Wat: De Urtalaanse oorlog
Wie: Ich Magrûl, Malltaur en Celestia tegen Urtalan en Lithenia
Wanneer: Jaar drie
Geschiedschrijving: Lithenia
Al geruime tijd werd Urtalan verdacht van de aanslagen in haar eigen land en in Lithenia, een van haar bondgenoten. Altijd heeft Lithenia tegen deze beschuldigingen geprotesteerd, en ook toen er een vage figuur met enkele papieren kwam aanzetten bleef Lithenia geloven dat Urtalan onschuldig is.
Een opmerkelijk detail is dat de aanslagen uitsluitend in GROM landen gepleegd zijn, en geen enkele in neutrale landen, of in de groepering aan de andere kant, CELIWON.
Andere landen achten Urtalan echter wel in staat twee aanslagen in eigen land en één in het land van een van haar voornaamste bondgenoten te plegen.
Malltaur, Ich Magrûl en Celestia verklaarden de oorlog aan Urtalan.
De reusachtige legers vertrokken. De situatie van Urtalan leek hopeloos.
Toen mengde Lithenia zich in de strijd.
De Urtalanen vochten voor hun land en voor hun onschuld, en wisten de eerste zege op Ich Magrûl te behalen.
Intussen was het litheniaanse leger slaags geraakt met het Celestiaanse. Het veel machtigere leger van Lithenia won de slag met gemak, en versloeg Celestia verpletterend.
Na deze slag rukte het leger op om de Urtalaanse hoofdstad te gaan verdedigen. Intussen cond er opnieuw een confrontatie plaats tussen Urtalan en Ich Margûl. Weer eindigde deze slag in het voordeel van Urtalan. Voordat het Litheniaanse leger zou arriveren, was de hoofdstad echter al bezet door de samenwerkende legers van Ich magrûl en Malltaur, nadat er verscheidene gruwelijke executies onder onschuldige bevolking hadden plaatsgevonden.
Lithenia besloot over te gaan op een nieuwe strategie: loopgraven. De werkzaamheden startten in een hoog tempo. Boodschappers werden gestuurd om duidelijkheid te verkrijgen over de situatie.
Al deze boodschappers werden echter gevangen genomen, omdat ze te dicht genaderd waren en zouden kunnen raporteren over de Litheniaanse plannen.
Lithenia was absoluut niets kwaads van plan met de gevangenen, en deze zouden weer vrijgelaten worden als de loopgraven af waren.
Malltaur en Ich Magrûl reageerden fel op deze actie, en dreigden oorlogsgevangenen te executeren als de gevangenen niet vrijgelaten werden.
Lithenia had geen keus, en een uitwisseling vond plaats.
Ofschoon Lithenia de eerste was die deze strategie ooit toepaste, werden de intenties reeds spoedig verklaard.
Malltaur en ich Magrûl begonnen een bombardement, en een omsingeling van de loopgaven.
Ondertussen, kwam het nieuws aan dat Malltaur een Blitzkrieg begonnen had in Lithenia. Dit was een reden voor Celestia om zich in ieder geval tijdelijk uit de oorlog terug te trekken.
In de Urtalaanse hoofdstad werd een staak in het vuren voorgesteld, die de bezetters accepteerden. Weke duurden deze onderhandelingen, of Urtalan zou capituleren of niet, en onder welke voorwaarden.
Na een tijd, brak generaal Hans uit met de restanten van zijn legermacht, wachtposten moordend en overvallend.
De bezetters beschouwden dit als verraad, en gaven onmiddelijk de schuld aan Koning Ulrach VI. Bij een van de onderhandelingen werd hij neergestoken door een "diplomaat". Met het einde van de oude koning, moest er een nieuwe komen. De bezetters achtten zichzelf volledig in hun recht om een nieuwe regeerder te kiezen, die natuurlijk een marionet van hen was.
Éen van de raadsleden werd vemoord door een woedende groep Orks, door van een trap afgegooid te zijn en zijn nek te breken.
Later werd bekend dat deze man de troonopvolger was die de geallieerden hadden uitgekozen.
Toen Lithenia bezig was met de loopgraven, werd hun kamp omsingeld en gebombardeerd door geallieerde artillerie. Inmiddels hadden de blijkbaar opportunistische Urtalanen zich overgegeven aan de bezetters, en vroegen ook Lithenia Urtalan te verlaten.
Lithenia was echter niet van plan haar eer te verliezen en bleef vechten.
Generaal Hans, die nauwelijks nog een strijdmacht had, werd vermoord, schijnbaar had één of meer van de gealieerden de Zwarte Roos ingehuurd om hem te doden.
Lithenia was inmiddels zwaar in de minderheid, en bleef zowel in Urtalan als thuis alsmaar verliezen lijden. Toch zouden zij hun trots en eer behouden en hun vijand verslaan!
Noot van de geschiedschrijver: Met de overgave van Urtalan eindigt de Urtalaanse oorlog en begint de Litheniaanse.
|
|
|
|
login | registreren | FAQ | menu verklappen
|