Een battle report in verhaalvorm, en wel volledig in rijm
Enjoy!
De Slag bij Hovelhof
Op een dag, bij 't ochtendgloren,
kreeg graaf Klaus het nieuws te horen.
Het diepste duister van de nacht
had een leger hier gebracht.
Woest, bloeddorstig en barbaars:
demonen, monsters, tovenaars!
Het was aan hem om te beletten
dat de vijand door kon zetten
naar de brug en de rivier,
en naar alle dorpen hier.
De graaf riep dra zijn staf tesamen
om een plan te gaan beramen.
Zo kwam het dat, in wolken stof,
op een veld bij Hovelhof
de legers stonden, oog in oog,
voorzien van zwaard en speer en boog:
De barbaren, hard als eik,
en de verdedigers van het Rijk.
Alle troepen stonden daar,
vol spanning, op het slagveld klaar.
Terwijl de wind blies, ijzig kil,
werd het ijzingwekkend stil,
en de spanning was enorm
in de stilte voor de storm.
Als uit het niets weerklonk een hoorn,
en de horde stoof naar voren.
De angst verscheen op de gezichten,
hoewel de mannen nog niet zwichtten
onder 't aanstormend geweld
van Chaos over 't open veld.
Roepend en tierend naar de ander
stortten de linies zich op elkander.
Iedereen begon te vechten,
maar niemand kon het pleit beslechten.
Magische vlammen, moord en brand,
maar niemand kreeg de overhand.
Te midden de vlammen en bevelen,
verschenen Ogers ten tonele.
Uit schrik voor zoveel tegenstand,
gingen ridders aan de kant.
Ook soldaten bleven staan.
Alleen de boeren vielen aan.
Aan de andere kant van 't veld,
tussen chaos en geweld,
Schreed een Tovenaar geheid,
en kwam zich mengen in de strijd.
Hij had een hoofd als van een raaf,
en ging een duel aan met de Graaf.
Demonisch snel, als door magie,
kwam een slag, en twee, en drie.
Nog voor de Graaf er klaar voor was,
lag hij doodstil in het gras.
Zijn mannen moesten het bekopen,
en werden neergemaaid bij het lopen.
Bij 't zien van zoveel dodentallen,
liet iedereen de wapens vallen.
Het hele Rijksleger trok zich terug,
naar de overkant van de brug.
En overal was de kreet te horen:
"Red jezelf, alles verloren!"