WAARSCHUWING: blijkbaar ondersteunt je browser geen JavaScript of staat het niet ingeschakeld. Aangezien JS op geen enkele manier de veiligheid of privacy van je pc in gevaar kan brengen, maar wel interessante interactiemogelijkheden biedt, gebruikt deze site erg veel JavaScript. Wil je dus van alle toeters en bellen genieten, doe jezelf een lol en verzet de settings van je browser even ;o)
Scène 12: Cognac en sigaren
Terwijl ergens in de stad een fotograaf zich opmaakt en bestudeert welke das het best bij een bolhoed past, zetten drie andere speurders er een flink tempo in. Aan de hoofdstraat kunnen ze een omnibus nemen, wat gelijk weer scheelt in de reistijd. Echter: in het stadscentrum staan geen fabrieken. Arbeiders gaan de andere kant uit als ze werken. Bijgevolg vallen de drie door hun kledij, minder dan door hun taalgebruik en manieren op. Het is een opluchting als ze bus kunnen verlaten, en via de Thames in de richting van Westminster lopen, het hart van het hele Britse Rijk. Een speciaal gevoel, allicht, voor de trotse inwoners van dat imperium, en in mindere mate ook wel voor Esten en Ieren. Als om dat alles nog eens te benadrukken, klaart het op wanneer ze arriveren in Westminster.
En dan kunnen ze meteen op zoek naar The Hummingbird. Want hun bron was behoorlijk vaag over de locatie, en geen van hen komt hier vaak genoeg om zijn weg te kennen. Ergens tussen de Traveller's Club en het paleis van King James localiseren ze uiteindelijk ruim op tijd de Hummingbird Room. En ze is open, te oordelen aan de voetknecht in livrei in de deuropening. Het lijkt wel een soort buitenwipper, wat hij natuurlijk ook is.
"
Spijt me heren, ik kan u niet binnenlaten zo. " Wanneer er op verontwaardigde toon wordt gevraagd waarom dan wel niet, komt het duidelijke antwoord:
"
Intern reglement van orde, heren, met die kledij komt u er niet in. "
Het heeft weinig zin om daarmee te gaan debatteren, dus bedenkt het trio een alternatief plan. Nog terwijl Roderick het pleit opneemt voor een tweede telefoontje naar Montgomery, komt de betrokkene zelf opdagen, veel te vroeg voor zijn afspraak. Op het moment dat de drie onder enthousiaste aanvoering van Trashmir hem tegemoet lopen, klemt hij eerst zijn paraplu stevig vast om een overval af te slaan. Gelukkig herkent hij al snel zijn 'belagers' en na het uitwisselen van de beleefdheden koopt hij de portier om met enkele munten, en laat bij hem zijn paraplu en hoed achter.
"
Belangrijke zaken, Barnaby, ik moet deze heren onder vier ogen spreken over gewichtige dingen. Is één van de bovenste zitkamers vrij? Ja? Goed, stuur iemand met koffie en thee en iets om te roken, alstublieft. " Zonder verder aplomb stapt James Montgomery met krachtige tred de trap op en gaat hen voor naar een privévertrek op de eerste etage. Op de antiekhouten tafel staat een kandelaar en schrijfgerei ligt discreet op de bijtafel aan het raam. De stoelen zijn verguld en duidelijk ook van het antiquariaat. Chique, doch niet echt de bovenste klasse.
"
Zet u neer, heren, nu zijn we tenminste onder ons, en kunnen we ongestoord praten. " het lijkt wel of hij nu minder bang is om met zijn gesprekspartners gezien te worden.
Reacties
door Raska mandraak, 6584 / 10811 gepost: 6-12-2006 om 15u55
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Lichtjes onder de indruk van Monty's standvastigheid wandelt Trashmir de grote trappen van de Hummingbird op terwijl hij glimlacht naar de livrei. Hij kan het hem niet kwalijk nemen, ze zien er inderdaad compleet ongepast uit in deze omgeving.
Ietwat onzeker kuiert de Est Monty achterna de trap op tot in een privévertrek. 'Wat voor plek is dit? vraagt hij 'Ik had verwacht dat we in een taverne zouden uitkomen als ik de naam Hummingbird hoorde, maar zover ik kan beoordelen lijkt het helegebouw nog het meest op een of andere club.
Trashmir zwijgt even en neemt het indrukwekkende interieur in zich op. Af en toe komt hij wel op zo'n knappe plaatsen, maar toch niet al te veel... Het soort mensen dat zich hier bevindt spreekt hem niet altijd even veel aan.
Maar nu zaten ze dus bij Monty, die kerel met zijn grote snor, en de Brit ontspant als de deur toe is en er niemand meer mee kan luisteren.
'We zitten met een heleboel vragen Monty begint Trashmir. 'En jij kan er hopelijk een aantal oplossen...' de smokkelaar weet niet waar hij eerst zou beginnen: bij de vreemde omstandigheden waarbij Monty is opgestapt uit het café eerder in het hele gebeuren. Of bij Onevka...
'Het gaat over Onevka, begint hij 'Kan je daar ons misschien meer over vertellen?' Trashmir draait zich wat in zijn stoel en wendt zich naar Rod en Eric. 'Wie van jullie heeft het notitieboekje? Misschien kunnen we aan de hand daarvan wat gerichtere vragen stellen aan Montgomery?'
door Ulfgar pluijmvee, 1924 / 2151 gepost: 6-12-2006 om 17u45
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Een sjieke buurt. Van binnen bestudeert Eric het café en vergelijkt het met het café waar hij zelf werkt. Dit is nog net een klein stapje hoger, alhoewel ook het café waar Eric werkt zeker niet van een lage klasse is. Toch herken je aan een aantal kleine dingen de superioriteit.
Op het moment dat Trashmir over het notitieboekje begint, legt Eric het op tafel neer. Zelf twijfelt hij even of hij alle informatie moet prijsgeven, maar de Snor zal niet voor niets een dergelijke plaats hebben gekozen. Daarom besluit hij toch om een klein beetje informatie ervan prijs te geven (zeker gezien het feit dat het grootste deel daarvan slechts dwaalsporen waren).
"Goed, eerst een kleine inleiding: Toen de moord werd gepleegd, kwamen we van origine bij Reb uit, omdat hij een van de weinigen was die toegang tot de specifieke kamer had. De man is van achteren neergestoken, wat duidt op een sluipmoord of in ieder geval een onverwachte aanval. Het meest logische is dat dit vanuit de achterdeur gebeurde. Daartoe was Reb een van degenen die een sleutel had.
Na een verhaal van onze opdrachtgever en de rabbi, kwamen we bij de anti-semitisten terecht. Aldaar kwamen wij in aanraking met een paar zware jongens van de priester. Tot zover weet je het verhaal al.
Daarna is Reb verdwenen en is er bloed gevonden in het huisje van Reb. Het spoor van Reb leidt naar de fabriek toe. Uit de Joodse community krijgen we maar weinig los en we hebben het vermoeden dat er wat uit Onevka is overgeheveld wat nog altijd speelt."
Hij pauzeert even om de woorden op Monty in te laten werken, waarna hij vervolgt:"Daarbij is er sprake van een knokploeg vanuit de Joodse gemeente."
"We hebben voorlopig de volgende regels uit het briefje denken te ontcijferen. Een van de essentiële vragen volgens Ze'ev, de huidige rabbi, is 'Shema Yisrael Adonai Eloheinu Adonai Ehad': 'Hoor, Israel. De Heer is onze God en Hij alleen is God...' Ze'ev zei dat dit het antwoord op de sleutelvraag was aan het einde van het briefje en ons toegang tot de joodse community zou moeten verschaffen. Dat heeft tot nu echter nog niet voldoende geholpen, dus we hoopten dat jij wat zou kunnen prijsgeven van de kennis die je hebt opgedaan in Onevka."
Tegelijk laat hij het briefje zien:
Kom nu en laat ons samen de zaak uitmaken (jesaja 1:18)
Het is een code, een uitdaging
Alle dingen komen in drievoud (vgl Yiddish, maar in ook in heidendom)
Drie moorden, MOshe, Reb en…?
Laat ons eten en drinken, want morgen sterven wij (1 Korinth.15:32)
Het punt van het leven is dat het stopt (Nietzsche)
De moorden gaan gepleegd worden
De arbeiders liggen aan de basis van het productieproces maar hebben nauwelijks eten. (Marx)
Plaats: de fabriek
Men moet de waarheid aanvaarden, uit welke bron ze ook stamt (Maimonides)
Goede daden zijn beter dan wijze woorden (Talmud Pirke Avot)
Lijkt op de lijfspreuk van de priester
Sleutelvraag: Wat is het judaisme?
door malkav achterban(k), 4763 / 7020 gepost: 7-12-2006 om 17u50gewijzigd door malkav 7-12-2006 om 18u04
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Monty liet zich achterover zakken in de stoel en haalde het zilveren doosje uit zijn binnenzak. Hij opende het en haalde er een smal sigaartje uit terwijl hij de heren aanhoorde. Het doosje schoof hij naar het midden van de tafel en uit zijn gebaar was duidelijk op te maken dat eenieder vrij was om er een te nemen. Hij nam een zwavelstokje uit de zilverkleurige beker die op tafel stond en streek deze langs de groffe rode strip die rond het midden van de beker liep. Hij bracht het stokje naar zijn sigaar en enkele teugen later gloeide de kop rood oranje op. Rookslierten verlieten zijn neusgaten.
Uit hun verhaal op te maken waren ze op het juiste spoor, ze wisten globaal meer dan hij maar de diepere 'quasi-occulte' kern van de twee moordzaken hadden zij nog niet gezien, of deelden dit niet met hem.
Nadat hij het briefje kreeg overhandigt en enkele aantekeningen zag staan lachtte hij bescheiden en keek de mannen kortstondig aan voordat hij verder las. Hij legde het briefje voor hem op tafel en richtte zich tot het drietal.
"Dit zijn geen directe codes met een diepere betekenis, de citaten uit de Thora worden 'Zegels' genoemd door de wat meer religieuze Joden. Dit kennen wij onder de noemer 'wachtwoord'. Als deze gesproken worden bij de juiste 'poort' , en dit kan ook een persoon zijn, dan zal de 'poort' openen. Wij hebben zoiets dergelijks ook moeten doen in Onevka om een bepaald persoon te spreken te krijgen. Hetgeen waar we mee te maken hebben is zelfs een even groot mysterie in de joodse samenleving. Zelf heb ik het idee dat we van doen hebben met een vreemde sekte binnen het Jodendom, een geheim 'genootschap' als je wil.
Ik wil al jullie vragen beantwoorden omtrend Onevka, maar ik wil ook informatie terug. Ik heb ook enkele foto's meegenomen die ik in en rond Onevka heb geschoten, het heeft nogal wat voeten in de aarde gehad om deze mee te kunnen nemen, haast al mijn apperatuur was in beslag genomen aldaar. Die foto's zal ik dadelijk wel laten zien.
Maar wat ik vragen wilde, hebben jullie het moordwapen gezien? Ik kreeg namelijk geen toestemming van de politie, en ze deden het af als onbelangrijk. Een vreemde attitude als je het mij vraagt. Ik zit er dan ook over na te denken om dit via Yard te regelen, maar ik weet natuurlijk ook niet hoe diep Yard in deze venijnige poel staat. "
Er werd op de deur geklopt en Monty stond op. Hij opende de deur en nam een dienblad aan van een jonge knaap in net uniform. Hij bedankte en zwierde met zijn hak de deur weer dicht toen hij zich had omgedraaid. Op het dienblad stonden enkele bekers met lepeltjes erin, twee groen glazen kannen die langs de buitenkant met brons waren bewerkt, een schaaltje suiker en een klein fluitje melk.
Monty schonk zichzelf wat thee in en voegde een romige wolk mel toe.. Hij gebaarde de rest om ook wat te nemen en ging weer zitten.
door Dworin draak, 525 / 726 gepost: 8-12-2006 om 5u51
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Aan de uitleg van Eric heeft Rod niets toe te voegen. Het is duidelijk dat de gewezen agent gewend is om op beknopte wijze alle relevante informatie door te geven. Dan luistert hij aandachtig naar Montgomery. De geur van de sigaren prikkelt zijn neus onaangenaam en Rod moet zich beheersen de rook niet weg te wuiven.
Zegels? Wachtwoorden? Wat infantiel, denkt Rod bij zichzelf. Zouden volwassen mensen zich echt met zulke dingen bezighouden, en het dan ook nog serieus genoeg nemen om moorden voor te gaan plegen? Maar als deze heer dat zei, dan zou het toch waar zijn. Hij zag geen reden voor de fotograaf om erover te liegen en het leek ook een serieus persoon.
Het moordwapen? reageert hij vol verbazing. Daar heb ik helemaal nooit aan gedacht. Het was een mes, dacht ik. Ik weet niet eens of de politie het heeft of dat het is meegenomen. Denk je dat het iets uitmaakt?
De geur van goede thee en room wekte Rods hongergevoelens op. Het was per slot tijd voor zijn gebruikelijke pauze, en ze hadden al heel wat sjouwwerk achter de rug deze ochtend. Vol genoegen neemt hij dan ook een dampende kom thee en giet er een grotere wolk room in dan anders. Zo, dat smaakt. Hij ontspant iets en overdenkt nog eens de woorden van de fotograaf.
Bij alle moeilijkheden met Ieren is heel Engeland altijd medeplichtig geweest. Ik zie er de Yard best voor aan om weer voor eigen voordeel mensen te benadelen die ze eigenlijk zouden moeten beschermen. Hij roert tijdens het praten in zijn thee en het lepeltje tikt al harder en woester tegen zijn mok. Gelukkig is het aardewerk stevig en de mok overleeft het geweld. Zullen we zien of we iets of iemand op de fotos herkennen? vraagt hij, wanneer hij weer iets gekalmeerd is.
door Raska mandraak, 6586 / 10811 gepost: 8-12-2006 om 19u25
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir bedankt voor de sigaartjes, maar schenkt zichzelf wel een tas dampende thee in. 'Dus jij beweert' onderbreekt hij Rod een beetje 'Dat, als we vers jesaja 1:18 of 1 Korinth.15:32 tegen de juiste peronen uitspreken, we ergens zouden binnen geraken waar we dat anders niet zouden kunnen?' De Est neemt een sip van zijn thee. Auw, die is nog te warm. Hij zet de tas opzij en laat ze daar afkoelen. 'En heb je een idee waar we die verzen zoal zouden kunnen uitspreken...De fabriek misschien?'
Toen Monty met het idee van een sekte kwam aandraven moest Trashmir toch een keer of twee slikken. Een sekte? Daar heeft hij nog niet aan gedacht... Voor hem was het nog altijd een zinloze moord, maar een sekte voegt een hele nieuwe dimensie toe aan het verhaal.
'Wat zouden de complicaties zijn als Moshe nu eens een deel van die sekte was? Als hij iets had gedaan waardoor hij dood moest? Zou dat niet een aantal dingen verklaren? Waarom we zo moeilijk informatie vinden bijvoorbeeld of waarom de politie zo moeilijk en geheimzinnig doet?'
De Est luistert naar Rodderick en knikt wanneer hij het heeft over de foto's. 'Het is misschien interessant vor ons beiden dat we ze eens samen bekijken Monty, en onze gegevens en ideeën naast elkaar leggen. Eric heeft net een hele mooie uiteenzetting gegeven over wat we al weten, maar het kan altijd zijn dat hij bepaalde dingen niet heeft gezegd omdat we ze onbelangrijk vinden of omdat we ze gewoon zijn vergeten...
door malkav achterban(k), 4769 / 7020 gepost: 8-12-2006 om 21u37gewijzigd door malkav 8-12-2006 om 21u37
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Zij hadden het moordwapen dus ook niet gezien, dat was jammer. Monty luisterde aandachtig naar de mannen. Toen zij klaar waren liep hij naar een houten globe en opende een houten deksel waaronder enkele flessen drank plots het olielamp en kaarslicht zagen. Hij haalde er een fles cognac uit en nam uit de ingebouwde wandkast een simpel maar degelijk cognac glas.
"Iemand een cognacje, wijn, whisky of water? Dan vertel ik alles wat ik weet en vermoed van mijn reis naar Onevka in het moeilijke jaar '91. Het lijkt alweer zo lang geleden. Maar op de dag dat de Yard me belde om foto's te gaan maken van de Rabbi leek Onevka wel om de hoek bij St Paul's toen ik het plaats delict aantrof.
het meest stompzinnige was de aanwezigheid van Reb Pavel hier.
Ik zal bij het begin beginnen. Onevka, nabij Minsk, Tsaristisch Rusland, een geweldig uitje met vrouw en de koters als je levensmoe bent.
Ik werd uitgestuurd door een invalide officier van de politie, om een groep te vergezellen van hooggeplaatsten die de opdracht hadden om "bewijsmateriaal te verzamelen" van iets dat belangrijk zou kunnen zijn aldaar. Ik wist toen niet eens wat het zou kunnen zijn, maar het loon en onkosten contract kon ik niet weerstaan.
De missie die deze mensen hadden viel in het water: de reis werd oncomfortabel op het platteland en bij aankomst blijkt dat de rabbijn reeds is vermoord. Naar ik meen zou dit het contactpersoon zijn en tolk.
Met als gevolg dat ik niet veel wijzer werd daar en me afvroeg waar ik aan was begonnen, maar de moord was verdacht, ik ben geen agent, enkel een freelancer maar je hoefde geen specialist te zijn om in te zien dat er iets geheimzinnigs loos was. Bovendien had de rabbijn een geschrift achtergelaten waarop enkele 'zegels' stonden wat wij in handen kregen. Wonder boven wonder kwamen we dus toch nog voor een verbazende ontdekking te staan. Het 'zegel' was een Hebreeuws gebed, het Shema. De dragers van het licht waren Reb Pavel, een bijzonder figuur dat daar op het kerkhof woonde, hij stond beter bekend als de dorpsgek. Dan was er ook nog de waard van de herberg wiens naam me ontschoten is, en een woekeraar. Zij waren de poorten naar aanwijzingen in geschriften en geraaskal van idioten. Vandaar dat er ook nu op belangrijke joodse centra personen rondlopen die de poort vormen. Misschien die fabriek waarover u sprak.. ik weet niets van een fabriek..
Het eindresultaat van onze 'zegel-loop' zal je vragen? Met dit alles konden wij, de steeds paranoïder wordende buitenlanders, reconstrueren dat de rabbijn weet had van een heuse golem, die in de buurt zal worden opgewekt. Het zou gaan om een of ander bizar ritueel. Het was te onzinnig en beangstigend tegelijk. De personen die ik vergezelde wilden dit verhinderen, ik wilde enkel foto's maken als jullie begrijpen wat ik bedoel!
We werden aangevallen door Kozakken toen we een geheimzinnige grot benaderde waar verdacht volk was gezien. Niet lang daarna werden we door de onverhoeds opgedoken geheime politie, de Ochrana ontzet. Iedereen werd weer op de trein naar Minsk gezet omdat we 'gevaar liepen als buitenlanders'. De zaak werd ernstig en discreet stilgehouden, wat niet moeilijk is: in Rusland is er weinig persvrijheid, en de buitenlandse bezoekers hebben geen poot om op te staan.
De meest aanvaardbare uitleg werd dan ook dat het ging om een 'sectarische afrekening' tussen de Joodse splintergroeperingen zelf toen we het land werden uitgezet."
Monty liet zijn verhaal wat bezinken bij de heren en nam nog een glaaske cognac.
"Tot zover Onevka, zijn dit dingen die jullie willen horen?"
door Dworin draak, 526 / 726 gepost: 9-12-2006 om 7u06
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Een ingewikkeld verhaal. Rod kan er maar de helft van volgen. Van Rusland weet hij weinig en Minsk zegt hem niets. Dat er zoiets als seckten zouden kunnen zijn binnen een club als Joden ... tja, waarom ook eigenlijk niet.
Dus Reb was ook daar al een centrale figuur geweest. Misschien was hij minder simpel dan hij leek, maar wist hij gewoon hoe hij zijn mond moest houden? Bij het woord woekeraar spitst Rod de oren. Die woekeraar, heette die Skolnik> vraagt hij, zodra hij de kans krijgt.
Daarna begrijpt hij er weer weinig van. Wat is nu weer een golem? Hij besluit er maar naar te vragen. Zo'n, ehhh, goollum, wat is dat eigenlijk?
Intussen drinkt hij nog van zijn thee. Cognac is hem te scherp, zeker zo vroeg op de dag.
door malkav achterban(k), 4771 / 7020 gepost: 9-12-2006 om 9u32gewijzigd door malkav 9-12-2006 om 9u57
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Monty nipte wat aan zijn cognac, en schudde zachtjes 'nee' na de vraag van Rod.
"Het is alweer lang geleden, de naam Skolnik zegt me vrij weinig, daar zou ik mijn aantekeningen voor moeten opzoeken. Daarnaast ben ik ook niet zo'n held met namen. En een Golem vraag je,.. ik wist voorheen ook niet wat het was maar ik heb veel in vertaalde versies van de Tenach en de Talmoed gelezen en de betekenis van het woord is nogal,.. nogal onwerkelijk.. Het is eigenlijk de reden waarom deze twee zaken aan mij blijven knagen.
De eerste verhalen over de Golem stammen uit het vroege Jodendom. Zeer heilige mensen konden dicht bij God komen en verkregen de wijsheid en macht om leven te scheppen.
Wat zij konden maken, was slechts een schaduw van de schepping van God. Zij konden een Golem maken uit modder en aarde, maar dit wezen wat zij konden maken kon bijvoorbeeld niet spreken. Een Golem is dus in feite een dommekracht, die bij verkeerd gebruik volledig uit de hand kan lopen.
In bepaalde versies van deze legende wordt de naam van God op zijn voorhoofd geschreven. Ook werd wel het woord Emet, waarheid in het Hebreeuws, op zijn voorhoofd geschreven, of op een kleitablet onder zijn tong. Zoals je ziet komt het gebruik van 'zegels' hier ook al in voor. Door de eerste letter van Emet weg te halen ontstaat Met, dood, waardoor de Golem zou worden vernietigd. Er zijn meer verhalen zoals deze over de Golem , maar dit verhaal is het meest gangbare.. "
Monty wist niet hoe de mannen zouden reageren, hij kon hen nog meer vertellen over de Tenach en de Talmoed. Het joodse volk had veel mystieke elementen en esotherische toestanden.
"Ik zal u zo de foto's laten zien, en vertellen over de moord op Rabbi Slovotsky vanuit het oogpunt van mijn professie. Rabbi Slovotsky, die ook aanwijzingen annex zegels achterliet. Zouden deze twee vermoorde Rabbi's gewild hebben dat iemand anders deze aanwijzingen vond, specifiek buitenstaanders..? "
Monty haalde een lederen mapje tevoorschijn uit zijn binnenzak die hij opensloeg. Hier zaten enkele foto's in.
"Zoals jullie zien is het niet veel, de werkelijk boeiende negatieven en foto's werden in beslag genomen."
door Ulfgar pluijmvee, 1928 / 2151 gepost: 9-12-2006 om 12u06
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Bijna met open mond had Eric naar het relaas van Monty lopen luisteren. Hij bedankte voor de sigaar en begon zijn pijp te stoppen. Tijdens het kopje tee had hij wat kort commentaar geleverd, zoals op het moment waarop Monty vroeg naar het moordwapen:"Ik heb het wapen zelf niet gezien, maar er was sprake van een zeven à acht inch lang mes, wat veelvuldig verkrijgbaar was in de directe omgeving. Allicht dat ik het zelf wel te zien zou kunnen krijgen, mocht ik mijn oud-collega's daar werkelijk toe pushen."
Daarnaast gaf hij ook een klein knikje, op het moment dat Monty zei dat hij zelf ook info zou willen hebben. Natuurlijk zou hij zelf ook informatie willen. Maar steeds meer begon Eric zich af te vragen of ze niet beiden naar dezelfde kant begonnen te zoeken.
Wanneer de Snor zijn verhaal heeft gedaan, besluit Eric om zijn overige vragen te beantwoorden: "Interessante informatie. De fabriek waar je naar vroeg is de Kosher Meal Company: een plaats waar vlees wordt verwerkt op een voor de religieuze joden acceptabele manier. Wij zijn daar deels binnen geweest en hebben daar een rondleiding gekregen. De fabriek bevindt zich op een tien minuten lopen van de Synagoge.
Wat betreft de buitenlanders: Ik zie dit op dit moment werkelijk als een plausibele reden. Misschien dat de Russische geheime dienst er nog niet zo heel erg naast zat toen ze zeiden dat er sprake was van splintergroeperingen. Het valt me namelijk op dat elke keer opnieuw er sprake is van een zegel, zoals je deze noemt, en dat beide keren we deze informatie te pakken kregen. Het was niet op Moshe's lichaam, maar ergens verstopt tussen een bureaublad, te opvallend om tijdens een onderzoek niet te vinden, maar wel moeilijk genoeg om het niet te vinden wanneer je er niet daadwerkelijk de tijd neemt om het te zoeken.
Maar, even concreet: Je wijst in ieder geval onze theorie af dat dit briefje een versleutelde boodschap is, die wij op deze manier proberen te ontfutselen? Je verhaal geeft namelijk nogal een heel andere beeld van de situatie..."
door Raska mandraak, 6589 / 10811 gepost: 10-12-2006 om 11u16
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
'Een Golem? Ach kom toch,...' Trashmir grijnst. 'Dat is iets om kinderen te vertellen, maar een groot stenen beest dat mensen gehoorzaamd? Hij schudt zijn hoofd 'Nee, dat geloof ik niet.'
'Maar de poorten,...die zijn wel belangrijk, denk ik.' Hij kijkt naar de foto's die voor hem liggen. Het zijn beelden die hij wel kent. Het zijn de beelden waar hij voor is gevlucht, weg uit Estland. Wanneer hij zijn blik afwendt kijkt hij terug naar Monty. 'Als je zegt dat de poorten ook bepaalde personen kunnen zijn en dat in Oevka die poorten Reb, een woekeraar en een barman waren dan is de kans groot dat we het hier hebben over Reb, Skolnik en Yonathan.'
Hij zwijgt en schenkt zich dan toch een glaasje wiskey in terwijl hij achterover zakt in zijn zeteltje 'Misschien moesten we toch nog maar eens langs Skolnik.' Dan zwijgt hij weer, er knaagt blijkbaar iets aan hem. 'Maar die fabriek moet er voor iets tussen zitten, en ik zie niet meer in waarom het zo zou zijn.'
Trashmir wil er met alle geweld 's nachts eens een kijkje gaan nemen in de fabriek, maar hij kan geen zinnige reden aanbrengen om het te doen. Alleen dat Reb zijn geurspoor hen naar daar had gebracht.
door Dworin draak, 528 / 726 gepost: 11-12-2006 om 10u22gewijzigd door Dworin 11-12-2006 om 10u25
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Die woekeraar, ja, dat wees inderdaad op Skolnik. Was het mogelijk dat James die naam was vergeten? Of ...? Misschien heeft hij zijn naam veranderd. Skolnik, bedoel ik.
De opmerking van Trashmir over de golem is wat bot. Rod is opgegroeid met de Ierse mythologie, die hem met de paplepel is ingegoten. Dit is een ander soort verhaal, maar de basis is niet veel anders. Het zou best eens waar kunnen zijn. Ach, waarom zou zo'n golem niet kunnen, Trashmir? Faeries en Banshees bestaan toch ook? Misschien hebben die Joden een manier gevonden om met de faerie-wereld in contact te komen en zo hun schepsel leven in te blazen.
Het politieke gepraat over Russen en buitenlanders gaat nog langs hem heen. Nou ja, hij moest ook vooral de belangen van Mr. Herbert bewaken. Dat moest hij in zijn enthousiasme niet uit het oog verliezen. Een enkel detail zat hem daarbij wel dwars. Ehm, Mr. ehh Herbert, kwam die eigenlijk ook uit Onevka? Het is beschamend het te moeten toegeven, maar ik weet de afkomst van mijn eigen werkgever niet.
Nu is het Rods beurt om de fotos eens goed te bekijken. Plattelandsellende. Hij weet er alles van. Met een paar andere kleren en iets minder moderne dingen zouden het fotos uit zijn jeugd kunnen zijn. Die ene man daar leek zelfs wat op zijn goede vader zaliger ... Rod slikt iets weg. Opnieuw werd een verband tussen Joden en hemzelf gelegd op een manier die hij niet had kunnen voorzien. De gedeelde achtergrond was sterk. Hij nam zich opnieuw voor zich extra in te zetten.
Wat als ze in die krochten onder de fabriek hun golem aan het maken zijn? vraagt hij plots. Moeten we dan wel wachten tot vannacht?
door malkav achterban(k), 4778 / 7020 gepost: 11-12-2006 om 23u51
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Hij observeerde de mannen terwijl zij met elkaar spraken en nam de informatie die zij spuwden in zich op. Gezien hetgeen zij vertelden kam hij al snel tot de conclussie dat hij zich in zaken begaf die zijn leeftijd, lichaam en voornamelijk zijn positie niet echt meer toelieten. Hij had de energie niet meer om in te breken, om duistere gebieden in te gaan zonder enige angst. Het enige wat hij kon hopen was dat deze mannen de circel konden breken die in Onevka al rond was gegaan...
"U heeft alle zegels, maar zag de poorten niet. En in mijn oren heeft u wel degelijk idee van locaties waar die poorten zich kunnen bevinden. Die fabriek waar u over spreekt klinkt boeiend genoeg.
Hoe meer ik u aanhoor des te meer ik denk dat deze gehele zaak iets te hoog gegrepen is voor me.. Ik heb teveel te verliezen... "
Monty nam een flinke hijs van zijn sigaartje en sloeg de laatste slok cognac er melodramatisch achteraan... Hij keek de mannen emotieloos aan..
door Dworin draak, 529 / 726 gepost: 13-12-2006 om 2u53
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Zegels. Poorten. Het duizelt Rod. Hardop vraagt hij zich af: We zouden dus in het cafe zoiets moeten zeggen als: laat ons eten en drinken want morgen sterven wij? Het punt van het leven is dat het stopt? Het kerkhof? En die opmerking over arbeiders? Hadden we die op Benjamin moeten loslaten? Of op Silverstein? Het wordt er allemaal niet duidelijker van.
Dan lijkt James het gesprek af te willen breken. Om tijd te winnen schenkt Rod nog gauw een kom hete thee in. Zo heeft hij een excuus om te blijven zitten.
door Raska mandraak, 6596 / 10811 gepost: 13-12-2006 om 8u29gewijzigd door Raska 17-12-2006 om 12u04
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir slaat zijn wiskey in een slag achterover en blaast even. 'Kom op Monty, het wordt lollig. Hij slaat op zijn kniëen en staat recht. 'Ik stel toch voor dat we eens een kijkje gaan nemen in de fabriek.'
Terwijl hij zich omdraait naar Rod gaat hij verder. 'Ik denk Rod, dat het eerder Yonathan was waar we die zegels op moesten los laten. Je weet wel, een van die twee mannen die samen met Moshe is gevlucht uit Onevka en nu een cafeetje heeft?'
Maar ik denk dat de fabriek misschen toch wel onze eerste zorg moet zijn. Als er daadwerkelijk zoiets bestaat als een golem zullen we het daar moeten zoeken. Hij lacht. Al denk ik eerder dat ze gewoon proberen om een louch zaakje te verbergen met wat oude wijvenpraat.' Dan kijkt hij terug naar Monty, 'Wat ga jij doen, oude reus? Kom je mee?'
door Dworin draak, 530 / 726 gepost: 17-12-2006 om 4u50
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod knikt wanneer Trashmir opmerkt dat ze Yonathan hadden moeten aanspreken. Dat had hij inderdaad ook zo bedoeld.
Hij kijkt naar James om te zien hoe die op de uitnodiging zal reageren, maar iets zegt hem dat deze bezadigde man niet meer kruip-door-sluip-door op onderzoek uit wil. Nu ja, ze zijn altijd nog met zijn drieën. En ze zouden Hawk ook nog wel terug kunnen vinden. Misschien had die al iets belangrijks gevonden zelfs, je wist nooit?
Laten we anders eerst teruggaan langs Yonathan, nu iedereen nog aan het werk is en de tent vrij rustig. Dan kunnen we zien hoe hij op het zegel reageert stelt hij voor. Dat moet jou toch ook interesseren? probeert ook hij Monty nog eens over te halen.
door malkav achterban(k), 4793 / 7020 gepost: 17-12-2006 om 14u53
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Monty voelde weinig om ergens in te gaan breken. Door zich met deze zaak bezig te houden, tegen serieus advies van Yard in, zou hem al problemen kunnen bezorgen, laat staan aangehouden worden voor inbraak,.. of erger.
"Beste mannnen, mijn lichaam en leeftijd laten zulks dingen niet meer toe. Om over mijn werk maar te zwijgen. Ik ben een onderzoeker, geen avonturier. Om de zegels elders dan de fabriek te proberen ben ik wel voor te porren. Maar inbreken,.. mij niet gezien. "
Deze kerels waren serieus met het onderzoek bezig en twijfelde er ook niet over om de wet te breken als zij daar de noodzaak toe zagen.
"Heren, als ik vragen mag, dit onderzoek van jullie.. Is het persoonlijk, zakelijk of handelen jullie in opdracht van iemand?"
door Ulfgar pluijmvee, 1944 / 2151 gepost: 17-12-2006 om 17u14gewijzigd door Ulfgar 17-12-2006 om 17u16
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
"Ik kan je met betrekking tot de inbraak vrij aardig geruststellen: het is nog helemaal niet zeker of dat ervan zal komen." Eric voelt zich nog altijd totaal niet lekker bij de opmerking dat ze wel zouden gaan inbreken. Inbreken betekent wetten negeren. En dat zou Eric mogelijk wel doen, op het moment dat hij achter zijn eigen beweegredenen zou staan. Op dit moment voelt hij echter dat hij voor zichzelf totaal nog geen hoger doel kan aanwijzen, behalve waarheid. De overige reden om nog door te gaan zit hem toch zeker wel in de vreemde verhalen die James hier voor hem heeft geëxpliciteerd.
"Op je vraag wat onze reden is om dit onderzoek voort te zetten, ben ik bang dat ik niet een enkele reden daarvoor kan aangeven. Een van de redenen dat ik tegen de 'inbraak' ben is dat ik slechts naar een dergelijke noodgreep wil grijpen wanneer ik weet dat het een hoger doel serveert. Origineel is dit een vriendendienst voor mij geweest, maar aangezien de opdrachtgever Joods was en wij moeilijk zijn beweegredenen tot het geven van die opdracht konden peilen, is dat niet meer mijn voornaamste doel."
Even liet hij de woorden op James inwerken en keek hij naar de rest. Hij wist dat ze op een bepaalde afstandelijke manier op zijn verhaal zouden reageren, maar dat kon hem geen zak schelen. Eigenlijk was het op bepaalde momenten al te gek voor woorden dat ze inderdaad hiermee doorgingen.
"Maar wanneer je mijn werkelijke motief wil weten? Ik denk dat het een combinatie is van geïntrigeerd zijn door het verhaal wat je net vertelde, een moralistische dwang tot waarheid en rechtvaardigheid en dat ik in principe nooit een job stop die ik aangenomen heb, tenzij mijn waarden en normen hiermee worden overschreden. En misschien ook wel een stuk levensmoeheid en de spanning die zo'n onderneming met zich meebrengt." , voegt hij er met een weemoedig lachje aan toe.
door Raska mandraak, 6612 / 10811 gepost: 18-12-2006 om 17u32
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
'Voor mij is het puur zakelijk, maar ik zou de zaak desalniettemin zo snel mogelijk afgerond zien.' valt Trashmir in. En wat als Herbert erbij betrokkenis? zingt een stemmetje in zijn hoofd. Wat als hij er bij betrokken is en je niet kan uitbetalen omdat hij de schuldige is? Blijft het dan ook zakelijk?
'Langs gaan bij Yonathan is misschien een goed idee Rod, maar ik ga dan even niet mee aar binnen als het even kan. Mijn vorig bezoekje heeft niet echt zoden aan de dijk gebracht.'
Hij grijnst en knikt meewarrig, dan kijkt hij naar Monty. De eerste keer dat hij hem zag was hij wat vrolijker, nu is hij weemoediger. Ligt er nog iets op zijn lever dat hij niet laat weten?
De klok tikt de minuten in de kamer weg en hij staat nog altijd recht, klaar om te vertrekken. Maar de fabriek wordt precies door iedereen afgeraden? Misschien moet hij er maar eens op zijn eentje binnen sluipen deze nacht. Trashmir kukelde van het ene op het andere been. Eigenlijk voelt hij daar niets voor: als het gevaar daadwerkelijk daar zit, wil hij niet alleen in de armen van het risico lopen.
De Est is wel wat gevaar gewoon, maar het feit dat hij nog steeds leeft heeft toch alles met zelfbehoud te maken.
Maar toch, maar toch,... als alles op dode sporen loopt en elke steen ondersteboven is gekeerd zonder resultaat. Dan mogen ze op hun kop gaan staan: dan gaat hij naar binnen, met of zonder hulp. En als hij dan sterft zal hij lachen, alleen maar lachen,... zoals altijd.
Dat alles flitst in een stille minuut door Trashmirs hoofd. 'Blijven we hier zitten of wat? We kunnen beginnen door bij Yonathan langs te gaan en te zien wat hij ons kan zeggen...'
door Dworin draak, 532 / 726 gepost: 19-12-2006 om 4u28
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod houdt zijn gezicht strak in de plooi wanneer de veel jongere Monty over leeftijd begint. Nu ja, ieder het zijne. Ik werk voor Mr. Herbert. Als klerk, normaalgesproken, maar nu heeft hij mij aangewezen in deze zaak zijn belangen in het oog te houden. En zoals mijn collega zonet zei, voegt hij er met een knikje richting ERic aan toe, wanneer je een keer met zoiets begonnen bent, wil je het ook goed afmaken.
Hoe de belangen van Mr Herbert precies behartigd gaan worden door in te breken in een fabriek van een van zijn vrienden, daarover wil Rod zich eerst nog maar niet het hoofd breken.
Rod drinkt zijn thee uit. Het onderhoud lijkt echt afgelopen. Ja, laten we bij Yonathan langs gaan. valt hij Trashmir bij. Misschien zijn ze daar niet zo vriendelijk, maar we overtreden dan tenminste nog niks.
door Raska mandraak, 6621 / 10811 gepost: 20-12-2006 om 10u11
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir wipt van het ene op het andere been. 'Kom, dan zijn we weg...' Hij werpt nog even een blik op de klok die langzaam verder tikt: het is al iets in de namiddag. Als ze nog in de fabriek willen geraken vanavond dan moeten ze voortmaken. 'Kom je mee Monty?'
Iedereen staat recht en volgt de man met de grote snor de trap af. Met een vriendelijke knik geeft Monty de portier een beetje geld. Trashmir blijft onder de indruk van de Hummingbird. Bijzonder stijlvol gebouw...
Dan beginnen ze aan de tocht naar het cafeetje. 'Ik weet het zijn.' begint Trashmir, maar om de gemoederen niet teveel te verhitten ga ik niet mee naar binnen. De vorige keer hadden ze me maar wat graag in elkaar getimmerd als Yonathan ze niet had tegen gehouden. Zwierderig wandelt hij door de straten. 'Maar ik neem aan dat jullie wel meer los kunnen krijgen.' 'En als dat niet lukt kunnen we nog altijd de fabriek binnen' mompelt hij in zichzelf.
Ze wandelen al een tijdje, de metamorfose van de omgeving die zich daarnet in de ene richting afspeelde herhaalt zich nu in omgekeerde richting: de kleding van de drie mannen valt minder en minder op. Monty zijn knappe outfit zorgt meer en meer voor verbaasde blikken. De mannen met wandelstok en hoge hoed worden ingeruild voor arbeiders met vuile kleren. De propere straten maken plaats voor weggetjes waar het zwerfafval rustig rond waait.
Dan doemt in de verte het café op. 'Euh, daar is het jongens. Ik blijf wel even buiten wachten.'
door DeHeld Stamgast, 4707 / 6056 gepost: 21-12-2006 om 1u04
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Het gebouw dat Trashmir aanwijst, is het soort pub dat je in Stepney zou verwachten. Het gelijkvloers is in aparte kleur geverfd, maar het laagje bordeaux kalft al af. Erboven is het een normaal bakstenen gebouw, de schoorsteen bovenaan staat scheef en het dak ziet er niet al te stevig meer uit. In dat opzicht lijkt het dus op alle andere huizen hier, alleen is het iets groter. Boven de aangedampte, bovenaan gewelfde ramen staat in het Engels 'Wine & Spirits & Food" en er staat ook iets naast in een andere taal.
Reeds voor de deur wordt opgenzwaaid door de nieuwe klanten, rolt het rumoer van de klanten naar buiten. De pub doet duidelijk goede zaken. Toch aarzelt Montgomery. Hij twijfelde of hij er wel goed aan gedaan had teon hij zich liet overhalen. Dit was niet echt zijn milieu, en bovendien riskeerde hij wel wat als hij de politie weer tegenkwam. En dus excuseerde hij zich, en zei erbij dat hij wel even buiten zou wachten. Die Trashmir ging toch ook niet mee naar binnen.
Binnen hangt ook een rookgordijn onder het houten plafond. Het cafeetje zit aardig vol met overwegend mannen, het duurt even voor tot ze de enige vrouw zien zitten, in jurk en met ouderwets kapje, op een van de banken tegen de muur. Tot op dat ogenblik dacht Cutter dat er geen vrouwen binnen mochten, en al snel rees het vermoeden dat het besje onder het Freeman's Tin Gin- reclamebord de vrouw van de eigenaar zou kunnen zijn. Bij het vuur zitten diverse mannen op samengeschoven stoelen. De enige zichtbare tafel die vrij is, bevindt zich helaas in een koudere hoek van de gelagzaal. Buiten is het een bewolkte winterdag, het meeste licht komt nog van de vierlampige luster over de toog, waar ze een spiegel achter hebben gehangen. Een oude truuk, en met de lampjes op de tafels alleen zou het maar een donker krot zijn.
Dus stampen de beide bezoekers over de morsige houten vloer naar het tafeltje, aangestaard door enige pijprokers uit het groepje bij de haard. Ze nemen de goedkope affiches en beslagen ijzerplaten met logo's (de rode driehoek van Bass Pale Ale, gin, stout,...) en slogans in zich op, komen tot de vaststelling dat de klok achter de toog stilstaat en dat de kans groot is dat ze voor zichzelf moeten gaan bestellen. Gelukkig is in een smalle pub de toog altijd slechts twee stappen ver.
door Dworin draak, 533 / 726 gepost: 21-12-2006 om 8u06
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Wat was er precies gebeurd met Trashmir hier in het cafe, vraagt Rod zich af? Nu ja, vast niet iets dat hij direct moest weten. Het ging nu om de sleutel. Nee, de code, weer niet, de zegel. Dat was het. En tegen Yonathan moesten ze zeggen 'laat ons eten en drinken ...; dat moesten ze niet vergeten.
Rod neemt het rokerige hok in zich op. Zijn ogen beginnen al te prikken van de weinig frisse atmosfeer hier binnen. De pijprokers kijken alweer een andere kant uit. Openlijk mensen bestuderen in deze buurten is vragen om moeilijkheden. Ook Rod doet moeite zijn blik niet op mensen te laten rusten. Behalve dan natuurlijk de barman. James had net voor hen gezorgd, nu was het zijn beurt. Allemaal een biertje? stelt hij voor. Iedere andere bestelling zou hier al voor argwaan kunnen zorgen. Ik zal er ook wat te happen bijvragen. Het is per slot lunchtijd. en het gaf hem een idee bovendien.
Hoewel hij niet bijzonder groot is, moet Rod uitkijken zijn hoofd niet te stoten aan de tinnen reclameuitingen die boven de bar hangen. Ze zien er nog scherp uit ook. De barman ziet hem staan en neemt hem afwachtend op. Drie bier en wat heeft u voor eten hier? Gehaktballen? vraagt hij. Hij zucht eens diep. Eigenlijk moesten we ergens anders zijn, weet u, vertelt hij de barman die hem tussen het tappen door ongeinteresserd aankijkt, maar daarvoor is het leven te kort. Ik zeg altijd maar zo, ik zeg, laten we eten en drinken want morgen sterven we. Zo is het toch? het hart bonkt Rod in de keel. Was dit de goede zegel? De juiste poort? Zoniet, dan hoopte hij dat het niet teveel op zou vallen.
door DeHeld Stamgast, 4709 / 6056 gepost: 21-12-2006 om 11u19
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Voor een geheim wachtwoord gaat die uitspraak eerder onopgemerkt voorbij. Geen echte reactie of climax, maar de uitbater kijkt wel even op van zijn tapkraan, schat de reactie van een andere tooghanger in, en duwt de tap dicht. Hij zet de eerste twee kroezen op de toog, bruin stevig schuim tot net boven de rand. "Voor warm vlees ga je op de keuken moeten wachten. Soep staat wel op het vuur, lamsstoofpot hebben we ook. Vers vlees. "
Ongelukkig vraagt Rod zich af of daarmee het spul van de Kosher Meal Company bedoeld wordt, of net niet. Het klonk alvast als een risico. Bovendien wist hij niet of de fabriek hier als een gedrocht of als een zegening werd beschouwd.
Plots schiet de nervositeit weer door zijn lijf. Tijdens het over de toonbank schuiven van de laatste pot bier voegt de waard er langs zijn neus aan toe: "U heb ik niet vaak gezien hier. Kent u de Joden goed? "
Kijk nu, wat een spontane interesse?
door Dworin draak, 535 / 726 gepost: 22-12-2006 om 7u55gewijzigd door Dworin 22-12-2006 om 8u02
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod ziet de barman een blik opzij werpen wanneer hij zijn opmerking plaatst. Controleert hij of er een glas bijgevuld moet worden, of speurt ook hij naar een reactie? Is de sjofel geklede vent naast hem een poort? Of gewoon een sloeber? Hij heeft inderdaad zijn glas bijna leeg, valt Rod nu op. Er zit weinig anders op dan hem een beetje in het oog te houden.
De opmerking van de barman over warm vlees brengt de geur van de Kosher Meal weer in Rods herinnering. Daar was ook weinig voor nodig, want een tiental pijpen hier konden die lucht nog maar amper baas. De soep lijkt Rod nog de veiligste keuze. Hmm, veel tijd hebben we misschien niet. antwoordt hij dan maar, dus wachten op het stoofvlees zal moeilijk zijn. Maar drie kommen soep, dat zou er wel ingaan met dit weer. Wat hem betreft is het vegetarische soep, maar hij durft er niet naar te vragen.
Juist wanneer hij twee pullen wil oppakken om naar de anderen te dragen, plaatst de barman zijn opmerking. Rod denkt snel na. Nieuwsgierigheid is normaal, maar die opmerking over Joden, geeft dat niet aan dat ze iets op het spoor zijn? En wat nu te zeggen? Toch niet dat hij eigenlijk een afkeer heeft van Joden?
Ik ben hier ook voor het eerst. begint hij. Ik zou het u misschien niet moeten vertellen, maar ehhh, ik ben in dienst van Mr Herbert. Mr Herbert wilde een aantal gasten hier rond laten kijken hij maakt een vaag gebaar met zijn hoofd richting Eric en James. Ik begeleid hen. Hij haalt zijn schouders op in een verontschuldigend gebaar. Hopelijk vraagt de man niet waarom een buitenstaander de gasten moet vergezellen.
Joden? Tja, ik werk er wel mee. Zoveel weet ik er nu niet van, maar, ehh, wat ik heb opgestoken .. Hij probeert koortsachtig zich die andere zegel te herinneren. Die rare brabbelzin, hoe was het nu juist. Oh ja, Shema Yisrael Adonai Eloheinu Adonai Ehad Hij haalt nogmaals zijn schouders op en maakt zich op om het bier bij zijn kameraden te brengen. Intussen houdt hij wel zo onopvallend mogelijk de reacties van bar- en buurman in de gaten.
Wanneer hij terugkomt voor de laatste pul bier voegt hij eraan toe Maar als u me meer over de Joden kunt vertellen, en u kunt de tijd missen, mag u altijd bij ons komen zitten, natuurlijk.
door DeHeld Stamgast, 4711 / 6056 gepost: 22-12-2006 om 11u19gewijzigd door DeHeld 22-12-2006 om 11u20
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod's eerste uitleg, over de opdracht van Mr. Herbert, heeft als effect dat de Hebreëers aan de toog hun pet naar achteren schuiven en de nieuwe bezoekers uitdrukkingloos opnemen. Hij is dan ook niet zeker of hij iets goeds of slechts gezegd heeft.
Wanneer hij daar het Shema, een joods gebed, achter voegt is het wel een voltreffer. De bierdrinker aan de bar verslikt zich ei zo na en zet zijn pint neer om de bezoekers te bestuderen, en zijn kompaan iets verder kon niet verbaasder kijken als een rabbijn hem bij zijn minnares had betrapt. Ook de barman is duidelijk uit zijn evenwicht, maar hij herwint al snel zijn koele pose terwijl hij de pint afschuimt.
"Hey, iemand moet de zaak hier open houden he. Ik kan niet de hele tijd zitten kletsen. Je soep komt eraan. " kaatst hij terug als Rod de derde pint komt halen. De tapper verdwijnt naar de keuken, en de achterblijvers proberen die rare snuiter in te schatten.
Ietwat bedeesd schuift Rod weer aan tafel aan.
"Ik heb die zegels geprobeerd, Eric, en euh, het heeft effect gehad. Ik weet wel niet precies wat er gaande is, je bent toch zeker dat we hier juist zitten? " Dit was hun beste kans, wisten ze allebei, ze konden onmogelijk iedereen in het café gaan ondervragen met hun geheimzinnige zegels.
Korte tijd later verschijnt de waard opnieuw, met twee kommen in zijn armen. Hing het café niet vol rook, had men ze ongetwijfeld kunnen zien dampen. Onceremonieel schotelt de barman "tweemaal borshtsj " voor. Het is een rode, dikke soep, en Eric, die achterdochtig in het goedje roert, vindt enkele jeneverbessen. Het spul smaakt een beetje zurig, en de tabaksrook doet aan de smaak weinig goed. Toch valt het best mee: het is een stevige groentensoep op basis van biet en geen peper of zout zou de smaak echt verbeterd hebben. Rod, die stilletjes toch gehoopt had dat de ober hen zou vervoegen, begint zwijgzaam aan zijn middagmaal.
Onverwacht dient de caféhouder zich een tweede maal aan, "om jullie brood te brengen ". Het gaat ongemerkt voorbij, maar O'Flahherty herinnert zich niet dat hij daarom gevraagd had. De bediening leek er alvast sterk op vooruit gegaan sinds het zegel.
Hij trekt het mandje naar zich toe, en neemt een stuk brood, om het geconcentreerd te verkruimelen in zijn soep. Zo was het nu eenmaal handiger om vlekken te vermijden. Op het werk at hij doorgaans boterhammen, wat ook een oplossing was, omdat hij de kruimels kon wegvegen en dan de hele dag een onberispelijk pak behield. Op hetzelfde moment als Cutter naast hem, stelt hij vast dat wat hij voor een servetje in de mand hield, gewoon een papiertje is. Zijn reflex is om het eruit te vissen, maar Eric naast hem schuift de mand naar zich toe en neemt er een stuk brood uit. Onopvallend haalt hij ook het papiertje eruit, en legt het naast zijn kom borshtsj. Voor iemand het spel kan verraden, legt hij ook zijn notitieboekje op tafel. Rustig voort etend slaat hij het open, en bestudeert het papiertje dat ze net hebben gekregen. Vervolgens geeft hij het door aan Rod naast hem, die net niet ontploft van nieuwsgierigheid.
door Ulfgar pluijmvee, 1959 / 2151 gepost: 22-12-2006 om 12u49gewijzigd door Ulfgar 22-12-2006 om 20u56
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Al wat langer was Eric aan het rondkijken, toen Rod vrij direct een van de zegels gebruikte. Op eenzelfde manier als Eric had hij gevat gereageerd door het gebed van de Joden op te zeggen, ten teken dat zij hen wel degelijk konden.
Kort hiervoor had Eric het cafeetje op z'n eigen manier geanalyseerd en hij kwam tot de conclusie dat dit een typisch bruin stadscafeetje was. Natuurlijk kwam het vaker voor dat er geen vrouwen in cafés binnekwamen, maar toch had hij het idee dat de Joodse religie hierbinnen nog in zijn klassieke gedaante aanwezig was. Hij was er zeker van dat James hiertussen nogal zou opvallen: ze bevonden zich in een arbeidersbuurt en met zijn kleding zou hij evengoed hun baas kunnen zijn. Misschien was het maar goed dat hij op het laatste moment niet mee naar binenn wou.
Ondertussen hadden de overige cafébezoekers zich ook ervan verwittigt dat er vreemdelingen aanwezig waren. Ze kregen steeds meer bekijks, zeker nadat Rod het gebed had opgezegd. Eric was geen bange, maar vroeg zich af hoe dit allemaal zou aflopen. Hij kende eigenlijk maar bar weinig van de Joodse commune, zoveel wist hij nu wel.
Toen, plots, kwam het eten binnen. De barman had al wat schrikkerig gereageerd en Eric besloot dat het maar het beste was om nu niet meer extreem te reageren. Toen de man echter voor een tweede keer kwam om brood te brengen, iets wat zij niet besteld hadden, begon hij het gevoel te krijgen dat ze ergens kwamen. Vrij direct bleek dat ook het geval te zijn: Eric zag een briefje zitten bij het brood. Hij zag Rod er al naar grijpen, maar besloot dat het mogelijk beter verborgen kon blijven met behulp van het notitieboekje. Hij griste het met een stuk brood weg en al opetend pakte stopte hij het blad in het notitieboekje. Toen niemand keek, opende hij het boekje:
Laat niets merken ze houden je in de gaten
Terwijl hij verder at, vroeg hij Roderick:"Nu, zullen we maar verder gaan? Ik zou nog altijd inzetten op Black Boy. Hier, ik zal je even wat laten zien. Je zult versteld staan van wat ik daar vandaan heb gehaald."
Met die woorden gaf hij het boekje aan Rod, gesloten, hopend dat hij, net als Eric, z'n emoties de baas kon blijven. Inwendig kookte hij, zowel van spanning als van angst. Zou er dan toch echt wat zijn? Hij pakte wat extra brood en sopte het in z'n soep, hopend dat hij daarmee niet weer een andere Joodse traditie vernietigde. Het zou zo zonde zijn wanneer dergelijke triviale dingen problemen zouden geven.
door malkav achterban(k), 4814 / 7020 gepost: 22-12-2006 om 17u14
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Dit Stepney was niet iets wat hij wilde kennen. Hij wachtte buiten aarzelend af terwijl de anderen naar binnen gingen om waarschijnlijk een van de zegels te gebruiken. Hij wilde liever niet naarbinnen daar.
Het leek erop dat het avontuur van Trashmir en Monty niet lang geleden littekens had achtergelaten. Of het was voorzichtigheid.
Monty trachtte wat schaduw op te zoeken, maar niet zo schaduwig dat je strot van achter werd opengesneden voor wat kleingeld. Hij viel op hier, dat mocht voorop staan. Hij stak nog een sigaartje op en bekeek de boel. Waar was hij in terecht gekomen,.. een spelletje ganzenbord. Mee naar de fabriek zal hij niet doen. Zoiets zou hem zijn baan kosten en erger. Detective Daxter, dat jonge broekie zou voor minder al in actie schieten om 'Nosepoke Monty' permanent op non-actief te stellen. Het mannetje had nog veel te leren, al wilde hij niets aannemen van een 'simpele' fotograaf. Voor zo'n jonge leeftijd was hij redelijk conservatief.
" Trashmir, ik ga terug naar huis. Ik zou het op prijs stellen als ik op de hoogte gehouden zou kunnen worden. Een telefoontje om af te spreken om te praten is snel genoeg gepleegd. En mochten jullie meer hulp nodig hebben, misschien met contacten van mij binnen Yard en de politie.. kom gerust vragen.. misschien kan ik van dienst zijn.. Ik wil deze zaak ook oplossen, maar ik heb teveel te verliezen, en dan daarbij zou mijn gezondheid en postuur enkel in de weg staan."
door Raska mandraak, 6632 / 10811 gepost: 22-12-2006 om 17u26gewijzigd door Raska 22-12-2006 om 19u12
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
'Hey, Monty...' begint de Est. 'Waarom wil je nu al weg lopen? Het wordt bangelijk spannend. Ik kan wel wat kleren regelen waar je wat minder in op valt als dat het probleem is.'
Trashmir trappelt wat ter plaatse in de kou en trekt zijn wenkbrauw op als Monty het hoofd schudt en even zwijgt. 'Wat is er dan Monty? Kan het Joodse bier je niet smaken?' Samen wandelen ze iets verder weg van het café, naar het iets minder opvallende hoekje in de straat.
'Ach kom, zet je nog even buiten bij mij in de kou. Ik krijg er de pesthekel aan dat iedereen die ik in deze zaak leer kennen weg loopt of dood gaat. Het begint me een beetje hoog te zitten weet je. Iedereen wil geholpen worden, maar niemand wil praten en als ze iets weten gaan ze weg.' De Est wijst. 'Kom, we zetten ons even op dat muurtje.' Trashmir is net groot genoeg om er op te springen en te gaan zitten. 'Het is verdomme lastig he makker. Met al die poorten en zegels en rare verhalen,...je zou er de kriebels van krijgen.' Monty glimlacht en verontschuldigt zich. Voor de tweede keer op twee dagen ziet hij de fotograaf weg wandelen, het grote postuur dat langzaam door de straat verdwijnt om daar weer de metamorfose van verloederde wijk naar rijke buurt mee te maken. En Trashmir blijft alleen op het muurtje terwijl hij het cafeetje in het oog houdt. 'Verdomd koud ineens.' mompelt hij. Hij springt van het muurtje en besluit wat te gaan rond wandelen. Misschien vindt hij iets om te eten.
door Dworin draak, 537 / 726 gepost: 26-12-2006 om 2u59
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod is onaangenaam verrast wanneer het briefje, dat zo verlokkelijk in het mandje had gelegen, voor zijn neus weggekaapt wordt. Het is dat ze hier van alle kanten bekeken kunnen worden, maar anders zou hij er iets van gezegd hebben. Ongepast gedrag van die jongelui van tegenwoordig. Nou ja, echt jong was Eric natuurlijk niet. Nadenkend slurpt Rod van zijn soep. Dat smaakte niet eens slecht, en de damp duwde de pijpwalm tijdelijk even opzij.
Bijna wil Rod zeggen dat hij niet op paarden wedt wanneer tot hem doordringt dat Eric hem het notitieboekje voorhoudt waar hij zojuist het briefje in gestoken heeft. Denkt Eric nu dat Rod zo onhandig is dat hij hulp nodig heeft bij het onopvallend lezen van een briefje? Mechanisch neemt hij het boekje aan, en, volgens Erics kennelijke plan, zet hij een verbaasd gezicht en fluit alsof hij een groot bedrag vermeld ziet Zo, zo mompelt hij er voor de zekerheid bij, terwijl hij de aanmaning leest niets te laten merken. Hij slaat een blad om en ziet het rare teken op de voorkant. Alle waarschuwingen ten spijt kan hij een zachte kreun niet helemaal onderdrukken. Een nieuwe puzzel. Nu ja, in ieder geval hadden ze iemand aan hun kant. Ja, laten we gauw uiteten, anders missen we zo onze kans nog. antwoordt hij, terwijl hij zijn laatste rest soep uitlepelt.
door Ulfgar pluijmvee, 1966 / 2151 gepost: 27-12-2006 om 22u02
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Hij keek naar de verontwaardigde blik van Rod, terwijl hij rustig verder at. Ongetwijfeld zou hij het wel als een belediging hebben opgevat dat Eric het papiertje zo wegnam, maar daar had hij op dit moment even maling aan. Ook het toneelspel wat nu werd opgevoerd was misschien wel ietwat overdreven, maar ze konden hier niet duidelijk genoeg zijn.
"Ja, je hebt gelijk, laat ons maar wat dooreten. Zou je me misschien ook mijn notitieboekje kunnen teruggeven? Ik moet je nog wat laten zien. Het heeft me wat moeite gekost, maar ik ben langzaam aan een groot deel van het circuit in resultaten aan het overzetten."
Op het moment dat Rod het boekje aan hem teruggeeft, likt hij nogeens aan z'n pen en vraagt hem naar een of andere uitslag van een willekeurige paardenwedstrijd. Hij pakt een ietwat volle pagina erbij en noteert er in een leesbaar, doch klein handschrift in:
Moeten wij iets achterlaten ter teken?
Dan geeft hij het weer terug aan Rod, met de woorden:"Hier, ik heb het hier aangevinkt. Weet jij toevallig hoe laat het is? Misschien dat we nog de inzet van 3 uur kunnen redden."
Onderwijl laat hij de brij zich smaken. Het biertje is weliswaar niet van de allerbeste kwaliteit, maar hij had niet anders verwacht en het smaakt hem alleszins beter nu ze weer een stap verder zijn gekomen.
door Raska mandraak, 6655 / 10811 gepost: 28-12-2006 om 9u50gewijzigd door Raska 28-12-2006 om 14u54
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Ondertussen is Trashmir van het café weg gewandeld, peinzend over de golems en occulte genootschappen die hem het leven zuur maken. Hij trapt tegen een verdwaalt steentje en kuiert nadenkend verder.
'Fish and Chips! De beste uit de stad!' het lijkt alsof de man plots voor zijn neus staat te zwaaien met een krant en een reep vis. Half geschrokken springt de Est een beetje achteruit. De gebeurtenissen van de afgelopen dagen waren niet goed voor zijn zenuwen. 'Verse vis! Fish and Chips!' blijft de man roepen. Het is een ietwat gezette, gezellige kerel met een zwarte snor. Voor de rest is hij goed in geduffeld en van achter zijn kraampje probeert hij zijn waren te slijten. 'Meneer! Kom eens dichter.' roept hij naar Trashmir. 'U ziet er uit alsof u wel een warme hap kan gebruiken!'
Daar slaagt de man de spijker op de kop, Trashmir wandelt naar het kraampje en bestelt zijn portie Fish and Chips. Zuinig diept hij een paar munten op terwijl de verkoper de van olie druipende vis samen met de vette Chips in een krant steekt.
'Alsjeblieft Meneer.' Trashmir legt het geld op het kraampje voor hem en knikt nog eens vriendelijk. Dan wandelt hij verder, stiekem genietend van het warme voedsel dat door zijn keel glibbert.
Hij kijkt op en merkt dat hij weer in de buurt van de fabriek is. Hij besluit om er eens rond te wandelen, hij moet toch iets te doen hebben terwijl die mannen gezellig binnen in het café zitten. Peinzend over lastige golems en vreemde joden sjokt hij verder...
door Dworin draak, 540 / 726 gepost: 28-12-2006 om 17u33
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Iets achterlaten? Rod dacht even na, terwijl hij wat namen van paarden prevelde. De waard had hen het briefje bezorgd, met die rune op de voorkant. En de mededeling dat ze niets moesten laten merken. Als hij een gesprek had gewild, nee, dan zou hij dat wel geschreven hebben.
Dan kijkt hij op zijn horloge. Gelukkig een oud geblutst geval, dat desondanks nog begerige blikken onttovert aan enkelen. Ze letten dus inderdaad op. Misschien redden we dat als we haast maken. Vooruit, heb je alle aantekeningen bij je? Het zou jammer zijn als we straks niet weten wat te doen. Hij hoopt maar dat de hint voor de luistervinken net zo obscuur is als ze duidelijk is voor Eric.
Rod neemt de jas van zijn rugleuning en maakt zich op om opnieuw de kilte te trotseren. Gelukkig hebben ze redelijk gegeten. Rot voor Trashmir, dat wel. En nu, nu moesten ze ergens gaan uitvogelen wat die rune betekent. Eerst weg hier. Met een gebaar groet hij de waard en wie er verder nog kijken en verlaat de zaak. Gehaast, want ze gaan naar de paardenrennen.
door Raska mandraak, 6671 / 10811 gepost: 4-1-2007 om 9u57gewijzigd door Raska 4-1-2007 om 15u41
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir komt terug gewandeld naar het café. Nadat hij samen met Hawk zijn fish and chips naar binnen had gespeeld is hij nog even blijven hangen, maar daarna is hij terug vertrokken.
Het vettige papier duwt hij tot een prop en gooit hij in een hoekje van de straat. Wanneer Trashmir het café terug in zicht krijgt, komen Eric en Rodderick net naar buiten. Ze zien er ietwat opgewonden uit en lopen zonder hem te zoeken wat verder weg van het gebouw. Misschien hebben ze iets gevonden? Trashmir loopt hen achterna.
Hawk had nog niets speciaal gezien aan de fabriek, geen verdacht handelingen of vreemde personen, maar misschien zaten Eric en Rod nu een beetje verder.
'He, ho, vanwaar die haast? tikt hij hen op de schouder 'Wist de barman iets te zeggen?'
door Dworin draak, 542 / 726 gepost: 5-1-2007 om 15u25
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Terwijl Rod vol enthousiasme naar buiten kwam gestormd, werd er ineens op zijn schouder getikt. Wat was er nu weer? Kregen ze weer klop? Maar het was Trashmir, die ze in hun geestdrift al bijna vergeten waren.
Met de waarschuwing van het briefje nog goed in gedachten, is hij onwillig om Trashmir iets te vertellen, hoe hij ook popelt om hun nieuwe spoor te delen. Kom mee, zei hij, en om eventuele luistervinken geen inconsistenties aan te bieden voegde hij eraan toe, we hebben een paar gloeiende tips voor de rennen gekregen. Als je inlegt in de pot deel je mee in de winst. Hij stuurde Trashmir aan de straat uit, en hoopte maar dat hun tolk geen verdere vragen zou stellen.
door Ulfgar pluijmvee, 1984 / 2151 gepost: 5-1-2007 om 21u07
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod was duidelijk nog attender dan dat hijzelf was. Waar Eric de neiging had om direct een tip van de sluier te openen, besloot deze om, in plaats van direct te reageren op Trashmir's vraag, hem mee te nemen richting een wat verderop gelegen steegje. Terwijl Trashmir wat beteuterd meeliep, zei Eric hem:"Nu, jij zou toch ook niet willen dat anderen van de hints zouden meesnoepen, wel?"
Terwijl ze door de straten banjerden, zei Eric tegen Trashmir:"Nu, we willen je er wel mee inlaten, maar het zou dan wel fijn zijn, mocht je het voor je kunnen houden." Hij stopte kort zijn pas en pakte zijn notitieboekje, waarin hij het blaadje zorgvuldig had opgeborgen. Hij sloeg het open op de bladzijde en hield zijn hand ertegen, alsof het een loslatende pagina van het originele boekje was. Eerst liet hij de kant zien waarop de waarschuwing "ze houden je in de gaten" stond. "Nu, dit was niet alles." Toen draaide hij de pagina om, zodat het teken zichtbaar was. Enigzins paranoïde zei hij toen:"Zie je nu waarom we moeten opschieten? Hier zit daadwerkelijk geld in."
Meteen verhoogde hij z'n pas, de andere twee meetrekkend. Hij wilde niet teveel opschudding veroorzaken. De steeg was dan weliswaar een rustige, maar ook daar konden voldoende mensen naar hen omkijken.
door Raska mandraak, 6678 / 10811 gepost: 6-1-2007 om 0u06
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Bhoa, woa, wat? Het feit dat er gesuggereerd werd dat Trashmir niet in staat was om zijn mond te houden maakte hem meer verdwaast dan het feit dat ze hem er precies niets over willen vertellen. De Est stribbelt een beetje tegen maar loopt dan mee. 'Wed je wel op het juiste paard? vraagt hij. 'Hadden we niet beter in het café gebleven? Als de waard dat briefje had achter gelaten lijkt het me beter te blijven totdat de gasten weg zijn en dan hadden we met hem kunnen praten.'
Hij slaat mee een hoek om en ze wandelen verder, naar nergens speciaal. Maar wel gehaast alsof ze op weg zijn om de race te halen.
Het is een tijdje stil, de rune zegt hem niets en hij wil er ook niet over nadenken. Runen, golems, occulte genootschappen,...volgens hem zijn het gewoon een stelletje intelligente criminelen, meer niet... hem moest je criminelen niet leren kennen.
'En wat doen we nu? Misschien moeten we eens met onze zegels naar Skolnik? Die zit in een beschermde omgeving, die kan praten zonder dat anderen hem horen' Trashmir grijnst 'Of het moest die klier van een butler zijn natuurlijk.'
Ze slaan weer een straatje in, ditmaal op weg naar Skolnik, de woekeraar van Onevka,...
door Dworin draak, 546 / 726 gepost: 6-1-2007 om 10u55
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Skolnik was weinig toescietelijk geweest hun vorige bezoek. Rod voelde een weerzin om hem nog eens op te zoeken. Dan bedacht hij zich dat de woekeraar waarschijnlijk gewoon had zitten wachten tot zij met het juiste zegel op de proppen kwamen. In gedachten loopt hij de zegels nog eens lang. Welke zou op Skolnik van toepassing zijn?
De huizen langs de straat zien er weer beter en beter uit, en de drie vallen meer en meer op. Nu niet alleen omdat ze sjofel gekleed zijn, maar ook omdat de verstikkende walm van Stepney aan hen gekleefd zit. Een dame die uit een koets stapt trekt een vies gezicht. Rod is gekwetst tot hij bedenkt dat hij eergisteren nog hetzelfde gedaan zou hebben.
Ze wandelen om, naar de straat waar Skolnik woont. Ze zullen hun woordje klaar moeten hebben. Kunnen we zeggen dat Skolnik ons verwacht? vraagt hij de anderen, aarzelend.
door Ulfgar pluijmvee, 1987 / 2151 gepost: 6-1-2007 om 14u51
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
"We hadden het vermoeden dat we beter op een ander tijdstip terug konden gaan naar die man. Kwestie van niet teveel argwaan wekken. Toen Rod een aantal van die sleuteltjes gebruikte, vielen er een hoop monden open... en dan niet alleen om te praten."
Terwijl ze richting Skolnik lopen, vraagt Eric zich af in hoeverre zo'n sleutelwoord zou helpen bij deze vent. Voor hetzelfde geld worden ze gewoon eventjes flink bewerkt door de kornuiten van deze man. Hij heeft daar eigenlijk weinig trek in, maar weet ook dat ze op dit moment bar weinig keus hebben. Langzaam aan worden alle ingangen geblokkeerd door de commune. En aan de verhalen over de knokjongens van Skolnik te horen, deinsen ze ook niet terug voor het betere geweld.
"Skolnik zal ons zeker verwachten. Maar het lijkt me sterk dat deze vorm van verwachten in de gangbare betekenis van het woord 'verwachten' lwordt gedekt. Op welke manier gaan we ons herintroduceren bij Skolnik? Ik geloof namelijk dat we de vorige keer nu niet direct een bijster sterke indruk hebben achter gelaten bij deze man... Gaan we wederom een sleutelzin gebruken?"
door Raska mandraak, 6679 / 10811 gepost: 6-1-2007 om 15u24
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir heft zijn schouders op 'Sleutelzinnen, waarom niet? Het heeft blijkbaar bij de barman van Onevka gewerkt, waarom dan niet bij de woekeraar van Onevka?' Ze slaan de straat in waar het huis van Sklonik staat, grote rijzige gebouwen, waartussen zij bijzonder hard opvallen met hun versleten kledij. 'In het ergste geval trapt hij ons terug buiten en dan vangen we de klappen op. Maar ik denk niet dat hij dat gaat doen,... we komen nog altijd in opdracht van Herbert.'
Ze staan voor het juiste huis. Trashmir weet nog niet goed wat ze zouden gaan zeggen, maar hij is wel voor de snellere aanpak dus hij wandelt zeker en snel de treden naar de voordeur op.
De vergulde deurklopper lijkt naar hem te lachen en even twijfelt hij, draait zich naar Rod en Eric. Dan grijpt hij naar de deurklopper en slaat een keer of twee stevig. Terwijl ze wachten op iemand die de deur open komt doen bedenkt hij zich dat hij niet direct de beste persoon is om een tweede goede eerste indruk te maken en hij stapt haastig een aantal passen achteruit waardoor Rodderick eerst komt te staan. Trashmir vermoedt dat Rod of Eric het beter zouden kunnen uitleggen aan de butler dan hij kan.
'De arbeiders liggen aan de basis van het productieproces maar hebben nauwelijks eten.' mompelt hij nog vlug. 'Dat zei Marx, ik denk dat dat de goede zegel is.'
door Dworin draak, 547 / 726 gepost: 6-1-2007 om 16u21gewijzigd door Dworin 6-1-2007 om 17u21
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod slikt een keer wanneer hij door de manoeuvre van Trashmir ineens vooraan staat. Mag hij weer de kastanjes uit het vuur halen, zeker? Trashmir fluistert iets in het voorbijgaan. Het is de zin die al door zijn hoofd spookte. Kennelijk zitten ze dus wel op dezelfde lijn. Gespannen wacht Rod op wat komen gaat. Hoort hij daar al wat geschuifel achter de deur? Het is moeilijk te zeggen, want de zware houten deur houdt al het geluid tegen. Niet dat je op zo'n dik tapijt voetstappen kunt horen, bedenkt Rod.
Hij probeert zich te concentreren op hun zegel. De arbeiders hebben geen tapijt. Stik, concentreren nu.
door DeHeld Stamgast, 4767 / 6056 gepost: 6-1-2007 om 20u19
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Met z'n drieën staan ze zenuwachtig te prutsen tussen de troosteloze, winterse bloemperkjes van de voortuin. Het wachten duurt eindeloos tot de deur eindelijk opengaat. Het is dezelfde werkster als de vorige keer, die de deur beantwoord. Haar manieren zijn nog steeds even ruw: "Och, jullie weer. Wat nu? " is de begroeting waarmee ze het moeten doen. Rod legt dan maar op zo gezaghebbend mogelijke stem uit dat ze zijn teruggekomen om nog eens met meneer Skolnik te spreken. Voor de meid is het kennelijk allemaal eender. Ze laat zonder verdere vragen de bezoekers binnen in het bureel van Skolnik, dat de bezoekers herkennen van vorige keer. Ditmaal neemt die niet de moeite om op te staan, hij blijft achter zijn indrukwekkende meubel zitten en kijkt slechts op van zijn dossier om te doen alsof hij een zure smaak in z'n mond krijgt.
"Jullie zijn terug. " stelt ook hij vast. "Ik heb gehoord dat jullie in de fabriek zijn gaan rondsnuffelen, zoals een straathond die van alles en iedereen de geur wilt opsnuiven. Hebben jullie ditmaal iets zinnigs te vertellen? "
Skolnik heeft duidelijk een wrok overgehouden aan het vorige interview.
door Dworin draak, 549 / 726 gepost: 7-1-2007 om 6u52
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Rod was vastbesloten geweest zich niet van zijn stuk te laten brengen, maar de man tegenover hem was een professional. Hoeveel sloebers zouden al tegenover hem gestaan hebben, hun excuus klaar waarom ze onmogelijk hun aflossing konden betalen de vorige maand, en deze, alleen om hun vastberadenheid te zien stuklopen op de berekende nurksheid van Skolnik. Zijns ondanks wordt Rod narrig. Maar hij moest zijn kop erbij houden. Zojuist had hij plompverloren het zegel laten vallen en dat was een juiste gok gebleken.
De fabriek, juist. brengt hij uit, we zijn daar geweest, maar ehm, het had niets met honden te maken, en om de geur was het ons zeker niet te doen. We gingen daarheen voor de arbeiders. We wilden uitsluiten dat er daar een spoor zou zijn, want weet u, de arbeiders liggen aan de basis van het productieproces, maar hebben nauwelijks eten.
Dat kwam er aardig krom uit, en als het niet het juiste zegel was zou Skolnik het zeker als beschuldiging opvatten. Rod kermde inwendig en kleurde. Had hij het nu weer verprutst? Aandachtig observeerde hij de reactie van de geldschieter.
door DeHeld Stamgast, 4769 / 6056 gepost: 7-1-2007 om 16u37
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Skolnik doet alsof hij doorwerkt, terwijl zijn aandacht duidelijk niet meer bij zijn paperassen is. Zenuwachtig prutst hij wat met de blaadjes papier en het schrijfgerei, om de blik van zijn gesprekspartners te ontwijken. "Bozje moi, hij heeft goj op me afgestuurd. ". Hij lijkt verre van gelukkig met die slotopmerking van Rod.
"Wat komen jullie hier eigenlijk doen? Waar zijn jullie eigenlijk mee bezig? Weten jullie veel wat het is om hier als een jood te leven? In het getto Stepney? In de schaduw van die fabriek? "
Nog voor iemand daar iets kan tussenwerpen, voegt hij er nog aan toe:
"Jullie denken misschien dat jullie helpen, maar je maakt het enkel erger! "
door Raska mandraak, 6694 / 10811 gepost: 8-1-2007 om 19u44
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir staat plots naast Rod. 'Hey, zeg ons dan waarom we het erger maken!' De joden zijn er weer hoor, het zijn godverdomme toch een stelletje weners bij elkaar. 'Ik loop hier als Est rond in Londen,.. even goed gevlucht van de Russen. Even goed een buitenstaander in dit land. Zijn gezicht verzacht. 'Maar jongens toch,...hoor je mij zo kankeren?' zucht hij. Trashmir zwaait even met zijn arm. 'Die fabriek daarbuiten doet je blijkbaar meer slecht dan goed, waarom is het zo erg om in zijn schaduw te leven? Ze zorgt toch voor werk? Voor eten? Voor inkomsten?'
Hij zwijgt even, maar geeft niemand de kans om hem te onderbreken, daarvoor zit het hem even te hoog. 'Er zijn vreemde dingen op til, met occulte zaken, dingen waar ik helemaal niet in wil geloven, maar ze zijn er toch!
En dan heb ik pech gehad: als er straks een standbeeld aan het bewegen slaat zal ik beweren dat het stil staat en dat ik wat teveel heb gedronken. Maar blijkbaar,... blijkbaar, moet je tegenwoordig helemaal niet meer dronken zijn om standbeelden te zien bewegen!'
'...Moshe is om een reden gestorven, maar de dood van Moshe lijkt ons maar een kleine schakel. Je moet ons helpen! Ik weet dan misschien niet wat het is om als Jood door het leven te gaan, maar een Est in deze omstreken kan er goed voor door gaan. Jij weet dingen: Onevka, poorten, weetikveel. Wij weten dingen. we moeten elkaar helpen voordat er ongelukken gebeuren.'
Trashmir is strijdvaardig, deze keer gaat hij hier niet weg voordat hij eindelijk eens wat oplossingen heeft gekregen. Hij wil dat standbeelden blijven stil staan; dat behoren stenen beelden met een beetje goed fatsoen te doen, ze horen niet in Golems te veranderen...
door DeHeld Stamgast, 4774 / 6056 gepost: 8-1-2007 om 20u38
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Skolnik schudt mistroostig het hoofd.
"Nee. Jullie hebben geen flauw benul. Jullie bazelen maar wat. Geen flauw benul, over de fabriek, of wel? Nee. Jullie weten niks van de joden, dat blijkt. Dat is waarschijnlijk precies waarom hij jullie heeft ingehuurd. "
Dan bedenkt hij wat, recht zijn hoofd en vraagt op de man af:
"Hoeveel betaalt hij jullie eigenlijk? Waarom zijn jullie zo verbeten? En krijg ik een deel, als ik jullie de moordenaar geef? Ik heb net zoals Herbert mensen die voor me werken. Maar in tegenstelling tot hem weet ik wat er leeft in Stepney. "
Enigzins zelfgenoegzaam leunt hij achterover, ogen op de sigarendoos. Kennelijk overweegt hij het een sigaar op te steken. Is hij aan het bluffen en weet hij echt zoveel als hij voordoet?
door Dworin draak, 552 / 726 gepost: 9-1-2007 om 7u10
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Wat we weten is dat er mensen worden vermoord. Nou is het punt van het leven dat het stopt, maar toch niet op zo'n manier. valt Rod Trashmir bij. Het zegel floept hem uit de mond zonder dat hij er erg in heeft. En dacht je dat het voor mij makkelijk is geweest om een bestaan op te bouwen in Londen? Net wat Trashmir zegt, iedereen heeft het moeilijk.
Hij is stil wanneer Skolnik achterover leunt en pocht op zijn mannetjes en zijn kennis. Waarom vraagt hij naar hun beloning? Wil hij Mr. Herbert overbieden? Dat doen alleen schuldige mensen. Rod bij zijn tong bijna af om hier geen opmerking over te maken. Het is later nog wel eens te gebruiken, wellicht.
Skolnik wist wat er leefde in Stepney? Het zou kunnen, hij was door Monty getipt als een van de poorten. Had hij een verkeerd zegel gebruikt. Afwezig merkt Rod op hoe Skolnik achterover geleund zit, met de blik op de sigarendoos. Hij kon toch opsteken in zijn eigen huis, waarom leek de man te aarzelen? Dan dringt tot Rod door dat Skolnik hen bijna een directe vraag heeft gesteld: weten jullie wat het is om als een Jood te leven. Jullie weten niks van Joden. Maar dat wisten ze wel! Hoe was het ook alweer. Rod schraapt zijn keel.
Shema Yisrael Adonai Eloheinu Adonai Ehad , zegt hij op een moment van stilte. Dat weten we dan weer wel.
door Ulfgar pluijmvee, 1989 / 2151 gepost: 9-1-2007 om 7u34
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Lap, dat gaat de goede kant op weer. Eric bezuurde het al weer dat ze hier naartoe moesten komen. Terwijl hij de tirade van Skolnik aanhoort, begint hij zelf na te denken waarom hij hier is. Snel realiseert hij zich dat hij dat allang heeft gedefinieerd.
Gelukkig floept Roderick de juiste kreet eruit op dat moment. Shema Yisrael Adonai Eloheinu Adonai Ehad. Dat is hetgeen wat ze van de Joden wisten. En misschien was het juist wel dat ze juist meer van de Joden wilden weten. Dat ze geïntrigeerd werden.
Hij knikt instemmend naar Rod. "Mijnheer Skolnik, allicht dat wij niet veel mogen weten van de Joodse Commune. Of in ieder geval niet veel meer dan datgeen wat Roderick hier net zei. Maar dat wil nog niet zeggen dat wij niet willen helpen. Ik wil achter de waarheid komen. Nu, nu weet u het. Daarom ben ik hier nog altijd. Niet omdat een groot deel van de menigte meewerkt. Ook niet omdat wij al wat aanvaringen hebben gehad. Maar wel omdat we weten dat er een aantal mensen zijn die wel geholpen willen worden."
Op dat moment denkt hij terug aan de woorden van Trashmir... over Reb. "En dat er mensen zijn die nu snel hulp nodig hebben, getuige de laatste ontwikkelingen. Ik ben niet vanwege het geld gegaan, maar omdat er hulp nodig was. En ik heb zo een nare gewoonte dat ik die mensen dan wil helpen. Ik ga ervan uit dat zoiets ook in de Joodse religie bestaat."
Ook had Eric graag nog wat gezegd over de sneer die Skolnik gaf richting Herbert. Hij besloot dat het beter was om hierover later een opmerking te gooien. Eerst wilde hij meer weten van wat er speelde en hoe Skolnik op zijn verhaal zou reageren.
door DeHeld Stamgast, 4778 / 6056 gepost: 9-1-2007 om 19u57
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Verslagen smijt de directeur zijn schrijfgerei op het tafelblad.
"Man, wat bazelen jullie nou! Snappen jullie niet de zaak al verrot was voor jullie je ermee kwamen bemoeien? Herbert stuurt jullie om me te controleren, omdat hij me niet meer vertrouwt. Dus koopt hij een paar klaplopers om hier zijn affaires te regelen. Ik weet toch verduveld goed hoe deze fabriek aan de gang wordt gehouden? Natuurlijk moeten jullie discreet zijn! Geen enkele vraag willen jullie beantwoorden. Nou, dat zegt toch al genoeg?
De menigte werkt jullie tegen? Is het nooit tot jullie doorgedrongen dat niemand jullie om hulp heeft gevraagd? Niemand! Jullie zijn naar hier gestuurd, in opdracht. "
Zo, dat stukje luchtte Skolnik blijkbaar heel erg op. Hij verheelt niet dat hij zijn gasten niet kan velen.
"Ik weet wat jullie van me vragen, maar ik weet niet of ik het zou moeten geven. Er zou geen goed van komen. Joden zouden trouwens ook nooit zo goedkoop om informatie komen. Daar mag u ook neerbuigend over doen als u wil. " smaalt hij nog.
door Ulfgar pluijmvee, 1992 / 2151 gepost: 9-1-2007 om 23u53gewijzigd door Ulfgar 9-1-2007 om 23u54
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Wel, lap! Eric moet heel erg z'n best hier doen om niet uit z'n slof te schieten. Maar hij realiseert zich terdege dat dat hier nu niet direct een pluspunt voor hen zou zijn. Hij probeert na te denken over de regels die misschien iets zouden kunnen bieden. Onderwijl denkt hij ook nog na over de rest van de woorden.
"Je zegt:"Geen enkele vraag willen jullie beantwoorden." Wat wil je nog van ons weten? Waarom ik zo verbeten ben? Je hebt ons amper vragen gesteld. Stel ze dan hardop. Ik heb je al aangegeven waarom ik hier nog steeds naartoe ben gegaan, ook al was de kans aanwezig dat ik uitgekafferd zou worden. En misschien is het ook wel omdat ik iemand heb verloren tijdens een zaak. En dat laat ik niet nog een keer gebeuren. Misschien is het al te laat, maar dan wil ik daar wel zeker van zijn."
Hij zucht even en veegt met z'n hand over z'n voorhoofd. Die woorden zullen ongetwijfeld geen goed hebben gedaan aan deze man.
In een laatste zucht zegt hij dan nog:"Zei Jesaja niet 'kom en laat ons samen de zaak uitmaken'? Het spijt me voor de term, maar ik heb daar voorlopig verdomd weinig van gemerkt."
Wat weemoedig denkt hij nog na over de opmerking over hun directe vraag naar informatie. Allicht dat dat zo is, maar dan hebben de Joden allicht niet genoeg vertrouwen in de medemens.
door Raska mandraak, 6702 / 10811 gepost: 10-1-2007 om 9u44gewijzigd door Raska 10-1-2007 om 10u24
Antw: Scène 12: Cognac en sigaren
Trashmir kijkt wat mistroostig naar de man die voor hen zit. Skolnik weet duidelijk iets dat hij niet kwijt wil, maar waarom? Hij kijkt even de kamer door, onwillekeurig gaat hij op zijn andere been steunen omdat het ene moe wordt en dan weer terug zodat hij wat begint te wiebelen.
Dan valt zijn oog op een stoel. Omdat hij niet van plan is weg te gaan voordat Skolnik iets heeft gelost waar ze op kunnen verder werken, kan hij er beter gebruik van maken en wandelt hij tijdens het relaas van Eric naar het meubel. De Est verplaatst het een beetje en zet zich er ostentatief op neer. Hij kruist zijn benen en armen en wacht af.
Volgens hem heeft het geen zin meer om nog zegels boven te halen, de zegel die ze moesten gebruiken hebben ze gebruikt. Maar Skolnik hapt niet zo gemakkelijk toe, misschien hadden ze toch eerst wat langer bij de barman moeten blijven. Trashmir begreep niet waarom ze daar zo snel waren weg gegaan. Vragen, vragen. Wat had Skolnik nu weer zo net gevraagd? Ah ja,...
'We ontvangen anderhalve keer ons gewoon loon, Skolnik.' onderbreekt Trashmir Eric plots. 'Waarom wil je dat weten?'
naar boven
© mandragon web team - 2000-2012disclaimer - privacy 1.4065 s