WAARSCHUWING: blijkbaar ondersteunt je browser geen JavaScript of staat het niet ingeschakeld. Aangezien JS op geen enkele manier de veiligheid of privacy van je pc in gevaar kan brengen, maar wel interessante interactiemogelijkheden biedt, gebruikt deze site erg veel JavaScript. Wil je dus van alle toeters en bellen genieten, doe jezelf een lol en verzet de settings van je browser even ;o)
Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Jason besloot maar geen
hansom te nemen. Hij had te horen gekregen dat O'Donovan werk voor hem had, echt werk, niet die pietluttigheden waar hij zich de laatste tijd mee bezig hield. O'Donovan verbleef op kamers op wandelafstand, en het zag er uit alsof het droog zou blijven.
Het was een betje een vreemde snuiter, en O'Donovan was zeker niet zuiver op de graat. Jason wist dat; het deerde hem niet. Hij sympathiseerde zelfs met de uitleg die hem gegeven was: Ieren in Engeland moeten elkaar een beetje ondersteunen, in plaats van altijd volgens de regels van de Britten te willen spelen. Iedereen wist dat Ieren niet dezelfde kansen kregen, en mensen als Donovan maakten het gewoon wat gelijker. Het belangrijkste was: het geld van Ieren ging naar henzelf. Niet al het geld kwam uit het legale circuit. Af en toe vloeiden de ponden naar Jason, als men zijn vaardigheden wilde inhuren. En op zijn beurt droeg Jason Naughtlessey dan weer bij aan het grotere doel, door de misdaden op te lossen. Dat alles overtuigde hem ervan, dat O'Donovan een van de goeie kerels was, in de grond dan toch.
Even hield hij halt, deels om bij wervend uithangbord over 'steak pies en workman's lunches' een sigaret op te steken, gedeeltelijk omdat hij zo onopvallend kon verifiëren of hij niet gevolgd werd. Waakzaamheid was geboden, in zijn branche. Niemand te zien. Met een boogje om die vent met z'n onverzorgde mormelhond, zijstraat in en nummer 14. Daar de trap op, en aankloppen.
Geen antwoord, dat is vreemd. Jason had zonet nog een klok zien uithangen boven een van de uitstalramen, hij wist dat hij precies op tijd was. Beneden hoort hij de deur openzwaaien, een man met een Iers accent is een uiteenzetting aan het geven. Jason blijft rustig voor de deur staan, niet teveel in het zicht. Hij leert graag dingen bij.
"
... weet ik dus niet, maar het blijft nogal bizar. Zeker voor een sufferd zoals hij. In elk geval hoef je de uitleg er nu niet teveel uit te halen, daar heb ik nog tijd voor en we moeten eerst zorgen dat... JASON! Hallo, je bent er al. "
O'Donovan is thuisgekomen, en is vergezeld van een indrukwekkend breedgeschouderde man, een bokserstype bijna. Niet het soort tegenstander dat je op zijn voorwaarden wil bekampen, alvast.
"
Dit is Mahony, een vriend van me. Mahony: dit is Hawk. Naughtlessey. Ook een Ier van origine - hij is de geknipte persoon om ons te helpen. Kom mee, we gaan een stapje zetten, en dan vertel ik je welke job ik voor je heb. "
Dit was dan weer niet als anders. Op locatie en met een gorilla erbij, dat is niet het ontspannen gesprek met een bodempje connemara.
Reacties
door Diomer draak, 1062 / 2526 gepost: 22-9-2006 om 19u51
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Ik volg O'Donovan nogal nerveus de trap af, alhoewel ik niets laat merken ben ik niet gerust over de aanwezigheid van die gorilla. Ik rol nog een sigaret en steek hem aan terwijl ik probeer te bedenken hoe ik de situatie nog wat naar mijn hand te zetten.
Ik weet wel een plaatsje, volg me maar.
Ik wandel naar het kleine cafeetje dat ongeveer een honderdtal meter verderop ligt, dat is zowat het dichtsbijzijnde café, en daarnaast ook nog eens redelijk deftig, dus die mannen zullen niets in hun hoofd halen, hoop ik.
Als we het cafeetje binnenwandelen begroet ik de barman, en vraag hem om een schotse malt in te schenken voor mij en de andere heren, en ga dan zitten. Wel O'Donovan, mijn vriend, wat heb je voor me?
door DeHeld Stamgast, 4514 / 6056 gepost: 22-9-2006 om 21u03gewijzigd door DeHeld 22-9-2006 om 21u04
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Donovan aarzelt aan de deur van de pub. Hij werpt snel een blik op dezelfde klok aan de winkel, en stemt dan toch toe.
"Wel, vooruit dan. Jouw rondje. " voegt hij er half ernstig aan toe. Het interieur is donkerhout afgewisseld met lampen achter felgekleurd glas - niet meteen iets waar Jason zijn goede smaak mee kan tonen, maar het volstaat. Jason bestelt en komt meteen terzake.
"Welnu, het is helemaal jouw kopje thee. Een kennis van ons, een van onze broeders eigenlijk, werkt op een of ander duf kantoor in het centrum. Doorgaans toch. We zien hem zelden, het is meer een steunend lid dan een actieve helper. We hebben nu gehoord dat hij voor de grote baas zelf werkt, Meneer Herbert. Herbert is schatrijk en bezit fabrieken en firma's in het hele land. Het vreemde is nu dat O'Flahherty - dat is z'n naam, had ik dat al gezegd?- van toeten noch blazen weet, want hij is er op uit gestuurd om zogezegd discreet uit te zoeken of de politie goed werk levert in een moordzaak. Hij werkt samen met twee andere gasten, waarvan we niet weten waar die eigenlijk vandaag komen. "
Hij neemt een pauze om aan zijn glas te ruiken en een fikse slok te nemen, terwijl O'Mahony zijn scotch al bijna op heeft.
"Het wordt nog gekker. Slachtoffer van de moordzaak is een of andere rabbijn - een Joodse priester- in het arme deel van de stad. Allemaal nogal ongewoon, vind je niet? Het zal je vast interesseren. Mij viel vooral op dat we Flahherty kunnen helpen. En als we op die manier meneer Herbert ook een dienst bewijzen, zal er wel een beloning zijn. En daar worden we dan weer allemaal beter van, niet? Dus heb ik je daarnet een briefje gestuurd dat ik werk voor je had. Ik moet er nu vandoor, ik heb nog zaken te regelen aan de waterkant. Vracht die al lang had moeten doorgestuurd zijn. O'Mahony hier weet onze vriend wonen, ze kennen elkaar van ziens. Hij loopt wel even met je mee. Ik zie je een dezer dagen nog wel eens in een pub, goed? "
Hij neemt de laatste teug en staat op terwijl hij zijn dikke jas om zijn lichaam slaat. Kennelijk is hij met zijn gedachten al elders als hij het winterweer in stapt.
Zijn kompaan grijpt ook naar zijn jas. "Nou weet je net zoveel als ikke. De rest zullen we maar aan Flahherty vragen, als hij thuis is. "
Ze stappen een eindje naar een minder welvarende buurt, werkmansklasse. Jason maakt er een punt van de route goed in zich op te nemen. Hij had Mahony eigenlijk nergens voor nodig, en zou een tweede keer zelf wel gaan. Om zijn entrée te maken kon hij hem wel gebruiken.
Eens aangekomen bij het onderhouden huisje (nou ja, onderhouden: alle noodzakelijke reparaties worden zo te zien toch verricht) klopt O'Mahony aan met al het lawaai dat je van zijn statuur zou verwachten.
De deur hengselt open en een wat oudere man verschijnt in de opening, ros haar dat begint te wijken.
"Ow,oh, jij bent het... maar het is toch nog niet... ik heb toch... eh, hallo. Jij bent ook een Ier zeker? " Dat laatste was naar Jason gericht, die nu pas wordt opgemerkt. De man, vermoedelijk Flahherty of diens vader, is niet helemaal op zijn gemak.
door Dworin draak, 443 / 726 gepost: 24-9-2006 om 7u04
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Rod zit uit te buike na het avondeten. Voorzover je van een paar aardappeltjes en een beetje groente moet uitbuiken, maar ja, hij was vandaag zo druk in de weer geweest dat zijn vrouw hem een extra stukje vlees had toegeschoven. Met zijn tweeen voor het gloeiende kacheltje, de voeten zover vooruit gestoken dat de rubber zolen van zijn pantoffels zacht werden maar net niet smolten, voelde hij de spanning langzaam uit zich weg trekken. Waarom had hij ook zo nodig gemoeten, vroeg hij zich doezelig af. Misschien moest hij morgen ... maar ach, dan kon hij zijn baantje verder vergeten en zou het armoe worden. Hij zuchtte eens diep.
Daar werd aan de deur gerammeld. Rod verwachtte niemand, en eerlijk gezegd zat hij ook niet echt op bezoek te wachten. Loom stond hij op en liep hij naar de deur. Eenmaal bij de kachel weg viel pas op hoe koud het al was. En nog maar november, het beloofde weer een vervelende winter te worden. Voorzichtig deed Rod de deur open. He? Die mannetjesputter die altijd zijn contributie kwam ophalen voor de Ierse zaak?
Ow,oh, jij bent het... maar het is toch nog niet... ik heb toch... eh, hallo. Jij bent ook een Ier zeker? .
Dat laatste was gericht tegen de metgezel van de mannetjesputter. Zouden ze nu twee keer in een maand geld komen halen. Rod hoopt het niet, want hij heeft het moeilijk genoeg de eindjes bij elkaar te krijgen. Nu ja, eerst maar even afwachten waarvoor ze hier zijn. Ze binnen nodigen kan altijd later nog.
door Diomer draak, 1063 / 2526 gepost: 24-9-2006 om 11u25
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Wel Mahoney, dank je voor je begeleiding, van hier kan ik het wel alleen af. Zegt Hawk als hij ziet hoe de man zo slecht op zijn gemak is, En blijkbaar voelt meneer zich niet goed op zijn gemak als jij er bij bent, ik vraag me af hoe dat komt. voegt hij er nogal sarcastisch aan toe als hij even bespottelijk naar de omvang van Mahoney kijkt.
Zonder op een antwoord te wachten richt hij zich tot O'Flahherty, Wel, mijn beste, als ik mij niet vergis bent u meneer O'Flahherty? Ik ben gevraagd u en die twee anderen die uw metgezellen zijn te helpen bij het onderzoek op de Jodenmoord. De baas heeft me verteld dat als ik jouw help, en we zo Herbert ,jouw baas als ik me niet vergis, ook kunnen helpen, dat er dan wel een beloning aan vast zit waar we allemaal beter van worden. Dit alles vertelde hij met een stem die hij moest bedwingen van de pret die hij had om weer eens een misdaad op te lossen, dit zou waarschijnlijk wel makelijk zijn, een weekje en dan was het wel opgelost...
Was het maar zo makelijk, O'Mahony die gewoon was blijven staan antwoorde nu op de eerder tot hem gerichte woorden. Oh nee, geen probleem hoor, ik ga wel even me naar binnen. Flahherty vindt dat niet erg, of wel? Tenslotte kennen we elkaar al langer dan vandaag... Ongemakelijk keek Hawk naar Flahherty Als u wil dan kom ik op mijn eentje binnen hoor... kwam hij in steun.
door Dworin draak, 444 / 726 gepost: 25-9-2006 om 3u48
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Verbouwereerd kijkt Rod van de een naar de ander. Komen die nou bij hem op de stoep een potje ruzie staan maken? Hij had de kleerkast nooit bijzonder gemogen, maar zijn schuchterheid zette alle stekels op bij deze arrogante kwal van een jongeling. En dat werd hun kennelijk op het dak geschoven om samen te werken ... hoe wist die Ierse club eigenlijk dat hij met Eric en Trashmir bezig was? Nou ja, op zich konden ze wat hulp wel gebruiken. Misschien was zelfs O'Mahony niet verkeerd geweest met die ruige toestanden in Stepney.
Je schijnt er nogal van uit te gaan dat je uitgenodigd bent. kan Rod niet laten sarcastisch te zeggen, Het is altijd nog mijn huis, hoor. 't Is dat Rod ze wat op hun nummer wil zetten, want met die Engelse gewoonte van 'my home is my castle' heeft hij het nooit zo hoog opgehad. En bovendien, hij wil eigenlijk liever niet dat de buurt weet wat hij uitspookt. Zeker niet dat het met Joden te maken heeft; hij kan het gejoel jodenvriend al horen...
Maar goed, kom dan toch maar binnen allebei. Het is al laat, maar Edith kan nog wel koffie voor jullie maken als jullie daar zin in hebben. vervolgt hij met Ierse gastvrijheid. Naar binnen roept hij, Edith, we hebben volk. Zet jij even water op.
Wanneer de beide mannen in het nauwe portaaltje hun jassen uittrekken, horen ze bedrijvig geschuifel en de doffe metalige klank van een ketel die op de kachel geplaatst wordt. Rod gaat hen voor naar binnen. De kou heeft hem flink om de benen geslagen en hij is blij dat hij zich weer kan laven aan de warmte van de kachel.
door Diomer draak, 1066 / 2526 gepost: 25-9-2006 om 18u48
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Mooi optrekje hebt u hier, merkt Hawk op als hij binnenwandelt, sober, maar toch mooi, misschien kan je het iets extravaganter maken als ik er voor zorg de misdaad op word gelost, met jullie hulp natuurlijk. gooit hij meteen met een knipoogje in het gesprek, Hawk weet nog steeds niet wat hij aan die Flahherty heeft.
Excuseert u mij die ruzie op uw drempel, dat was in het geheel mijn bedoeling niet. Ik dacht enkel dat het makelijker praat met zijn tweetjes...
Die hele zever met de O'Mahoney zit hem tegen, als hij buiten was gebleven zou het waarschijnlijk inderdaad makelijker praten, in plaats van het ijs te breken, was er een laag staal bijgekomen, wat nooit gezond kan zijn. Hawk keek nog eens naar O'Mahony, zou die aap nu zelf niet weten dat hij voor een welbepaalde slechte sfeer zorgt? Vanwaar zouden hij en Flahherty elkaar trouwens kennen? Kan ik vrijuit spreken met Flahherty nu die andere erbij zit? Deze vragen, en nog enkele anderen die eigenlijk van minder belang waren, rezen bij Hawk op.
Ik bedenk met net dat ik me nog niet heb voorgesteld, mijn naam is Jason Hobard Naughtlessey, maar de meeste mensen noemen me Hawk, het is een lang verhaal maar ik heb liever dat men mij Hawk noemt, misschien dat ik u dat verhaal nog eens vertel, maar nu moeten we ons bezig houden met zaken, dat zal denk ik het belangrijkste zijn nietwaar?
Zo, dat leek Hawk wel een gepaste voorstelling, nu kon hij misschien meteen één van de minder belangrijkere vragen stellen... Hebt u er iets op tegen dat ik hier een sigaret rook? Misschien wilt u er zelf ook wel een?
door Dworin draak, 445 / 726 gepost: 26-9-2006 om 7u36
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Rod weet niet goed of hij zich beledigd moet voelen door de opmerkingen over zijn optrekje, maar hij laat het eerst maar langs zich afglijden. Extravaganter maken? Rods gedachten glijden nog eens terug in de tijd. Nee, extravagantie was voor grootgrondbezitters. Niet voor boeren en pachters. De warmte van zijn kachel was hem genoeg, dacht Rod, en strekte zijn pantoffels weer naar de kachel.
Aangenaam, ... Hawk Rods mond vormt zich wat onwennig rond de allesbehalve Ierse naam. Mijn is Roderick O'Flahherty, maar dat zult u al gehoord hebben.
Heel even aarzelt Rod wat te zeggen van een sigaret. Het is al zo lang geleden dat zijn zoons hier in huis rookten. Veel te lang geleden...ehh, nee, ehh, ga je gang. Maar ehh, ik rook niet.
Rod vraagt zich intussen nog steeds af hoe de Ieren wisten van zijn onderzoek. Deze Hawk wist dat beslist niet, maar hij dacht ook niet dat het zin zou hebben er O'Maloney naar te vragen. Misschien zou het mysterie zich op zijn eigen tijd wel laten oplossen.
Ehh, Hawk, zeg eens. Wat, ehh, weet u eigenlijk precies van ons onderzoek? ~Donnez-moi ma robe pour mieux entendre~
door Diomer draak, 1070 / 2526 gepost: 26-9-2006 om 13u42
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Niet veel eigenlijk hoor, antwoord Hawk ietwat afwezig, terwijl hij zijn sigaret opsteekt, Ik weet dat je er opuit bent gestuurd door ene Herbert, en dat je taak was te onderzoeken of ed politie goed werk leverde... Je werkt samen met twee anderen, maar de club weet niet wie ze zijn of waar ze vandaan komen. Hawk aanvaard dankbaar het tasje koffie dat Rod's vrouw naar hen brengt, hij doet nog eens een ferme teug van zijn sigaret, en denkt diep na.
De moord zelf... Wel, daar weet ik eigenlijk niet veel over, er is een Rabbijn vermoord in een arme wijk "punt" Dat weet ik er van. Hawk kijkt nog een keer peinzend naar zijn koffie, en als hij zich heeft verzekerd dat hij niets is vergeten voegt hij er nogal sarcastisch aan toe: Dat zou ook alles zijn dat O'Mahoney hier naast ons weet, al zou het me verbazen als hij het allemaal onthoud zonder dat ik het voor hem heb herhaald...
door Dworin draak, 449 / 726 gepost: 28-9-2006 om 4u44
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Rod denkt even diep na hoeveel hij hij deze man kan vertellen; in hoeverre hij hem kan vertrouwen. Als hij zomaar iemand meenam die het onderzoek in de war kon sturen, wat zouden Eric en Trashmir daarvan vinden? En Herbert?Maar als hij hem afwijst zal de Ierse club hem ongetwijfeld het leven zuur maken. Ach, Ierland, zijn Ierland. Hij zou het groene eiland waarschijnlijk nooit meer zien. Langzaam dwalen zijn gedachten af, terwijl de geur van sigaretten, nog wel hetzelfde merk dat Roddy rookte, het beeld van zijn zoons voor ogen toverde.
Hij rukt zich weer naar de tegenwoordige tijd. De snuiter is verwaand genoeg om ook O'Mahoney te beledigen. Het lijkt Rod onverstandig. Als hij in Stepney ook zo tekeer gaat, zouden ze problemen krijgen. Rod neemt nog een slok koffie.
Je, ehhh, moet een ding goed begrijpen, Hawk. zegt hij zachtjes, Niemand in Stepney, waar de moord was gepleegd, is erg blij met ons of ons onderzoek. Stel dat ik je meeneem, dan ben ik bang dat we binnen de kortste keren tegen een paar vuisten aanlopen, gezien ehhh, wel, de manier waarop, ehhh, ik bedoel. Jouw wat hoge ehhh, eigendunk. De preek komt niet helemaal tot een goed einde, maar Rod hoopt dat de booschap desondanks toch is overgekomen.
door Diomer draak, 1093 / 2526 gepost: 28-9-2006 om 18u48
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Hawk kijkt even loom, een van zijn beste manieren om even te overdenken wat hij gaat zeggen, zonder dat eht tot een pijnlijke stilte komt. Hij drink het laatste beetje koffie op, en dooft dan zijn sigaret in het kopje, kwestie dat hij de peuk ergens kwijt kan, dat kijkt hij even schattend naar O'Mahoney, en dient Rod dan van repliek:
Wel mijn beste, als mijn toon tegen onze vriend hier je niet aanstaat, laat me dan vertellen dat ik in het dagdagelijkse leven plezieriger in omgang ben hoor, ik probeer deze heer gewoon duidelijk te maken dat hij niet honder percent gewenst is, zelfs nog geen tien percent. Ik weet dat jij hem liever kwijt dan rijk bent, en hij weet dat ook, hij weet ook dat je minder zegt als hij er bij zit, maar dat schijnt hem niet te intereseren... Blijkbaar vind hij dat plezierig...
"O'Mahoney verstond er blijkbaar niks van, of hij had het niet gehoord... Misschien dat hij dicht bij zijn grens kwam, hmmm, toch maar doorgaan? Neen, hem even laten voor wat hij is" Zo dacht Hawk na over zijn volgende zet.
Wel Rod, ik begrijp evengoed als jij dat de politie in een kleine gemeenschappen erg op hun positie gesteld zijn, zelfs nog meer als in een stad zoals de deze, en ik was heus niet van plan om als een olifant in een porseleinswinkel tekeer te gaan, men berijkt meer met tact dan met hardheid op zo'n plaats, maar als het nodig is moet je ook niet te beroerd zijn om de waarheid ergens uit te kloppen, zoals je het stof van een mat haalt, eerst zacht erover ruisen, en als dat niet lukt de mat ophangen en er gewoon met een mattenklopper op los beuken tot alle kleinste details, errrr stof uit de mat zijn.
door DeHeld Stamgast, 4528 / 6056 gepost: 28-9-2006 om 20u52
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
O'Mahony staat schijnbaar onbewogen te slurpen aan de tas koffie die Edith speciaal voor de bezoekers uit de kast gehaald heeft, en mompelde enige woorden van dank als hij het in ontvangst nam. Maar bij elke sneer van Hawk vertrekt zijn gezicht en wordt hij nerveuzer.
"Meneer Flahherty is eerder spaarzaam met zijn informatie. Ga je ook tof uit hem kloppen of zo? Jij eet teveel rood vlees man. Donovan biedt je beter werk aan dan geroofde tasjes, hij vraagt me jouw naar hier te brengen. Erg dankbaar lijk je niet. Voor uw informatie... "
Hij slurpt luidruchtig en langzaam aan de koffie, een aanstellerig gebaar om de aandacht op te eisen.
"...weet ik over zijn kompanen heel zeker dat een ervan een Rus is. Of toch: iemand die uit Rusland afkomstig is. Juist of niet? Ik ken een van zijn zakenpartners. "
Hij kijkt naar Rod voor een bevestiging, maar heeft die duidelijk niet nodig:
"Hey, Flahherty, het zit zo: Donovan biedt je hulp aan. Hij zegt dat deze vent hier goed is in speurwerk. Heel goed zelfs. Hij is een beetje onbehouwen, da's waar. Als hij je helpt, wordt iedereen daar beter van. Waar zou dan het probleem liggen? "
Hij leunt weer achterover, benieuwd of zijn speech resultaat oplevert. Mahony is meestal een man van weinig woorden. Lichaamstaal doet het praten voor hem als hij werkt. Hij vindt dat goed zo.
door Diomer draak, 1097 / 2526 gepost: 28-9-2006 om 21u20
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Naatuurlijk ben ik dankbaar voor het werk van Donovan, maar als Donovan me dan toch zo goed vind, waarom stuurt hij jouw dan mee? Waarom moet jij er bij zijn om mijn handje vast te houden als ik ht werk doe waar ik dan toch zo goed in ben? Dat is wat me tegensteekt! Ik was verkeerd om dat hier ten sprake te brengen, maar ik denk dat jij snugger genoeg bent om te begrijpen dat meneer O'Flahherty minder tegen mij zegt als u er bij zit, omwille van eender welk verleden dat jullie samen hebben!
Dit alles werd gezegd zoals een grootvader tegen zijn kleindind op schoot, in een of andere schommelstoel. Hawk verbaasd door zijn eigen tact ging verder.
Natuulijk begrijp ik het als Donovan je heeft verteld dat je mee binnen moest, je wil nou eenmaal bevelen opvolgen, zeker als ze geld opleveren, maar ik vraag u om u alstublieft te verwijderen, dat is gezonder voor de hele zaak, wij krijgen geen zenuwinzinking van het vitten op elkaar, en ik kan vrijuit praten met onze gastheer. En uw opmerking over de mat, ik klop enkel informatie uit hardnekkig zwijgende verdachten, het doel heiligt de middelen zoals men zegt... Eerste winnaar van het mandragon MolSpel.
door DeHeld Stamgast, 4530 / 6056 gepost: 29-9-2006 om 11u00
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
"Wel, als je toch zo een talent bent, begin dan te werken. Of anders laat je mij maar doen. Blijft mij eigenlijk gelijk. We zijn naar hier gekomen om de details in te vullen van die moord.
Meneer O'Flahherty, als ik het goed begrijp is er in Oost-Londen een rabbijn vermoord. Kunt u ons meer vertellen over de precieze omstandigheden - en over het moordwapen? "
Hij leunt zijn massieve lichaam tegen een muur die er op slag een stuk fragieler uitziet. Het geheel maakt een behoorlijk onverzettelijke indruk, hoewel zijn ernst eerder lachwekkend is.
door Dworin draak, 452 / 726 gepost: 30-9-2006 om 15u53
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Ze hadden geen ruzie willen maken op de mat? Nou, dat was dan een intentie die ze verder behoorlijk goed verborgen wisten te houden. Rod kijkt eerst verbaasd en later geirriteerd van de een naar de ander. Genoeg, laat hij zich dan ontvallen. Dit is mijn huis, dus ik bepaal wel wie hier wel en niet welkom is, daar heb ik geen hulp bij nodig, dankuwel. Hij staat op en zamelt de lege tassen in. De peuk in het bodempje koffie vat hij maar op als hint dat een tweede ronde niet nodig is.
Wanneer hij weer zit keert hij zich naar Hawk, De zaak zit zo. Mijn werkgever heeft me gevraagd op zijn belangen te letten. Voor het speurwerk dient feitelijk iemand anders, hoewel ik natuurlijk mijn best doe om mee te denken. Je begrijpt hopelijk dat ik niet direct binnen twee minuten allerlei confidentieels over tafel schuif wanneer een wildvreemde aanklopt 's avonds?
Bij het horen van het woord 'confidentieel' staat Edith, die al een hele tijd zat te draaien, op en loopt de kamer uit. Rod kijkt haar even na en gaat dan verder, Mijn probleem is dus niet met O'Mahoney, zoals je scheen te denken, Hawk. Rod maakt zijn gedachte niet af.
Wanneer O'Mahoney naar details vraagt, krabt hij zich even achter de oren. Tja, als Hawk hier ons kan helpen zou dat zeer welkom zijn, uiteraard. Of iedereen daar echt beter van wordt kan ik niet beloven, he. Per slot kan ik niet zomaar van Mr Herberts geld beloningen gaan uitloven. Maar het zou allicht kunnen.
Opnieuw wint Rod wat tijd, dit keer door een schep nieuwe kolen de kachel in te schuiven. Wanneer de kolen het vuur bedekken komt minder warmte de kamer in. Rod huivert lichtjes. Het heen en weer draven eist zijn tol nu echt. Als het sneller voorbij is met Hawk erbij ... hij haalt zijn schouders op, Nou ja, het zit dus zo in elkaar, begint hij, waarna een verslag volgt van alle gebeurtenissen en ontdekkingen van de afgelopen dagen.
door Diomer draak, 1101 / 2526 gepost: 30-9-2006 om 20u34
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Hawk had meteen door dat Rod niet inzat met o'Mahoney, maar met Donovan, en dat hij Mahoney maar moest laten rusten, net als het onderwerp. Wel, jullie hebben blijkbaar al heel wat gevonden, maar niks dat naar de dader lijd..., jullie tasten precies compleet in het duister. Hawk denk nog eens diep na over alle sporen, maar zelfs hij ziet nergens verbanden, het lijkt net op die moord lang geleden, degene die hij nooit heeft opgelost, dit keer zou dat anders zijn. Misschien is het best om het onderwerp eens te laten bezinken onder een frisse wodka, of een lekkere pint, wat denk je van even naar de pub achter de hoek te gaan? Daar kunnen we nog wat verder praten over de zaken, en kan iedereen hij keek nadrukelijk naar O'Mahoney even van mijn vrijgevigheid genieten!
Peinzend stond hij op, Ik kan op mezelf niets doen, misschien dat we de zaak zowieso moeten laten rusten, in ons doen en laten dan, niet in onze gedachten, tot ik kennis heb gemaakt met de andere twee mensen van het team... Misschien dat we samen verbanden kunnen leggen die we alleen niet kunnen zien. Hij gaf een korte buiging naar O'Flahherty's vrouw die hij in de keuken zag staan.
Goededag mevrouw, hopelijk tot weerziens, want u maakt koffie waarvan zelfs een koning van kan genieten, en waarvan zelfs een paard wakker blijft! Ik hoop dat u man ons wil verzellen naar de pub, en dat u hem dat niet kwalijk neemt.
door Dworin draak, 456 / 726 gepost: 1-10-2006 om 7u21
Antw: Prelude voor Jason H. Naughtlessey
Een pub? Daar was Rod al in geen jaren meer geweest. Niet dat hij precies te krenterig was, maar hij kon het geld gewoon beter gebruiken. Maar het voorstel wordt zo zelfverzekerd gedaan dat hij er niet tegenin durft te gaan. Maar niet te lang, dan. is wat hij uit weet te brengen, terwijl hij zich afvraagt wat wodka nu wel voor iets mag zijn, verder dan een stout of een lager had Rod het nooit weten te brengen. Whiskey was niet zijn smaak.
Met een verontschuldigend gebaar naar zijn vrouw volgt hij Hawk en O'Maloney naar buiten en wijst hen naar de pub waar hij in vroeger dagen wel eens kwam.
Na een uitgebreidere kennismaking in de pub houdt Rod het na twee Ales voor gezien en neemt afscheid van Hawk. Niet vergeten, Hawk, de Kosher Meal Company in Stepney. We zetten ons onderzoek vandaar voort om negen uur morgenochtend.
naar boven
© mandragon web team - 2000-2012disclaimer - privacy 0.2663 s