen,... Het lawaai in de kelder maakte hem misselijk maar deed de adrenaline door zijn lijf pompen. Smalle trap,...misschien blijft de golem vast zitten. Koortsachtig probeert hij aan een oplossing te denken. Dood, tatoeage, boeken, tekens,... hij kreeg er de tering van. Met een laatste blik kijkt hij nog naar de kelder. 'Eric! Verdomme! Blijf daar niet staan! Het ding is bezig! Ga lopen!' Hij loopt zo ver mogelijk de trap op, zo ver tot hij het tafereel in de kelder nog kan zien. Hij werpt snel even een blik over zijn schouder om te zien of daar niemand vandaan komt. Een brok levende steen,... bedacht de Est met een vreemd soort afstandelijkheid. Hij kon het nog altijd niet goed geloven. Maar daar stond het toch maar mooi in de kelder en het brak schedels als waren het eitjes,...godverdomme.

door Dworin draak, 635 / 726 gepost: 8-5-2007 om 17u18	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Rod wilde nog een keer schieten, maar Eric ging voor hem staan en riep iets over een trap. Rod probeerde nog even om over de schouder van ERic te richten, maar dat was te gevaarlijk. Hij zou het hoofd van zijn vriend eraf kunnen schieten. Hij deed een stap opzij, half richting trap en keek nog eens. De golem was dichterbij nu. Het ding was wel niet snel, maar week ook geen duimbreed van zijn ramkoers. Rod liet een halfslachtig schot afgaan richting kleibonk, maar het ketste zonder gevolg af op de ketel. Dood ze allemaal, klonk het van de trap en nu veranderde de golem van koers. De eerste klopman wa al bij zijn kladden gegrepen, maar Rod zag het al niet meer. Ze moesten hier weg. Eroc, kom. riep hij, voordat hij de trap oprende. Misschien dat ze boven nog een plan konden bedenken.

door DeHeld Stamgast, 5193 / 6056 gepost: 8-5-2007 om 19u58 gewijzigd door DeHeld 8-5-2007 om 20u50	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	In de totale paniek die al snel uitbreekt onder de joden aanwezig, nu blijkt dat ze helemaal niet beschermd zijn tegen de woede van de golem, is het moeilijk om nauwkeurig te richten. Haastig schiet Eric zijn pistool leeg. Hoewel er twee nieuwe gaatjes verschijnen in de kop van het massieve gedrocht, blijft de tatoeage zichtbaar intact. En dus springt Eric maar gauw Rod achterna. Bijna blijft hij haken achter het lichaam van Silverstein, dat onnatuurlijk opgerold aan de voet van de trappen ligt, een obstakel op de vluchtweg. Aan de andere kant van die vluchtroute valt plots licht binnen, als de deur er wordt opengemaakt. Hawk steekt zijn kop binnen, revolver in de hand waarmee hij tegen de deurlijst leunt. " Zijn jullie ongedeerd?" roept hij naar beneden, zich verbergend voor Trashmirs wapen als die zich vliegensvlug omdraait. Trashmir spurt dan vloekend naar boven, zeker dat Rod en Eric hem volgen. 'Hawk! Golem!' Is wat de Est zowat weet te zeggen, meer moet dat niet zijn om de situatie duidelijk te maken. 'De Dood! tatoeages, golem, letters,...zegt je dat iets?' Hij komt bovenaan de trap en gooit zich zowat in de ruimte boven de kelder. Hawk vangt de raaskallende Trashmir op, om te kijken of hij ongedeerd is. Eric en Rod volgen op de trap, dat is al een hele geruststelling. Dan bedenkt hij zich iets. Yonathan! Yonathan zal weten wat er moet gebeuren. Hij wist wat er aan de hand was met dat boek! De smokkelaar piert de trap af. 'Rod! Waar is Yonathan?!'' Hij keert zich weer naar Hawk. 'Hawk, verdomme! Er is iets grondig mis!' maar dat had de Ier ook al door waarschijnlijk... Yonathan verschijnt, sleurend en trekkend aan Skolnik, ook op de trap, en probeert met bovenmenselijke inspanning de panikerende klopmannen voor te blijven. Dat lukt enkel omdat die elkaar bijna vertrappelen om als eerste de trap op te raken. Tijdens het gewoel is een harde klap hoorbaar, en een sliert bloed vliegt over de warboel heen, tegen de muur van de trap. Naast Trashmir klinken twee droge knallen, en Yonathan valt gewond op de grond. Hawk houdt zijn wapen nog in de aanslag, klaar om de achtervolgers nogmaals te bestoken.

door Raska mandraak, 7170 / 10811 gepost: 8-5-2007 om 21u19	Antw: Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven
	Even staat Trashmir aan de grond genageld en hij moet zich bedwingen om Hawk geen vuist in het gezicht te planten. Waarom,...waarom juist Yonathan...'De golem Hawk! Wacht in godsnaam met de rest neer te knallen...!' Hij ziet Yonathan in elkaar zakken. De Est draait een keer met zijn ogen, met wat hij nu van plan was zou hij later hopelijk nog kunnen lachen. Maar nu kon hij alleen maar een hoop krachttermen uiten, een lange reeks termen die hij al lang was vergeten en termen die menig mens rood zouden doen uitslaan. Maar nu ging hij terug de trap af, op zoek naar Yonathan...'Hawk! Eric! Rod! Zorg er voor dat de mensen me niet in de weg lopen! En doe me een lol: laat Skolnik leven en schiet me niet in de rug! Met zijn brede armen maait hij het volk opzij, op weg naar waar hij Yonathan had zien vallen. 'Pokdalig wrattenzwijn!' vloekt Trashmir. 'Vieze Rus!' Het is hier levensgevaarlijk op die smalle trap,...

pagina's: 1, laatste

Dit item bevindt zich in:

Online RPGs > Afgelopen online RPGs > MotRD online RPG > Avontuur

naar boven

Sc�ne 13: Dingen die begraven moeten blijven

Een intern bericht sturen

Reageren op dit item

Reacties